Jerome

Reader

Read texts in the original and in translation.
Settings
Not signed in
Find in Jerome
You can also type short locations such as 1, 1.1, 1:2, or 1-3 inside the current work.
Letters
Basil the GreatLetters 60 · textus-receptusMore by Basil the Great
Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great"> —
⋯
More
Original / primary: Textus receptus
60.0.1
Καὶ πρό τερον ἡ δέ ως εἶ δον τὸ ν ἀ δελφό ν μου. τί γὰ ρ οὐ κ ἔ μελλον, ἀ δελφό ν τε ὄ ντα ἐ μαυτοῦ, καὶ τοιοῦ τον; καὶ νῦ ν τῇ αὐ τῇ διαθέ σει προσεδεξά μην ἐ πιδημή σαντα, μηδέ ν τι τῆ ς ἐ μαυτοῦ στοργῆ ς παρατρέ ψας. μηδὲ γὰ ρ γέ νοιτό τι τοιοῦ το παθεῖ ν μηδέ ν, ὅ με τῆ ς φύ σεως ἐ πιλαθέ σθαι καὶ ἐ κπολεμωθῆ ναι πρὸ ς τοὺ ς οἰ κεί ους ποιή σει. ἀ λλὰ καὶ τῶ ν τοῦ σώ ματος ἀ ρρωστημά των, καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ λγεινῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς, παραμυθί αν ἡ γησά μην εἶ ναι τὴ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς παρουσί αν: τοῖ ς τε παρὰ τῆ ς τιμιό τητό ς σου δἰ αὐ τοῦ κομισθεῖ σι γρά μμασιν ὑ περή σθην: ἃ καὶ ἐ κ πολλοῦ μοι ἐ πεθύ μουν ἐ λθεῖ ν, οὐ κ ἄ λλου τινὸ ς ἕ νεκεν ἢ τοῦ μὴ καὶ ἡ μᾶ ς τι σκυθρωπὸ ν διή γημα τῷ βί ῳ προσθεῖ ναι, ὡ ς ἄ ρα τις εἴ η τοῖ ς οἰ κειοτά τοις πρὸ ς ἀ λλή λους διά στασις, ἡ δονὴ ν μὲ ν ἐ χθροῖ ς παρασκευά ζουσα, φί λοις δὲ συμφορά ν, ἀ παρέ σκουσα δὲ Θεῷ, τῷ ἐ ν τῇ τελεί ᾳ ἀ γά πῃ τὸ ν χαρακτῆ ρα τῶ ν ἑ αυτοῦ μαθητῶ ν θεμέ νῳ. διὸ καὶ ἀ ντιφθέ γγομαι ἀ ναγκαί ως εὔ χεσθαι σε ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν παρακαλῶ ν, καὶ τὰ ἄ λλα κή δεσθαι ἡ μῶ ν ὡ ς οἰ κεί ων. Τὸ ν δὲ νοῦ ν τῶ ν γινομέ νων ἐ πειδὴ αὐ τοὶ ὑ πὸ ἀ μαθεί ας συνιέ ναι οὐ κ ἔ χομεν, ἐ κεῖ νον ἐ κρί ναμεν ἀ ληθῆ εἶ ναι νομί ζειν, ὃ ν ἂ ν αὐ τὸ ς ἡ μῖ ν ἐ ξηγή σασθαι καταξιώ σῃ ς. ἀ νά γκη δὲ καὶ τὰ λειπό μενα παρὰ τῆ ς σῆ ς μεγαλονοί ας ὁ ρισθῆ ναι, τὴ ν συντυχί αν ἡ μῶ ν τὴ ν πρὸ ς ἀ λλή λους, καὶ καιρὸ ν τὸ ν πρέ ποντα, καὶ τό πον ἐ πιτή δειον. εἴ περ οὖ ν ὅ λως ἀ νέ χεται καταβῆ ναι πρὸ ς τὴ ν ταπεί νωσιν ἡ μῶ ν ἡ σεμνό της σου, καὶ λό γου τινὸ ς μεταδοῦ ναι ἡ μῖ ν, εἴ τε μετ̓ ἄ λλων, εἴ τε κατὰ σεαυτὸ ν βού λει γενέ σθαι τὴ ν συντυχί αν, ὑ πακουσό μεθα, τοῦ το ἅ παξ ἑ αυτοῖ ς συμβουλεύ σαντες, δουλεύ ειν σοι ἐ ν ἀ γά πῃ καὶ ποιεῖ ν ἐ κ παντὸ ς τρό που τὰ εἰ ς δό ξαν Θεοῦ παρὰ τῆ ς εὐ λαβεί ας σου ἡ μῖ ν ἐ πιτασσό μενα. Τὸ ν δὲ αἰ δεσιμώ τατον ἀ δελφὸ ν οὐ δὲ ν ἠ ναγκά σαμεν ἀ πὸ γλώ ττης εἰ πεῖ ν ἡ μῖ ν: διό τι οὔ τε πρό τερον μεμαρτυρημέ νον εἶ χε τὸ ν λό γον ὑ πὸ τῶ ν ἔ ργων.

Intertext edge

Open linked passage

Note