Reader

Τῷ δεσπό τῃ μου, τῷ αἰ δεσιμωτά τῳ ἀ δελφῷ,̓ Απολιναρί ῳ, Βασί λειος. διημά ρτομεν τῶ ν προφά σεων, δἰ ὧ ν ἐ νῆ ν προσειπεῖ ν σου τὴ ν εὐ λά βειαν, καί τοιγε ἡ δέ ως ἂ ν ἐ πὶ τοῖ ς γρά μμασιν ἐ κεί νοις ἐ πιστεί λαντες. σὲ γὰ ρ ἐ ν σιωπῇ κατέ χειν τὴ ν ἡ δονὴ ν ἐ π̓ ἐ κεί νοις ἥ σθημεν. ὄ ντως γὰ ρ ἡ μῖ ν ἔ δοξας οἶ ος πεπνύ σθαι: τῶ ν ἑ ρμηνευό ντων δὲ σκιαὶ ἀ ΐ σσουσιν: οὕ τως ἐ π̓ ἀ σφαλοῦ ς τῆ ς διανοί ας τὴ ν ἐ ξή γησιν ἄ γων. καὶ νῦ ν δὴ πλέ ον ὁ ἔ ρως τῆ ς γνώ σεως τῶ ν θεί ων λογί ων ἅ πτεται τῆ ς ψυχῆ ς μου. προβαλεῖ ν μὲ ν οὖ ν σοι τῶ ν ἀ πορουμέ νων τινὰ ἀ ποκνῶ, μὴ δοξῶ πέ ρα τοῦ μέ τρου ἐ μφορεῖ σθαι τῆ ς παρρησί ας. σιωπᾷ ν δὲ πά λιν οὐ καρτερῶ, ὠ δί νων καὶ ἔ τι προσλαβεῖ ν ἐ φιέ μενος. ἄ ριστον οὖ ν μοι κατεφά νη πυθέ σθαι σου, πό τερον ἐ φί ης ἡ μῖ ν, ὦ θαυμά σιε, ἐ ρωτᾷ ν τι τῶ ν ἀ πορουμέ νων, ἢ χρὴ τὴ ν ἡ συχί αν ἄ γειν. ὁ πό τερον δ̓ ἂ ν ἀ ποκρί νῃ, τοῦ το φυλά ξομεν τοῦ λοιποῦ. ἐ ρρωμέ νον τε καὶ εὔ θυμον καὶ ὑ περευχό μενον ἔ χοιμέ ν σε διαπαντό ς.