Reader

Τί ς δώ σει μοι πτέ ρυγας ὡ σεὶ περιστερᾶ ς, ἢ πῶ ς ἀ νακαινισθῇ μου τὸ γῆ ρας, ὥ στε με δυνηθῆ ναι διαβῆ ναι πρὸ ς τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ γά πην, καὶ τό ν τε πό θον ὃ ν ἔ χω ἐ φ̓ ὑ μῖ ν ἀ ναπαῦ σαι καὶ τὰ λυπηρὰ τῆ ς ψυχῆ ς διηγή σασθαι, καὶ δἰ ὑ μῶ ν εὑ ρέ σθαι τινὰ παραμυθί αν τῶ ν θλί ψεων; ἐ πὶ γὰ ρ τῇ κοιμή σει τοῦ μακαρί ου Εὐ σεβί ου τοῦ ἐ πισκό που φό βος ἡ μᾶ ς κατέ λαβεν οὐ μικρό ς, μή ποτε οἵ ποτε ἐ φεδρεύ οντες τῇ ἐ κκλησί ᾳ τῆ ς μητροπό λεως ἡ μῶ ν καὶ βουλό μενοι αὐ τὴ ν αἱ ρετικῶ ν ζιζανί ων πληρῶ σαι, καιροῦ νῦ ν λαβό μενοι, τὴ ν πολλῷ καμά τῳ κατασπαρεῖ σαν ἐ ν ταῖ ς ψυχαῖ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων εὐ σέ βειαν ταῖ ς παῤ ἑ αυτῶ ν πονηραῖ ς διδασκαλί αις ἐ κριζώ σωσι, καὶ ταύ της τὴ ν ἑ νό τητα κατατέ μωσιν, ὅ περ καὶ ἐ πὶ πολλῶ ν ἐ κκλησί ων πεποιή κασιν. ἐ πειδὴ δὲ καὶ γρά μματα πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ φί κετο τοῦ κλή ρου, παρακαλοῦ ντα μὴ παροφθῆ ναι ἐ ν καιρῷ τοιού τῳ, περιβλεψά μενος ἐ ν κύ κλῳ ἐ μνή σθην τῆ ς ὑ μετέ ρας ἀ γά πης, καὶ τῆ ς ὀ ρθῆ ς πί στεως, καὶ τοῦ ζή λου ὃ ν ἔ χετε ἀ εὶ ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησί ων τοῦ Θεοῦ. Καὶ τού του ἕ νεκεν ἀ πέ στειλα τὸ ν ἀ γαπητὸ ν Εὐ στά θιον τὸ ν συνδιά κονον, παρακαλέ σαι ὑ μῶ ν τὴ ν σεμνοπρέ πειαν καὶ δυσωπῆ σαι πᾶ σι τοῖ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησί ων καμά τοις καὶ τὸ ν παρό ντα ἐ πιθεῖ ναι, κἀ μοῦ τε τὸ γῆ ρας τῇ συντυχί ᾳ ἀ ναπαῦ σαι, καὶ τῇ ὀ ρθῇ ἐ κκλησί ᾳ τὴ ν περιβό ητον εὐ σέ βειαν διορθώ σασθαι, δό ντας αὐ τῇ μεθ̓ ἡ μῶ ν̔ εἰ ἄ ρα καταξιωθεί ημεν συναντιλαβέ σθαι ὑ μῖ ν τοῦ ἀ γαθοῦ ἔ ργοὐ ποιμέ να κατὰ τὸ βού λημα τοῦ Κυρί ου, δυνά μενον διευθῦ ναι τὸ ν λαὸ ν αὐ τοῦ. ἔ χομεν γὰ ρ πρὸ ὀ φθαλμῶ ν ἄ νδρα ὃ ν οὐ δὲ αὐ τοὶ ἀ γνοεῖ τε: οὗ εἰ καταξιωθεί ημεν ἐ πιτυχεῖ ν, οἶ δα ὅ τι μεγά λην παῤ ῥ ησί αν πρὸ ς τὸ ν Θεὸ ν κτησό μεθα, καὶ τῷ ἐ πικαλεσαμέ νῳ ἡ μᾶ ς λαῷ μεγί στην εὐ εργεσί αν καταθησό μεθα. ἀ λλὰ παρακαλῶ καὶ πά λιν καὶ πολλά κις, πά ντα ὄ κνον ὑ περθεμέ νους ἀ παντῆ σαι καὶ προλαβεῖ ν τὰ ἐ κ τοῦ χειμῶ νος δυσχερῆ.