Reader

Οἷ α ποιεῖ ς, ὦ θαυμά σιε, τὴ ν φί λην ἡ μῖ ν πενί αν καὶ φιλοσοφί ας τροφὸ ν τῆ ς ἐ σχατιᾶ ς ἀ πελαύ νων; οἶ μαι γὰ ρ ἄ ν σε καὶ ἐ ξού λης γραφὴ ν ὑ π̓ αὐ τῆ ς φεύ γειν, εἴ τις αὐ τῇ προσγέ νοιτο λό γος: ὅ τι τού τῳ συνοικεῖ ν εἱ λό μην ἐ γὼ νῦ ν μὲ ν τὸ ν Ζή νωνα ἐ παινοῦ ντι, ὃ ς ναυαγί ῳ πά ντα ἀ ποβαλὼ ν οὐ δὲ ν ἀ γεννὲ ς ἐ φθέ γξατο, ἀ λλ̓, εὖ γε, εἶ πεν, ὦ τύ χη, συνελαύ νεις ἡ μᾶ ς εἰ ς τὸ τριβώ νιον, νῦ ν δὲ τὸ ν Κλεά νθην μισθῷ ὕ δωρ τοῦ φρέ ατος ἀ παντλοῦ ντα, ὅ θεν αὐ τό ς τε διέ ζη καὶ τοῖ ς διδασκά λοις μισθοὺ ς ὑ πετέ λει. τὸ ν δὲ Διογέ νην οὐ δὲ ἐ παύ σατό ποτε θαυμά ζων τοῖ ς παρὰ τῆ ς φύ σεως μό νοις ἀ ρκεῖ σθαι φιλοτιμού μενον, ὡ ς καὶ τὸ κισσύ βιον ἀ ποῤ ῥ ῖ ψαι, ἐ πειδή περ παρὰ παιδὸ ς ἐ διδά χθη κοί λαις ταῖ ς χερσὶ ν ἐ πικύ πτων πί νειν. ταῦ τα ἄ ν σοι καὶ τὰ τοιαῦ τα ἡ σύ νοικος ἡ μῖ ν πενί α μέ μψαιτο, ταῖ ς μεγαλοδωρεαῖ ς ἐ ξοικισθεῖ σα νῦ ν. προσθεί η δὲ καὶ ἀ πειλή ν τινα: ὅ τι, εἴ σε ἐ νταῦ θα πά λιν λά βοιμι, Σικελικὴ ν ἢ̓ Ιταλιῶ τιν τρυφὴ ν ἀ ποδεί ξω τὰ πρό τερα: οὕ τω σε ἀ κριβῶ ς τοῖ ς παῤ ἐ μαυτῆ ς ἀ μυνοῦ μαι. Καὶ ταῦ τα μὲ ν δὴ τοιαῦ τα. ἥ σθην δὲ ἀ κού σας ἦ ρχθαί σε τῆ ς θεραπεί ας ἤ δη, καὶ εὔ χομαί σε ὄ νασθαι αὐ τῆ ς. πρέ ποι δ̓ ἂ ν τῇ ἱ ερᾷ σου ψυχῇ ἄ λυπος ὑ πηρεσί α σώ ματος.