Reader

̔ Η μὲ ν παροιμί α φησί ν, Οὐ πό λεμον ἀ γγέ λλεις, ἐ γὼ δὲ προσθεί ην ἐ κ τῆ ς κωμῳ δί ας,̓͂ Ω χρυσὸ ν ἀ γγεί λας ἐ πῶ ν. ἴ θι οὖ ν, ἔ ργοις αὐ τὸ δεῖ ξον, καὶ σπεῦ δε παῤ ἡ μᾶ ς: ἀ φί ξῃ γὰ ρ φί λος παρὰ φί λον.̔ Η δὲ περὶ τὰ πρά γματα κοινὴ καὶ συνεχὴ ς ἀ σχολί α δοκεῖ μὲ ν εἶ ναί πως τοῖ ς πά ρεργον αὐ τὸ ποιοῦ σιν ἐ παχθή ς, οἱ δὲ τῆ ς ἐ πιμελεί ας κοινωνοῦ ντέ ς εἰ σιν ἐ πιεικεῖ ς, ὡ ς ἐ μαυτὸ ν πεί θω, καὶ συνετοί, καὶ πά ντως ἱ κανοὶ πρὸ ς πά ντα. δί δωμι οὖ ν μοι ῥ ᾳ στώ νην, ὥ στε ἐ ξεῖ ναι μηδὲ ν ὀ λιγωροῦ ντι καὶ ἀ ναπαύ εσθαι: σύ νεσμεν γὰ ρ ἀ λλή λοις οὐ μετὰ τῆ ς αὐ λικῆ ς ὑ ποκρί σεως μό νης, ἧ ς οἶ μαί σε μέ χρι τοῦ δεῦ ρο πεπειρᾶ σθαι, καθ̓ ἣ ν ἐ παινοῦ ντες μισοῦ σι τηλικοῦ τον μῖ σος, ἡ λί κον οὐ δὲ τοὺ ς πολεμιωτά τους, ἀ λλὰ μετὰ τῆ ς προσηκού σης ἀ λλή λους ἐ λευθερί ας ἐ ξελέ γχοντέ ς τε ὅ ταν δέ ῃ καὶ ἐ πιτιμῶ ντες οὐ κ ἔ λαττον φιλοῦ μεν ἀ λλή λους τῶ ν σφό δρα ἑ ταί ρων. ἔ νθεν ἔ ξεστιν ἡ μῖ ν̔ ἀ πεί η δὲ φθό νοσ̓ ἀ νειμέ νοις τε σπουδά ζειν καὶ σπουδά ζουσι μὴ ταλαιπωρεῖ σθαι, καθεύ δειν δὲ ἀ δεῶ ς, ἐ πεὶ καὶ ἐ γρηγορὼ ς οὐ χ ὑ πὲ ρ ἑ αυτοῦ μᾶ λλον ἢ καὶ ὑ πὲ ρ τῶ ν ἄ λλων ἁ πά ντων, ὡ ς εἰ κό ς, ἐ γρή γορα. Ταῦ τα ἴ σως κατηδολέ σχησά σου καὶ κατελή ρησα, παθώ ν τι βλακῶ δες̔ ἐ πῄ νεσα γὰ ρ ἐ μαυτό ν, ὥ σπεῤ Αστυδά μασ̓, ἀ λλ̓ ἵ να σε πεί σω προὔ ργου τι μᾶ λλον ἡ μῖ ν τὴ ν σὴ ν παρουσί αν, ἅ τε ἀ νδρὸ ς ἔ μφρονος, ποιή σειν ἢ παραιρή σεσθαί τι τοῦ καιροῦ, ταῦ τα ἐ πέ στειλα. σπεῦ δε οὖ ν, ὅ περ ἔ φην, δημοσί ῳ χρησό μενος δρό μῳ. συνδιατρί ψας δὲ ἡ μῖ ν ἐ φ̓ ὅ σου σοι φί λον, οἷ περ ἂ ν θέ λῃ ς ὑ φ̓ ἡ μῶ ν πεμπό μενος, ὡ ς προσῆ κό ν ἐ στι, βαδιῇ.