Reader

Νῦ ν καιρὸ ς ἐ κβοῆ σαι τὸ προφητικὸ ν ἐ κεῖ νο, καὶ εἰ πεῖ ν: Τί ς δώ σει τῇ κεφαλῇ μου ὕ δωρ, καὶ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς μου πηγὴ ν δακρύ ων, καὶ κλαύ σομαι τοὺ ς τετραυματισμέ νους θυγατρὸ ς λαοῦ μου; εἰ γὰ ρ καὶ τού τους βαθεῖ α περιέ χει σιγή, καὶ κεῖ νται ἅ παξ κεκαρωμέ νοι τῷ δεινῷ καὶ τῷ καιρί ῳ τῆ ς πληγῆ ς ἀ φῃ ρημέ νοι καὶ αὐ τὴ ν ἤ δη τοῦ πά θους τὴ ν αἴ σθησιν, ἀ λλ̓ οὐ χ ἡ μᾶ ς γε παριέ ναι ἀ δακρυτὶ τοσοῦ τον πτῶ μα χρή. εἰ γὰ ῥ Ιερεμί ας τοὺ ς ἐ ν πολέ μῳ τὰ σώ ματα πεπληγό τας μυρί ων θρή νων ἀ ξί ους ἔ κρινε, τί ἄ ν τις εἴ ποι πρὸ ς τηλικαύ την ψυχῶ ν συμφορά ν; Οἱ τραυματί αι σου, φησί ν, οὐ τραυματί αι ῥ ομφαί ας, καὶ οἱ νεκροί σου οὐ νεκροὶ πολέ μου. ἀ λλὰ τὸ κέ ντρον τοῦ ὄ ντως θανά του, τὴ ν χαλεπὴ ν ἁ μαρτί αν ὀ δύ ρομαι, καὶ τὰ πεπυρωμέ να τοῦ πονηροῦ βέ λη, ψυχὰ ς ὁ μοῦ μετὰ σωμά των βαρβαρικῶ ς καταφλέ ξαντα.̓͂ Η μεγά λα ἂ ν στενά ξειαν οἱ τοῦ Θεοῦ νό μοι, τηλικοῦ τον ἄ γος ἐ πὶ γῆ ς ἐ πιβλέ ποντες, οἵ γε ἀ παγορεύ οντες ἀ εὶ καὶ βοῶ ντες, πά λαι μέ ν: Οὐ κ ἐ πιθυμή σεις τὴ ν γυναῖ κα τοῦ πλησί ον σου, διὰ δὲ τῶ ν ἁ γί ων εὐ αγγελί ων ὅ τι: Πᾶ ς ὁ ἐ μβλέ πων γυναικὶ πρὸ ς τὸ ἐ πιθυμῆ σαι αὐ τῆ ς, ἤ δη ἐ μοί χευσεν αὐ τὴ ν ἐ ν τῇ καρδί ᾳ αὐ τοῦ. νῦ ν δὲ ἐ φορῶ σιν αὐ τὴ ν ἀ δεῶ ς μοιχευομέ νην τοῦ Δεσπό του τὴ ν νύ μφην, ἧ ς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστό ς. στενά ξειε δ̓ ἂ ν καὶ αὐ τὰ τῶ ν ἁ γί ων τὰ πνεύ ματα: Φινεὲ ς μὲ ν ὁ ζηλωτή ς, ὅ τι μὴ καὶ νῦ ν ἔ ξεστιν αὐ τῷ τὸ ν σειρομά στην μετὰ χεῖ ρας λαβό ντι, σωματικῶ ς ἐ κδικῆ σαι τὸ μύ σος: ὁ δὲ βαπτιστὴ ς̓ Ιωά ννης, ὅ τι μὴ δύ ναται καταλιπὼ ν τὰ ς ἄ νω διατριβά ς, καθά περ τό τε τὴ ν ἔ ρημον, ἐ πὶ τὸ ν ἔ λεγχον τῆ ς παρανομί ας δραμεῖ ν, καὶ εἰ παθεῖ ν τι δέ οι τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ποθέ σθαι μᾶ λλον ἢ τὴ ν παῤ ῥ ησί αν: τά χα δὲ μᾶ λλον, εἴ περ καὶ ἡ μῖ ν, κατὰ τὸ ν μακά ριον̓́ Αβελ, καὶ αὐ τὸ ς ἀ ποθανὼ ν ἔ τι λαλεῖ, καὶ νῦ ν βοᾷ καὶ κέ κραγε μεῖ ζον ὁ̓ Ιωά ννης ἢ περὶ τῆ ς̔ Ηρωδιά δος τό τε: Οὐ κ ἔ ξεστί σοι ἔ χειν αὐ τή ν. καὶ γά ρ, εἰ τὸ σῶ μἀ Ιωά ννου, κατὰ τὸ ἀ ναγκαῖ ον τῇ φύ σει, τὸ ν θεῖ ον ὅ ρον ἐ δέ ξατο καὶ ἡ γλῶ σσα σιγᾷ, ἀ λλ̓̔ Ο λό γος τοῦ Θεοῦ οὐ δέ δεται. ὁ γά ρ, ἐ πειδὴ συνδού λου γά μος ἠ θετεῖ το, μέ χρι θανά του τὴ ν παῤ ῥ ησί αν προαγαγώ ν, τί ἂ ν πά θοι τηλικαύ την ἐ φορῶ ν ὕ βριν περὶ τὸ ν ἅ γιον τοῦ Κυρί ου νυμφῶ να;̓ Αλλὰ σὺ τῆ ς θεί ας ἐ κεί νης συναφεί ας τὸ ν ζυγὸ ν ἀ ποῤ ῥ ί ψασα, καὶ τὸ ν μὲ ν ἄ χραντον τοῦ ἀ ληθινοῦ βασιλέ ως ἀ ποδρᾶ σα νυμφῶ να, πρὸ ς δὲ τὴ ν ἄ τιμον ταύ την καὶ ἀ σεβῆ φθορὰ ν αἰ σχρῶ ς πεσοῦ σα, ἐ πεὶ οὐ κ ἔ χεις πῶ ς τὴ ν πικρὰ ν ταύ την κατηγορί αν ἐ κφύ γῃ ς, οὐ δέ τί ς ἐ στί σοι τρό πος οὐ δὲ μηχανὴ τὸ δεινὸ ν τοῦ το συγκαλύ ψαι, ὁ μό σε τῇ τό λμῃ χωρεῖ ς. καὶ ἐ πειδή περ ἀ σεβή ς, ἐ μπεσὼ ν εἰ ς βά θος κακῶ ν, λοιπὸ ν καταφρονεῖ, αὐ τὰ ς ἀ παρνῇ τὰ ς πρὸ ς τὸ ν ἀ ληθινὸ ν νυμφί ον συνθή κας, οὔ τε εἶ ναι παρθέ νος, οὔ τε ὑ ποσχέ σθαι ποτὲ βοῶ σα, ἣ πολλὰ μὲ ν ἐ δέ ξω, πολλὰ δὲ ἐ πεδεί ξω παρθενί ας συνθή ματα. Μνή σθητι τῆ ς καλῆ ς ὁ μολογί ας, ἣ ν ὡ μολό γησας ἐ νώ πιον Θεοῦ καὶ ἀ γγέ λων καὶ ἀ νθρώ πων. μνή σθητι τῆ ς σεμνῆ ς συνοδί ας, καὶ ἱ εροῦ παρθέ νων χοροῦ, καὶ συναγωγῆ ς Κυρί ου, καὶ̓ Εκκλησί ας ὁ σί ων: καὶ γηραλέ ας ἐ ν Χριστῷ μά μμης νεαζού σης ἔ τι καὶ ἀ κμαζού σης τὴ ν ἀ ρετή ν, καὶ μητρὸ ς ἐ ν Κυρί ῳ πρὸ ς ἐ κεί νην ἁ μιλλωμέ νης, καὶ ξέ νοις τισὶ καὶ ἀ ή θεσι πό νοις καταλύ ειν φιλονεικού σης τὰ τῆ ς συνηθεί ας: καὶ ἀ δελφῆ ς ὁ μοί ως τὰ μὲ ν ἐ κεί νας μιμουμέ νης, τὰ δὲ καὶ ὑ περβαί νειν φιλοτιμουμέ νης, καὶ τοῖ ς παρθενικοῖ ς πλεονεκτή μασιν ὑ περακοντιζού σης τὰ προγονικὰ κατορθώ ματα, καί σε τὴ ν ἀ δελφή ν, ὡ ς ᾤ ετο, πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ἴ σων ἅ μιλλαν καὶ λό γῳ καὶ βί ῳ φιλοπό νως ἐ κκαλουμέ νης. μνή σθητι τού των, καὶ ἀ γγελικῆ ς περὶ τὸ ν Θεὸ ν μετ̓ ἐ κεί νων χορεί ας, καὶ πνευματικῆ ς ἐ ν σαρκὶ ζωῆ ς, καὶ οὐ ρανί ου ἐ πὶ γῆ ς πολιτεύ ματος: μνή σθητι ἡ μερῶ ν ἀ θορύ βων, καὶ νυκτῶ ν πεφωτισμέ νων, καὶ ᾠ δῶ ν πνευματικῶ ν, καὶ ψαλμῳ δί ας εὐ ή χου, καὶ προσευχῶ ν ἁ γί ων, καὶ ἁ γνῆ ς καὶ ἀ μιά ντου κοί της, καὶ παρθενικῆ ς προό δου, καὶ ἐ γκρατοῦ ς τραπέ ζης, καὶ καλῶ ς εὐ χομέ νης τὴ ν παρθενί αν σοι ἄ φθορον τηρηθῆ ναι. Ποῦ δὲ σοι τὸ σεμνὸ ν ἐ κεῖ νο σχῆ μα, ποῦ δὲ τὸ κό σμιον ὴ θος, καὶ ἐ σθὴ ς λιτὴ παρθέ νῳ πρέ πουσα, καὶ καλὸ ν μὲ ν τὸ ἐ ξ αἰ δοῦ ς ἐ ρύ θημα, εὐ πρεπὴ ς δὲ ἡ ἐ ξ ἐ γκρατεί ας καὶ ἀ γρυπνί ας ἐ πανθοῦ σα ὠ χρό της, καὶ πά σης εὐ χροί ας χαριέ στερον ἐ πιλά μπουσα; ποσά κις ἐ ν προσευχαῖ ς ὑ πὲ ρ τοῦ τηρῆ σαι τὴ ν παρθενί αν ἄ σπιλον ἴ σως ἐ ξέ χεας δά κρυα; πό σα δὲ γρά μματα πρὸ ς τοὺ ς ἁ γί ους ἐ χά ραξας, δἰ ὧ ν ἠ ξί ους ὑ περεύ χεσθαί σου, οὐ χ ἵ να γά μου ἀ νθρωπί νου, μᾶ λλον δὲ τῆ ς ἀ τί μου ταύ της φθορᾶ ς, ἐ πιτύ χῃ ς, ἀ λλ̓ ἵ να τοῦ Κυρί οὐ Ιησοῦ μὴ ἐ κπέ σῃ ς; ποσά κις δὲ δῶ ρα τοῦ νυμφί ου ἐ δέ ξω; τί δεῖ καὶ λέ γειν τὰ ς δἰ ἐ κεῖ νον παρὰ τῶ ν ἐ κεί νου τιμά ς; τὰ ς μετὰ παρθέ νων συμβιώ σεις; τὰ ς σὺ ν ἐ κεί ναις προό δους; τὰ ς παρὰ παρθέ νων δεξιώ σεις; τὰ ἐ πὶ παρθενί ᾳ ἐ γκώ μια; τὰ ς παρθενικὰ ς εὐ λογί ας; τὰ ὡ ς πρὸ ς παρθέ νον γρά μματα; ἀ λλὰ νῦ ν ὀ λί γην αὔ ραν δεξαμέ νη τοῦ ἀ ερί ου πνεύ ματος, τοῦ νῦ ν ἐ νεργοῦ ντος ἐ ν τοῖ ς υἱ οῖ ς τῆ ς ἀ πειθεί ας, πά ντων ἐ κεί νων ἔ ξαρνος γέ γονας, καὶ τὸ τί μιον ἐ κεῖ νο καὶ περιμά χητον κτῆ μα βραχεί ας ἡ δονῆ ς ἀ ντικατηλλά ξω, ἣ πρὸ ς καιρὸ ν μὲ ν λιπαί νει σὸ ν φά ρυγγα, ὕ στερον δὲ πικρό τερον χολῆ ς εὑ ρή σεις.̓ Επὶ τού τοις τί ς οὐ κ ἂ ν πενθή σας εἴ ποι: Πῶ ς ἐ γέ νετο πό ρνη πό λις πιστὴ Σιώ ν; πῶ ς δὲ οὐ κ ἂ ν αὐ τὸ ς ὁ Κύ ριος ἀ ποφθέ γξαιτο πρό ς τινα τῶ ν νῦ ν ἐ ν πνεύ ματἱ Ιερεμί ου περιπατού ντων: Εἶ δες ἃ ἐ ποί ησέ μοι ἡ παρθέ νος τοῦ̓ Ισραή λ; ἐ γὼ ἐ μνηστευσά μην αὐ τὴ ν ἐ μαυτῷ ἐ ν πί στει καὶ ἀ φθαρσί ᾳ, ἐ ν δικαιοσύ νῃ, καὶ ἐ ν κρί ματι, καὶ ἐ ν ἐ λέ ει καὶ οἰ κτιρμοῖ ς, καθὼ ς καὶ διὰ̓ Ωσηὲ τοῦ προφή του αὐ τῇ ἐ πηγγειλά μην. αὐ τὴ δὲ ἠ γαπή κει ἀ λλοτρί ους, καὶ ζῶ ντος ἐ μοῦ τοῦ ἀ νδρό ς, μοιχαλὶ ς χρηματί ζει, καὶ οὐ φοβεῖ ται γενομέ νη ἀ νδρὶ ἑ τέ ρῳ. τί δὲ ἄ ρα ὁ νυμφαγωγό ς, ὁ θεῖ ος καὶ μακά ριος Παῦ λος, ὅ τε ἀ ρχαῖ ος ἐ κεῖ νος, καὶ ὁ νέ ος οὗ τος ὑ φ̓ ᾧ μεσί τῃ καὶ διδασκά λῳ τὸ ν πατρῷ ον οἶ κον καταλιποῦ σα τῷ Κυρί ῳ συνή φθης; ἆ ρα οὐ κ ἂ ν εἴ ποι τῷ τοσού τῳ κακῷ περιπαθή σας ἑ κά τερος; Φό βος γὰ ρ ὃ ν ἐ φοβού μην ἦ λθέ μοι, καὶ ὃ ν ἐ δεδοί κειν συνή ντησέ μοι. ἐ γὼ μὲ ν γά ρ σε ἡ ρμοσά μην ἑ νὶ ἀ νδρὶ παρθέ νον ἁ γνὴ ν παραστῆ σαι τῷ Χριστῷ, καὶ ἐ φοβού μην ἀ εὶ μή πως, ὡ ς ὁ ὄ φις ἐ ξηπά τησεν Εὔ αν ἐ ν τῇ πανουργί ᾳ αὐ τοῦ, οὕ τω φθαρῇ ποτὲ τὰ νοή ματά σου. διά τοι τοῦ το μυρί αις μὲ ν ἐ πῳ δαῖ ς ἐ πειρώ μην ἀ εὶ καταστέ λλειν τῶ ν παθῶ ν τὸ ν τά ραχον, μυρί αις δὲ φυλακαῖ ς συντηρεῖ ν τοῦ Κυρί ου τὴ ν νύ μφην, καὶ τὸ ν βί ον ἀ εὶ τῆ ς ἀ γά μου διεξῄ ειν, ὅ τι δὴ μό νη ἡ ἄ γαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρί ου, ἵ ν̓ ᾖ ἁ γί α τῷ σώ ματι καὶ τῷ πνεύ ματι. καὶ τὸ ἀ ξί ωμα τῆ ς παρθενί ας ὑ φηγού μην, καὶ ναό ν σε Θεοῦ προσαγορεύ ων, οἱ ονεὶ πτερὸ ν ἐ δί δουν τῇ προθυμί ᾳ, πρὸ ς̓ Ιησοῦ ν ἀ νακουφί ζων, καὶ τῷ φό βῳ τοῦ δεινοῦ πρὸ ς τὸ μὴ πεσεῖ ν ἐ βοή θουν, λέ γων, Εἴ τις τὸ ν ναὸ ν τοῦ Θεοῦ φθεί ρει, φθερεῖ τοῦ τον ὁ Θεό ς. καὶ δὴ καὶ τὴ ν ἐ κ τῶ ν προσευχῶ ν μου προσετί θουν ἀ σφά λειαν, εἴ πως ὁ λό κληρό ν σου τὸ σῶ μα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦ μα ἀ μέ μπτως ἐ ν τῇ παρουσί ᾳ τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ τηρηθεί η. ἀ λλὰ γὰ ρ εἰ κῆ ταῦ τα πά ντα κεκοπί ακα εἰ ς σέ, καί μοι πικρὸ ν ἐ ξέ βη τῶ ν γλυκέ ων ἐ κεί νων πό νων τὸ πέ ρας: καὶ στέ νειν ἀ νά γκη πά λιν ἐ φ̓ ᾗ ἔ δει με χαί ρειν. ἰ δοὺ γὰ ρ ἠ πά τησαι μὲ ν ὑ πὸ τοῦ ὄ φεως, τῆ ς Εὔ ας πικρό τερον. ἔ φθαρται δέ σοι οὐ τὰ νοή ματα μό νον, ἀ λλὰ γὰ ρ σὺ ν ἐ κεί νοις καὶ αὐ τὸ τὸ σῶ μα: καὶ τὸ φρικῶ δες ἐ κεῖ νο, ὃ καὶ εἰ πεῖ ν ὀ κνῶ, καὶ σιωπᾷ ν οὐ δύ ναμαἱ ἔ στι γὰ ρ ὡ ς πῦ ρ καιό μενον καὶ φλεγό μενον ἐ ν τοῖ ς ὀ στέ οις μου, καὶ παρεῖ μαι πά ντοθεν, καὶ οὐ δύ ναμαι φέ ρειν̓, ἄ ρασα τὰ μέ λη τοῦ Χριστοῦ πεποί ηκας μέ λη πό ρνης. Τοῦ το μό νον ἐ ν πᾶ σι κακὸ ν ἀ σύ γκριτον: τοῦ το καινὸ ν ἐ ν βί ῳ τὸ τό λμημα.