Reader

Πῶ ς μου οἴ ει τὴ ν ψυχὴ ν ὠ δύ νησεν ἡ ἀ κοὴ τῆ ς συκοφαντί ας ἐ κεί νης, ἣ ν κατέ χεό ν μού τινες τῶ ν μὴ φοβουμέ νων τὸ ν κριτή ν, ὃ ς ἀ πολεῖ πά ντας τοὺ ς λαλοῦ ντας τὸ ψεῦ δος; ὥ στε πᾶ σαν τὴ ν νύ κτα ἐ πὶ τοῖ ς ῥ ή μασι τῆ ς ἀ γά πης σου, ὀ λί γου δεῖ ν, ἄ ϋ πνος διαμεῖ ναι: οὕ τω μέ σης ἥ ψατό μου τῆ ς καρδί ας ἡ λύ πη. ὄ ντως γά ρ, κατὰ τὸ ν Σολομῶ ντα, Συκοφαντί α ἄ νδρα ταπεινοῖ: καὶ οὐ δεὶ ς οὕ τως ἀ νά λγητος, ὡ ς μὴ παθεῖ ν τὴ ν ψυχὴ ν καὶ κατακαμφθῆ ναι εἰ ς γῆ ν, στό μασιν πρὸ ς ψευδολογί αν εὐ κό λοις παραπεσώ ν. ἀ λλὰ γὰ ρ ἀ νά γκη πά ντα στέ γειν, πά ντα ὑ πομέ νειν, τὴ ν ὑ πὲ ρ ἑ αυτῶ ν ἐ κδί κησιν ἐ πιτρέ ψαντες τῷ Κυρί ῳ, ὃ ς οὐ περιό ψεται ἡ μᾶ ς: διό τἱ Ο συκοφαντῶ ν πέ νητα παροξύ νει τὸ ν ποιή σαντα αὐ τό ν. οἱ μέ ντοι τὸ καινὸ ν τοῦ το δρᾶ μα τῆ ς καθ̓ ἡ μῶ ν βλασφημί ας συνθέ ντες ἐ οί κασι παντελῶ ς ἀ πιστεῖ ν τῷ Κυρί ῳ, ὃ ς καὶ περὶ ἀ ργοῦ ῥ ή ματος δώ σειν ἡ μᾶ ς λό γον ἐ ν τῇ ἡ μέ ρᾳ τῆ ς κρί σεως ἀ πεφή νατο.̓ Εγὼ δέ, εἶ πέ μοι, τὸ ν μακαριώ τατον Διά νιον ἀ νεθεμά τισα; τοῦ το γὰ ρ ἡ μῶ ν κατή γγειλαν. ποῦ ἢ πό τε; τί νων παρό ντων; ἐ πὶ ποί ᾳ προφά σει; ψιλοῖ ς ῥ ή μασιν ἢ ἐ γγρά φοις; ἑ τέ ροις ἀ κολουθῶ ν, ἢ αὐ τὸ ς κατά ρχων καὶ αὐ θεντῶ ν τοῦ τολμή ματος; ὢ τῆ ς ἀ ναιδεί ας τῶ ν πά ντα φθεγγομέ νων ῥ ᾳ δί ως: ὢ τῆ ς καταφρονή σεως τῶ ν τοῦ Θεοῦ κριμά των: πλὴ ν εἰ μὴ ἄ ρα τῷ πλά σματι αὐ τῶ ν καὶ τοῦ το προστραγῳ δή σουσιν, ὅ τι ἐ γενό μην καὶ ἔ κφρων ποτέ, ὥ στε ἀ γνοεῖ ν αὐ τὸ ς τὰ ἑ αυτοῦ ῥ ή ματα. ἐ πὶ γὰ ρ τῶ ν λογισμῶ ν ὑ πά ρχων τῶ ν ἐ μαυτοῦ, οὐ δὲ ν οἶ δα ποιή σας τοιοῦ τον, οὐ δὲ προελό μενος τὴ ν ἀ ρχή ν. ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νο μᾶ λλον ἐ μαυτῷ συνεπί σταμαι, ὅ τι ἐ κ πρώ της ἡ λικί ας συνετρά φην τῷ περὶ αὐ τὸ ν φί λτρῳ, καὶ ἀ πέ βλεπον πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα ὡ ς μὲ ν γεραρὸ ς ἰ δεῖ ν, ὡ ς δὲ μεγαλοπρεπή ς, ὅ σον δὲ ἔ χων τὸ ἱ εροπρεπὲ ς ἐ ν τῷ εἴ δει. ἐ πεὶ δέ μοι λοιπὸ ν καὶ ὁ λό γος παρῆ ν, τό τε δὴ καὶ ἀ πὸ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς ἀ γαθῶ ν αὐ τὸ ν ἐ πεγί νωσκον: καὶ ἔ χαιρον αὐ τοῦ τῇ συνουσί ᾳ, τὸ ἁ πλοῦ ν καὶ γενναῖ ον καὶ ἐ λευθέ ριον τῶ ν τρό πων καταμανθά νων, καὶ ὅ σα ἄ λλα τοῦ ἀ νδρὸ ς ἴ δια, ἡ τῆ ς ψυχῆ ς ἡ μερό της, τὸ μεγαλοφυέ ς τε ὁ μοῦ καὶ πρᾶ ον, τὸ εὐ πρεπέ ς, τὸ ἀ ό ργητον, τὸ φαιδρὸ ν καὶ εὐ πρό σιτον τῇ σεμνό τητι κεκραμέ νον. ὥ στε αὐ τὸ ν ἐ ναρί θμιον εἶ χον τοῖ ς περιφανεστά τοις κατ̓ ἀ ρετή ν. Περὶ μέ ντοι τὰ τελευταῖ α τοῦ βί οὑ οὐ γὰ ρ ἀ ποκρύ ψομαι τἀ ληθέ σ̓ ἐ λυπή θην ἐ π̓ αὐ τῷ λύ πην οὐ κ ἀ νεκτὴ ν μετὰ πολλῶ ν τῶ ν ἐ ν τῇ πατρί δι φοβουμέ νων τὸ ν Κύ ριον, ἐ πὶ τῇ ὑ πογραφῇ τῆ ς πί στεως τῆ ς ὑ πὸ τῶ ν περὶ Γεώ ργιον ἀ πὸ τῆ ς Κωνσταντινουπό λεως κομισθεί σης. εἶ τα, οἷ ος ἐ κεῖ νος πραό τητι τρό που καὶ ἐ πιεικεί ᾳ πά ντας πληροφορεῖ ν ἐ ν σπλά γχνοις πατρικοῖ ς ἀ νεχό μενος, ἤ δη καταπεσὼ ν εἰ ς τὴ ν ἀ ῤ ῥ ωστί αν, ὑ φ̓ ἧ ς καὶ μετῆ λθεν ἀ πὸ τοῦ βί ου, προσκαλεσά μενος ἡ μᾶ ς ἔ φη: ὑ πὸ μά ρτυρι τῷ Κυρί ῳ ἐ ν ἁ πλό τητι καρδί ας συντεθεῖ σθαι μὲ ν τῷ ἀ πὸ τῆ ς Κωνσταντινουπό λεως γραμματεί ῳ, μηδὲ ν δὲ ἐ π̓ ἀ θετή σει τῆ ς κατὰ Νικαί αν ὑ πὸ τῶ ν ἁ γί ων πατέ ρων ἐ κτεθεί σης πί στεως προελέ σθαι, μηδὲ ἄ λλως ἔ χειν ἐ ν τῇ καρδί ᾳ ἢ ὡ ς παρέ λαβεν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς: ἀ λλὰ καὶ εὔ χεσθαι μὴ χωρισθῆ ναι τῆ ς μερί δος τῶ ν μακαρί ων ἐ κεί νων ἐ πισκό πων τῶ ν τριακοσί ων δεκαοκτώ, τῶ ν τὸ εὐ σεβὲ ς κή ρυγμα διαγγειλά ντων τῇ οἰ κουμέ νῃ: ὥ στε ἡ μᾶ ς, ἐ πὶ τῇ πληροφορί ᾳ ταύ τῃ, λύ σαντας πᾶ σαν τῶ ν καρδιῶ ν τὴ ν διά κρισιν, ὡ ς καὶ αὐ τὸ ς ἐ πί στασαι, προσελθεῖ ν τῇ κοινωνί ᾳ, καὶ λυπουμέ νους παύ σασθαι. Τὰ μὲ ν οὖ ν ἡ μέ τερα πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα τοιαῦ τα. εἰ δέ τις λέ γοι τινὰ βλασφημί αν ἀ θέ μιτον εἰ ς αὐ τὸ ν ἡ μῖ ν συνεγνωκέ ναι, μὴ κατὰ γωνί αν θρυλλεί τω δουλοπρεπῶ ς, ἀ λλ̓ εἰ ς τὸ φανερὸ ν ἀ ντικαταστὰ ς διελεγχέ τω μετὰ παῤ ῥ ησί ας.