Reader

Χαί ρειν οὐ λέ γομεν, ὅ τι οὐ κ ἔ στι χαί ρειν τοῖ ς ἀ σεβέ σιν. ἔ τι γὰ ρ ἀ πιστί α με περιέ χει, καὶ οὐ κ ἐ πέ ρχεταί μου εἰ ς τὴ ν καρδί αν τὸ τηλικοῦ τον ἀ τό πημα καὶ τὸ ἐ πιχεί ρημα τὸ μέ γα ὃ ἔ πραξας, εἴ γε κατὰ τὸ φαινό μενον ἤ δη πᾶ σιν οὕ τως ἔ χει. θαυμά ζω γὰ ρ πῶ ς ἡ τοσαύ τη σοφί α κατεπό θη, πῶ ς ἡ τοσαύ τη ἀ κρί βεια διελύ θη, πό θεν ἡ τοσαύ τη τύ φλωσις περιεχύ θη, πῶ ς μηδὲ ν τὸ σύ νολον ἐ ννοή σας τοιαύ την καὶ τοσαύ την ἀ πώ λειαν ψυχῶ ν εἰ ργά σω. εἰ γὰ ρ ἀ ληθὲ ς τοῦ το, παραδέ δωκας καὶ τὴ ν σαυτοῦ ψυχὴ ν τῷ βυθῷ, καὶ πά ντων τῶ ν ἀ κουό ντων τὴ ν ἀ σέ βειαν ταύ την τὸ ν τό νον παρέ λυσας. τὴ ν πί στιν ἠ θέ τησας, τοῦ ἀ γῶ νος τοῦ καλοῦ ἠ στό χησας. διὸ ἀ λγῶ ἐ πὶ σοί. ποῖ ος γὰ ρ ἱ ερεὺ ς ἀ κού ων οὐ θρηνή σει; ποῖ ος ἐ κκλησιαστικὸ ς οὐ κό πτεται; ποῖ ος λαϊ κὸ ς οὐ σκυθρωπά ζει; ποῖ ος ἀ σκητὴ ς οὐ πενθεῖ; τά χα καὶ ὁ ἥ λιος ἐ σκό τασεν ἐ πὶ τῷ σῷ πτώ ματι, καὶ αἱ δυνά μεις τῶ ν οὐ ρανῶ ν ἐ σαλεύ θησαν ἐ πὶ τῇ σῇ ἀ πωλεί ᾳ. ἐ δά κρυσαν καὶ οἱ ἀ ναί σθητοι λί θοι ἐ πὶ τῇ σῇ μανί ᾳ, ἔ κλαυσαν δὲ καὶ οἱ ἐ χθροὶ διὰ τὴ ν ὑ περβολὴ ν τῆ ς ἀ νομί ας σου.̓̀ Ω πολλῆ ς πωρώ σεως, ὢ δεινῆ ς ὠ μό τητος. οὐ Θεὸ ν ἐ φοβή θης, οὐ κ ἀ νθρώ πους ᾐ δέ σθης, οὐ φί λους ἐ νετρά πης: ἀ λλ̓ ὁ μοῦ πά ντα ἐ ναυά γησας, ὁ μοῦ πά ντα ἐ συλή θης. διὸ πά λιν ἀ λγῶ ἐ πὶ σοί, ἄ θλιε. ὁ τῆ ς βασιλεί ας πᾶ σι τὸ ν τό νον ἀ παγγέ λλων τῆ ς βασιλεί ας ἐ ξέ πεσες. ὁ τῆ ς διδασκαλί ας τὸ ν φό βον πᾶ σιν ἐ μποιῶ ν οὐ κ ἔ σχες φό βον Θεοῦ ἀ πέ ναντι τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν σου. ὁ ἁ γιωσύ νην κηρύ σσων ἐ ναγὴ ς εὑ ρί σκῃ. ὁ ἐ πὶ ἀ κτημοσύ νῃ σεμνυνό μενος συλοχρηματῶ ν ἐ φευρί σκῃ. ὁ τὴ ν τοῦ Θεοῦ κό λασιν ἐ πιδεικνύ μενος διὰ τῆ ς ὑ φηγή σεως αὐ τὸ ς κό λασιν σεαυτῷ προεξέ νησας. πῶ ς σε θρηνή σω; πῶ ς ἀ λγή σω ἐ πὶ σοί; πῶ ς ἐ ξέ πεσεν ὁ ἑ ωσφό ρος ὁ πρωῒ ἀ νατέ λλων καὶ συνετρί βη ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς; παντὸ ς ἀ κού οντος ἠ χή σει τὰ ἀ μφό τερα ὦ τα. πῶ ς ὁ Ναζιραῖ ος ὁ ἐ κλά μπων ὑ πὲ ρ χρυσί ον ἐ σκό τασεν ὑ πὲ ρ ἀ σβό λην; υἱ ὸ ς Σιὼ ν ὁ τί μιος πῶ ς ἐ γέ νετο σκεῦ ος ἄ χρηστον; οὗ ἡ μνή μη τῶ ν θεί ων Γραφῶ ν ὑ πὸ πά ντων ἐ λαλεῖ το, σή μερον ἀ πώ λετο τὸ μνημό συνον αὐ τοῦ μετ̓ ἤ χου. ὁ ὀ ξύ νους ὀ ξέ ως ἀ πώ λετο. ὁ πολύ νους πολύ πλοκον ἁ μαρτί αν εἰ ργά σατο. οἱ γὰ ρ ὠ φελημέ νοι ὑ πὸ τῆ ς σῆ ς διδασκαλί ας ἐ βλά βησαν ὑ πὸ τῆ ς σῆ ς ἀ πωλεί ας. οἱ τὰ ς ἀ κοὰ ς παρατιθέ ντες ἐ πὶ τῇ σῇ ὁ μιλί ᾳ ἔ φραξαν τὰ ὦ τα ἐ πὶ τῇ σῇ ἀ πωλεί ᾳ. ἐ γὼ δὲ θρηνῶ ν καὶ σκυθρωπά ζων, καὶ παρειμέ νος πά ντοθεν, καὶ σποδὸ ν ὡ σεὶ ἄ ρτον ἐ σθί ων, καὶ σά κκον ἐ πὶ τῇ πληγῇ μου ἐ πιῤ ῥ ί ψας, τοιαῦ τά σοι ἐ γκώ μια διεξέ ρχομαι: μᾶ λλον δὲ ἐ πιταφί ους λό γους συντά σσων, ἀ παρά κλητος καὶ ἀ θερά πευτος διατελῶ: ὅ τι παρά κλησις κέ κρυπται ἀ πὸ τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν μου, καὶ οὐ κ ἔ στι μά λαγμα ἐ πιθεῖ ναι, οὔ τε ἔ λαιον, οὔ τε καταδέ σμους: ἔ στι γὰ ρ ἡ πληγή μου ὀ δυνηρά. πό θεν ἰ αθή σομαι; Εἴ τις οὖ ν ἔ τι ἐ λπὶ ς ὑ πολεί πεταί σοι σωτηρί ας, εἴ τις βραχεῖ α μνή μη περὶ τὸ ν Θεό ν, εἴ τις πό θος τῶ ν μελλό ντων ἀ γαθῶ ν, εἴ τις φό βος τῶ ν τεθησαυρισμέ νων κολά σεων τοῖ ς ἀ μετανοή τοις, ἀ νά νηψον ταχέ ως, ἐ πᾶ ρον τοὺ ς ὀ φθαλμού ς σου εἰ ς τὸ ν οὐ ρανό ν, ἐ λθὲ εἰ ς συναί σθησιν, παῦ σαι ἀ πὸ τῆ ς πονηρί ας σου, ἀ πό σεισαι τὴ ν περιχυθεῖ σά ν σοι μέ θην, ἐ πανά στα τῷ καταβαλό ντι σε. ἴ σχυσον ἐ κ γῆ ς ἐ παναστῆ ναι. μνή σθητι τοῦ ἀ γαθοῦ ποιμέ νος, ὅ τι καταδιώ κων ἐ ξελεῖ ταί σε. κἂ ν ᾖ δύ ο σκέ λη, ἢ λοβὸ ς ὠ τί ου, ἀ ποπή δησον ἀ πὸ τοῦ τραυματί σαντό ς σε. μνή σθητι τῶ ν οἰ κτιρμῶ ν τοῦ Θεοῦ, ὅ τι θεραπεύ ει ἐ λαί ῳ καὶ οἴ νῳ. μὴ ἀ πελπί σῃ ς τὴ ν σωτηρί αν. ἀ νά λαβε τὴ ν μνή μην τῶ ν γεγραμμέ νων, ὅ τι ὁ πί πτων ἀ νί σταται, καὶ ὁ ἀ ποστρέ φων ἐ πιστρέ φει: ὁ πεπληγὼ ς θεραπεύ εται, ὁ θηριά λωτος περιγί νεται, ὁ ἐ ξομολογού μενος οὐ κ ἀ ποβά λλεται. οὐ θέ λει γὰ ρ ὁ Κύ ριος τὸ ν θά νατον τοῦ ἁ μαρτωλοῦ, ὡ ς τὸ ἐ πιστρέ ψαι καὶ ζῇ ν αὐ τό ν. μὴ ὡ ς εἰ ς βά θος κακῶ ν ἐ μπεσὼ ν καταφρονή σῃ ς. Καιρὸ ς ἀ νοχῆ ς ἐ στί, καιρὸ ς μακροθυμί ας, καιρὸ ς ἰ ά σεως, καιρὸ ς διορθώ σεως. ὠ λί σθησας; ἐ ξεγεί ρου. ἥ μαρτες; ἡ σύ χασον. μὴ στῇ ς ἐ ν ὁ δῷ ἁ μαρτωλῶ ν, ἀ λλὰ ἀ ποπή δησον. ὅ ταν γὰ ρ ἐ πιστραφεὶ ς στενά ξῃ ς, τό τε σωθή σῃ. ἔ στι γὰ ρ ἐ κ πό νων ὑ γεί α, καὶ ἐ ξ ἱ δρώ των σωτηρί α. ὅ ρα οὖ ν μή ποτε, συνθή κας βουλό μενό ς τινων φυλά ττειν, παραβῇ ς τὰ ς πρὸ ς τὸ ν Θεὸ ν συνθή κας, ἃ ς ὡ μολό γησας ἐ πὶ πολλῶ ν μαρτύ ρων. μὴ οὖ ν διά τινας λογισμοὺ ς ἀ νθρωπί νους ὀ κνή σῃ ς ἐ λθεῖ ν πρό ς με. ἐ γὼ γὰ ρ ἀ ναλαβὼ ν τὸ ν νεκρό ν μου θρηνή σω, ἐ γὼ θεραπεύ σω, ἐ γὼ πικρῶ ς κλαύ σομαι ἐ πὶ τὸ σύ ντριμμα τῆ ς θυγατρὸ ς τοῦ γέ νους μου. πά ντες σε δέ χονται, πά ντες σοι συμπονή σουσι. μὴ ἀ ναπέ σῃ ς: μνή σθητι ἡ μερῶ ν ἀ ρχαί ων. ἔ στι σωτηρί α, ἔ στι διό ρθωσις. θά ρσει, μὴ ἀ πελπί σῃ ς. οὐ κ ἔ στι νό μος καταδικά ζων τὸ ν χωρὶ ς οἰ κτιρμῶ ν θά νατον, ἀ λλὰ χά ρις ὑ περτιθεμέ νη τὴ ν κό λασιν, ἐ κδεχομέ νη τὴ ν διό ρθωσιν. οὔ πω ἐ κλεί σθησαν αἱ θύ ραι: ἀ κού ει ὁ νυμφί ος: οὐ κυριεύ ει ἁ μαρτί α. ἀ ναπά λαισον πά λιν: μὴ κατοκνή σῃ ς: καὶ σεαυτὸ ν οἰ κτεί ρησον καὶ πά ντας ἡ μᾶ ς ἐ ν Χριστῷ̓ Ιησοῦ τῷ Κυρί ῳ ἡ μῶ ν, ᾧ ἡ δό ξα καὶ τὸ κρά τος νῦ ν καὶ ἀ εὶ εἰ ς τοὺ ς αἰ ῶ νας τῶ ν αἰ ώ νων. ἀ μή ν.