̔́ Οτι διέ λθετε, φησί, νή σους Χεττιεί μ, καὶ ἴ δετε: καὶ εἰ ς Κηδὰ ρ ἀ ποστεί λατε, καὶ νοή σατε σφό δρα, εἰ γέ γονε τοιαῦ τα, εἰ ἀ λλά ξονται ἔ θνη θεοὺ ς αὐ τῶ ν, καὶ αὐ τοὶ οὐ κ εἰ σὶ θεοί. ἡ δὲ παρθέ νος ἠ λλά ξατο τὴ ν δό ξαν αὐ τῆ ς, καὶ ἡ δό ξα ἐ ν τῇ αἰ σχύ νῃ αὐ τῆ ς. ἐ ξέ στη ὁ οὐ ρανὸ ς ἐ πὶ τού τῳ, καὶ ἔ φριξεν ἡ γῆ ἐ πὶ πλεῖ ον σφό δρα. λέ γει καὶ νῦ ν ὁ Κύ ριος, ὅ τι δύ ο καὶ πονηρὰ ἐ ποί ησεν ἡ παρθέ νος: ἐ μὲ ἐ γκατέ λιπε τὸ ν ἀ ληθινὸ ν τὸ ν ἅ γιον ψυχῶ ν ἁ γί ων νυμφί ον, καὶ ἀ πέ δρα πρὸ ς ἀ σεβῆ καὶ παρά νομον ψυχῆ ς ὁ μοῦ καὶ σώ ματος φθορέ α. ἀ πέ στη ἀ πὸ Θεοῦ σωτῆ ρος αὐ τῆ ς, καὶ παρέ στησε τὰ μέ λη αὐ τῆ ς δοῦ λα τῇ ἀ καθαρσί ᾳ καὶ τῇ ἀ νομί ᾳ. ἐ μοῦ δὲ ἐ πελά θετο, καὶ ὀ πί σω τοῦ ἐ ραστοῦ αὐ τῆ ς ἐ πορεύ ετο, ἐ ξ οὗ οὐ κ ὀ φελεθή σεται. Συνέ φερεν αὐ τῷ εἰ μύ λος ὀ νικὸ ς περιέ κειτο περὶ τὸ ν τρά χηλον αὐ τοῦ, καὶ ἔ ῤ ῥ ιπτο εἰ ς τὴ ν θά λασσαν, ἢ ὅ τι ἐ σκανδά λισε τὴ ν παρθέ νον Κυρί ου τις. δοῦ λος αὐ θά δης εἰ ς τοσοῦ τον ἐ μά νη, ὡ ς δεσποτικῇ κοί τῃ ἑ αυτὸ ν ἐ πιῤ ῥ ῖ ψαι; ἢ ποῖ ος λῃ στὴ ς ἐ πὶ τοσοῦ τον ἀ πονοί ας προή χθη, ὡ ς αὐ τῶ ν ἐ φά ψασθαι τῶ ν τοῦ Θεοῦ ἀ ναθημά των, οὐ σκευῶ ν ἀ ψύ χων, ἀ λλὰ σωμά των ζώ ντων καὶ ψυχὴ ν ἔ νοικον ἐ χό ντων κατ̓ εἰ κό να Θεοῦ πεποιημέ νην; τί ς ἀ π̓ αἰ ῶ νος ἤ κουσται ἐ ν μέ σῃ πό λει καὶ σταθερᾷ μεσημβρί ᾳ εἰ κό νι βασιλικῇ χοί ρων μορφὰ ς ἀ καθά ρτων ἐ πιγρά ψαι τολμή σας; ἀ θετή σας τις γά μον ἀ νθρώ που, χωρὶ ς οἰ κτιρμῶ ν, ἐ πὶ δυσὶ ν ἢ τρισὶ μά ρτυσιν, ἀ ποθνή σκει: πό σῳ, δοκεῖ τε, χεί ρονος ἀ ξιωθή σεται τιμωρί ας ὁ τὸ ν Υἱ ὸ ν τοῦ Θεοῦ καταπατή σας, καὶ τὴ ν αὐ τῷ καθομολογηθεῖ σαν νύ μφην νοθεύ σας, καὶ τὸ πνεῦ μα τῆ ς παρθενί ας καθυβρί σας; ἀ λλ̓ ἐ βού λετο, φησί ν, ἐ κεί νη: καὶ οὐ κ ἄ κουσαν ἐ βιασά μην αὐ τή ν. καὶ γὰ ρ ἡ δέ σποινα ἡ ἄ σωτος ἡ Αἰ γυπτί α αὐ τὴ τῷ καλῷ̓ Ιωσὴ φ ἐ πεμά νη, ἀ λλ̓ οὐ κ ἐ νί κησε τὴ ν ἀ ρετὴ ν τοῦ σώ φρονος ἡ μανί α τῆ ς ἀ κολά στου, οὐ δὲ χερσὶ ν αὐ τῆ ς βιαζομέ νης πρὸ ς τὴ ν παρανομί αν ἐ κεῖ νος ἐ βιά σθη. ἀ λλ̓ ἐ κέ κριτο ἐ κεί νῃ τοῦ το, φησί ν, καὶ οὐ κέ τι ἦ ν παρθέ νος: καὶ εἰ ἐ γὼ μὴ ἐ βουλό μην, πρὸ ς ἄ λλον ἂ ν ἐ φθά ρη. καὶ γὰ ρ τὸ ν Υἱ ὸ ν τοῦ ἀ νθρώ που, φησί ν, ἔ δει παραδοθῆ ναι, ἀ λλ̓ οὐ αὶ δἰ οὗ παρεδό θη: καὶ τὰ σκά νδαλα ἐ λθεῖ ν ἀ νά γκη, ἀ λλ̓ οὐ αὶ δἰ οὗ ἔ ρχεται.