Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
52.0.1
̔́ Οσον ἠ νί ασεν ἡ μᾶ ς πρό τερον φή μη λυπηρὰ τὰ ς ἀ κοὰ ς ἡ μῶ ν περιηχή σασα, τοσοῦ τον εὔ φρανεν ἡ μᾶ ς ὁ θεοφιλέ στατος ἐ πί σκοπος ὁ ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν Βοσπό ριος, τὰ χρηστό τερα περὶ τῆ ς εὐ λαβεί ας ὑ μῶ ν διηγησά μενος. ἔ φη γά ρ, τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, πά ντα ἐ κεῖ να τὰ θρυλληθέ ντα ἀ νθρώ πων εἶ ναι κατασκευά σματα οὐ κ ἀ κριβῶ ς τὴ ν καθ̓ ὑ μᾶ ς ἐ πισταμέ νων ἀ λή θειαν. προσετί θει δὲ ὅ τι καὶ διαβολὰ ς εὗ ρε παῤ ὑ μῖ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ἀ νοσί ας, καὶ τοιαύ τας οἵ ας ἂ ν εἴ ποιεν οἱ μὴ ἐ κδεχό μενοι καὶ περὶ ἀ ργοῦ ῥ ή ματος δώ σειν λό γον τῷ κριτῇ ἐ ν ἡ μέ ρᾳ τῆ ς ἀ νταποδό σεως αὐ τοῦ τῇ δικαί ᾳ. ὥ στε ηὐ χαρί στησα τῷ Κυρί ῳ αὐ τό ς τε ἰ αθεὶ ς τὴ ν ἐ φ̓ ὑ μῖ ν βλά βην, ἥ ν, ὡ ς ἔ οικεν, ἐ κ συκοφαντί ας ἀ νθρώ πων ἤ μην παραδεξά μενος, ὑ μᾶ ς τε ἀ κού σας ἀ ποτεθεῖ σθαι τὰ ς ψευδεῖ ς περὶ ἡ μῶ ν ὑ πολή ψεις, ἐ ξ ὧ ν ἠ κού σατε τοῦ ἀ δελφοῦ ἡ μῶ ν διαβεβαιωσαμέ νου.̔̀ Ος ἐ ν οἷ ς τὸ καθ̓ ἑ αυτὸ ν ὑ μῖ ν παρέ στησε, συναπέ δειξε πά ντως καὶ τὸ ἡ μέ τερον. ἓ ν γὰ ρ ἐ ν ἀ μφοτέ ροις ἡ μῖ ν τὸ τῆ ς πί στεως φρό νημα, ἐ πειδὴ καὶ τῶ ν αὐ τῶ ν πατέ ρων κληρονό μοι τῶ ν κατὰ τὴ ν Νικαί αν ποτὲ τὸ μέ γα τῆ ς εὐ σεβεί ας ἐ ξαγγειλά ντων κή ρυγμα: οὗ τὰ μὲ ν ἄ λλα παντά πασί ν ἐ στιν ἀ συκοφά ντητα, τὴ ν δὲ τοῦ ὁ μοουσί ου φωνή ν, κακῶ ς παρά τινων ἐ κληφθεῖ σαν, εἰ σί τινες οἱ μή πω παραδεξά μενοι: οὓ ς καὶ μέ μψαιτο ἄ ν τις δικαί ως, καὶ πά λιν μέ ντοι συγγνώ μης αὐ τοὺ ς ἀ ξιώ σειεν. τὸ μὲ ν γὰ ρ πατρά σι μὴ ἀ κολουθεῖ ν καὶ τὴ ν ἐ κεί νων φωνὴ ν κυριωτέ ραν τί θεσθαι τῆ ς ἑ αυτῶ ν γνώ μης, ἐ γκλή ματος ἄ ξιον ὡ ς αὐ θαδεί ας γέ μον, τὸ δὲ πά λιν ὑ φ̓ ἑ τέ ρων διαβληθεῖ σαν αὐ τὴ ν ὕ ποπτον ἔ χειν, τοῦ τό πως δοκεῖ τοῦ ἐ γκλή ματος αὐ τοὺ ς μετρί ως ἐ λευθεροῦ ν. καὶ γὰ ρ τῷ ὄ ντι οἱ ἐ πὶ Παύ λῳ τῷ Σαμοσατεῖ συνελθό ντες διέ βαλον τὴ ν λέ ξιν ὡ ς οὐ κ εὔ σημον. ἔ φασαν γὰ ρ ἐ κεῖ νοι τὴ ν τοῦ ὁ μοουσί ου φωνὴ ν παριστᾷ ν ἔ ννοιαν οὐ σί ας τε καὶ τῶ ν ἀ π̓ αὐ τῆ ς, ὥ στε καταμερισθεῖ σαν τὴ ν οὐ σί αν παρέ χειν τοῦ ὁ μοουσί ου τὴ ν προσηγορί αν τοῖ ς εἰ ς ἃ διῃ ρέ θη. τοῦ το δὲ ἐ πὶ χαλκοῦ μὲ ν καὶ τῶ ν ἀ π̓ αὐ τοῦ νομισμά των ἔ χει τινὰ λό γον τὸ διανό ημα: ἐ πὶ δὲ Θεοῦ Πατρὸ ς καὶ Θεοῦ Υἱ οῦ οὐ κ οὐ σί α πρεσβυτέ ρα οὐ δ̓ ὑ περκειμέ νη ἀ μφοῖ ν θεωρεῖ ται: ἀ σεβεί ας γὰ ρ ἐ πέ κεινα τοῦ το καὶ νοῆ σαι καὶ φθέ γξασθαι. τί γὰ ρ ἂ ν γέ νοιτο τοῦ ἀ γεννή του πρεσβύ τερον; ἀ ναιρεῖ ται δὲ ἐ κ τῆ ς βλασφημί ας ταύ της καὶ ἡ εἰ ς τὸ ν Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν πί στις: ἀ δελφὰ γὰ ρ ἀ λλή λοις τὰ ἐ ξ ἑ νὸ ς ὑ φεστῶ τα. Καὶ ἐ πειδὴ ἐ ξ οὐ κ ὄ ντων εἰ ς τὸ εἶ ναι παρῆ χθαι τὸ ν Υἱ ὸ ν ἔ τι τό τε ἦ σαν οἱ λέ γοντες, ἵ να καὶ ταύ την ἐ κτέ μωσι τὴ ν ἀ σέ βειαν τὸ ὁ μοού σιον προσειρή κασιν. ἄ χρονος γὰ ρ καὶ ἀ διά στατος ἡ τοῦ Υἱ οῦ πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα συνά φεια. δηλοῖ δὲ καὶ τὰ προλαβό ντα ῥ ή ματα ταύ την εἶ ναι τῶ ν ἀ νδρῶ ν τὴ ν διά νοιαν. εἰ πό ντες γὰ ρ φῶ ς ἐ κ φωτό ς, καὶ ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας τοῦ Πατρὸ ς τὸ ν Υἱ ὸ ν γεγενῆ σθαι, οὐ χὶ δὲ πεποιῆ σθαι, ἐ πή γαγον τού τοις τὸ ὁ μοού σιον, παραδεικνύ ντες ὅ τι ὅ νπερ ἄ ν τις ἀ ποδῷ φωτὸ ς λό γον ἐ πὶ Πατρό ς, οὗ τος ἁ ρμό σει καὶ ἐ πὶ Υἱ οῦ. φῶ ς γὰ ρ ἀ ληθινὸ ν πρὸ ς φῶ ς ἀ ληθινό ν, κατ̓ αὐ τὴ ν τοῦ φωτὸ ς τὴ ν ἔ ννοιαν, οὐ δεμί αν ἕ ξει παραλλαγή ν. ἐ πεὶ οὖ ν ἐ στιν ἄ ναρχον φῶ ς ὁ Πατή ρ, γεννητὸ ν δὲ φῶ ς ὁ Υἱ ό ς, φῶ ς δὲ καὶ φῶ ς ἑ κά τερος, ὁ μοού σιον εἶ παν δικαί ως, ἵ να τὸ τῆ ς φύ σεως ὁ μό τιμον παραστή σωσιν. οὐ γὰ ρ τὰ ἀ δελφὰ ἀ λλή λοις ὁ μοού σια λέ γεται, ὅ περ τινὲ ς ὑ πειλή φασιν: ἀ λλ̓ ὅ ταν καὶ τὸ αἴ τιον καὶ τὸ ἐ κ τοῦ αἰ τί ου τὴ ν ὕ παρξιν ἔ χον τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ πά ρχῃ φύ σεως, ὁ μοού σια λέ γεται. Αὕ τη δὲ ἡ φωνὴ καὶ τὸ τοῦ Σαβελλί ου κακὸ ν ἐ πανορθοῦ ται: ἀ ναιρεῖ γὰ ρ τὴ ν ταυτό τητα τῆ ς ὑ ποστά σεως καὶ εἰ σά γει τελεί αν τῶ ν προσώ πων τὴ ν ἔ ννοιαν. οὐ γὰ ρ αὐ τὸ τί ἐ στιν ἑ αυτῷ ὁ μοού σιον, ἀ λλ̓ ἕ τερον ἑ τέ ρῳ: ὥ στε καλῶ ς ἔ χει καὶ εὐ σεβῶ ς, τῶ ν τε ὑ ποστά σεων τὴ ν ἰ διό τητα διορί ζουσα καὶ τῆ ς φύ σεως τὸ ἀ παρά λλακτον παριστῶ σα.