Reader

̓ Επειδὴ πολλοί, τὸ κοινὸ ν τῆ ς οὐ σί ας ἐ πὶ τῶ ν μυστικῶ ν δογμά των μὴ διακρί νοντες ἀ πὸ τοῦ τῶ ν ὑ ποστά σεων λό γου, ταῖ ς αὐ ταῖ ς συνεμπί πτουσιν ὑ πονοί αις, καὶ οἴ ονται διαφέ ρειν μηδὲ ν οὐ σί αν ἢ ὑ πό στασιν λέ γειν̔ ὅ θεν καὶ ἤ ρεσέ τισι τῶ ν ἀ νεξετά στως τὰ τοιαῦ τα προσδεχομέ νων, ὥ σπερ μί αν οὐ σί αν, οὕ τω καὶ μί αν ὑ πό στασιν λέ γειν: καὶ τὸ ἔ μπαλιν, οἱ τὰ ς τρεῖ ς ὑ ποστά σεις παραδεχό μενοι καὶ τὴ ν τῶ ν οὐ σί ων διαί ρεσιν, κατὰ τὸ ν ἴ σον ἀ ριθμό ν, ἐ κ τῆ ς ὁ μολογί ας ταύ της δογματί ζειν οἴ ονται δεῖ ν̓: διὰ τοῦ το ὡ ς ἂ ν μὴ καὶ σὺ τὰ ὅ μοια πά θοις, ὑ πό μνημά σοι διὰ βραχέ ων τὸ ν περὶ τού του λό γον ἐ ποιησά μην. ἔ στι τοί νυν, ὡ ς ἐ ν ὀ λί γῳ παραστῆ σαι, τοιαύ τη τῶ ν λεγομέ νων ἡ ἔ ννοια. Πά ντων τῶ ν ὀ νομά των τὰ μὲ ν ἐ πὶ πλειό νων καὶ τῷ ἀ ριθμῷ διαφερό ντων λεγό μενα πραγμά των καθολικωτέ ραν τινὰ τὴ ν σημασί αν ἔ χει, οἷ ον ἄ νθρωπος. ὁ γὰ ρ τοῦ το εἰ πώ ν, τὴ ν κοινὴ ν φύ σιν διὰ τοῦ ὀ νό ματος δεί ξας, οὐ περιέ γραψε τῇ φωνῇ τό ν τινα ἄ νθρωπον, τὸ ν ἰ δί ως ὑ πὸ τοῦ ὀ νό ματος γνωριζό μενον. οὐ γὰ ρ μᾶ λλον Πέ τρος ἄ νθρωπό ς ἐ στιν, ἢ καὶ̓ Ανδρέ ας, καὶ̓ Ιωά ννης, καὶ̓ Ιά κωβος. ἡ οὖ ν κοινό της τοῦ σημαινομέ νου, ὁ μοί ως ἐ πὶ πά ντας τοὺ ς ὑ πὸ τὸ αὐ τὸ ὄ νομα τεταγμέ νους χωροῦ σα, χρεί αν ἔ χει τῆ ς ὑ ποδιαστολῆ ς, δἰ ἧ ς οὐ τὸ ν καθό λου ἄ νθρωπον, ἀ λλὰ τὸ ν Πέ τρον ἢ τὸ ν̓ Ιωά ννην ἐ πιγνωσό μεθα. Τὰ δὲ τῶ ν ὀ νομά των ἰ δικωτέ ραν ἔ χει τὴ ν ἔ νδειξιν, δἰ ἧ ς οὐ χ ἡ κοινό της τῆ ς φύ σεως ἐ νθεωρεῖ ται τῷ σημαινομέ νῳ, ἀ λλὰ πρά γματό ς τινος περιγραφή, μηδεμί αν ἔ χουσα πρὸ ς τὸ ὁ μογενέ ς, κατὰ τὸ ἰ δί αζον, τὴ ν κοινωνί αν, οἷ ον ὁ Παῦ λος, ἢ ὁ Τιμό θεος. οὐ κέ τι γὰ ρ ἡ τοιαύ τη φωνὴ ἐ πὶ τὸ κοινὸ ν τῆ ς φύ σεως φέ ρεται, ἀ λλὰ χωρί σασα τῆ ς περιληπτικῆ ς σημασί ας, περιγεγραμμέ νων τινῶ ν πραγμά των ἔ μφασιν διὰ τῶ ν ὀ νομά των παρί στησιν. ὅ ταν οὖ ν δύ ο ἢ καὶ πλειό νων κατὰ τὸ αὐ τὸ ὄ ντων, οἷ ον Παύ λου καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέ ου, περὶ τῆ ς οὐ σί ας τῶ ν ἀ νθρώ πων ζητῆ ται λό γος, οὐ κ ἄ λλον τις ἀ ποδώ σει τῆ ς οὐ σί ας ἐ πὶ τοῦ Παύ λου λό γον, ἕ τερον δὲ ἐ πὶ τοῦ Σιλουανοῦ, καὶ ἄ λλον ἐ πὶ τοῦ Τιμοθέ ου: ἀ λλὰ δἰ ὧ ν ἂ ν λό γων ἡ οὐ σί α τοῦ Παύ λου δειχθῇ, οὗ τοι καὶ τοῖ ς ἄ λλοις ἐ φαρμό σουσι: καί εἰ σιν ἀ λλή λοις ὁ μοού σιοι οἱ τῷ αὐ τῷ λό γῳ τῆ ς οὐ σί ας ὑ πογραφό μενοι. ἐ πειδὰ ν δέ τις, τὸ κοινὸ ν μαθώ ν, ἐ πὶ τὰ ἰ διά ζοντα τρέ ψῃ τὴ ν θεωρί αν, δἰ ὧ ν χωρί ζεται τοῦ ἑ τέ ρου τὸ ἕ τερον, οὐ κέ τι ὁ ἑ κά στου γνωριστικὸ ς λό γος τῷ περὶ τοῦ ἄ λλου διὰ πά ντων συνενεχθή σεται, κἂ ν ἔ ν τισιν εὑ ρεθῇ τὸ κοινὸ ν ἔ χων. Τοῦ το τοί νυν φαμέ ν: τὸ ἰ δί ως λεγό μενον τῷ τῆ ς ὑ ποστά σεως δηλοῦ σθαι ῥ ή ματι. ὁ γὰ ρ ἄ νθρωπον εἰ πὼ ν ἐ σκεδασμέ νην τινὰ διά νοιαν τῷ ἀ ορί στῳ τῆ ς σημασί ας τῇ ἀ κοῇ ἐ νεποί ησεν, ὥ στε τὴ ν μὲ ν φύ σιν ἐ κ τοῦ ὀ νό ματος δηλωθῆ ναι, τὸ δὲ ὑ φεστὼ ς καὶ δηλού μενον ἰ δί ως ὑ πὸ τοῦ ὀ νό ματος πρᾶ γμα μὴ σημανθῆ ναι. ὁ δὲ Παῦ λον εἰ πὼ ν ἔ δειξεν ἐ ν τῷ δηλουμέ νῳ ὑ πὸ τοῦ ὀ νό ματος πρά γματι ὑ φεστῶ σαν τὴ ν φύ σιν. Τοῦ το οὖ ν ἐ στὶ ν ἡ ὑ πό στασις, οὐ χ ἡ ἀ ό ριστος τῆ ς οὐ σί ας ἔ ννοια, μηδεμί αν ἐ κ τῆ ς κοινό τητος τοῦ σημαινομέ νου στά σιν εὑ ρί σκουσα, ἀ λλ̓ ἡ τὸ κοινό ν τε καὶ ἀ περί γραπτον ἐ ν τῷ τινὶ πρά γματι διὰ τῶ ν ἐ πιφαινομέ νων ἰ διωμά των παριστῶ σα καὶ περιγρά φουσα: ὡ ς καὶ τῇ Γραφῇ σύ νηθες τὸ τοιοῦ τον ποιεῖ ν, ἐ ν ἄ λλοις τε πολλοῖ ς, καὶ ἐ ν τῇ κατὰ τὸ ν̓ Ιὼ β ἱ στορί ᾳ. ἐ πειδὴ γὰ ρ ἔ μελλε τὰ περὶ αὐ τοῦ διηγεῖ σθαι, πρό τερον τοῦ κοινοῦ μνημονεύ σασα, καὶ εἰ ποῦ σα ἄ νθρωπος, εὐ θὺ ς ἀ ποτέ μνει τῷ ἰ διά ζοντι ἐ ν τῇ προσθή κῃ τοῦ τις. ἀ λλὰ τῆ ς μὲ ν οὐ σί ας τὴ ν ὑ πογραφή ν, ὡ ς οὐ δὲ ν φέ ρουσαν κέ ρδος πρὸ ς τὸ ν προκεί μενον τοῦ λό γου σκοπό ν, ἐ σιώ πησε: τὸ ν δέ τινα διὰ τῶ ν οἰ κεί ων γνωρισμά των χαρακτηρί ζει, καὶ τό πον λέ γουσα καὶ τὰ τοῦ ἤ θους γνωρί σματα, καὶ ὅ σα τῶ ν ἔ ξωθεν συμπαραληφθέ ντα χωρί ζειν αὐ τὸ ν καὶ ἀ φιστᾷ ν ἔ μελλε τῆ ς κοινῆ ς σημασί ας: ὥ στε διὰ πά ντων ἐ ναργῆ τοῦ ἱ στορουμέ νου γενέ σθαι τὴ ν ὑ πογραφή ν, ἐ κ τοῦ ὀ νό ματος, ἐ κ τοῦ τό που, ἐ κ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς ἰ διωμά των, ἐ κ τῶ ν ἔ ξωθεν περὶ αὐ τὸ ν θεωρουμέ νων. εἰ δὲ τὸ ν τῆ ς οὐ σί ας ἐ δί δου λό γον, οὐ δεμί α ἂ ν ἐ γέ νετο τῶ ν εἰ ρημέ νων ἐ ν τῇ τῆ ς φύ σεως ἑ ρμηνεί ᾳ μνή μη: ὁ γὰ ρ αὐ τὸ ς ἂ ν ἦ ν λό γος, ὃ ς καὶ ἐ πὶ τοῦ Βαλδὰ δ τοῦ Σαυχί του καὶ Σοφὰ ρ τοῦ Μινναί ου καὶ ἐ φ̓ ἑ κά στου τῶ ν ἐ κεῖ μνημονευθέ ντων ἀ νθρώ πων.̔̀ Ον τοί νυν ἐ ν τοῖ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς ἔ γνως διαφορᾶ ς λό γον ἐ πί τε τῆ ς οὐ σί ας καὶ τῆ ς ὑ ποστά σεως, τοῦ τον μετατιθεὶ ς καὶ ἐ πὶ τῶ ν θεί ων δογμά των, οὐ χ ἁ μαρτή σεις. πῶ ς τὸ εἶ ναι τοῦ Πατρό ς, ὅ τί ποτε ὑ ποτί θεταί σου ἡ ἔ ννοιἁ πρὸ ς οὐ δὲ ν γά ρ ἐ στιν ἀ ποτεταγμέ νον νό ημα τὴ ν ψυχὴ ν ἐ περεί δειν, διὰ τὸ πεπεῖ σθαι αὐ τὸ ὑ πὲ ρ πᾶ ν εἶ ναι νό ημἀ, τοῦ το καὶ ἐ πὶ τοῦ Υἱ οῦ νοή σεις, τοῦ το ὡ σαύ τως καὶ ἐ πὶ τοῦ Πνεύ ματος τοῦ ἁ γί ου. ὁ γὰ ρ τοῦ ἀ κτί στου καὶ τοῦ ἀ καταλή πτου λό γος, εἷ ς καὶ ὁ αὐ τὸ ς ἐ πί τε τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματό ς ἐ στιν. οὐ γὰ ρ τὸ μὲ ν μᾶ λλον ἀ κατά ληπτό ν τε καὶ ἄ κτιστον, τὸ δὲ ἧ ττον. ἐ πεὶ δὲ χρὴ διὰ τῶ ν ἰ διαζό ντων σημεί ων ἀ σύ γχυτον ἐ πὶ τῆ ς Τριά δος τὴ ν διά κρισιν ἔ χειν, τὸ μὲ ν κοινῶ ς ἐ πιθεωρού μενον, οἷ ον τὸ ἄ κτιστον λέ γω, ἢ τὸ ὑ πὲ ρ πᾶ σαν κατά ληψιν, ἢ εἴ τι τοιοῦ τον, οὐ συμπαραληψό μεθα εἰ ς τὴ ν τοῦ ἰ διά ζοντος κρί σιν, ἐ πιζητή σομεν δὲ μό νον, δἰ ὧ ν ἡ περὶ ἑ κά στου ἔ ννοια τηλαυγῶ ς καὶ ἀ μί κτως τῆ ς συνθεωρουμέ νης ἀ φορισθή σεται. Καλῶ ς οὖ ν ἔ χειν μοι δοκεῖ οὕ τως ἀ νιχνεῦ σαι τὸ ν λό γον. πᾶ ν ὅ περ ἂ ν εἰ ς ἡ μᾶ ς ἐ κ θεί ας δυνά μεως ἀ γαθὸ ν φθά σῃ, τῆ ς πά ντα ἐ ν πᾶ σιν ἐ νεργού σης χά ριτος ἐ νέ ργειαν εἶ ναί φαμεν: καθώ ς φησιν ὁ ἀ πό στολος, ὅ τι Ταῦ τα δὲ πά ντα ἐ νεργεῖ τὸ ἓ ν καὶ τὸ αὐ τὸ Πνεῦ μα, διαιροῦ ν ἰ δί ᾳ ἑ κά στῳ καθὼ ς βού λεται. ζητοῦ ντες δὲ εἰ ἐ κ μό νου τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος ἡ τῶ ν ἀ γαθῶ ν χορηγί α τὴ ν ἀ ρχὴ ν λαβοῦ σα οὕ τω παραγί νεται τοῖ ς ἀ ξί οις, πά λιν ὑ πὸ τῆ ς Γραφῆ ς ὁ δηγού μεθα εἰ ς τὸ τῆ ς χορηγί ας τῶ ν ἀ γαθῶ ν τῶ ν διὰ τοῦ Πνεύ ματος ἡ μῖ ν ἐ νεργουμέ νων ἀ ρχηγὸ ν καὶ αἴ τιον τὸ ν μονογενῆ Θεὸ ν εἶ ναι πιστεύ ειν. πά ντα γὰ ρ δἰ αὐ τοῦ γεγενῆ σθαι, καὶ ἐ ν αὐ τῷ συνεστά ναι, παρὰ τῆ ς ἁ γί ας Γραφῆ ς ἐ διδά χθημεν. ὅ ταν τοί νυν καὶ πρὸ ς ἐ κεί νην ὑ ψωθῶ μεν τὴ ν ἔ ννοιαν, πά λιν ὑ πὸ τῆ ς θεοπνεύ στου χειραγωγί ας ἀ ναγό μενοι διδασκό μεθα, ὅ τι δἰ ἐ κεί νης μὲ ν πά ντα τῆ ς δυνά μεως ἐ κ τοῦ μὴ ὄ ντος εἰ ς τὸ εἶ ναι παρά γεται: οὐ μὴ ν οὐ δὲ ἐ ξ ἐ κεί νης ἀ νά ρχως: ἀ λλά τί ς ἐ στι δύ ναμις ἀ γεννή τως καὶ ἀ νά ρχως ὑ φεστῶ σα, ἥ τις ἐ στὶ ν αἰ τί α τῆ ς ἁ πά ντων τῶ ν ὄ ντων αἰ τί ας. ἐ κ γὰ ρ τοῦ Πατρὸ ς ὁ Υἱ ό ς, δἰ οὗ τὰ πά ντα, ᾧ πά ντοτε τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἀ χωρί στως συνεπινοεῖ ται. οὐ γὰ ρ ἔ στιν ἐ ν περινοί ᾳ τοῦ Υἱ οῦ γενέ σθαι, μὴ προκαταυγασθέ ντα τῷ Πνεύ ματι. ἐ πειδὴ τοί νυν τὸ ἅ γιον Πνεῦ μα, ἀ φ̓ οὗ πᾶ σα ἐ πὶ τὴ ν κτί σιν ἡ τῶ ν ἀ γαθῶ ν χορηγί α πηγά ζει, τοῦ Υἱ οῦ μὲ ν ἤ ρτηται, ᾧ ἀ διαστά τως συγκαταλαμβά νεται: τῆ ς δὲ τοῦ Πατρὸ ς αἰ τί ας ἐ ξημμέ νον ἔ χει τὸ εἶ ναι, ὅ θεν καὶ ἐ κπορεύ εται: τοῦ το γνωριστικὸ ν τῆ ς κατὰ τὴ ν ὑ πό στασιν ἰ διό τητος σημεῖ ον ἔ χει, τὸ μετὰ τὸ ν Υἱ ὸ ν καὶ σὺ ν αὐ τῷ γνωρί ζεσθαι, καὶ τὸ ἐ κ τοῦ Πατρὸ ς ὑ φεστά ναι.̔ Ο δὲ Υἱ ό ς, ὁ τὸ ἐ κ τοῦ Πατρὸ ς ἐ κπορευό μενον Πνεῦ μα δἰ ἑ αυτοῦ καὶ μεθ̓ ἑ αυτοῦ γνωρί ζων, μό νος μονογενῶ ς ἐ κ τοῦ ἀ γεννή του φωτὸ ς ἐ κλά μψας, οὐ δεμί αν, κατὰ τὸ ἰ δί αζον τῶ ν γνωρισμά των, τὴ ν κοινωνί αν ἔ χει πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα ἢ πρὸ ς τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, ἀ λλὰ τοῖ ς εἰ ρημέ νοις σημεί οις μό νος γνωρί ζεται. ὁ δὲ ἐ πὶ πά ντων Θεό ς, ἐ ξαί ρετό ν τι γνώ ρισμα τῆ ς ἑ αυτοῦ ὑ ποστά σεως, τὸ Πατὴ ρ εἶ ναι, καὶ ἐ κ μηδεμιᾶ ς αἰ τί ας ὑ ποστῆ ναι, μό νος ἔ χει: καὶ διὰ τού του πά λιν τοῦ σημεί ου καὶ αὐ τὸ ς ἰ διαζό ντως ἐ πιγινώ σκεται. τού του ἕ νεκεν ἐ ν τῇ τῆ ς οὐ σί ας κοινό τητι ἀ σύ μβατά φαμεν εἶ ναι καὶ ἀ κοινώ νητα τὰ ἐ πιθεωρού μενα τῇ Τριά δι γνωρί σματα, δἰ ὧ ν ἡ ἰ διό της παρί σταται τῶ ν ἐ ν τῇ πί στει παραδεδομέ νων προσώ πων, ἑ κά στου τοῖ ς ἰ δί οις γνωρί σμασι διακεκριμέ νως καταλαμβανομέ νου: ὥ στε διὰ τῶ ν εἰ ρημέ νων σημεί ων τὸ κεχωρισμέ νον τῶ ν ὑ ποστά σεων ἐ ξευρεθῆ ναι: κατὰ δὲ τὸ ἄ πειρον, καὶ ἀ κατά ληπτον, καὶ τὸ ἀ κτί στως εἶ ναι, καὶ μηδενὶ τό πῳ περιειλῆ φθαι, καὶ πᾶ σι τοῖ ς τοιού τοις, μηδεμί αν εἶ ναι παραλλαγὴ ν ἐ ν τῇ ζωοποιῷ φύ σει, ἐ πὶ Πατρὸ ς λέ γω καὶ Υἱ οῦ καὶ Πνεύ ματος ἁ γί ου: ἀ λλά τινα συνεχῆ καὶ ἀ διά σπαστον κοινωνί αν ἐ ν αὐ τοῖ ς θεωρεῖ σθαι. καὶ δἰ ὧ ν ἄ ν τις νοημά των τὸ μεγαλεῖ ον ἑ νό ς τινος τῶ ν ἐ ν τῇ ἁ γί ᾳ Τριά δι πιστευομέ νων κατανοή σειε, διὰ τῶ ν αὐ τῶ ν προσελεύ σεται, ἀ παραλλά κτως, ἐ πὶ Πατρό ς, καὶ Υἱ οῦ, καὶ Πνεύ ματος ἁ γί ου τὴ ν δό ξαν βλέ πων, ἐ ν οὐ δενὶ διαλεί μματι μεταξὺ Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ καὶ ἁ γί ου Πνεύ ματος τῆ ς διανοί ας κενεμβατού σης. διό τι οὐ δέ ν ἐ στι τὸ διὰ μέ σου τού των παρενειρό μενον, οὔ τε πρᾶ γμα ὑ φεστὼ ς ἄ λλο τι παρὰ τὴ ν θεί αν φύ σιν, ὡ ς καταμερί ζειν αὐ τὴ ν πρὸ ς ἑ αυτὴ ν διὰ τῆ ς τοῦ ἀ λλοτρί ου παρεμπτώ σεως δύ νασθαι, οὔ τε διαστή ματό ς τινος ἀ νυποστά του κενό της, ἥ τις κεχηνέ ναι ποιεῖ τῆ ς θεί ας οὐ σί ας τὴ ν πρὸ ς ἑ αυτὴ ν ἁ ρμονί αν, τῇ παρενθή κῃ τοῦ κενοῦ τὸ συνεχὲ ς διαστέ λλουσα. ἀ λλ̓ ὁ τὸ ν Πατέ ρα νοή σας, αὐ τό ν τε ἐ φ̓ ἑ αυτοῦ ἐ νό ησε, καὶ τὸ ν Υἱ ὸ ν τῇ διανοί ᾳ συμπαρεδέ ξατο: ὁ δὲ τοῦ τον λαβὼ ν τοῦ Υἱ οῦ τὸ Πνεῦ μα οὐ κ ἀ πεμέ ρισεν, ἀ λλ̓ ἀ κολού θως μέ ν, κατὰ τὴ ν τά ξιν, συνημμέ νως δέ, κατὰ τὴ ν φύ σιν, τῶ ν τριῶ ν κατὰ ταὐ τὸ ν συγκεκραμέ νην ἐ ν ἑ αυτῷ τὴ ν πί στιν ἀ νετυπώ σατο. καὶ ὁ τὸ Πνεῦ μα μό νον εἰ πὼ ν συμπεριέ λαβε τῇ ὁ μολογί ᾳ ταύ τῃ καὶ τὸ ν οὗ ἐ στὶ τὸ Πνεῦ μα. καὶ ἐ πειδὴ τοῦ Χριστοῦ ἐ στὶ τὸ Πνεῦ μα, καὶ ἐ κ τοῦ Θεοῦ, καθώ ς φησιν ὁ Παῦ λος, ὥ σπερ ἐ ξ ἁ λύ σεως ὁ τοῦ ἑ νὸ ς ἄ κρου ἁ ψά μενος καὶ τὸ ἕ τερον ἄ κρον συνεπεσπά σατο, οὕ τως ὁ τὸ Πνεῦ μα ἑ λκύ σας, καθώ ς φησιν ὁ προφή της, δἰ αὐ τοῦ καὶ τὸ ν Υἱ ὸ ν καὶ τὸ ν Πατέ ρα συνεφειλκύ σατο. καὶ εἰ τὸ ν Υἱ ὸ ν ἀ ληθινῶ ς τις λά βοι, ἕ ξει αὐ τὸ ν ἑ κατέ ρωθεν, πῆ μὲ ν τὸ ν ἑ αυτοῦ Πατέ ρα, πῆ δὲ τὸ ἴ διον Πνεῦ μα συνεπαγό μενον. οὔ τε γὰ ρ τοῦ Πατρὸ ς ὁ ἀ εὶ ἐ ν τῷ Πατρὶ ὢ ν ἀ ποτμηθῆ ναι δυνή σεται, οὔ τε τοῦ Πνεύ ματό ς ποτε διαζευχθή σεται τοῦ ἰ δί ου ὁ πά ντα ἐ ν αὐ τῷ ἐ νεργῶ ν. ὡ σαύ τως δὲ καὶ ὁ τὸ ν Πατέ ρα δεξά μενος καὶ τὸ ν Υἱ ὸ ν καὶ τὸ Πνεῦ μα συμπαρεδέ ξατο τῇ δυνά μει. οὐ γὰ ρ ἔ στιν ἐ πινοῆ σαι τομὴ ν ἢ διαί ρεσιν κατ̓ οὐ δέ να τρό πον, ὡ ς ἢ Υἱ ὸ ν χωρὶ ς Πατρὸ ς νοηθῆ ναι, ἢ τὸ Πνεῦ μα τοῦ Υἱ οῦ διαζευχθῆ ναι: ἀ λλά τις ἄ ῤ ῥ ητος καὶ ἀ κατανό ητος ἐ ν τού τοις καταλαμβά νεται καὶ ἡ κοινωνί α καὶ ἡ διά κρισις, οὔ τε τῆ ς τῶ ν ὑ ποστά σεων διαφορᾶ ς τὸ τῆ ς φύ σεως συνεχὲ ς διασπώ σης, οὔ τε τῆ ς κατὰ τὴ ν οὐ σί αν κοινό τητος τὸ ἰ δί αζον τῶ ν γνωρισμά των ἀ ναχεού σης. μὴ θαυμά σῃ ς δὲ εἰ τὸ αὐ τὸ καὶ συνημμέ νον καὶ διακεκριμέ νον εἶ ναί φαμεν, καί τινα ἐ πινοοῦ μεν, ὥ σπερ ἐ ν αἰ νί γματι, καινὴ ν καὶ παρά δοξον διά κρισί ν τε συνημμέ νην καὶ διακεκριμέ νην συνά φειαν. εἰ γὰ ρ μή τις ἐ ριστικῶ ς καὶ πρὸ ς ἐ πή ρειαν ἀ κού οι τοῦ λό γου, καὶ ἐ ν τοῖ ς αἰ σθητοῖ ς δυνατό ν ἐ στι τὸ τοιοῦ τον εὑ ρεῖ ν. Καί μου δέ ξασθε τὸ ν λό γον ὡ ς ὑ πό δειγμα καὶ σκιὰ ν ἀ ληθεί ας, οὐ χ ὡ ς αὐ τὴ ν τὴ ν τῶ ν πραγμά των ἀ λή θειαν: οὐ γὰ ρ δυνατό ν ἐ στι διὰ πά ντων ἐ φαρμοσθῆ ναι τὸ ἐ ν τοῖ ς ὑ ποδεί γμασι θεωρού μενον τοῖ ς πρὸ ς ἃ ἡ τῶ ν ὑ ποδειγμά των χρεί α παραλαμβά νεται. πό θεν οὖ ν φαμὲ ν τὸ διακεκριμέ νον ἅ μα καὶ συναφὲ ς ἐ κ τῶ ν κατὰ τὴ ν αἴ σθησιν ἡ μῖ ν προφαινομέ νων ἀ ναλογί ζεσθαι; ἤ δη ποτὲ τοῦ ἐ ν τῇ νεφέ λῃ τό ξου τὴ ν λαμπηδό να κατὰ τὸ ἔ αρ τεθέ ασαι, ἐ κεῖ νο λέ γω τὸ τό ξον, ὅ περ ὁ κοινὸ ς λό γος ἴ ριν εἴ ωθεν ἐ πονομά ζειν: ὅ φασιν οἱ περὶ ταῦ τα δεινοὶ τό τε συνί στασθαι, ὅ ταν ἀ νακεκραμέ νη τις ᾖ πρὸ ς τὸ ν ἀ έ ρα νοτί ς, τῆ ς τῶ ν πνευμά των βί ας τὸ ἐ ν τοῖ ς ἀ τμοῖ ς ὑ γρὸ ν καὶ παχύ, νεφῶ δες ἤ δη γενό μενον, εἰ ς ὑ ετὸ ν ἀ ποθλιβού σης. συνί στασθαι δὲ λέ γουσιν οὕ τως. ἐ πειδὰ ν ἡ τοῦ ἡ λί ου ἀ κτί ς, κατὰ τὸ πλά γιον ὑ ποδραμοῦ σα τὸ πυκνό ν τε καὶ συνηρεφὲ ς τῆ ς νεφώ σεως, εἶ τα κατὰ τὸ εὐ θὺ νέ φει τινὶ τὸ ν ἴ διον κύ κλον ἐ ναπερεί σηται, οἷ ό ν τις καμπὴ καὶ ἐ πά νοδος τοῦ φωτὸ ς πρὸ ς ἑ αυτὸ γί νεται, τῆ ς αὐ γῆ ς πρὸ ς τὸ ἔ μπαλιν ἀ πὸ τοῦ ὑ γροῦ τε καὶ στί λβοντος ἀ ναλυού σης. ἐ πειδὴ γὰ ρ φύ σις ἐ στὶ ταῖ ς φλογώ δεσι μαρμαρυγαῖ ς, εἴ τινι λεί ῳ προσπέ σοιεν, πρὸ ς ἑ αυτὰ ς πά λιν ἐ πανακλᾶ σθαι, κυκλοτερὲ ς δὲ τοῦ ἡ λί ου τὸ σχῆ μα, τὸ διὰ τῆ ς ἀ κτῖ νος ἐ ν τῷ ὑ γρῷ τε καὶ λεί ῳ τοῦ ἀ έ ρος γινό μενον, ἐ ξ ἀ νά γκης κατὰ τὸ σχῆ μα τοῦ ἡ λιακοῦ κύ κλου καὶ ὁ παρακεί μενος τῷ νέ φει ἀ ὴ ρ διὰ τῆ ς ἀ ποστιλβού σης αὐ γῆ ς περιγρά φεται. αὕ τη τοί νυν ἡ αὐ γὴ καὶ συνεχή ς ἐ στι πρὸ ς ἑ αυτὴ ν καὶ διῄ ρηται. πολύ χροος γά ρ τις οὖ σα καὶ πολυειδή ς, ἀ φανῶ ς τοῖ ς ποικί λοις ἄ νθεσι τῆ ς βαφῆ ς πρὸ ς ἑ αυτὴ ν κατακιρνᾶ ται τῶ ν ἑ τεροχροού ντων τὴ ν πρὸ ς ἄ λληλα συμβολὴ ν ἐ κ τῶ ν ὄ ψεων ἡ μῶ ν κατὰ τὸ λεληθὸ ς ὑ ποκλέ πτουσα: ὡ ς μὴ ἂ ν ἐ πιγνωσθῆ ναι τοῦ γλαυκοῦ πρὸ ς τὸ πυραυγὲ ς τὸ ν διὰ μέ σου τό πον τὸ ν μιγνύ οντα δἰ ἑ αυτοῦ καὶ χωρί ζοντα τὴ ν τῶ ν χροῶ ν ἑ τερό τητα, ἢ τοῦ πυραυγοῦ ς πρὸ ς τὸ πορφύ ρεον, ἢ ἐ κεί νου πρὸ ς τὸ ἠ λέ κτρινον. πά ντων γὰ ρ αἱ αὐ γαὶ κατὰ ταὐ τὸ ν ὁ ρώ μεναι καὶ τηλαυγεῖ ς εἰ σί, καὶ τῆ ς πρὸ ς ἀ λλή λας συναφεί ας τὰ σημεῖ α κλέ πτουσαι, τοὺ ς ἐ λέ γχους ἐ κφεύ γουσιν, ὡ ς ἀ μή χανον ἐ ξευρεῖ ν μέ χρι τί νος ἕ στηκε τὸ πυρῶ δες ἢ τὸ σμαρά γδιζον τῆ ς αἴ γλης, καὶ ἀ πὸ τί νος ἄ ρχεται μηκέ τι τοιοῦ τον εἶ ναι, οἷ ον ἐ ν τῷ τηλαυγεῖ καθορᾶ ται.