̓ Επὶ τού τοις, Μὴ ὁ πί πτων οὐ κ ἀ νί σταται; ἢ ὁ ἀ ποστρέ φων οὐ κ ἐ πιστρέ φει; διὰ τί ἀ πέ στρεψεν ἡ παρθέ νος ἀ ποστροφὴ ν ἀ ναιδῆ, καί τοιγε ἀ κού σασα Χριστοῦ τοῦ νυμφί ου διὰ̔ Ιερεμί ου λέ γοντος: Καὶ εἶ πα μετὰ τὸ πορνεῦ σαι αὐ τὴ ν ταῦ τα πά ντα: πρό ς με ἀ νά στρεψον: καὶ οὐ κ ἀ νέ στρεψε. Μὴ ῥ ητί νη οὐ κ ἔ στιν ἐ ν Γαλαά δ; ἢ ἰ ατρὸ ς οὐ κ ἔ στιν ἐ κεῖ; διὰ τί οὐ κ ἀ νέ βη ἴ ασις θυγατρὸ ς λαοῦ μου; ἦ καὶ πολλὰ μὲ ν ἂ ν εὕ ροις ἐ ν τῇ θεί ᾳ Γραφῇ τοῦ κακοῦ ἀ λεξή ματα, πολλὰ δὲ ἐ ξ ἀ πωλεί ας εἰ ς σωτηρί αν φά ρμακα: τὰ περὶ θανά του καὶ ἀ ναστά σεως μυστή ρια, τὰ περὶ κρί σεως φοβερᾶ ς καὶ αἰ ωνί ου κολά σεως ῥ ή ματα, τὰ περὶ μετανοί ας καὶ ἀ φέ σεως ἁ μαρτημά των δό γματα, τὰ μυρί α ἐ κεῖ να τῆ ς ἐ πιστροφῆ ς ὑ ποδεί γματα, τὴ ν δραχμή ν, τὸ πρό βατον, τὸ ν υἱ ὸ ν τὸ ν καταφαγό ντα τὸ ν βί ον μετὰ τῶ ν πορνῶ ν, τὸ ν ἀ πολωλό τα καὶ εὑ ρεθέ ντα, τὸ ν νεκρὸ ν καὶ πά λιν ἀ ναζή σαντα. τού τοις χρησώ μεθα τοῦ κακοῦ ἀ λεξή μασι, διὰ τού των τὴ ν ψυχὴ ν ἑ αυτῶ ν ἰ ασώ μεθα. Λά βε δὲ εἰ ς ἔ ννοιαν τὴ ν ἐ σχά την ἡ μέ ραν̔ οὐ γὰ ρ δὴ μό νη σὺ τὸ ν αἰ ῶ να βιώ σεισ̓, καὶ συνοχή ν, καὶ πνιγμό ν, καὶ θανά του ὥ ραν, καὶ ἀ πό φασιν Θεοῦ κατεπεί γουσαν, καὶ ἀ γγέ λους ἐ πισπεύ δοντας, καὶ ψυχὴ ν ἐ ν τού τοις δεινῶ ς θορυβουμέ νην καὶ ἁ μαρτωλῷ συνειδό τι πικρῶ ς μαστιγουμέ νην, καὶ πρὸ ς τὰ τῇ δε ἐ λεεινῶ ς ἐ πιστρέ φουσαν, καὶ ἀ παραί τητον τῆ ς μακρᾶ ς ἐ κεί νης ἀ ποδημί ας ἀ νά γκην. διά γραψό ν μοι τῇ διανοί ᾳ τὴ ν τελευταί αν τοῦ κοινοῦ βί ου καταστροφή ν, ὅ ταν ἔ λθῃ ὁ Υἱ ὸ ς τοῦ Θεοῦ ἐ ν τῇ δό ξῃ αὐ τοῦ μετὰ τῶ ν ἀ γγέ λων αὐ τοῦ. ἥ ξει γὰ ρ καὶ οὐ παρασιωπή σεται: ὅ ταν ἔ λθῃ κρῖ ναι ζῶ ντας καὶ νεκρού ς, καὶ ἀ ποδοῦ ναι ἑ κά στῳ κατὰ τὴ ν πρᾶ ξιν αὐ τοῦ: ὅ ταν ἡ σά λπιγξ ἐ κεί νη μέ γα τι καὶ φοβερὸ ν ἠ χή σασα, τοὺ ς ἀ π̓ αἰ ῶ νος ἐ ξυπνί σῃ καθεύ δοντας, καὶ ἐ κπορεύ σονται οἱ τὰ ἀ γαθὰ ποιή σαντες εἰ ς ἀ νά στασιν ζωῆ ς, οἱ δὲ τὰ φαῦ λα πρά ξαντες εἰ ς ἀ νά στασιν κρί σεως. μνή σθητι τῆ ς τοῦ Δανιὴ λ θεοπτί ας, ὅ πως ἡ μῖ ν ὑ π̓ ὄ ψιν ἄ γει τὴ ν κρί σιν.