Reader

Οὔ πω εἶ χον τρί την ἢ τετά ρτην ἡ μέ ραν πληγεὶ ς ἐ πὶ τῇ ἀ κοῇ τοῦ ἀ φορή του πά θους καὶ ἔ τι ἀ μφί βολος ὢ ν διὰ τὸ μηδὲ σαφῶ ς δυνηθῆ ναι ἡ μῖ ν τῶ ν ἀ νιαρῶ ν τὸ ν μηνυτὴ ν τὸ συμβὰ ν διηγή σασθαι, καὶ τῷ ἀ πεύ χεσθαι ἀ ληθῆ εἶ ναι δυσπαραδέ κτως ἔ χων πρὸ ς τὰ θρυλλού μενα, ἐ δεξά μην γρά μμα τοῦ ἐ πισκό που ἀ κριβῶ ς σημαῖ νον τὴ ν ἀ πευκτὴ ν ἀ γγελί αν. ἐ φ̓ ᾧ ὅ σον μὲ ν ἐ στέ ναξα καὶ ὅ σον ἀ φῆ κα δά κρυον, τί χρὴ καὶ λέ γειν; καὶ γὰ ρ τί ς οὕ τω λί θινος τὴ ν καρδί αν ἢ ἔ ξω παντελῶ ς τῆ ς ἀ νθρωπί νης φύ σεως ὥ στε ἀ παθῶ ς ἐ νεγκεῖ ν τὸ συμβὰ ν ἢ μετρί ῳ πά θει τὴ ν ψυχὴ ν καταληφθῆ ναι; Οἴ κου λαμπροῦ διαδοχή, ἔ ρεισμα γέ νους, πατρί δος ἐ λπί ς, γονέ ων εὐ σεβῶ ν βλά στημα ὑ πὸ μυρί αις εὐ χαῖ ς ἐ ντραφέ ν, ἐ ν αὐ τῷ τῷ ἄ νθει τῆ ς ἡ λικί ας ὤ ν, ἐ κ μέ σου τῶ ν πατρικῶ ν χειρῶ ν ἀ ναρπασθεὶ ς οἴ χεται. ταῦ τα ποί αν ἀ δά μαντος φύ σιν οὐ χ ἱ κανὰ ἐ κλῦ σαι καὶ εἰ ς συμπά θειαν ἀ γαγεῖ ν; ὥ στε οὐ δὲ ν μέ γα, εἰ καὶ ἡ μῶ ν διὰ βά θους ἥ ψατο τὸ κακό ν, ὁ λοκλή ρως ἐ ξ ἀ ρχῆ ς προσπεφυκό των ὑ μῖ ν καὶ τά ς τε εὐ φροσύ νας ὑ μῶ ν καὶ τὰ ς λύ πας ἰ δί ας ἑ αυτῶ ν ποιουμέ νων. καί τοιγε ἐ δό κει, τό ν γε μέ χρι τοῦ παρό ντος χρό νον, ὀ λί γα εἶ ναι τὰ λυποῦ ντα ὑ μᾶ ς, ἐ ν τοῖ ς πλεί στοις δὲ κατὰ ῥ οῦ ν ὑ μῖ ν τὰ πρά γματα φέ ρεσθαι: ἀ λλ̓ ἀ θρό ως, βασκανί ᾳ δαί μονος, πᾶ σα ἐ κεί νη τοῦ οἴ κου ἡ εὐ θηνί α καὶ τῶ ν ψυχῶ ν ἡ φαιδρό της ἠ φά νισται, καὶ ἐ γενό μεθα τῷ βί ῳ διή γημα σκυθρωπό ν. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν ποτνιᾶ σθαι ἐ πὶ τοῖ ς συμβᾶ σι καὶ δακρύ ειν βουλώ μεθα, οὐ κ ἐ ξαρκέ σει ἡ μῖ ν ὁ χρό νος τοῦ βί ου: πά ντες δὲ ἄ νθρωποι μεθ̓ ἡ μῶ ν στέ νοντες παρισῶ σαι τῷ πά θει τὸ ν ὀ δυρμὸ ν οὐ δυνή σονται: ἀ λλὰ κἂ ν τὰ τῶ ν ποταμῶ ν ῥ εύ ματα δά κρυον γέ νηται, ἐ κπληρῶ σαι τῶ ν συμβά ντων τὸ ν θρῆ νον οὐ κ ἐ ξαρκέ σει.̓ Εὰ ν μέ ντοι θελή σωμεν τὸ τοῦ Θεοῦ δῶ ρον ὃ ἐ ναπέ θετο ἐ ν ταῖ ς καρδί αις ἡ μῶ ν προενεγκεῖ ν νῦ ν: τὸ ν λογισμὸ ν λέ γω τὸ ν σώ φρονα, ὃ ς καὶ ἐ ν ταῖ ς εὐ ημερί αις μέ τρα οἶ δε ταῖ ς ψυχαῖ ς ἡ μῶ ν ὁ ρί ζειν, καὶ ἐ ν ταῖ ς κατηφεστέ ραις περιστά σεσιν εἰ ς ὑ πό μνησιν ἄ γειν τῶ ν ἀ νθρωπί νων καὶ ὑ ποβά λλειν ἡ μῖ ν ἅ τε εἴ δομεν, ἅ τε ἠ κού σαμεν, ὅ τι γέ μει ὁ βί ος τῶ ν τοιού των παθῶ ν, καὶ πολλὰ τῶ ν ἀ νθρωπί νων συμφορῶ ν ἐ στὶ τὰ ὑ ποδεί γματα, καὶ ἐ πὶ πᾶ σιν, ὅ τι πρό σταγμα Θεοῦ ἐ στὶ τὸ μὴ λυπεῖ σθαι ἐ πὶ τοῖ ς κεκοιμημέ νοις τοὺ ς εἰ ς Χριστὸ ν πεπιστευκό τας, διὰ τὴ ν ἐ λπί δα τῆ ς ἀ ναστά σεως, καὶ ὅ τι τῆ ς μεγά λης ὑ πομονῆ ς μεγά λοι παρὰ τῷ ἀ θλοθέ τῃ στέ φανοι δό ξης ἀ πό κεινται: ἐ ὰ ν ἐ πιτρέ ψωμεν τῷ λογισμῷ ταῦ τα ἡ μῖ ν κατεπᾴ δειν, τά χα ἂ ν εὕ ροιμέ ν τινα μετρί αν τοῦ κακοῦ λύ σιν. διὸ παρακαλῶ σε ὡ ς γενναῖ ον ἀ γωνιστὴ ν στῆ ναι πρὸ ς τὸ μέ γεθος τῆ ς πληγῆ ς, καὶ μὴ ὑ ποπεσεῖ ν τῷ βά ρει τῆ ς λύ πης, μηδὲ καταποθῆ ναι τὴ ν ψυχή ν, ἐ κεῖ νο πεπεισμέ νον, ὅ τι κἂ ν οἱ λό γοι τῶ ν παρὰ Θεοῦ οἰ κονομουμέ νων διαφεύ γωσιν ἡ μᾶ ς, ἀ λλὰ πά ντως γε τὸ παρὰ τοῦ σοφοῦ καὶ ἀ γαπῶ ντος ἡ μᾶ ς οἰ κονομηθὲ ν ἀ ποδεκτό ν ἐ στι, κἂ ν ἐ πί πονον ᾖ. αὐ τὸ ς γὰ ρ οἶ δε πῶ ς ἑ κά στῳ διατί θησι τὸ συμφέ ρον καὶ διὰ τί ἄ νισα τί θησιν ἡ μῖ ν τοῦ βί ου τὰ πέ ρατα. ἔ στι γά ρ τις αἰ τί α ἀ νθρώ ποις ἀ κατά ληπτος, δἰ ἣ ν οἱ μὲ ν θᾶ ττον ἐ ντεῦ θεν ἀ πά γονται, οἱ δὲ ἐ πὶ πλεῖ ον προσταλαιπωρεῖ ν τῷ ὀ δυνηρῷ τού τῳ βί ῳ καταλιμπά νονται.̔́ Ωστε ἐ πὶ πᾶ σι προσκυνεῖ ν αὐ τοῦ τὴ ν φιλανθρωπί αν ὀ φεί λομεν καὶ μὴ δυσχεραί νειν, μεμνημέ νοι τῆ ς μεγά λης ἐ κεί νης καὶ ἀ οιδί μου φωνῆ ς ἣ ν ὁ μέ γας ἀ θλητὴ ς̓ Ιὼ β ἀ νεφθέ γξατο, ἐ πὶ μιᾶ ς τραπέ ζης ἰ δὼ ν δέ κα παῖ δας ἐ ν βραχεί ᾳ καιροῦ ῥ οπῇ συντριβέ ντας:̔ Ο Κύ ριος ἔ δωκεν, ὁ Κύ ριος ἀ φεί λετο: ὡ ς τῷ Κυρί ῳ ἔ δοξεν, οὕ τω καὶ ἐ γέ νετο. ἡ μέ τερον ποιησώ μεθα τὸ θαῦ μα τοῦ το: ἴ σος ὁ μισθὸ ς παρὰ τοῦ δικαί ου κριτοῦ τοῖ ς τὰ ἴ σα ἐ πιδεικνυμέ νοις ἀ νδραγαθή ματα. οὐ κ ἀ πεστερή θημεν τοῦ παιδό ς, ἀ λλ̓ ἀ πεδώ καμεν τῷ χρή σαντι: οὐ δὲ ἠ φανί σθη αὐ τοῦ ἡ ζωή, ἀ λλ̓ ἐ πὶ τὸ βέ λτιον διημεί φθη: οὐ γῆ κατέ κρυψε τὸ ν ἀ γαπητὸ ν ἡ μῶ ν, ἀ λλ̓ οὐ ρανὸ ς ὑ πεδέ ξατο. μικρὸ ν ἀ ναμεί νωμεν, καὶ συνεσό μεθα τῷ ποθουμέ νῳ. οὐ δὲ πολὺ ς ὁ χρό νος τῆ ς διαστά σεως, πά ντων ὥ σπερ ἐ ν ὁ δῷ τῷ βί ῳ τού τῳ πρὸ ς τὸ αὐ τὸ καταγώ γιον ἐ πειγομέ νων: ἐ ν ᾧ ὁ μὲ ν προκατέ λυσεν, ὁ δὲ ἐ πῆ λθεν, ὁ δὲ ἐ πεί γεται, πά ντας δὲ ἓ ν ὑ ποδέ ξεται τέ λος. εἰ γὰ ρ καὶ θᾶ ττον τὴ ν ὁ δὸ ν προκατέ λυσεν, ἀ λλὰ πά ντες τὴ ν αὐ τὴ ν πορευσό μεθα καὶ πά ντας τὸ αὐ τὸ ἀ ναμέ νει κατά λυμα. μό νον γέ νοιτο ἡ μᾶ ς δἰ ἀ ρετῆ ς τῇ καθαρό τητι ἐ κεί νου ὁ μοιωθῆ ναι, ἵ να διὰ τὸ ἄ δολον τοῦ ἤ θους τῆ ς αὐ τῆ ς τοῖ ς ἐ ν Χριστῷ νηπί οις ἀ ναπαύ σεως ἐ πιτύ χωμεν.