Reader

Σωτηρί ου πρά γματος αἴ τιος γενή σομαί σοι, ὦ γνή σιε ἀ δελφέ, εἰ ἡ δέ ως συμβουλευθεί ης παῤ ἡ μῶ ν τὰ πρακτέ α, μά λιστα περὶ ὧ ν ἡ μᾶ ς αὐ τὸ ς παρεκά λεσας συμβουλεῦ σαί σοι. τὸ μὲ ν γὰ ρ κατά ρξασθαι τοῦ μονή ρους βί ου πολλοῖ ς ἴ σως τετό λμηται, τὸ δὲ ἀ ξί ως ἐ πιτελέ σαι ὀ λί γοις τά χα που πεπό νηται. καὶ πά ντως οὐ κ ἐ ν προθέ σει μό νον τὸ τέ λος ὑ πά ρχει, ἀ λλ̓ ἐ ν τῷ τέ λει τὸ κέ ρδος τῶ ν πεπονημέ νων. οὐ κοῦ ν οὐ δὲ ν ὄ φελος τοῖ ς μὴ πρὸ ς τὸ τοῦ σκοποῦ τέ λος ἐ πειγομέ νοις, ἄ χρι δὲ τῆ ς ἀ ρχῆ ς μό νης ἱ στῶ σι τὸ ν τῶ ν μοναχῶ ν βί ον: οὐ μὴ ν ἀ λλὰ καὶ καταγέ λαστον καταλιμπά νουσι τὴ ν ἑ αυτῶ ν πρό θεσιν, ἀ νανδρί ας καὶ ἀ βουλί ας παρὰ τῶ ν ἔ ξωθεν ἐ γκαλού μενοι. φησὶ γὰ ρ καὶ ὁ Κύ ριος περὶ τῶ ν τοιού των: Τί ς βουλομενος οἶ κον οἰ κοδομῆ σαι οὐ χὶ πρῶ τον καθί σας ψηφί ζει τὴ ν δαπά νην, εἰ ἔ χει τὰ πρὸ ς ἀ παρτισμό ν; μή ποτε θέ ντος αὐ τοῦ θεμέ λιον καὶ μὴ ἰ σχύ οντος ἐ κτελέ σαι, ἄ ρξωνται ἐ μπαί ζειν αὐ τῷ οἱ παραπορευό μενοι λέ γοντες, ὅ τι ὁ ἄ νθρωπος οὗ τος θεμέ λιον ἔ θηκε, καὶ οὐ κ ἴ σχυσεν ἐ κτελέ σαι. ἡ οὖ ν ἀ ρχὴ ἐ χέ τω τὴ ν προκοπὴ ν προθύ μως ἐ πὶ τῷ κατορθώ ματι. καὶ γὰ ρ ὁ γενναιό τατος ἀ θλητὴ ς Παῦ λος, βουλό μενος ἡ μᾶ ς μὴ ἐ παμεριμνεῖ ν τοῖ ς προβεβιωμέ νοις ἀ γαθοῖ ς, ἀ λλ̓ ὁ σημέ ραι εἰ ς τὸ πρό σω προκό πτειν, λέ γει: Τῶ ν ὄ πισθεν ἐ πιλανθανό μενος, τοῖ ς δὲ ἔ μπροσθεν ἐ πεκτεινό μενος, κατὰ σκοπὸ ν διώ κω ἐ πὶ τὸ βραβεῖ ον τῆ ς ἄ νω κλή σεως. τοιοῦ τος γὰ ρ ὑ πά ρχει ὅ λος ὁ τῶ ν ἀ νθρώ πων βί ος, μὴ ἀ ρκού μενος τοῖ ς φθά σασιν, ἀ λλὰ τρεφό μενος οὐ τοῖ ς φθά σασι μᾶ λλον, ἀ λλὰ τοῖ ς μέ λλουσι. τί γὰ ρ ὠ φελεῖ ἄ νθρωπον ὁ χθιζὸ ς τῆ ς γαστρὸ ς κό ρος, σή μερον τῆ ς ἐ μφύ του πεί νης τὴ ν οἰ κεί αν τῆ ς βρώ σεως παραμυθί αν μὴ εὑ ρισκού σης; οὕ τως οὖ ν οὐ δὲ ψυχῆ ς κέ ρδος τοῦ χθεσινοῦ κατορθώ ματος, τῆ ς σημερινῆ ς ἀ πολιμπανομέ νου δικαιοπραγί ας. οἷ ον γὰ ρ εὕ ρω σε, φησί, τοιοῦ τό ν σε κρινῶ. Οὐ κοῦ ν μά ταιος μὲ ν τοῦ δικαί ου ὁ κό πος, ἀ νέ γκλητος δὲ καὶ τοῦ ἁ μαρτωλοῦ ὁ τρό πος, ἐ πιγενομέ νης ἐ ναλλαγῆ ς, τῷ μὲ ν ἀ πὸ τοῦ κρεί ττονος ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον, τῷ δὲ ἀ πὸ τοῦ χεί ρονος ἐ πὶ τὸ κρεῖ ττον μεταβληθέ ντι. ταῦ τα καὶ τοῦ̓ Ιεζεκιὴ λ ὡ ς ἐ κ προσώ που τοῦ Κυρί ου δογματί ζοντος ἔ στιν ἀ κοῦ σαι.̓ Εὰ ν γά ρ, φησί ν, ἐ κκλί νας ὁ δί καιος πλημμελή σῃ, οὐ μὴ μνησθῶ τῶ ν δικαιοσυνῶ ν ὧ ν ἐ ποί ησεν ἔ μπροσθεν, ἀ λλ̓ ἐ ν τῇ ἁ μαρτί ᾳ αὐ τοῦ ἀ ποθανεῖ ται. τὸ δὲ αὐ τό φησι καὶ περὶ τοῦ ἁ μαρτωλοῦ:̓ Εὰ ν ἐ πιστρέ ψας ποιή σῃ δικαιοσύ νην, ζωὴ ν ζή σεται ἐ ν αὐ τῇ. ποῦ γὰ ρ οἱ τοσοῦ τοι Μωσῆ τοῦ θερά ποντος πό νοι, τῆ ς ἐ ν στιγμῇ ἀ ντιλογί ας παραγραψαμέ νης αὐ τοῦ τὴ ν εἰ ς τὴ ν γῆ ν τῆ ς ἐ παγγελί ας εἴ σοδον; ποῦ δὲ καὶ ἡ τοῦ Γιεζῆ συναναστροφὴ πρὸ ς τὸ ν̓ Ελισσαῖ ον, φιλοχρηματί ας χά ριν λέ πραν ἐ πισπασαμέ νου; τί δὲ καὶ τοῦ πλή θους τῆ ς σοφί ας τῷ Σολομῶ ντι ὄ φελος, καὶ ἡ προλαβοῦ σα τοιαύ τη ἔ ννοια εἰ ς Θεό ν, ὕ στερον ἐ κ τῆ ς γυναικομανί ας εἰ ς εἰ δωλολατρί αν αὐ τοῦ ἐ κπεπτωκό τος; ἀ λλ̓ οὐ δὲ τὸ ν μακά ριον Δαβὶ δ ὁ μετεωρισμὸ ς ἀ φῆ κεν ἀ νέ γκλητον, διὰ τὴ ν εἰ ς τὴ ν τοῦ Οὐ ρί ου πλημμέ λειαν. ἤ ρκει δὲ καὶ ἡ τοῦ̓ Ιού δα ἀ πὸ τοῦ κρεί ττονος εἰ ς τὸ χεῖ ρον μετά πτωσις πρὸ ς ἀ σφά λειαν τοῦ κατὰ Θεὸ ν πολιτευομέ νου, ὃ ς ἐ ν τοσού τοις χρό νοις μαθητευθεὶ ς τῷ Χριστῷ ὕ στερον μικρῷ λή μματι τὸ ν διδά σκαλον ἀ πεμπολή σας, ἑ αυτῷ ἀ γχό νην ἐ πραγματεύ σατο. τοῦ το οὖ ν γνωστό ν σοι ἔ στω, ἀ δελφέ, ὅ τι οὐ χ ὁ καλῶ ς ἀ ρχό μενος, οὗ τος τέ λειος, ἀ λλ̓ ὁ καλῶ ς ἀ ποτιθέ μενος, οὗ τος δό κιμος παρὰ Θεῷ. Μὴ οὖ ν δῷ ς ὕ πνον τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς, ἀ δελφέ, μηδὲ νυσταγμὸ ν σοῖ ς βλεφά ροις, ἵ να σωθῇ ς ὥ σπερ δορκὰ ς ἐ κ βρό χων, καὶ ὥ σπερ ὄ ρνεον ἐ κ παγί δος. βλέ πε γὰ ρ ὅ τι ἐ ν μέ σῳ παγί δων διαβαί νεις, καὶ ἐ πά νω τεί χους ὑ ψηλοῦ περιπατεῖ ς, ὅ θεν οὐ κ ἀ κί νδυνον τῷ καταπεσό ντι τὸ πτῶ μα. μὴ οὖ ν εὐ θέ ως εἰ ς ἀ κρό τητα ἀ σκή σεως ἐ κτεί νῃ ς σεαυτό ν: μά λιστα μηδὲ θαῤ ῥ ή σῃ ς σεαυτῷ, ἵ να μὴ ἐ ξ ἀ πειρί ας ἀ φ̓ ὕ ψους τῆ ς ἀ σκή σεως πέ σῃ ς. κρεῖ σσον γὰ ρ ἡ κατ̓ ὀ λί γον προκοπή. κατὰ μικρὸ ν οὖ ν κλέ πτε τὰ ς ἡ δονὰ ς τοῦ βί ου, ἐ ξαφανί ζων σεαυτοῦ πᾶ σαν συνή θειαν, μή ποτε ἀ θρό ως πά σας ὁ μοῦ ἐ ρεθί σας τὰ ς ἡ δονὰ ς ὄ χλον πειρασμῶ ν σεαυτῷ ἐ παγά γῃ ς. ἡ νί κα δ̓ ἂ ν τοῦ ἑ νὸ ς πά θους τῆ ς ἡ δονῆ ς κατὰ κρά τος περιγέ νῃ, πρὸ ς τὴ ν ἑ τέ ραν ἡ δονὴ ν παρά ταξαι, καὶ οὕ τω πασῶ ν τῶ ν ἡ δονῶ ν εὐ καί ρως περιγενή σῃ. ἡ δονῆ ς γὰ ρ ὄ νομα μὲ ν ἕ ν, πρά γματα δὲ διά φορα. τοί νυν, ἀ δελφέ, ἔ σο πρῶ τον μὲ ν ὑ πομονητικὸ ς πρὸ ς πά ντα πειρασμό ν. πειρασμοῖ ς δὲ ποταποῖ ς δοκιμά ζεται ὁ πιστό ς; ζημί αις κοσμικαῖ ς, ἐ γκλή μασι, καταψεύ σμασιν, ἀ πειθεί αις, καταλαλιαῖ ς, διωγμοῖ ς. εἰ ς ταῦ τα καὶ τὰ τοιαῦ τα δοκιμά ζεται ὁ πιστό ς.̓́ Επειτα δὲ καὶ ἡ σύ χιος ἔ σο, μὴ προπετὴ ς ἐ ν λό γῳ, μὴ ἐ ριστικό ς, μὴ φιλό νεικος, μὴ κενό δοξος, μὴ ἐ ξηγητικό ς, ἀ λλὰ φιλό πιστος, μὴ ἐ ν λό γῳ πολύ ς, ἕ τοιμος δὲ ἴ σθι ἀ εί, μὴ πρὸ ς διδασκαλί αν, ἀ λλὰ πρὸ ς μά θησιν. μὴ περιεργά ζου βί ους κοσμικού ς, ὅ θεν οὐ δέ ν σοι προσγέ νηται ὄ φελος. φησὶ γά ρ:̔́ Οπως ἂ ν μὴ λαλή σῃ τὸ στό μα μου τὰ ἔ ργα τῶ ν ἀ νθρώ πων. ὁ γὰ ρ ἡ δέ ως λαλῶ ν τὰ τῶ ν ἁ μαρτωλῶ ν, ἑ τοί μως καθ̓ ἑ αυτοῦ ἐ ξυπνί ζει τὰ ς ἡ δονά ς. μᾶ λλον δὲ πολυπραγμό νει τὸ ν τῶ ν δικαί ων βί ον: οὕ τω γὰ ρ ἂ ν εὑ ρή σεις ἑ αυτῷ ὄ φελος. μὴ ἔ σο φιλενδεί κτης, περιά γων τὰ ς κώ μας ἢ τὰ ς οἰ κί ας, φεῦ γε δὲ ταύ τας ὡ ς ψυχῶ ν παγί δας. εἰ δέ τις διὰ πολλὴ ν εὐ λά βειαν προτρέ πεταί σε εἰ ς τὸ ν ἑ αυτοῦ οἶ κον, πολλῶ ν προφά σεων ἕ νεκα, μανθανέ τω ὁ τοιοῦ τος ἀ κολουθεῖ ν τῇ πί στει τοῦ ἑ κατοντά ρχου, ὃ ς τοῦ̓ Ιησοῦ θεραπεί ας χά ριν πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ πειγομέ νου παρῃ τή σατο λέ γων: Κύ ριε, οὐ κ εἰ μὶ ἱ κανὸ ς ἵ να μου ὑ πὸ τὴ ν στέ γην εἰ σέ λθῃ ς, ἀ λλὰ μό νον εἰ πὲ λό γον, καὶ ἰ αθή σεται ὁ παῖ ς μου. τοῦ δὲ̓ Ιησοῦ εἰ πό ντος αὐ τῷ:̔́ Υπαγε, ὡ ς ἐ πί στευσας, γενηθή τω σοι: ἰ ά θη ὁ παῖ ς ἀ πὸ τῆ ς ὥ ρας ἐ κεί νης. τοῦ το οὖ ν γνωστό ν σοι ἔ στω, ἀ δελφέ, ὅ τι οὐ χ ἡ τοῦ Χριστοῦ παρουσί α ἀ λλ̓ ἡ πί στις τοῦ αἰ τοῦ ντος ἠ λευθέ ρωσε τὸ ν κά μνοντα. οὕ τω καὶ νῦ ν, σοῦ εὐ χομέ νου ἐ ν ᾧ ᾖ ς τό πῳ, καὶ τοῦ κά μνοντος πιστεύ οντος ὅ τι ταῖ ς σαῖ ς εὐ χαῖ ς βοηθηθή σεται, ἀ ποβή σεται αὐ τῷ πά ντα καταθυμί ως. Πλέ ον δὲ τοῦ Κυρί ου τοὺ ς οἰ κεί ους σου μὴ ἀ γαπή σεις. ὁ γὰ ρ ἀ γαπῶ ν, φησί, πατέ ρα ἢ μητέ ρα ἢ ἀ δελφοὺ ς ὑ πὲ ρ ἐ μέ, οὐ κ ἔ στι μου ἄ ξιος. τί δὲ βού λεται ἡ τοῦ Κυρί ου ἐ ντολή; Εἴ τις, φησί ν, οὐ κ αἴ ρει τὸ ν σταυρὸ ν αὐ τοῦ καὶ ἀ κολουθεῖ μοι, οὐ δύ ναταί μου εἶ ναι μαθητή ς. εἰ συναπέ θανες τῷ Χριστῷ ἀ πὸ τῶ ν συγγενῶ ν σου τῶ ν κατὰ σά ρκα, τί πά λιν ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ ναστρέ φεσθαι θέ λεις; εἰ δὲ ἃ κατέ λυσας διὰ Χριστό ν, πά λιν ταῦ τα οἰ κοδομεῖ ς διὰ τοὺ ς σνγγενεῖ ς σου, παραβά την σεαυτὸ ν καθιστᾷ ς. μὴ οὖ ν διὰ χρέ ος τῶ ν συγγενῶ ν σου ἀ ναχωρή σῃ ς τοῦ τό που σου: ἀ ναχωρῶ ν γὰ ρ ἐ κ τοῦ τό που σου, ἴ σως ἀ ναχωρή σεις ἐ κ τοῦ τρό που σου. μὴ ἔ σο ὀ χλοχαρή ς: μὴ φιλό χωρος, μὴ φιλοπολί της. ἀ λλὰ φιλέ ρημος, ἐ φ̓ ἑ αυτῷ μέ νων ἀ εὶ ἀ μετεωρί στως, τὴ ν εὐ χὴ ν καὶ τὴ ν ψαλμῳ δί αν ἔ ργον ἡ γού μενος. Μηδὲ τῶ ν ἀ ναγνωσμά των κατολιγωρή σῃ ς, μά λιστα τῆ ς Νέ ας Διαθή κης, διὰ τὸ ἐ κ τῆ ς Παλαιᾶ ς Διαθή κης πολλά κις βλά βην ἐ γγί νεσθαι, καὶ οὐ χ ὅ τι ἐ γρά φη βλαβερά, ἀ λλ̓ ὅ τι ἡ τῶ ν βλαπτομέ νων διά νοια ἀ σθενή ς. πᾶ ς γὰ ρ ἄ ρτος τρό φιμος, ἀ λλὰ τοῖ ς ἀ σθενοῦ σιν ἐ πιβλαβή ς: οὕ τως οὖ ν πᾶ σα Γραφὴ θεό πνευστος καὶ ὠ φέ λιμος, καὶ οὐ δὲ ν κοινὸ ν δἰ αὐ τῆ ς, εἰ μὴ τῷ λογιζομέ νῳ κοινὸ ν εἶ ναι, ἐ κεί νῳ κοινό ν. Πά ντα δὲ δοκί μαζε: τὸ καλὸ ν κά τεχε: ἀ πὸ παντὸ ς εἴ δους πονηροῦ ἀ πέ χου. Πά ντα γὰ ρ ἔ ξεστιν, ἀ λλ̓ οὐ πά ντα συμφέ ρει. ἔ σο οὖ ν τοῖ ς συντυγχά νουσί σοι ἐ ν πᾶ σιν ἀ πρό σκοπος, προσχαρή ς, φιλά δελφος, ἡ δύ ς, ταπεινό φρων μὴ ἐ κπί πτων τοῦ σκοποῦ τῆ ς φιλοξενί ας διὰ βρωμά των πολυτελεί ας, ἀ ρκού μενος δὲ τοῖ ς παροῦ σι, τῆ ς καθημερινῆ ς χρεί ας τοῦ μονή ρους βί ου μηδὲ ν πλέ ον ἀ πό τινος λά βῃ ς: καὶ μά λιστα φύ γε τὸ ν χρυσὸ ν ὡ ς ψυχῆ ς ἐ πί βουλον καὶ ἁ μαρτί ας πατέ ρα, ὑ πουργὸ ν δὲ τοῦ διαβό λου. μὴ προφά σει τῆ ς εἰ ς τοὺ ς πέ νητας διακονί ας σεαυτὸ ν ὑ πό δικον φιλοχρηματί ας καταστή σῃ ς. εἰ δέ τις πτωχῶ ν ἕ νεκα κομί σει σοι χρή ματα, γνῷ ς δέ τινας εἶ ναι λειπομέ νους, αὐ τῷ ἐ κεί νῳ, ᾧ ὑ πά ρχει τὰ χρή ματα, ἀ ποκομί σαι τοῖ ς ὑ στερουμέ νοις ἀ δελφοῖ ς συμβού λευσον, μή ποτε μολύ νῃ σου τὴ ν συνεί δησιν ἡ τῶ ν χρημά των ὑ ποδοχή. Τὰ ς ἡ δονὰ ς φεῦ γε: τὴ ν ἐ γκρά τειαν δί ωκε: καὶ τὸ μὲ ν σῶ μα τοῖ ς πό νοις ἄ σκει, τὴ ν δὲ ψυχὴ ν τοῖ ς πειρασμοῖ ς ἔ θιζε. τὴ ν σώ ματος καὶ ψυχῆ ς ἀ νά λυσιν ἀ παλλαγὴ ν παντὸ ς κακοῦ τιθέ μενος, ἐ κδέ χου τῶ ν αἰ ωνί ων ἀ γαθῶ ν τὴ ν ἀ πό λαυσιν, ἧ ς πά ντες οἱ ἅ γιοι μέ τοχοι γεγό νασι. σὺ δὲ ἀ διαλεί πτως ζυγοστατῶ ν ἀ ντιπαρατί θεσο τῇ διαβολικῇ ἐ ννοί ᾳ τὸ ν εὐ σεβῆ λογισμό ν, ὥ σπερ ἐ πὶ τρυτά νης, τῇ ῥ οπῇ τῆ ς πλά στιγγος τού τῳ παραχωρῶ ν. καὶ μά λιστα ὅ ταν ἐ παναστᾶ σα ἡ πονηρὰ ἔ ννοια λέ γῃ: Τί σοι τὸ ὄ φελος τῆ ς ἐ ν τῷ τό πῳ τού τῳ διαγωγῆ ς; τί σοι τὸ κέ ρδος τῆ ς ἀ ναχωρή σεως τῆ ς ἀ πὸ τῶ ν ἀ νθρώ πων συνηθεί ας; ἢ οὐ κ ἔ γνως τοὺ ς παρὰ τοῦ Θεοῦ τεταγμέ νους ἐ πισκό πους τῶ ν τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησιῶ ν τοῖ ς ἀ νδρά σι συνή θως συνδιαζῶ ντας καὶ τὰ ς πνευματικὰ ς ἀ διαλεί πτως ἐ πιτελοῦ ντας πανηγύ ρεις, ἐ ν αἷ ς μά λιστά που τοῖ ς παραγενομέ νοις γί νεται ὄ φελος; ἐ κεῖ γὰ ρ ἀ ποκαλύ ψεις παροιμιακῶ ν αἰ νιγμά των, λύ σεις ἀ ποστολικῶ ν διδαγμά των, εὐ αγγελικῶ ν νοημά των ἔ κθεσις, θεολογί ας ἀ κρό ασις, ἀ δελφῶ ν πνευματικῶ ν συντυχί αι μεγά λην τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσιν ἐ κ τῆ ς θέ ας τοῦ προσώ που τὴ ν ὠ φέ λειαν παρεχό ντων. σὺ δὲ τοσού των ἀ γαθῶ ν ἀ λλό τριον σεαυτὸ ν καταστή σας κά θησαι ἐ νθά δε ἐ ξηγριωμέ νος ἴ σως τοῖ ς θηρσί ν. ὁ ρᾷ ς γὰ ρ ἐ νταῦ θα ἠ ρεμί αν πολλή ν, ἀ πανθρωπί αν οὐ κ ὀ λί γην, ἀ πορί αν διδασκαλί ας, ἀ δελφῶ ν ἀ λλοτρί ωσιν, καὶ τὸ πνεῦ μα περὶ τὴ ν ἐ ντολὴ ν τοῦ Θεοῦ ἀ ργί αν ἔ χον πολλή ν.