Reader

Μό λις ἡ μῖ ν ὑ πῆ ρξεν ἐ πιτυχεῖ ν διακό νου γραμμά των πρὸ ς τὴ ν σὴ ν θεοσέ βειαν, ἐ πεὶ οἵ γε παῤ ἡ μῖ ν οὕ τω κατέ πτηξαν τὸ ν χειμῶ να, ὡ ς μηδὲ τὸ μικρό τατον προκύ πτειν τῶ ν δωματί ων ἀ νέ χεσθαι. καὶ γὰ ρ τοσού τῳ πλή θει χιό νων κατενί φημεν, ὡ ς αὐ τοῖ ς οἴ κοις καταχωσθέ ντας δύ ο μῆ νας ἤ δη ταῖ ς καταδύ σεσιν ἐ μφωλεύ ειν. συγγνώ σῃ οὖ ν πά ντως ἡ μῖ ν, τό τε ἄ τολμον τῶ ν Καππαδοκικῶ ν ἠ θῶ ν καὶ τὸ τῶ ν σωμά των δυσκί νητον ἐ πιστά μενος, εἰ μὴ θᾶ ττον ἐ πεστεί λαμεν, μηδ̓ εἰ ς γνῶ σιν ἠ γά γομεν τῇ τιμιό τητί σου τὰ ἀ πὸ τῆ ς̓ Αντιοχεί ας, ἃ πά ντως μὲ ν γνωρί ζειν σοι ἕ ωλό ν ἐ στι καὶ ψυχρό ν, πά λαι μεμαθηκό τι, ὡ ς τὸ εἰ κό ς. πλὴ ν ἀ λλ̓ οὐ δὲ ν ἡ γού μενοι πρᾶ γμα καὶ τὰ ἐ γνωσμέ να σημαί νειν, ἀ πεστεί λαμεν τὰ ς διὰ τοῦ ἀ ναγνώ στου κομισθεί σας ἐ πιστολά ς. καὶ ταῦ τα μὲ ν εἰ ς τοσοῦ τον.̔ Η δὲ Κωνσταντινού πολις ἔ χει τὸ ν Δημό φιλον πολὺ ν ἤ δη χρό νον, ὡ ς καὶ αὐ τοὶ οὗ τοι ἀ παγγελοῦ σι καὶ προκεκή ρυκται πά ντως τῇ ὁ σιό τητί σου. καί τι περὶ αὐ τὸ ν πλά σμα ὀ ρθό τητος καὶ εὐ λαβεί ας παρὰ πά ντων συμφώ νως τῶ ν ἀ φικνουμέ νων θρυλλεῖ ται, ὡ ς καὶ τὰ διεστῶ τα τῆ ς πό λεως μέ ρη εἰ ς ταὐ τὸ ν συνελθεῖ ν, καὶ τῶ ν πλησιοχώ ρων τινὰ ς ἐ πισκό πων τὴ ν ἕ νωσιν καταδέ ξασθαι. οἱ δὲ ἡ μέ τεροι οὐ δὲ ν ἀ μεί νους ἐ φά νησαν τῶ ν ἐ λπί δων: ἐ πιστά ντες γὰ ρ εὐ θὺ ς κατὰ πό δας τῆ ς ὑ μετέ ρας ἐ ξό δου, πολλὰ μὲ ν εἶ πον λυπηρά, πολλὰ δὲ ἐ ποί ησαν, καὶ τέ λος ἀ νεχώ ρησαν, βεβαιώ σαντες ἡ μῖ ν τὸ σχί σμα. εἰ μὲ ν οὖ ν τι γενή σεται βέ λτιον, καὶ εἰ παύ σονται τῆ ς κακί ας, ἄ δηλον παντὶ πλὴ ν ἢ τῷ Θεῷ. τὰ μὲ ν οὖ ν παρό ντα τοιαῦ τα.̔ Η δὲ λοιπὴ ἐ κκλησί α εὐ σταθεῖ τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, καὶ εὔ χεται ὁ μοῦ τῷ ἦ ρι ἰ δεῖ ν σε πά λιν ἐ πὶ τῆ ς ἡ μετέ ρας, καὶ ἀ νανεωθῆ ναι διὰ τῆ ς ἀ γαθῆ ς σου διδασκαλί ας. κἀ μοὶ δὲ τὸ σῶ μα οὐ δὲ ν ἄ μεινον τῆ ς συνηθεί ας ἔ χει.