̔́ Ωσπερ τοί νυν ἐ ν τῷ ὑ ποδεί γματι καὶ τὰ ς τῶ ν χρωμά των διαφορὰ ς φανερῶ ς διαγινώ σκομεν, καὶ διά στασιν ἑ τέ ρου πρὸ ς τὸ ἕ τερον οὐ κ ἔ στι τῇ αἰ σθή σει καταλαβεῖ ν, οὕ τω μοι λό γισαι δυνατὸ ν εἶ ναι καὶ περὶ τῶ ν θεί ων δογμά των ἀ ναλογί σασθαι: τὰ ς μὲ ν τῶ ν ὑ ποστά σεων ἰ διό τητας, ὥ σπερ τι ἄ νθος τῶ ν κατὰ τὴ ν ἴ ριν φαινομέ νων, ἐ παστρά πτειν ἑ κά στῳ τῶ ν ἐ ν τῇ ἁ γί ᾳ Τριά δι πιστευομέ νων: τῆ ς δὲ κατὰ τὴ ν φύ σιν ἰ διό τητος μηδεμί αν ἑ τέ ρου πρὸ ς τὸ ἕ τερον ἐ πινοεῖ σθαι διαφορά ν, ἀ λλ̓ ἐ ν τῇ κοινό τητι τῆ ς οὐ σί ας τὰ ς γνωριστικὰ ς ἰ διό τητας ἐ πιλά μπειν ἑ κά στῳ. καὶ γὰ ρ κἀ κεῖ ἐ ν τῷ ὑ ποδεί γματι ἡ ἀ παυγά ζουσα τὴ ν πολύ χροον ἐ κεί νην αὐ γὴ ν μί α οὐ σί α ἦ ν, ἡ διὰ τῆ ς ἡ λιακῆ ς ἀ κτῖ νος ἀ νακλωμέ νη: τὸ δὲ ἄ νθος τοῦ φαινομέ νου πολυειδέ ς: παιδεύ οντος ἡ μᾶ ς τοῦ λό γου καὶ διὰ τῆ ς κτί σεως μὴ ξενοπαθεῖ ν τοῖ ς περὶ τοῦ δό γματος λό γοις, ὅ ταν εἰ ς τὸ δυσθεώ ρητον ἐ μπεσό ντες πρὸ ς τὴ ν τῶ ν λεγομέ νων συγκατά θεσιν ἰ λιγγιά σωμεν. ὥ σπερ γὰ ρ ἐ πὶ τῶ ν τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς φαινομέ νων κρεί ττων ἐ φά νη τοῦ λό γου τῆ ς αἰ τί ας ἡ πεῖ ρα, οὕ τω καὶ τῶ ν ὑ περαναβεβηκό των δογμά των κρεί ττων ἐ στὶ τῆ ς διὰ λογισμῶ ν καταλή ψεως ἡ πί στις, καὶ τὸ κεχωρισμέ νον ἐ ν ὑ ποστά σει καὶ τὸ συνημμέ νον ἐ ν τῇ οὐ σί ᾳ διδά σκουσα. ἐ πεὶ οὖ ν τὸ μέ ν τι κοινὸ ν ἐ ν τῇ ἁ γί ᾳ Τριά δι τὸ δὲ ἰ δί αζον ὁ λό γος ἐ νεθεώ ρησεν, ὁ μὲ ν τῆ ς κοινό τητος λό γος εἰ ς τὴ ν οὐ σί αν ἀ νά γεται, ἡ δὲ ὑ πό στασις τὸ ἰ δί αζον ἑ κά στου σημεῖ ό ν ἐ στιν.̓ Αλλ̓ ἴ σως οἴ εταί τις μὴ συμβαί νειν τὸ ν ἀ ποδοθέ ντα περὶ τῆ ς ὑ ποστά σεως λό γον τῇ διανοί ᾳ τῆ ς τοῦ ἀ ποστό λου γραφῆ ς, ἐ ν οἷ ς φησὶ περὶ τοῦ Κυρί ου, ὅ τἰ Απαύ γασμα τῆ ς δό ξης αὐ τοῦ, καὶ χαρακτὴ ρ τῆ ς ὑ ποστά σεως. εἰ γὰ ρ ὑ πό στασιν ἀ ποδεδώ καμεν εἶ ναι τὴ ν συνδρομὴ ν τῶ ν περὶ ἕ καστον ἰ διωμά των, ὁ μολογεῖ ται δέ, ὥ σπερ ἐ πὶ τοῦ Πατρό ς, εἶ ναί τι τὸ ἰ διαζό ντως ἐ πιθεωρού μενον, δἰ οὗ μό νος ἐ πιγινώ σκεται, κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν δὲ τρό πον καὶ περὶ τοῦ Μονογενοῦ ς τὸ ἴ σον πιστεύ εται: πῶ ς ἐ νταῦ θα τὸ τῆ ς ὑ ποστά σεως ὄ νομα τῷ Πατρὶ μό νῳ προσμαρτυρεῖ ἡ Γραφή, τὸ ν δὲ Υἱ ὸ ν μορφὴ ν λέ γει τῆ ς ὑ ποστά σεως, οὐ κ ἐ ν ἰ δί οις, ἀ λλ̓ ἐ ν τοῖ ς τοῦ Πατρὸ ς γνωρί σμασι χαρακτηριζό μενον; εἰ γὰ ρ ἡ ὑ πό στασις τὸ ἰ δί αζον τῆ ς ἑ κά στου ὑ πά ρξεως σημεῖ ό ν ἐ στι, τοῦ δὲ Πατρὸ ς ἴ διον τὸ ἀ γεννή τως εἶ ναι ὁ μολογεῖ ται, μεμό ρφωται δὲ ὁ Υἱ ὸ ς τοῖ ς τοῦ Πατρὸ ς ἰ διώ μασιν, ἄ ρα οὐ κέ τι διαμέ νει τῷ Πατρὶ κατ̓ ἐ ξαί ρετον ἐ π̓ αὐ τοῦ μό νου τὸ ἀ γέ ννητον λέ γεσθαι, εἴ περ τῷ ἰ διά ζοντι τοῦ Πατρὸ ς ἡ τοῦ Μονογενοῦ ς χαρακτηρί ζεται ὕ παρξις.̓ Αλλ̓ ἡ μεῖ ς τοῦ τό φαμεν, ὅ τι ἕ τερον πληροῖ σκοπὸ ν ἐ νταῦ θα τῷ ἀ ποστό λῳ ὁ λό γος, πρὸ ς ὃ ν βλέ πων ταύ ταις ἐ χρή σατο ταῖ ς φωναῖ ς: δό ξης ἀ παύ γασμα λέ γων, καὶ χαρακτῆ ρα τῆ ς ὑ ποστά σεως: ὅ νπερ ὁ ἀ κριβῶ ς νοή σας οὐ δὲ ν εὑ ρή σει τοῖ ς παῤ ἡ μῶ ν εἰ ρημέ νοις μαχό μενον, ἀ λλ̓ ἐ πί τινος ἰ διαζού σης ἐ ννοί ας τὸ ν λό γον διεξαγό μενον. οὐ γὰ ρ ὅ πως διακριθεῖ εν ἀ π̓ ἀ λλή λων αἱ ὑ ποστά σεις διὰ τῶ ν ἐ πιφαινομέ νων σημεί ων ὁ ἀ ποστολικὸ ς πραγματεύ εται λό γος, ἀ λλ̓ ὅ πως τὸ γνή σιό ν τε καὶ ἀ διά στατον καὶ συνημμέ νον τῆ ς τοῦ Υἱ οῦ πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα σχέ σεως νοηθεί η. καὶ γὰ ρ οὐ κ εἶ πεν,̔̀ Ος ὢ ν δό ξα τοῦ Πατρό ς, καί τοιγε τὸ ἀ ληθὲ ς οὕ τως ἔ χει, ἀ λλὰ τοῦ το παραλιπὼ ν ὡ ς ὁ μολογού μενον, τὸ μὴ ἄ λλο τι δό ξης εἶ δος ἐ πὶ τοῦ Πατρὸ ς καὶ ἕ τερον ἐ πὶ τοῦ Υἱ οῦ νοεῖ ν διδά σκων, αὐ τῆ ς τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς δό ξης ἀ παύ γασμα τὴ ν τοῦ Μονογενοῦ ς διορί ζεται δό ξαν, τὸ ἀ διαστά τως συνεπινοεῖ σθαι τῷ Πατρὶ τὸ ν Υἱ ὸ ν κατασκευά ζων ἐ κ τοῦ κατὰ τὸ φῶ ς ὑ ποδεί γματος. ὡ ς γὰ ρ ἐ κ τῆ ς φλογὸ ς μὲ ν ἡ αὐ γή, οὐ μὴ ν ὑ στέ ρα μετὰ τὴ ν φλό γα ἐ στὶ ν ἡ αὐ γή, ἀ λλ̓ ὁ μοῦ τε ἡ φλὸ ξ ἀ νέ λαμψε, καὶ συναπηυγά σθη τὸ φῶ ς: οὕ τω βού λεται καὶ ἐ κ τοῦ Πατρὸ ς μὲ ν τὸ ν Υἱ ὸ ν νοεῖ σθαι, οὐ μὴ ν παρατά σει τινὶ διαστηματικῇ τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς ὑ πά ρξεως τὸ ν Μονογενῆ διορί ζεσθαι, ἀ λλ̓ ἀ εὶ τῷ αἰ τί ῳ τὸ ἐ ξ αὐ τοῦ συνυπολαμβά νειν. Κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν οὖ ν τρό πον, ὥ σπερ ἐ φερμηνεύ ων τὸ ν προαποδοθέ ντα νοῦ ν, καὶ ὑ ποστά σεως χαρακτῆ ρά φησι, τοῖ ς σωματικοῖ ς ἡ μᾶ ς ὑ ποδεί γμασι πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ἀ ορά των χειραγωγῶ ν κατανό ησιν. ὡ ς γὰ ρ τὸ σῶ μα πά ντως ἐ στὶ ν ἐ ν σχή ματι, ἀ λλ̓ ἕ τερος μὲ ν ὁ τοῦ σχή ματος, ἕ τερος δὲ ὁ τοῦ σώ ματος λό γος, καὶ οὐ κ ἄ ν τις ἀ ποδιδοὺ ς τὸ ν ἑ κατέ ρου τού των ὁ ρισμὸ ν συνενεχθεί η τῷ περὶ τοῦ ἑ τέ ρου: πλὴ ν ἀ λλὰ κἂ ν λό γῳ διακρί νῃ ς τὸ σχῆ μα τοῦ σώ ματος, ἡ φύ σις οὐ παραδέ χεται τὴ ν διά κρισιν, ἀ λλὰ συνημμέ νως νοεῖ ται μετὰ τοῦ ἑ τέ ρου τὸ ἕ τερον: οὕ τως οἴ εται δεῖ ν ὁ ἀ πό στολος, κἂ ν ὁ τῆ ς πί στεως λό γος ἀ σύ γχυτον καὶ διῃ ρημέ νην τὴ ν τῶ ν ὑ ποστά σεων διδά σκῃ διαφορά ν, ἀ λλὰ καὶ τὸ προσεχὲ ς καὶ οἱ ονεὶ συμφυὲ ς τοῦ Μονογενοῦ ς πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα διὰ τῶ ν εἰ ρημέ νων παριστά ναι, οὐ χ ὡ ς οὐ κ ὄ ντος ἐ ν ὑ ποστά σει καὶ τοῦ Μονογενοῦ ς, ἀ λλ̓ ὡ ς οὐ παραδεχομέ νου μεσό τητά τινα τῆ ς ἑ αυτοῦ πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα ἑ νώ σεως: ὥ στε τὸ ν τῷ χαρακτῆ ρι τοῦ Μονογενοῦ ς διὰ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς ὀ μμά των ἐ νατενί σαντα καὶ τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς ὑ ποστά σεως ἐ ν περινοί ᾳ γενέ σθαι, οὐ κ ἐ παλλασσομέ νης οὐ δὲ συναναμιγνυμέ νης τῆ ς ἐ πιθεωρουμέ νης αὐ τοῖ ς ἰ διό τητος, ὡ ς ἢ τῷ Πατρὶ τὴ ν γέ ννησιν, ἢ τῷ Υἱ ῷ τὴ ν ἀ γεννησί αν ἐ πιμορφά ζειν, ἀ λλ̓ ὡ ς οὐ κ ἐ νδεχό μενον τὸ ἕ τερον τοῦ ἑ τέ ρου διαζεύ ξαντας, ἐ φ̓ ἑ αυτοῦ μό νου καταλαβεῖ ν τὸ λειπό μενον. οὐ δὲ γά ρ ἐ στι δυνατό ν, Υἱ ὸ ν ὀ νομά σαντα, μὴ καὶ Πατρὸ ς ἐ ν περινοί ᾳ γενέ σθαι, σχετικῶ ς τῆ ς προσηγορί ας ταύ της καὶ τὸ ν Πατέ ρα συνεμφαινού σης.̓ Επειδὴ τοί νυν ὁ ἑ ωρακὼ ς τὸ ν Υἱ ὸ ν ὁ ρᾷ τὸ ν Πατέ ρα, καθώ ς φησιν ἐ ν εὐ αγγελί οις ὁ Κύ ριος, διὰ τοῦ το χαρακτῆ ρά φησιν εἶ ναι τὸ ν Μονογενῆ τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς ὑ ποστά σεως. καὶ ὡ ς ἂ ν μᾶ λλον ἐ πιγνωσθεί η τὸ νό ημα, καὶ ἄ λλας συμπαραληψό μεθα τοῦ ἀ ποστό λου φωνά ς, ἐ ν αἷ ς εἰ κό να τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀ ορά του, καὶ τῆ ς ἀ γαθό τητος αὐ τοῦ πά λιν εἰ κό να φησί ν, οὐ χὶ τῷ διαφέ ρειν τοῦ ἀ ρχετύ που τὴ ν εἰ κό να κατὰ τὸ ν τῆ ς ἀ ορασί ας καὶ τῆ ς ἀ γαθό τητος λό γον, ἀ λλ̓ ἵ να δειχθῇ ὅ τι ταὐ τὸ ν τῷ πρωτοτύ πῳ ἐ στί, κἂ ν ἕ τερον ᾖ. οὐ γὰ ρ ἂ ν ὁ τῆ ς εἰ κό νος διασωθεί η λό γος, εἰ μὴ διὰ πά ντων τὸ ἐ ναργὲ ς ἔ χοι καὶ ἀ παρά λλακτον. οὐ κοῦ ν ὁ τὸ τῆ ς εἰ κό νος κατανοή σας κά λλος ἐ ν περινοί ᾳ τοῦ ἀ ρχετύ που γί νεται. καὶ ὁ τοῦ Υἱ οῦ τὴ ν οἱ ονεὶ μορφὴ ν τῇ διανοί ᾳ λαβὼ ν τῆ ς πατρικῆ ς ὑ ποστά σεως τὸ ν χαρακτῆ ρα ἀ νετυπώ σατο, βλέ πων διὰ τού του ἐ κεῖ νον, οὐ τὴ ν ἀ γεννησί αν τοῦ Πατρὸ ς ἐ ν τῷ ἀ πεικονί σματι βλέ πων̔ ἦ γὰ ρ ἂ ν δἰ ὅ λου ταὐ τὸ ν ἦ ν καὶ οὐ χ ἕ τερον̓, ἀ λλὰ τὸ ἀ γέ ννητον κά λλος ἐ ν τῷ γεννητῷ κατοπτεύ σας. ὥ σπερ γὰ ρ ὁ ἐ ν τῷ καθαρῷ κατό πτρῳ τὴ ν γενομέ νην τῆ ς μορφῆ ς ἔ μφασιν κατανοή σας, ἐ ναργῆ τοῦ ἀ πεικονισθέ ντος προσώ που τὴ ν γνῶ σιν ἔ σχεν, οὕ τως ὁ τὸ ν Υἱ ὸ ν ἐ πιγνοὺ ς τὸ ν χαρακτῆ ρα τῆ ς πατρικῆ ς ὑ ποστά σεως, διὰ τῆ ς τοῦ Υἱ οῦ γνώ σεως, ἐ ν τῇ καρδί ᾳ ἐ δέ ξατο. πά ντα γὰ ρ τὰ τοῦ Πατρὸ ς ἐ ν τῷ Υἱ ῷ καθορᾶ ται, καὶ πά ντα τὰ τοῦ Υἱ οῦ τοῦ Πατρό ς ἐ στιν, ἐ πειδὴ καὶ ὅ λος ὁ Υἱ ὸ ς ἐ ν τῷ Πατρὶ μέ νει καὶ ὅ λον ἔ χει πά λιν ἐ ν ἑ αυτῷ τὸ ν Πατέ ρα. ὥ στε ἡ τοῦ Υἱ οῦ ὑ πό στασις οἱ ονεὶ μορφὴ καὶ πρό σωπον γί νεται τῆ ς τοῦ Πατρὸ ς ἐ πιγνώ σεως: καὶ ἡ τοῦ Πατρὸ ς ὑ πό στασις ἐ ν τῇ τοῦ Υἱ οῦ μορφῇ ἐ πιγινώ σκεται, μενού σης αὐ τοῖ ς τῆ ς ἐ πιθεωρουμέ νης ἰ διό τητος εἰ ς διά κρισιν ἐ ναργῆ τῶ ν ὑ ποστά σεων.