̔́ Οταν οὖ ν τοιαύ ταις καὶ τοσαύ ταις εὐ λογοφανέ σι προφά σεσιν ἐ παναστᾶ σα ἡ πονηρὰ ἔ ννοια καταῤ ῥ ῆ ξαί σε θέ λῃ, ἀ ντιπαρά θες αὐ τῇ διὰ τοῦ εὐ σεβοῦ ς λογισμοῦ τὴ ν πεῖ ραν τοῦ πρά γματος, λέ γων:̓ Επειδὴ σὺ λέ γεις μοι καλὰ τὰ ἐ ν τῷ κό σμῳ εἶ ναι, διὰ τοῦ το ἐ γὼ ἐ νταῦ θα μετῴ κησα, ἀ νά ξιον ἐ μαυτὸ ν κρί νας τῶ ν τοῦ κό σμου καλῶ ν. παραμέ μικται γὰ ρ τοῖ ς τοῦ κό σμου καλοῖ ς τὰ κακά, καὶ μᾶ λλον ὑ περαί ρει τὰ κακά. παραγενό μενος γά ρ ποτε ἐ ν ταῖ ς πνευματικαῖ ς πανηγύ ρεσιν ἑ νὶ μὲ ν ἀ δελφῷ μό λις ποτὲ περιέ τυχον, τὸ μὲ ν δοκεῖ ν, φοβουμέ νῳ τὸ ν Κύ ριον, κρατουμέ νῳ δὲ ὑ πὸ τοῦ διαβό λου, καὶ ἤ κουσα παῤ αὐ τοῦ λό γους κομψοὺ ς καὶ μύ θους πεπλασμέ νους εἰ ς ἀ πά την τῶ ν ἐ ντυγχανό ντων. πολλοῖ ς δὲ μετ̓ αὐ τὸ ν συνέ τυχον κλέ πταις, ἅ ρπαξι, τυρά ννοις. εἶ δον μεθυό ντων σχῆ μα ἄ σχημον, τὰ αἵ ματα τῶ ν καταπονουμέ νων. εἶ δον δὲ καὶ κά λλος γυναικῶ ν, βασά νιζό ν μου τὴ ν σωφροσύ νην: καὶ τὸ μὲ ν τῆ ς πορνεί ας ἔ ργον διέ φυγον: τὴ ν δὲ ἐ μαυτοῦ παρθενί αν ἐ μό λυνα κατὰ διά νοιαν καρδί ας. καὶ πολλῶ ν μὲ ν ἀ κή κοα λό γων ψυχωφελῶ ν, πλὴ ν παῤ οὐ δενὶ τῶ ν διδασκά λων εὗ ρον ἀ ξί αν τῶ ν λό γων τὴ ν ἀ ρετή ν. μετὰ δὲ τοῦ το πά λιν μυρί ων ἤ κουσα τραγῳ δημά των, μέ λεσι τεθρυμμέ νοις ἐ νδεδυμέ νων. πά λιν ἀ κή κοα κιθά ρας ἡ δὺ ἠ χού σης, τῶ ν κρό των τῶ ν ἁ λλομέ νων, τῆ ς φωνῆ ς τῶ ν γελοιαστῶ ν, μωρί ας πολλῆ ς καὶ εὐ τραπελί ας, ὄ χλου ἀ μυθή του βοή ν. εἶ δον τὰ δά κρυα τῶ ν συληθέ ντων, τὰ ς ὀ δύ νας τῶ ν ἀ παγομέ νων ὑ πὸ τῆ ς τυραννί δος, τὴ ν οἰ μωγὴ ν τῶ ν βασανιζομέ νων. καὶ εἶ δον καὶ ἰ δοὺ οὐ κ ἦ ν πανή γυρις πνευματική, ἀ λλὰ θά λασσα ἀ νεμιζομέ νη καὶ ταραττομέ νη, πά ντας ὁ μοῦ τοῖ ς αὐ τῆ ς κύ μασι καλύ ψαι σπουδά ζουσα. Λέ γε μοι, ὦ κακὴ ἔ ννοια, καὶ ὁ τῆ ς προσκαί ρου ἡ δυπαθεί ας τε καὶ κενοδοξί ας δαί μων, τί μοι τὸ ὄ φελος τῆ ς τού των θεωρί ας τε καὶ ἀ κροά σεως, μηδενὶ τῶ ν ἀ δικουμέ νων βοηθῆ σαι ἰ σχύ οντι, μή τε δὲ τοῖ ς ἀ δυνά τοις ἐ παμῦ ναι μή τε τοὺ ς σφαλλομέ νους διορθώ σασθαι συγχωρουμέ νῳ, τά χα δὲ μέ λλοντι καὶ ἐ μαυτὸ ν προσαπολλύ ειν; ὥ σπερ γὰ ρ ὀ λί γον ὕ δωρ καθαρὸ ν ὑ πὸ πολλῆ ς ζά λης ἀ νέ μου καὶ κονιορτοῦ ἀ φανί ζεται, οὕ τως ἃ νομί ζομεν καλὰ ἐ ν τῷ βί ῳ ποιεῖ ν ὑ πὸ τοῦ πλή θους τῶ ν κακῶ ν καλύ πτεται. αἱ μὲ ν γὰ ρ τραγῳ δί αι ὥ σπερ σκό λοπες τοῖ ς κατὰ τὸ ν βί ον δἰ εὐ θυμί ας καὶ χαρᾶ ς ἐ ν ταῖ ς καρδί αις αὐ τῶ ν ἐ μπή σσονται, ἵ να τῆ ς ψαλμῳ δί ας ἐ πισκοτί σῃ τὸ καθαρό ν. αἱ δὲ οἰ μωγαὶ καὶ ὁ ὀ δυρμὸ ς τῶ ν ἀ δικουμέ νων ἀ νθρώ πων παρὰ τῶ ν ὁ μοφύ λων ἐ πά γονται, ἵ να δειχθῇ τῶ ν πενή των ἡ ὑ πομονή. τί ς οὖ ν ὠ φέ λεια ἐ μοί, ἢ δηλονό τι τῆ ς ψυχῆ ς ἡ βλά βη; Διὰ τοῦ το οὖ ν ἐ γὼ μεταναστεύ ω ἐ πὶ τὰ ὄ ρη ὡ ς στρουθί ον: ὡ ς στρουθί ον γὰ ρ ἐ ῤ ῥ ύ σθην ἐ κ τῆ ς παγί δος τῶ ν θηρευό ντων. καὶ γὰ ρ ἐ ν ταύ τῃ τῇ ἐ ρή μῳ διά γω, ὦ κακὴ ἔ ννοια, ἐ ν ᾗ ὁ Κύ ριος διέ τριβεν. ἐ νταῦ θα ἡ δρῦ ς ἡ Μαμβρή: ἐ νταῦ θα ἡ οὐ ρανοφό ρος κλῖ μαξ, καὶ αἱ τῶ ν ἀ γγέ λων παρεμβολαὶ αἱ τῷ̓ Ιακὼ β ὀ φθεῖ σαι: ἐ νταῦ θα ἡ ἔ ρημος ἐ ν ᾗ ὁ λαὸ ς ἁ γνισθεὶ ς ἐ νομοθετή θη, καὶ οὕ τως εἰ ς τὴ ν γῆ ν τῆ ς ἐ παγγελί ας εἰ σελθὼ ν εἶ δε Θεό ν. ἐ νταῦ θα τὸ ὄ ρος τὸ Καρμή λιον ἐ ν ᾧ̓ Ηλί ας αὐ λιζό μενος τῷ Θεῷ εὐ ηρέ στησεν. ἐ νταῦ θα τὸ πεδί ον ἐ ν ᾧ ἀ ναχωρή σας̓́ Εσδρας πά σας τὰ ς θεοπνεύ στους βί βλους προστά γματι Θεοῦ ἐ ξηρεύ ξατο. ἐ νταῦ θα ἡ ἔ ρημος ἐ ν ᾗ ὁ μακά ριος̓ Ιωά ννης ἀ κριδοφαγῶ ν μετά νοιαν τοῖ ς ἀ νθρώ ποις ἐ κή ρυξεν. ἐ νταῦ θα τὸ ὄ ρος τῶ ν ἐ λαιῶ ν εἰ ς ὃ ὁ Χριστὸ ς ἀ νερχό μενος προσηύ χετο, ἡ μᾶ ς διδά σκων προσεύ χεσθαι. ἐ νταῦ θα ὁ Χριστὸ ς ὁ τῆ ς ἐ ρή μου φί λος: φησὶ γά ρ:̔́ Οπου εἰ σὶ δύ ο ἢ τρεῖ ς συνηγμέ νοι εἰ ς τὸ ἐ μὸ ν ὄ νομα, ἐ κεῖ εἰ μὶ ἐ ν μέ σῳ αὐ τῶ ν. ἐ νταῦ θα ἡ στενὴ καὶ τεθλιμμέ νη ὁ δὸ ς ἡ ἀ πά γουσα εἰ ς τὴ ν ζωή ν. ἐ νταῦ θα διδά σκαλοι καὶ προφῆ ται οἱ ἐ ν ἐ ρημί αις πλανώ μενοι, καὶ ὄ ρεσι, καὶ σπηλαί οις, καὶ ταῖ ς ὀ παῖ ς τῆ ς γῆ ς. ἐ νταῦ θα ἀ πό στολοι καὶ εὐ αγγελισταί, καὶ ὁ τῶ ν μοναχῶ ν ἐ ρημοπολί της βί ος. Ταῦ τα τοί νυν ἑ κουσί ως καταδέ δεγμαι, ἵ να λά βω ἅ περ τοῖ ς μά