Reader

Καλῶ ς ποιεῖ ς ὅ ρους ἡ μῖ ν εὐ θεῖ ς ὁ ρί ζων, ἵ να μὴ μό νον ἐ γκρά τειαν ἴ δωμεν ἀ λλὰ καὶ τὸ ν καρπὸ ν αὐ τῆ ς. ἔ στιν οὖ ν ὁ καρπὸ ς αὐ τῆ ς Θεοῦ μετουσί α. τὸ γὰ ρ μὴ φθεί ρεσθαι Θεοῦ μετέ χειν ἐ στί ν, ὥ σπερ τὸ φθεί ρεσθαι βί ου μετουσί α. ἐ γκρά τεια γά ρ ἐ στιν σώ ματος ἄ ρνησις καὶ ὁ μολογί α πρὸ ς Θεό ν. ἀ ποβαί νει τοῦ θνητοῦ παντό ς, ὥ σπερ σῶ μα ἔ χουσα τοῦ Θεοῦ τὸ Πνεῦ μα: καὶ Θεῷ μί σγεσθαι ποιεῖ, οὔ τε ζῆ λον ἔ χουσα οὔ τε φθό νον. ὁ γὰ ρ ἐ ρῶ ν σώ ματος ἑ τέ ρῳ διαφθονεῖ ται, ὁ δὲ μὴ κομισά μενος εἰ ς καρδί αν τῆ ς φθορᾶ ς τὴ ν νό σον ἔ ρρωται λοιπὸ ν πό νῳ παντί, καί περ ἀ ποθανὼ ν μὲ ν τῷ σώ ματι, ζῶ ν δὲ τῇ ἀ φθαρσί ᾳ. καί μοι τελεί ως καταμανθά νοντι, ἐ γκρά τεια δοκεῖ ὁ Θεὸ ς εἶ ναι, ὅ τι μηδενὸ ς ἐ πιθυμεῖ, ἀ λλὰ πά ντα ἔ χει ἐ ν ἑ αυτῷ: καὶ οὐ δενὸ ς ὀ ρέ γεται, οὐ δὲ ἔ χει πά θος περὶ τοὺ ς ὀ φθαλμού ς, οὐ δὲ περὶ τὰ ὦ τα, ἀ λλὰ ἀ νενδεὴ ς ὤ ν, πλή ρης δἰ ὅ λου ἐ στί ν. ἐ πιθυμί α νό σος ἐ στὶ ψυχῆ ς, ὑ γεί α δὲ ἐ γκρά τεια. Οὐ μό νον δὲ περὶ ἓ ν εἶ δος τὴ ν ἐ γκρά τειαν δεῖ ὁ ρᾷ ν οἷ ον ἕ νεκεν ἀ φροδισί ων, ἀ λλὰ καὶ περὶ τὰ ἄ λλα ὅ σα ἐ πιθυμεῖ ἡ ψυχὴ κακῶ ς, οὐ κ ἀ ρκουμέ νη τοῖ ς ἀ ναγκαί οις: γί νεται φθό νος διὰ χρυσί ον, καὶ ἀ δική ματα μυρί α δἰ ἑ τέ ρας ἐ πιθυμί ας. καὶ τὸ μὴ μεθύ ειν ἐ γκρά τειά ἐ στιν, καὶ τὸ μὴ διαρρή γνυσθαι ὑ περεμπιπλά μενον. καὶ τὸ κρατεῖ ν τοῦ σώ ματος ἐ γκρά τειά ἐ στιν, καὶ τὸ κυριεύ ειν λογισμῶ ν πονηρῶ ν, ποσά κις ἐ τά ραξεν ψυχὴ ν ἔ ννοια, οὐ κ ἀ γαθὴ οὖ σα οὔ τε ἀ ληθή ς, καὶ καρδί αν ἐ μέ ρισεν εἰ ς πολλὰ φροντί ζειν κενῶ ς. πά ντως ἐ λευθεροῖ ἡ ἐ γκρά τεια, ἅ μα θεραπεύ ουσα καὶ δύ ναμις οὖ σα: οὐ γὰ ρ διδά σκει σωφροσύ νην, ἀ λλὰ παρέ χει. Χά ρις ἐ στὶ ν Θεοῦ ἐ γκρά τεια.̓ Ιησοῦ ς ἐ γκρά τεια ἐ φά νη, καὶ γῇ καὶ θαλά σσῃ κοῦ φος γενό μενος. οὔ τε γὰ ρ γῆ ἐ βά στασεν αὐ τό ν, οὔ τε πελά γη, ἀ λλ̓ ὥ σπερ ἐ πά τησεν θά λασσαν, οὕ τως οὐ κ ἐ βά ρησεν τὴ ν γῆ ν. εἰ γὰ ρ ἐ κ τοῦ φθεί ρεσθαι τὸ ἀ ποθανεῖ ν, ἐ κ δὲ τοῦ φθορὰ ν μὴ ἔ χειν τὸ μὴ ἀ ποθανεῖ ν, θεό τητα ὁ̓ Ιησοῦ ς εἰ ργά ζετο, οὐ θνητό τητα. ἤ σθιεν καὶ ἔ πινεν ἰ δί ως, οὐ κ ἀ ποδιδοὺ ς τὰ βρώ ματα: τοσαύ τη ἐ ν αὐ τῷ ἡ ἐ γκρά τεια δύ ναμις ἦ ν, ὥ στε μὴ φθαρῆ ναι τὴ ν τροφὴ ν ἐ ν αὐ τῷ, ἐ πεὶ τὸ φθεί ρεσθαι αὐ τὸ ς οὐ κ εἶ χεν.̓ Ολί γον τι ἐ ν ἡ μῖ ν ἐ ὰ ν ᾖ ἐ γκρά τεια, ἀ νώ τεροι ἁ πά ντων ἐ σμέ ν. καὶ γὰ ρ ἀ γγέ λους ἠ κού σαμεν ἀ κρατεῖ ς γεγονέ ναι κατασπασθέ ντας οὐ ρανοῦ δἰ ἐ πιθυμί αν. ἑ ά λωσαν γά ρ, οὐ χὶ κατέ βησαν: τί γὰ ρ ἔ πραττεν ἐ κεῖ αὕ τη ἡ νό σος, εἰ μή τις ἐ κεῖ τοιοῦ τος ὀ φθαλμὸ ς ἦ ν; διὰ τοῦ το ἔ φην:̓ Ολί γον ἐ γκρά τειαν ἐ ὰ ν ἔ χωμεν, καὶ τοῦ βί ου μὴ ἐ ρασθῶ μεν ἀ λλ̓ αἰ ώ νων τῶ ν ἀ νωτέ ρων, ἐ κεῖ εὑ ρεθησό μεθα ὅ που ἀ ναπέ μπομεν τὸ ν νοῦ ν: δοκεῖ γὰ ρ ὀ φθαλμὸ ν εἶ ναι τοῦ τον, τὸ ν τὰ ἀ φανῆ ἰ δεῖ ν δυνά μενον. καὶ γὰ ρ λέ γεται: Νοῦ ς ὁ ρᾷ, καὶ νοῦ ς ἀ κού ει. ταῦ τά σοι ὀ λί γα δοκοῦ ντα, πολλὰ γέ γραφα, ὅ τι ἑ κά στη λέ ξις νοῦ ς ἐ στιν: καὶ οἶ δα ὅ τι ἀ ναγνοὺ ς αἰ σθή σῃ.