Reader

Φιλοθέ ως πιστεύ εις, καὶ φιλολό γως ζητεῖ ς, καὶ παῤ ἡ μῶ ν τὸ πρό θυμον ὀ φεί λεται διὰ τὴ ν ἀ γά πην, εἰ καὶ τὸ ἱ κανὸ ν τῷ λό γῳ μὴ ἕ ποιτο, διά τε τὸ ἡ μέ τερον ἐ νδεέ ς καὶ τὸ τοῦ πρά γματος ὑ περφυέ ς. Οὐ σί α μί α οὐ κ ἀ ριθμῷ μό νον λέ γεται, ὥ σπερ λέ γεις, καὶ τὸ ἐ ν μιᾷ περιγραφῇ, ἀ λλὰ καὶ ἰ δί ως ἀ νθρώ πων δύ ο καὶ ἄ λλου ὁ τουοῦ ν τῶ ν κατὰ γέ νος ἑ νιζομέ νων: ὥ στε ταύ τῃ γε καὶ δύ ο καὶ πλεί ονα ταὐ τὸ ν εἶ ναι κατὰ τὴ ν οὐ σί αν, καθὸ καὶ πά ντες ἄ νθρωποἰ Αδά μ ἐ σμεν εἷ ς ὄ ντες, καὶ Δαβὶ δ ὁ τοῦ Δαβὶ δ υἱ ό ς, ὡ ς ταὐ τὸ ν ὢ ν ἐ κεί νῳ: καθὰ καὶ τὸ ν Υἱ ὸ ν λέ γεις καλῶ ς τοῦ το εἶ ναι κατὰ τὴ ν οὐ σί αν, ὅ περ ὁ Πατή ρ. οὐ δὲ γὰ ρ ἑ τέ ρως ἂ ν ἦ ν Θεὸ ς ὁ Υἱ ό ς, ἑ νὸ ς ὁ μολογουμέ νου καὶ μό νου Θεοῦ τοῦ Πατρό ς: ὥ ς που καὶ εἷ ς̓ Αδά μ, ὁ ἀ νθρώ πων γενά ρχης, καὶ εἷ ς Δαβί δ, ὁ τοῦ βασιλεί ου γέ νους ἀ ρχηγέ της. Ταύ τῃ γέ τοι καὶ ἓ ν εἶ ναι γέ νος ὑ περκεί μενον, ἢ μί αν ὕ λην ὑ ποκειμέ νην, ἐ πὶ Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ, περιαιρεθή σεται τῶ ν ὑ πονοιῶ ν, ὅ ταν τὴ ν γεναρχικὴ ν παραλά βωμεν ἰ διό τητα τῆ ς ἀ νωτά τω ἀ ρχῆ ς, καὶ τὰ ἐ κ τῶ ν γεναρχῶ ν γέ νη, πρὸ ς τὸ ἐ κ τῆ ς μιᾶ ς ἀ ρχῆ ς μονογενὲ ς γέ ννημα: μετρί ως γὰ ρ τὰ τοιαῦ τα εἰ ς ὁ μοί ωσιν ἔ ρχεται. καθὸ μηδὲ τοῦ̓ Αδά μ, ὡ ς θεοπλά στου, καὶ ἡ μῶ ν, ὡ ς ἀ νθρωπογεννή των, ἓ ν ὑ πέ ρκειται γέ νος, ἀ λλ̓ αὐ τὸ ς ἀ νθρώ πων ἀ ρχή: μή τε ὕ λη κοινὴ αὐ τοῦ τε καὶ ἡ μῶ ν, ἀ λλ̓ αὐ τὸ ς ἡ πά ντων ἀ νθρώ πων ὑ πό θεσις. μή τε μὴ ν τοῦ Δαβί δ, καὶ τοῦ γέ νους τοῦ ἐ κ Δαβί δ, προεπινοεῖ ται, καθὸ Δαβί δ, ἐ πεί περ ἡ τοῦ Δαβὶ δ ἰ διό της ἀ πὸ τοῦ Δαβὶ ς ἄ ρχεται, καὶ ἡ ὑ πό θεσις τῶ ν ἐ ξ αὐ τοῦ πά ντων αὐ τό ς: ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ταῦ τα ἀ πολεί πεται, καθό εἰ σιν ἕ τεραι κοινό τητες ἀ νθρώ πων ἁ πά ντων πρὸ ς ἀ λλή λους, οἷ αι ἂ ν ἀ δελφῶ ν, ἐ πὶ δὲ Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ τοιοῦ τον οὐ κ ἔ στιν, ἀ λλὰ τὸ ὅ λον Πατὴ ρ ἀ ρχή, καὶ Υἱ ὸ ς ἐ κ τῆ ς ἀ ρχῆ ς. Οὐ κοῦ ν οὐ δὲ ἀ πομερισμὸ ς τοῦ προτέ ρου εἰ ς τὸ δεύ τερον, ὥ σπερ ἐ πὶ σωμά των, ἀ λλ̓ ἀ πογέ ννησις. οὐ δὲ γὰ ρ ἡ Πατρὸ ς ἰ διό της καθά περ εἰ ς Υἱ ὸ ν ἀ πομεμέ ρισται, ἀ λλ̓ ἡ τοῦ Υἱ οῦ ἐ κ τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς ἐ κπέ φηνε: ταὐ τὸ ν ἐ ν ἑ τερό τητι, καὶ ἕ τερον ἐ ν ταὐ τό τητι, καθὸ λέ γεται Πατέ ρα εἶ ναι ἐ ν Υἱ ῷ, καὶ Υἱ ὸ ν ἐ ν Πατρί. οὔ τε γὰ ρ ἡ ἑ τερό της ἁ πλῶ ς φυλά ξει τὴ ν ἀ λή θειαν τῆ ς υἱ ό τητος, οὔ τε ἡ ταὐ τό της αὖ τὸ ἀ μέ ριστον τῆ ς ὑ ποστά σεως, ἀ λλ̓ ἑ κά τερον σύ μπλοκον καὶ ἑ νοειδέ ς: ταὐ τὸ ν ἑ τέ ρως, καὶ ἕ τερον ὡ σαύ τως: ἵ να τις τὰ ῥ ή ματα, μὴ ἐ φικνού μενα τῆ ς δηλώ σεως, ἐ κβιά σηται: βεβαιοῦ ντος ἡ μῖ ν τοῦ Κυρί ου τὴ ν ἔ ννοιαν, καὶ ἐ ν τῷ μεί ζων μὲ ν ἰ σό τητι παριστά ναι τὸ ν Πατέ ρα, τὸ ν δὲ Υἱ ό ν, ἐ ν ὑ ποβά σει τὸ ἴ σον ἔ χοντα: ὅ περ ἐ δί δαξεν ἐ ν ὁ μοειδεῖ μέ ν, ὑ φειμέ νῳ δὲ φωτὶ νοεῖ ν τὸ ν Υἱ ό ν, μὴ τὴ ν οὐ σί αν ἐ ξαλλά ττοντας, ἀ λλὰ τὸ αὐ τὸ ὑ περβεβληκὸ ς καὶ ἐ ν ὑ φέ σει θεωροῦ ντας. οἱ μὲ ν γὰ ρ τὴ ν οὐ σί αν ἐ ν οὐ δεμιᾷ ταὐ τό τητι παραδεξά μενοι, τὴ ν ὁ μοί ωσιν ἔ ξωθεν φέ ροντες τῷ Υἱ ῷ προστιθέ ασιν: ὃ δὴ καὶ ἕ ως ἀ νθρώ πων διαβαί νει, τῶ ν ὁ μοιουμέ νων τῷ Θεῷ. Οἱ δὲ τὴ ν ὁ μοί ωσιν τοῖ ς ποιή μασι πρέ πουσαν εἰ δό τες, ἐ ν ταὐ τό τητι μὲ ν τὸ ν Υἱ ὸ ν συνά πτουσι Πατρί, ὑ φειμέ νῃ δὲ τῇ ταὐ τό τητι, ἵ να μὴ αὐ τὸ ς ὁ Πατή ρ, ἢ μέ ρος Πατρό ς, ἃ δυνατῶ ς παρί σταται τῷ, ἄ λλος Υἱ ό ς, οὕ τω Θεό ς, οὐ χ ὡ ς ἐ κεῖ νος, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ ξ ἐ κεί νου, οὐ τὸ πρωτό τυπον, ἀ λλ̓ εἰ κώ ν. οὗ τος ὁ μοού σιος, ἐ ξῃ ρημέ νως παρὰ πά ντα καὶ ἰ διαζό ντως: οὐ χ ὡ ς τὰ ὁ μογενῆ, οὐ χ ὡ ς τὰ ἀ πομεριζό μενα, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ κ τοῦ ἑ νὸ ς γέ νους καὶ εἴ δους τῆ ς θεό τητος, ἓ ν καὶ μό νον ἀ πογέ ννημα, ἀ διαιρέ τῳ καὶ ἀ σωμά τῳ προό δῳ, καθ̓ ἣ ν μέ νον τὸ γεννῶ ν ἐ ν τῇ γεννητικῇ ἰ διό τητι, προῆ λθεν εἰ ς τὴ ν γεννητικὴ ν ἰ διό τητα.