ρτυσι τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις πᾶ σιν ἁ γί οις ἐ πή γγελται: ἵ να ἀ ψευδῶ ς λέ γω: Διὰ τοὺ ς λό γους τῶ ν χειλέ ων σου ἐ γὼ ἐ φύ λαξα ὁ δοὺ ς σκληρά ς. ἔ γνων γὰ ρ τὸ ν μὲ ν θεοφιλῆ̓ Αβραὰ μ τῇ τοῦ Θεοῦ φωνῇ πειθό μενον καὶ εἰ ς τὴ ν ἔ ρημον μετοικοῦ ντα, καὶ̓ Ισαὰ κ καταδυναστευό μενον, καὶ̓ Ιακὼ β τὸ ν πατριά ρχην ξενιτεύ οντα,̓ Ιωσὴ φ τὸ ν σώ φρονα διαπιπρασκό μενον, τοὺ ς τῆ ς ἐ γκρατεί ας εὑ ρετὰ ς τρεῖ ς παῖ δας πυρομαχοῦ ντας, Δανιὴ λ δεύ τερον εἰ ς λά κκον λεό ντων παραβαλλό μενον, τὸ ν παῤ ῥ ησιαστὴ ν̔ Ιερεμί αν εἰ ς λά κκον βορβό ρου καταδικαζό μενον:̔ Ησαΐ αν τὸ ν τῶ ν ἀ ποκρύ φων θεατὴ ν πριζό μενον: τὸ ν̓ Ισραὴ λ αἰ χμαλωτιζό μενον:̓ Ιωά ννην τὸ ν τῆ ς μοιχεί ας ἔ λεγχον ἀ ποτεμνό μενον: ἀ ναιρουμέ νους τοὺ ς Χριστοῦ μά ρτυρας. καὶ ἵ να τί μακρολογῶ; ὅ που γε καὶ αὐ τὸ ς ὁ Σωτὴ ρ ἐ σταυρώ θη ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν, ἵ να τῷ ἑ αυτοῦ θανά τῳ ἡ μᾶ ς ζωοποιή σῃ, καὶ πά ντας ἡ μᾶ ς πρὸ ς τὴ ν ὑ πομονὴ ν ἀ λεί ψῃ καὶ ἑ λκύ σῃ. πρὸ ς τοῦ τον ἐ πεί γομαι, καὶ πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα, καὶ τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον. γνή σιος εὑ ρεθῆ ναι ἀ γωνί ζομαι, ἀ νά ξιον ἐ μαυτὸ ν κρί νας τῶ ν τοῦ κό σμου καλῶ ν— πλὴ ν ἀ λλ̓ οὐ δὲ ἐ γὼ διὰ τὸ ν κό σμον, ἀ λλ̓ ὁ κό σμος δἰ ἐ μέ. Ταῦ τα οὖ ν ἐ ν ἑ αυτῷ ἐ πιλογιζό μενος, καὶ τελῶ ν αὐ τὰ σπουδαί ως κατὰ τὸ εἰ ρημέ νον σοι, ἀ γώ νισαι ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἕ ως θανά του. καὶ γὰ ρ ὁ Χριστὸ ς ὑ πή κοος γέ γονε μέ χρι θανά του. ἀ λλὰ καὶ ὁ ἀ πό στολό ς φησι: Βλέ πετε μή ποτε ἔ σται ἔ ν τινι ὑ μῶ ν καρδί α πονηρά, εἰ ς τὸ ἀ ποστῆ ναι ἀ πὸ Θεοῦ ζῶ ντος: ἀ λλὰ ἀ λλή λους παρακαλεῖ τε, καὶ εἷ ς τὸ ν ἕ να οἰ κοδομεῖ τε, ἄ χρις οὗ τὸ σή μερον λέ γεται. τὸ γὰ ρ σή μερον σημαί νει ὅ λον τὸ ν χρό νον τῆ ς ζωῆ ς ἡ μῶ ν. οὕ τως οὖ ν πολιτευό μενος, ἀ δελφέ, καὶ σεαυτὸ ν σώ σεις, καὶ ἡ μᾶ ς εὐ φρανεῖ ς, καὶ τὸ ν Θεὸ ν δοξά σεις εἰ ς τοὺ ς αἰ ῶ νας τῶ ν αἰ ώ νων. ἀ μή ν.