Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
41.0.1
Μικρά σου τὰ τῆ ς παρού σης τύ χης ἀ νδραγαθή ματα, καὶ φαῦ λα τὰ τῆ ς ἀ ριστεί ας, ἧ ς αὐ τὸ ς ἠ ρί στευσας καθ̓ ἡ μῶ ν, οὐ χὶ δὲ καθ̓ ἡ μῶ ν, ἀ λλὰ καθ̓ ἑ αυτοῦ. ἐ γὼ δὲ τρό μῳ συνέ χομαι ὅ ταν λά βω κατὰ νοῦ ν πορφυρί δα σε περιβεβλῆ σθαι, στεφά νῳ δὲ τὴ ν ἄ τιμον κεκοσμῆ σθαί σου κεφαλή ν, ὅ περ δί χα εὐ σεβεί ας οὐ κ ἔ ντιμον, ἀ λλ̓ ἄ τιμον καθί στησί σου τὴ ν βασιλεί αν, ἀ λλ̓ αὐ τό ς, ἐ πανελθὼ ν καὶ ὑ περμεγέ θης γενό μενος, ὥ ς γε φαῦ λοι καὶ μισό καλοι δαί μονες εἵ λκυσά ν σε εἰ ς τοῦ το, οὐ μό νον ὑ πὲ ρ πᾶ σαν φύ σιν ἀ νθρώ πων φρονεῖ ν ἤ ρξω, ἀ λλὰ καὶ εἰ ς Θεὸ ν ὑ περαί ρεσθαι, καὶ τὴ ν πά ντων μητέ ρα καὶ τιθηνὸ ν̓ Εκκλησί αν ἐ νυβρί ζειν, μηνύ σει χρησά μενος πρό ς με τὸ ν εὐ τελέ στατον χιλιά δα χρυσί ου λιτρῶ ν ἐ ξαποσταλῆ ναί σοι παῤ ἐ μοῦ. Καὶ ἡ μὲ ν τοῦ χρυσί ου ὁ λκὴ οὐ κ ἐ θά μβησέ μου τὴ ν διά νοιαν, εἰ καὶ μά λα πολλὴ καθέ στηκεν, ἀ λλὰ δακρῦ σαί με πικρῶ ς παρεσκεύ ασεν ἐ πὶ τῇ τοιαύ τῃ ταχί στῃ σου ἀ πωλεί ᾳ. ἐ ντεθύ μημαι γὰ ρ καθ̓ ἑ αυτὸ ν ὡ ς ἐ γώ τε αὐ τὸ ς καὶ ἡ σὴ καλοκἀ γαθί α κοινῶ ς μεμαθή καμεν τὰ ἱ ερὰ καὶ βέ λτιστα γρά μματα. ἑ κά τεροι δὲ διεξή λθομεν τὰ ς ἁ γί ας καὶ θεοπνεύ στους Γραφά ς, καὶ ἐ λά νθανε μέ ν σε τό τε οὐ δέ ν, ἐ πὶ δὲ τοῦ παρό ντος ἀ κό σμητος καθέ στηκας, ὑ πὸ τοιού του φρονή ματος στρατοπεδευθεί ς. ᾔ δεις ἡ μᾶ ς πρὸ τῆ ς χθέ ς, γαληνό τατε, ἐ π̓ ἀ πληστί ᾳ χρημά των μὴ πολιτεύ εσθαι: νῦ ν δὲ κατὰ τὴ ν ἐ νεστῶ σαν δέ κα ἑ κατοντά δας χρυσί ου λιτρῶ ν ἐ ξαποσταλῆ ναί σοι ἐ πεζή τησας παῤ ἡ μῶ ν. φεί σασθαι ἡ μῶ ν τοί νυν θέ λησον, γαληνό τατε, τοσαῦ τα κεκτημέ νων ὅ σα, ἂ ν τή μερον θελή σωμεν φαγεῖ ν, οὐ κ ἐ ξαρκέ σει ἡ μῖ ν. ἀ ργεῖ γὰ ρ ὡ ς εἰ κὸ ς παῤ ἡ μῖ ν μαγεί ρων τέ χνη, μά χαιρα δὲ αὐ τῶ ν αἵ μασιν οὐ προσομιλεῖ. τὰ μέ γιστα τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν βρωμά των, ἐ ν οἷ ς ἡ δαψί λεια, χό ρτων φύ λλα σὺ ν ἄ ρτῳ τραχυτά τῳ καὶ τῷ ἐ ξεστηκό τι οἴ νῳ: ὥ στε μὴ ἐ κθαμβού μενα ἡ μῶ ν τὰ αἰ σθητή ρια ὑ πὸ τῆ ς γαστριμαργί ας ἐ π̓ ἀ φροσύ νῃ πολιτεύ εσθαι.̓ Απή γγειλε δέ μοι καὶ τοῦ το Λαῦ σος ὁ σὸ ς περί βλεπτος τριβοῦ νος, ὁ γνή σιό ς σοι περὶ τὰ ἐ σπουδασμέ να, ὡ ς γυνή τις προσέ λευσιν ἐ ποιή σατο ἐ πὶ τῆ ς σῆ ς γαληνό τητος ἐ π̓ ἀ πωλεί ᾳ παιδὸ ς αὐ τῆ ς φαρμακευθέ ντος, καὶ ὡ ς κέ κριται παῤ ὑ μῶ ν φαρμακοὺ ς μὲ ν μηδαμοῦ εἶ ναι, ὄ ντας δὲ ἀ ναιρεῖ σθαι, ἢ ἐ κεί νους μό νους περιποιεῖ σθαι οἷ ς ἡ μά χη πρὸ ς τὰ θηρί α. καὶ τοῦ το, ὀ ρθῶ ς κριθὲ ν παῤ ὑ μῶ ν, ξέ νον μοι πέ φηνε. παντὸ ς γὰ ρ γέ λωτος ἀ νά μεστον τυγχά νει, πῶ ς τὰ μεγά λα ἄ λγη τῶ ν τραυμά των μικροῖ ς φαρμά κοις ἐ πιχειρεῖ ς θεραπεύ ειν. Θεὸ ν γὰ ρ ἐ νυβρί σας, χηρῶ ν καὶ ὀ ρφανῶ ν μά την πρό νοιαν ποιῇ. τὸ μὲ ν γὰ ρ μανικὸ ν καὶ ἐ πικί νδυνον, τὸ δὲ φιλοικτί ρμονος καὶ συμπαθοῦ ς.̓ Επαχθὲ ς ἡ μῖ ν λέ γειν πρὸ ς βασιλέ α, ἰ διώ τας ὄ ντας, ἐ παχθέ στερον δέ σοι φανή σεται τὸ λέ γειν πρὸ ς Θεό ν. οὐ δεὶ ς γὰ ρ μεσί της Θεοῦ καὶ ἀ νθρώ πων φανή σεται. ἃ μέ ντοι ἀ νέ γνως, οὐ κ ἔ γνως: εἰ γὰ ρ ἔ γνως, οὐ κ ἂ ν κατέ γνως,