Reader

Οἱ πρὸ ς τὸ ῥ ό δον ἔ χοντες, ὡ ς τοὺ ς φιλοκά λους εἰ κό ς, οὐ δὲ πρὸ ς αὐ τὰ ς τὰ ς ἀ κά νθας, ὧ ν τὸ ἄ νθος ἐ κφύ εται, δυσχεραί νουσι. καί τινος ἤ κουσα τοιοῦ τό ν τι περὶ αὐ τῶ ν, παί ζοντος τά χα ἢ καὶ σπουδά ζοντος, ὅ τι, καθά περ ἐ ρωτικά τινα κνί σματα τοῖ ς ἐ ρασταῖ ς, τὰ ς λεπτὰ ς ἐ κεί νας ἀ κά νθας ἡ φύ σις τῷ ἄ νθει προσέ φυσε, πρὸ ς μεί ζονα πό θον τοῖ ς εὐ πλή κτοις κέ ντροις τοὺ ς δρεπομέ νους ὑ περεθί ζουσα. Τί βού λεταί μοι τὸ ῥ ό δον τοῖ ς γρά μμασιν ἐ πεισαγό μενον; πά ντως οὐ δὲ ν δεῖ σε διδαχθῆ ναι τῆ ς ἐ πιστολῆ ς μεμνημέ νον τῆ ς σῆ ς, ἣ τὸ μὲ ν ἄ νθος εἶ χε τοῦ ῥ ό δου, ὅ λον ἡ μῖ ν τὸ ἔ αρ τῇ εὐ γλωττί ᾳ διαπετά σασα, μέ μψεσι δέ τισι καὶ ἐ γκλή μασι καθ̓ ἡ μῶ ν ἐ ξηκά νθωτο. ἀ λλ̓ ἐ μοὶ τῶ ν σῶ ν λό γων καθ̓ ἡ δονή ν ἐ στι καὶ ἡ ἄ κανθα, πρὸ ς μεί ζονα πό θον τῆ ς φιλί ας ἐ κκαί ουσα.