Reader

Πῶ ς ἄ ν σοι διὰ γραμμά των μαχεσθεί ην; πῶ ς δ̓ ἂ ν ἀ ξί ως σου καθαψαί μην τῆ ς περὶ πά ντα χρηστό τητος; τρί τον τί ς, εἰ πέ μοι, τοῖ ς αὐ τοῖ ς περιπί πτει δικτύ οις; τρί τον τί ς τῇ αὐ τῇ περιπί πτει πά γῃ; οὐ δ̓ ἂ ν τῶ ν ἀ λό γων τι τοῦ το ῥ ᾳ δί ως πά θοι. μί αν μοι συμπλά σας ἐ πιστολὴ ν ἐ κό μισας, ὡ ς παρὰ τοῦ αἰ δεσιμωτά του ἐ πισκό που καὶ κοινοῦ θεί ου ἡ μῶ ν, ἀ πατῶ ν με οὐ κ οἶ δα ἀ νθ̓ ὅ του. ἐ δεξά μην ὡ ς παῤ ἐ πισκό που διὰ σοῦ κομισθεῖ σαν. τί γὰ ρ οὐ κ ἔ μελλον; ἐ πέ δειξα πολλοῖ ς τῶ ν φί λων ὑ πὸ περιχαρεί ας, ηὐ χαρί στησα τῷ Θεῷ. ἠ λέ γχθη τὸ πλά σμα, αὐ τοῦ τοῦ ἐ πισκό που διὰ τῆ ς ἰ δί ας φωνῆ ς ἀ ρνησαμέ νου. κατῃ σχύ νθημεν ἐ π̓ ἐ κεί νῃ: ηὐ ξά μεθα ἡ μῖ ν διαστῆ ναι τὴ ν γῆ ν, ῥ ᾳ διουργί ας καὶ ψεύ δους καὶ ἀ πά της ὀ νεί δει περιβληθέ ντες. δευτέ ραν πά λιν ἀ πέ δωκά ν μοι, ὡ ς διὰ τοῦ οἰ κέ του σοὐ Αστερί ου παῤ αὐ τοῦ τοῦ ἐ πισκό που μοι ἀ ποσταλεῖ σαν. οὐ δὲ ἐ κεί νην ἀ ληθῶ ς αὐ τὸ ς ὁ ἐ πί σκοπος διεπεμψατο, ὡ ς ὁ αἰ δεσιμώ τατος ἀ δελφὸ ς̓́ Ανθιμος ἡ μῖ ν ἀ πή γγειλε. τρί την πά λιν̓ Αδαμά ντιος ἧ κε πρὸ ς ἡ μᾶ ς κομί ζων. πῶ ς ἔ δει με δέ ξασθαι τὰ διὰ σοῦ καὶ τῶ ν σῶ ν πεμπό μενα; ηὐ ξά μην ἂ ν λί θου καρδί αν ἔ χειν, ὥ στε μή τε τῶ ν παρελθό ντων μεμνῆ σθαι μή τε τῶ ν παρό ντων αἰ σθά νεσθαι, ὑ πὲ ρ τοῦ πᾶ σαν πληγὴ ν εἰ ς γῆ ν κεκυφὼ ς φέ ρειν ὡ ς τὰ βοσκή ματα. ἀ λλὰ τί πά θω πρὸ ς τὸ ν ἐ μαυτοῦ λογισμό ν, μετὰ μί αν καὶ δευτέ ραν πεῖ ραν, οὐ δὲ ν δυνά μενον ἀ νεξετά στως προσί εσθαι; Ταῦ τα τῆ ς σῆ ς ἁ πλό τητος καθαπτό μενος ἔ γραψα, ἣ ν οὐ δ̓ ἄ λλως πρέ πουσαν Χριστιανοῖ ς, τῷ παρό ντι καιρῷ ὁ ρῶ μὴ ἁ ρμό ζουσαν, ἵ να πρὸ ς γοῦ ν τὸ ἐ φεξῆ ς ἑ αυτό ν τε φυλά ττοις κἀ μοῦ φεί δῃ: ἐ πειδή, δεῖ γά ρ με πρὸ ς σὲ μετὰ παῤ ῥ ησί ας εἰ πεῖ ν, ἀ ναξιό πιστος εἶ τῶ ν τοιού των διά κονος: πλὴ ν οἵ τινες ἂ ν ὦ σιν οἱ ἐ πεσταλκό τες, ἀ πεκρινά μεθα αὐ τοῖ ς τὰ εἰ κό τα. εἴ τε οὖ ν αὐ τὸ ς από πειρά ν μοι καθιεί ς, εἴ τε τῷ ὄ ντι παρὰ τῶ ν ἐ πισκό πων λαβὼ ν τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἔ πεμψας, ἔ χεις τὰ ς ἀ ποκρί σεις. σὲ δὲ ἄ λλα εἰ κὸ ς ἦ ν ἐ ν τῷ παρό ντι φροντί ζειν, ἀ δελφό ν τε ὄ ντα καὶ μή πω τῆ ς φύ σεως ἐ πιλελησμέ νον, μηδὲ ἐ ν ἐ χθροῦ μοί ρᾳ ἡ μᾶ ς ὁ ρῶ ντα, ἐ πειδὴ εἰ ς βί ον παρή λθομεν συντρί βοντα μὲ ν ἡ μῶ ν τὸ σῶ μα, κακοῦ ντα δὲ καὶ τὴ ν ψυχὴ ν τῷ ὑ περβαί νειν τὴ ν ἡ μετέ ραν δύ ναμιν. ἀ λλ̓ ὅ μως, ἐ πειδὴ οὕ τως ἐ κπεπολέ μωσαι, τού του ἕ νεκεν παρεῖ ναί σε δεῖ νῦ ν καὶ κοινωνεῖ ν τῶ ν πραγμά των.̓ Αδελφοὶ γά ρ, φησί ν, ἐ ν ἀ νά γκαις ἔ στωσαν χρή σιμοι. Εἰ δὲ τῷ ὄ ντι συντυχί αν ἡ μετέ ραν καταδέ χονται οἱ αἰ δεσιμώ τατοι ἐ πί σκοποι, καὶ τό πον ἡ μῖ ν ὡ ρισμέ νον καὶ καιρὸ ν γνωρισά τωσαν, καὶ δἰ ἰ δί ων ἡ μᾶ ς ἀ νθρώ πων μεταστειλά σθωσαν. ὥ σπερ γὰ ρ πρὸ ς τὸ ἀ παντῆ σαι αὐ τὸ ς πρὸ ς τὸ ν ἐ μαυτοῦ θεῖ ον οὐ κ ἀ παξιῶ, οὕ τως ἐ ὰ ν μὴ μετὰ τοῦ πρέ ποντος σχή ματος ἡ κλῆ σις γέ νηται, οὐ κ ἀ νέ ξομαι.