Reader

Καὶ τί νι ἄ λλῳ ἔ πρεπε καὶ δειλοῖ ς θά ρσος ἐ μποιεῖ ν καὶ καθεύ δοντας διυπνί ζειν ἢ τῇ σῇ τοῦ ἡ μετέ ρου Δεσπό του θεοσεβεί ᾳ, ὃ ς τὴ ν ἐ ν πᾶ σι σεαυτοῦ τελειό τητα καὶ ἐ ν τού τῳ ἐ γνώ ρισας, τῷ καταδέ ξασθαι καὶ ἡ μῖ ν τοῖ ς ταπεινοῖ ς συγκαταβῆ ναι, ὡ ς ἀ ληθινὸ ς μαθητὴ ς τοῦ εἰ πό ντος ὅ τἰ Εκεῖ εἰ μὶ ἐ ν μέ σῳ ὑ μῶ ν, οὐ χ ὡ ς ὁ ἀ νακεί μενος, ἀ λλ̓̔ Ως ὁ διακονῶ ν; κατηξί ωσας γὰ ρ καὶ αὐ τὸ ς διακονῆ σαι ἡ μῖ ν τὴ ν σὴ ν πνευματικὴ ν εὐ φροσύ νην, καὶ τοῖ ς τιμί οις ἑ αυτοῦ γρά μμασιν ἀ ναλαβεῖ ν ἡ μῶ ν τὰ ς ψυχά ς, καὶ ὥ σπερ παί δων νηπιό τητα τῷ ἑ αυτοῦ μεγέ θει προσαγκαλί σασθαι. Εὔ χου οὖ ν̔ δεό μεθά σου τῆ ς ἀ γαθῆ ς ψυχῆ σ̓ ἀ ξί ους ἡ μᾶ ς εἶ ναι καὶ ὑ ποδέ χεσθαι τὰ ς παρὰ τῶ ν μεγά λων ὑ μῶ ν ὠ φελεί ας, καὶ λαμβά νειν στό μα καὶ σοφί αν εἰ ς τὸ τολμᾷ ν ἀ ντιφθέ γγεσθαι ὑ μῖ ν, τοῖ ς ὑ πὸ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος ἀ γομέ νοις, οὗ φί λον σε εἶ ναι καὶ δοξαστῆ ρα ἀ ληθινὸ ν ἀ κού οντες, μεγά λην ἐ πὶ τῇ στεῤ ῥ ᾷ σου καὶ ἀ κλινεῖ περὶ τὸ ν Θεὸ ν ἀ γά πῃ τὴ ν χά ριν ὁ μολογοῦ μεν: εὐ χό μενοι μετὰ τῶ ν ἀ ληθινῶ ν προσκυνητῶ ν εὑ ρεθῆ ναι ἡ μῶ ν τὸ μέ ρος, ἐ ν οἷ ς πεπεί σμεθα εἶ ναι καὶ τὴ ν σὴ ν τελειό τητα, καὶ τοῦ μεγά λου καὶ ἀ ληθινοῦ ἐ πισκό που τοῦ πᾶ σαν τὴ ν οἰ κουμέ νην τοῦ ἰ δί ου πληρώ σαντος θαύ ματος, τοῦ Κυρί ου δεό μεθα.