̔́ Οταν δὲ ἐ κ τῆ ς οὐ σί ας τοῦ Πατρὸ ς τὸ ν Υἱ ὸ ν εἶ ναι διδασκώ μεθα, καὶ γεννηθέ ντα, ἀ λλ̓ οὐ χὶ ποιηθέ ντα, μὴ καταπί πτωμεν ἐ πὶ τὰ ς σωματικὰ ς τῶ ν παθῶ ν ἐ ννοί ας. οὐ γὰ ρ ἐ μερί σθη ἡ οὐ σί α ἀ πὸ Πατρὸ ς εἰ ς Υἱ ό ν, οὐ δὲ ῥ υεῖ σα ἐ γέ ννησεν, οὐ δὲ προβαλοῦ σα, ὡ ς τὰ φυτὰ τοὺ ς καρπού ς, ἀ λλ̓ ἄ ῤ ῥ ητος καὶ ἀ νεπινό ητος λογισμοῖ ς ἀ νθρώ πων τῆ ς θεί ας γεννή σεως ὁ τρό πος. ταπεινῆ ς γὰ ρ τῷ ὄ ντι καὶ σαρκί νης ἐ στὶ διανοί ας, τοῖ ς φθαρτοῖ ς καὶ προσκαί ροις ἀ φομοιοῦ ν τὰ ἀ ί δια, καὶ οἴ εσθαι ὅ τι, ὡ ς τὰ σωματικά, οὕ τω γεννᾷ καὶ ὁ Θεὸ ς ὁ μοί ως: δέ ον ἐ κ τῶ ν ἐ ναντί ων λαμβά νειν τὰ ς ἀ φορμὰ ς πρὸ ς τὴ ν εὐ σέ βειαν, ὅ τι, ἐ πειδὴ τὰ θνητὰ οὕ τως, ὁ ἀ θά νατος οὐ χ οὕ τως. οὔ τε οὖ ν ἀ ρνεῖ σθαι δεῖ τὴ ν θεί αν γέ ννησιν, οὔ τε σωματικαῖ ς ἐ ννοί αις καταῤ ῥ υποῦ ν ἑ αυτοῦ τὴ ν διά νοιαν. Τὸ δὲ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον Πατρὶ μὲ ν καὶ Υἱ ῷ συναριθμεῖ ται, διό τι καὶ ὑ πὲ ρ τὴ ν κτί σιν ἐ στί: τέ τακται δὲ ὡ ς ἐ ν εὐ αγγελί ῳ δεδιδά γμεθα παρὰ τοῦ Κυρί ου εἰ πό ντος: Πορευθέ ντες βαπτί ζετε εἰ ς τὸ ὄ νομα τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος. ὁ δὲ προτιθεὶ ς Υἱ οῦ, ἢ πρεσβύ τερον λέ γων Πατρό ς, οὗ τος ἀ νθί σταται μὲ ν τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ, ἀ λλό τριος δὲ τῆ ς ὑ γιαινού σης πί στεως, μὴ ὃ ν παρέ λαβε τρό πον δοξολογί ας φυλά ττων, ἀ λλ̓ ἑ αυτῷ καινοφωνί αν εἰ ς ἀ ρέ σκειαν ἀ νθρώ πων ἐ πινοῶ ν. εἰ γὰ ρ ἀ νώ τερον Θεοῦ, οὐ κ ἐ κ τοῦ Θεοῦ. γέ γραπται γά ρ: Τὸ δὲ Πνεῦ μα ἐ κ τοῦ Θεοῦ. εἰ δὲ ἐ κ τοῦ Θεοῦ, πῶ ς πρεσβύ τερό ν ἐ στι τοῦ ἐ ξ οὗ ἐ στί; τί ς δὲ καὶ ἡ παρά νοια, ἑ νὸ ς ὄ ντος τοῦ ἀ γεννή του, ἄ λλο τι λέ γειν τοῦ ἀ γεννή του ἀ νώ τερον; ἀ λλ̓ οὐ δὲ τοῦ Μονογενοῦ ς πρό τερον: οὐ δὲ ν γὰ ρ μέ σον Υἱ οῦ καὶ Πατρό ς. εἰ δὲ μή ἐ στιν ἐ κ Θεοῦ, διὰ Χριστοῦ δέ ἐ στιν, οὐ δέ ἐ στι τὸ παρά παν. ὥ στε ἡ περὶ τὴ ν τά ξιν καινοτομί α αὐ τῆ ς τῆ ς ὑ πά ρξεως ἀ θέ τησιν ἔ χει, καὶ ὅ λης τῆ ς πί στεώ ς ἐ στιν ἄ ρνησις. ὁ μοί ως οὖ ν ἐ στιν ἀ σεβὲ ς καὶ ἐ πὶ τὴ ν κτί σιν καταγαγεῖ ν καὶ ὑ περτιθέ ναι αὐ τὸ ἢ Υἱ οῦ ἢ Πατρό ς, ἢ κατὰ τὸ ν χρό νον ἢ κατὰ τὴ ν τά ξιν.̔̀ Α μὲ ν οὖ ν ἤ κουσα ἐ πιζητεῖ σθαι παρὰ τῆ ς εὐ λαβεί ας ὑ μῶ ν, ταῦ τά ἐ στιν: ἐ ὰ ν δὲ δῷ ὁ Κύ ριος καὶ εἰ ς ταὐ τὸ ν ἡ μᾶ ς ἀ λλή λοις γενέ σθαι, τά χα ἄ ν τι καὶ περὶ τού των πλέ ον εἴ ποιμεν, καὶ αὐ τοὶ δ̓ ἂ ν περὶ ὧ ν ἐ πιζητοῦ μεν εὕ ροιμέ ν τινα παῤ ὑ μῶ ν πληροφορί αν.