̓ Εθεώ ρουν, φησί ν, ἕ ως ὅ του θρό νοι ἐ τέ θησαν, καὶ παλαιὸ ς ἡ μερῶ ν ἐ κά θητο, καὶ τὸ ἔ νδυμα αὐ τοῦ λευκὸ ν ὡ ς χιώ ν, καὶ ἡ θρὶ ξ τῆ ς κεφαλῆ ς αὐ τοῦ ὡ ς ἔ ριον καθαρό ν, οἱ τροχοὶ αὐ τοῦ, πῦ ρ φλέ γον. ποταμὸ ς πυρὸ ς εἷ λκεν ἔ μπροσθεν αὐ τοῦ: χί λιαι χιλιά δες ἐ λειτού ργουν αὐ τῷ, καὶ μύ ριαι μυριά δες παρειστή κεισαν αὐ τῷ. κριτή ριον ἐ κά θισε, καὶ βί βλοι ἀ νεῴ χθησαν, τὰ καλά, τὰ φαῦ λα, τὰ φανερά, τὰ κεκρυμμέ να, τὰ πρά γματα, τὰ ῥ ή ματα, τὰ ἐ νθυμή ματα, τὰ πά ντα ἀ θρό ως εἰ ς ἐ ξά κουστον τοῖ ς πᾶ σι καὶ ἀ γγέ λοις καὶ ἀ νθρώ ποις σαφῶ ς ἀ νακαλύ πτουσαι. πρὸ ς ταῦ τα ποταποὺ ς εἶ ναι ἀ νά γκη τοὺ ς κακῶ ς βεβιωκό τας; ποῦ ἄ ρα ἡ ψυχὴ ἐ κεί νη καταδύ σεται, ἡ ἐ ν ὄ ψεσι τοσού των θεατῶ ν ἐ ξαί φνης ὀ φθεῖ σα αἰ σχύ νης ἀ νά πλεως; ποί ῳ δὲ σώ ματι τὰ ς ἀ περά ντους ἐ κεί νας καὶ ἀ νυποί στους ὑ ποστή σεται μά στιγας, ὅ που πῦ ρ ἄ σβεστον, καὶ σκώ ληξ ἀ θά νατα κολά ζων, καὶ πυθμὴ ν ᾅ δου σκοτεινὸ ς καὶ φρικώ δης, καὶ οἰ μωγαὶ πικραί, καὶ ὀ λολυγμὸ ς ἐ ξαί σιος, καὶ κλαυθμὸ ς καὶ βρυγμὸ ς ὀ δό ντων, καὶ πέ ρας οὐ κ ἔ χει τὰ δεινά; τού των οὐ κ ἔ στιν ἀ παλλαγὴ μετὰ θά νατον, οὐ δέ τις ἐ πί νοια, οὐ δὲ μηχανὴ τοῦ διεκδῦ ναι τὰ πικρὰ κολαστή ρια. Ταῦ τα φεύ γειν ἔ ξεστι νῦ ν. ἕ ως ἔ ξεστιν, ἑ αυτοὺ ς ἀ πὸ τοῦ πτώ ματος ἀ ναλά βωμεν, μηδὲ ἀ πελπί σωμεν ἑ αυτῶ ν, ἐ ὰ ν ἀ ναλύ σωμεν ἀ πὸ τῶ ν κακῶ ν.̓ Ιησοῦ ς Χριστὸ ς ἦ λθεν εἰ ς τὸ ν κό σμον ἁ μαρτωλοὺ ς σῷ σαι. δεῦ τε, προσκυνή σωμεν καὶ προσπέ σωμεν αὐ τῷ, καὶ κλαύ σωμεν ἐ ναντί ον αὐ τοῦ. ἡ μᾶ ς ἐ πὶ μετά νοιαν καλῶ ν ὁ Λό γος βοᾷ καὶ κέ κραγε: Δεῦ τε πρό ς με πά ντες οἱ κοπιῶ ντες καὶ πεφορτισμέ νοι, κἀ γὼ ἀ ναπαύ σω ὑ μᾶ ς. ἔ στιν οὖ ν ὁ δὸ ς σωτηρί ας, ἐ ὰ ν θέ λωμεν. κατέ πιεν ὁ θά νατος ἰ σχύ σας, ἀ λλ̓ εὖ ἴ σθι ὅ τι πά λιν ἀ φεῖ λεν ὁ Θεὸ ς πᾶ ν δά κρυον ἀ πὸ παντὸ ς προσώ που τῶ ν μετανοού ντων. Πιστὸ ς Κύ ριος ἐ ν πᾶ σι