Reader

Τῷ δεσπό τῃ μου αἰ δεσιμωτά τᾠ Απολιναρί ῳ, Βασί λειος. πρό τερον μέ ν σοι περὶ τῶ ν ἐ ν ταῖ ς Γραφαῖ ς ἀ σαφῶ ν ἐ πεστέ λλομεν, καὶ ηὐ φραινό μεθα οἷ ς τε ἔ πεμπες οἷ ς τε ὑ πισχνοῦ. νῦ ν δὲ μεί ζων ἡ μῖ ν ὑ πὲ ρ μειζό νων ἡ φροντὶ ς προσελή λυθεν, εἰ ς ἣ ν οὐ δέ να ἕ τερον ἔ χομεν ἐ ν τοῖ ς νῦ ν ἀ νθρώ ποις τοιοῦ τον κοινωνὸ ν καὶ προστά την ἐ πικαλέ σασθαι, ὁ ποῖ ό ν σε καὶ ἐ ν γνώ σει καὶ ἐ ν λό γῳ ἀ κριβῆ τε ὁ μοῦ καὶ εὐ πρό σιτον ὁ Θεὸ ς ἡ μῖ ν ἐ δωρή σατο.̓ Επεὶ οὖ ν οἱ πά ντα φύ ροντες, καὶ λό γων καὶ ζητημά των τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ μπλή σαντες, τὸ τῆ ς οὐ σί ας ὄ νομα ὡ ς ἀ λλό τριον τῶ ν θεί ων λογί ων ἐ ξέ βαλον, καταξί ωσον ἡ μῖ ν σημᾶ ναι, ὅ πως τε οἱ πατέ ρες αὐ τῷ ἐ χρή σαντο, καὶ εἰ μηδαμοῦ εὗ ρες ἐ ν τῇ Γραφῇ κεί μενον. τὸ ν γὰ ρ ἐ πιού σιον ἄ ρτον, καὶ τὸ ν λαὸ ν τὸ ν περιού σιον, καὶ εἴ τι τοιοῦ τον, ὡ ς οὐ δὲ ν ἔ χοντα κοινὸ ν διαπτύ ουσιν. ἔ πειτα μέ ντοι καὶ περὶ αὐ τοῦ τοῦ ὁ μοουσί οὑ οὗ ἕ νεκεν ἡ γοῦ μαι ταῦ τα κατασκευά ζειν αὐ τού ς, βαθέ ως τὴ ν οὐ σί αν διαβά λλοντας, ὑ πὲ ρ τοῦ μηδεμί αν χώ ραν τῷ ὁ μοουσί ῳ καταλιπεῖ ν̓ διαλαβεῖ ν ἡ μῖ ν πλατύ τερον βουλή θητι, τί να τὴ ν διά νοιαν ἔ χει, καὶ πῶ ς ἂ ν ὑ γιῶ ς λέ γοιτο, ἐ φ̓ ὧ ν οὔ τε γέ νος κοινὸ ν ὑ περκεί μενον θεωρεῖ ται, οὔ τε ὑ λικὸ ν ὑ ποκεί μενον προϋ πά ρχον, οὐ κ ἀ πομερισμὸ ς τοῦ προτέ ρου εἰ ς τὸ δεύ τερον. πῶ ς οὖ ν χρὴ λέ γειν ὁ μοού σιον τὸ ν Υἱ ὸ ν τῷ Πατρί, εἰ ς μηδεμί αν ἔ ννοιαν τῶ ν εἰ ρημέ νων καταπί πτοντας, θέ λησον ἡ μῖ ν πλατύ τερον διαρθρῶ σαι. ἡ μεῖ ς μὲ ν γὰ ρ ὑ πειλή φαμεν, ὅ περ ἂ ν εἶ ναι καθ̓ ὑ πό θεσιν τοῦ Πατρὸ ς οὐ σί α ληφθῇ, τοῦ το εἶ ναι πά ντως ἀ ναγκαῖ ον καὶ τὴ ν τοῦ Υἱ οῦ λαμβά νεσθαι. ὥ στε εἰ φῶ ς νοητό ν, ἀ ΐ διον, ἀ γέ ννητον τὴ ν τοῦ Πατρὸ ς οὐ σί αν τις λέ γοι, φῶ ς νοητό ν, ἀ ΐ διον, ἀ γέ ννητον καὶ τὴ ν τοῦ Μονογενοῦ ς οὐ σί αν ἐ ρεῖ. πρὸ ς δὲ τὴ ν τοιαύ την ἔ ννοιαν δοκεῖ μοι ἡ τοῦ ἀ παραλλά κτως ὁ μοί ου φωνὴ μᾶ λλον ἤ περ ἡ τοῦ ὁ μοουσί ου ἁ ρμό ττειν. φῶ ς γὰ ρ φωτὶ μηδεμί αν ἐ ν τῷ μᾶ λλον καὶ ἧ ττον τὴ ν διαφορὰ ν ἔ χον, ταὐ τὸ ν μὲ ν οὐ κ εἶ ναἱ διό τι ἐ ν ἰ δί ᾳ περιγραφῇ τῆ ς οὐ σί ας ἐ στὶ ν ἑ κά τερον̓, ὅ μοιον δὲ κατ̓ οὐ σί αν ἀ κριβῶ ς ἀ παραλλά κτως, ὀ ρθῶ ς ἂ ν οἶ μαι λέ γεσθαι. εἴ τε οὖ ν ταύ τας χρὴ διαλέ γεσθαι τὰ ς ἐ ννοί ας, εἴ τε ἑ τέ ρας μεί ζους ἀ ντιλαβεῖ ν, ὡ ς σοφὸ ς ἰ ατρὸ ς̔ καὶ γὰ ρ ἐ ξεφή ναμέ ν σοι τὰ ἐ ν τῇ καρδί ᾀ, τὸ μὲ ν ἀ ρρωστοῦ ν ἴ ασαι, τὸ δὲ σαθρὸ ν ὑ ποστή ριξον, παντὶ δὲ τρό πῳ βεβαί ωσον ἡ μᾶ ς. Τοὺ ς μετὰ τῆ ς εὐ λαβεί ας σου ἀ δελφοὺ ς ἀ σπά ζομαι, καὶ ἀ ξιῶ μετὰ σοῦ εὔ χεσθαι ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν, ἵ να σωθῶ μεν. ὁ ἑ ταῖ ρος Γρηγό ριος, τὸ ν μετὰ τῶ ν γονέ ων ἑ λό μενος βί ον, αὐ τοῖ ς σύ νεστιν. ὑ γιαί νων ἐ πιπλεῖ στον φυλαχθεί ης ἡ μῖ ν, ὠ φελῶ ν ἡ μᾶ ς καὶ ταῖ ς εὐ χαῖ ς καὶ τῇ γνώ σει.