Reader

Τὸ τοῦ πρά γματος ἄ τοπον περὶ οὗ γρά φω, διό τι μὲ ν ὅ λως ὑ πωπτεύ θη καὶ ἐ λαλή θη, ὀ δύ νης ἐ πλή ρωσέ μου τὴ ν ψυχή ν: τέ ως δὲ ἐ φά νη μοι ἄ πιστον. τὸ οὖ ν περὶ αὐ τοῦ γρά μμα ὁ μὲ ν συνεγνωκὼ ς ἑ αυτῷ δεξά σθω ὡ ς ἴ αμα, ὁ δὲ μὴ συνεγνωκὼ ς ὡ ς προφυλακτή ριον, ὁ δὲ ἀ διά φορος, ὅ περ ἀ πεύ χομαι ἐ φ̓ ὑ μῖ ν εὑ ρεθῆ ναι, ὡ ς διαμαρτυρί αν. Τί δέ ἐ στιν ὃ λέ γω; φασί τινας ὑ μῶ ν παρὰ τῶ ν χειροτονουμέ νων λαμβά νειν χρή ματα, ἐ πισκιά ζειν δὲ ὀ νό ματι εὐ σεβεί ας. τοῦ το δὲ χεῖ ρό ν ἐ στιν. ἐ ὰ ν γά ρ τις τὸ κακὸ ν ἐ ν προσχή ματι τοῦ ἀ γαθοῦ ποιῇ, διπλασί ονος τιμωρί ας ἐ στὶ ν ἄ ξιος, διό τι αὐ τό τε τὸ οὐ κ ἀ γαθὸ ν ἐ ργά ζεται, καὶ κέ χρηται εἰ ς τὸ τελέ σαι τὴ ν ἁ μαρτί αν, ὡ ς ἂ ν εἴ ποι τις, τῷ καλῷ συνεργῷ. ταῦ τα εἰ οὕ τως ἔ χει, τοῦ λοιποῦ μὴ γινέ σθω, ἀ λλὰ διορθωθή τω: ἐ πεὶ ἀ νά γκη λέ γειν πρὸ ς τὸ ν δεχό μενον τὸ ἀ ργύ ριον, ὅ περ ἐ ῤ ῥ ή θη παρὰ τῶ ν ἀ ποστό λων πρὸ ς τὸ ν θέ λοντα δοῦ ναι, ἵ να Πνεύ ματος ἁ γί ου μετουσί αν ὠ νή σηται: Τὸ ἀ ργύ ριό ν σου σύ ν σοι εἴ η εἰ ς ἀ πώ λειαν. κουφό τερος γὰ ρ ὁ δἰ ἀ πειρί αν ὠ νή σασθαι θέ λων ἢ ὁ πιπρά σκων τὴ ν τοῦ Θεοῦ δωρεά ν. πρᾶ σις γὰ ρ ἐ γέ νετο, καὶ ὃ σὺ δωρεὰ ν ἔ λαβες, ἐ ὰ ν πωλῇ ς, ὡ σανεὶ πεπραμέ νος τῷ σατανᾷ, ἀ φαιρεθή σῃ τοῦ χαρί σματος. καπηλεί αν γὰ ρ ἐ πεισά γεις τοῖ ς πνευματικοῖ ς, καὶ τῇ ἐ κκλησί ᾳ, ἔ νθα πεπιστεύ μεθα σῶ μα καὶ αἷ μα Χριστοῦ. ταῦ τα οὕ τω γί νεσθαι οὐ χρή. ὃ δέ ἐ στι τέ χνασμα, λέ γω: νομί ζουσι μὴ ἁ μαρτά νειν τῷ μὴ προλαμβά νειν, ἀ λλὰ μετὰ τὴ ν χειροτονί αν λαμβά νειν. λαβεῖ ν δὲ ἔ στιν ὅ τε δή ποτε τὸ λαβεῖ ν. Παρακαλῶ οὖ ν ταύ την τὴ ν πρό σοδον, μᾶ λλον δὲ τὴ ν προσαγωγὴ ν τὴ ν ἐ πὶ γέ ενναν, ἀ πό θεσθε: καὶ μὴ τὰ ς χεῖ ρας μολύ ναντες τοιού τοις λή μμασιν, ἑ αυτοὺ ς ἀ ναξί ους ποιή σητε τοῦ ἐ πιτελεῖ ν ἁ γνὰ μυστή ρια. σύ γγνωτε δέ μοι πρῶ τον μὲ ν ὡ ς ἀ πιστή σας, εἶ τα ὡ ς πεισθεὶ ς ἀ πειλῶ. εἴ τις μετὰ ταύ την μου τὴ ν ἐ πιστολὴ ν πρά ξειέ τι τοιοῦ τον, τῶ ν μὲ ν ἐ νταῦ θα θυσιαστηρί ων ἀ ναχωρή σει, ζητή σει δὲ ἔ νθα τὴ ν τοῦ Θεοῦ δωρεὰ ν ἀ γορά ζων μεταπωλεῖ ν δύ ναται. ἡ μεῖ ς γὰ ρ καὶ αἱ ἐ κκλησί αι τοῦ Θεοῦ τοιαύ την συνή θειαν οὐ κ ἔ χομεν.̔̀ Εν δὲ προσθεὶ ς παύ σομαι. διὰ φιλαργυρί αν γί νεται ταῦ τα, ἡ δὲ φιλαργυρί α καὶ ῥ ί ζα πά ντων τῶ ν κακῶ ν ἐ στι, καὶ ὀ νομά ζεται εἰ δωλολατρεί α. μὴ οὖ ν πρὸ τοῦ Χριστοῦ τιμή σητε τὰ εἴ δωλα διὰ μικρὸ ν ἀ ργύ ριον: μηδὲ πά λιν τὸ ν̓ Ιού δαν μιμή σησθε, λή μματι παραδιδό ντες δεύ τερον τὸ ν ἅ παξ ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν σταυρωθέ ντα. ἐ πεὶ καὶ τὰ χωρί α καὶ αἱ χεῖ ρες τῶ ν τοὺ ς καρποὺ ς τού των δεχομέ νων̓ Ακελδαμὰ κληθή σονται.