τοῖ ς λό γοις αὐ τοῦ. οὐ ψεύ δεται εἰ πώ ν:̓ Εὰ ν ὦ σιν αἱ ἁ μαρτί αι ὑ μῶ ν ὡ ς φοινικοῦ ν, ὡ ς χιό να λευκανῶ: ἐ ὰ ν δὲ ὦ σιν ὡ ς κό κκινον, ὡ σεὶ ἔ ριον λευκανῶ. ἕ τοιμό ς ἐ στιν ὁ μέ γας τῶ ν ψυχῶ ν ἰ ατρὸ ς ἰ ά σασθαί σου τὸ πά θος, ὃ ς οὐ δὲ μονωτά της, ἀ λλὰ πά ντων τῶ ν δεδουλωμέ νων τῇ ἁ μαρτί ᾳ ἐ στὶ ν ἕ τοιμος ἐ λευθερωτή ς. ἐ κεί νου ῥ ή ματά ἐ στιν, ἐ κεῖ νο τὸ γλυκὺ καὶ σωτή ριον στό μα εἶ πεν: Οὐ χρεί αν ἔ χουσιν οἱ ἰ σχύ οντες ἰ ατροῦ, ἀ λλὰ οἱ κακῶ ς ἔ χοντες. οὐ κ ἦ λθον καλέ σαι δικαί ους, ἀ λλὰ ἁ μαρτωλοὺ ς εἰ ς μετά νοιαν. τί ς οὖ ν ἐ στί σοι πρό φασις, ἤ τινι ἄ λλῳ, ταῦ τα αὐ τοῦ βοῶ ντος; βού λεται Κύ ριος καθαρί σαι σε ἀ πὸ τοῦ πό νου τῆ ς πληγῆ ς, καὶ δεῖ ξαί σοι φῶ ς ἀ πὸ σκό τους. σὲ ζητεῖ ὁ ποιμὴ ν ὁ καλό ς, ὁ καταλιπὼ ν τὰ μὴ πεπλανημέ να. ἐ ὰ ν ἐ πιδῷ ς σεαυτή ν, οὐ κ ὀ κνή σει, οὐ δ̓ ἀ παξιώ σει σε ὁ φιλά νθρωπος ἐ πὶ τῶ ν ὤ μων βαστά σαι τῶ ν ἰ δί ων, χαί ρων ὅ τι εὗ ρεν αὐ τοῦ τὸ πρό βατον τὸ ἀ πολωλό ς.̔́ Εστηκεν ὁ Πατὴ ρ καὶ ἀ ναμέ νει τὴ ν σὴ ν ἀ πὸ τῆ ς πλά νης ἐ πά νοδον. μό νον ἀ νά λυσον, καὶ ἔ τι σου μακρὰ ν οὔ σης προσδραμὼ ν ἐ πιπεσεῖ ται ἐ πὶ τὸ ν τρά χηλό ν σου, καὶ φιλικοῖ ς ἀ σπασμοῖ ς περιπτύ ξεται τὴ ν ὑ πὸ τῆ ς μετανοί ας ἤ δη κεκαθαρμέ νην. καὶ στολὴ ν ἐ νδύ σει, τὴ ν πρώ την, ψυχὴ ν ἀ πεκδυσαμέ νην τὸ ν παλαιὸ ν ἄ νθρωπον σὺ ν ταῖ ς αὐ τοῦ πρά ξεσι: καὶ περιθή σει δακτύ λιον χερσὶ ν ἀ ποπλυναμέ ναις τοῦ θανά του τὸ αἷ μα, καὶ ὑ ποδή σει πό δας ἀ ποστρέ ψαντας ἀ πὸ ὁ δοῦ κακῆ ς πρὸ ς τὸ ν δρό μον τοῦ εὐ αγγελί ου τῆ ς εἰ ρή νης. καὶ εὐ φροσύ νης καὶ χαρᾶ ς ἡ μέ ραν καταγγελεῖ τοῖ ς ἰ δί οις καὶ ἀ γγέ λοις καὶ ἀ νθρώ ποις. καὶ παντὶ τρό πῳ τὴ ν σὴ ν ἑ ορτά σει σωτηρί αν.̓ Αμὴ ν γὰ ρ λέ γω, φησί ν, ὑ μῖ ν, ὅ τι χαρὰ γί νεται ἐ ν οὐ ρανῷ ἐ νώ πιον τοῦ Θεοῦ ἐ πὶ ἑ νὶ ἁ μαρτωλῷ μετανοοῦ ντι. κἂ ν ἐ γκαλέ σῃ τις τῶ ν ἑ στά ναι δοκού ντων, ὅ τι ταχὺ προσελή φθης, αὐ τὸ ς ὁ ἀ γαθὸ ς Πατὴ ρ ὑ πὲ ρ σοῦ ἀ πολογή σεται λέ γων, Εὐ φρανθῆ ναι δεῖ καὶ χαρῆ ναι, ὅ τι αὕ τη ἡ θυγά τηρ μου νεκρὰ ἦ ν καὶ ἀ νέ ζησε, καὶ ἀ πολωλυῖ α καὶ εὑ ρέ θη.