Reader

Τὸ ν σοφὸ ν ἄ νδρα, κἂ ν ἑ κὰ ς ναί ῃ χθονό ς, κἂ ν μή ποτ̓ αὐ τὸ ν ὄ σσοις προσί δω, κρί νω φί λον: Εὐ ριπί δου ἐ στὶ τοῦ τραγικοῦ λό γος. ὥ στε, εἰ, μή πω τῆ ς κατ̓ ὀ φθαλμοὺ ς ἡ μῖ ν συντυχί ας τὴ ν γνῶ σί ν σου τῆ ς μεγαλοφυΐ ας χαρισαμέ νης, φαμὲ ν εἶ ναι φί λοι σου καὶ συνή θεις, μὴ κολακεί αν εἶ ναι τὸ ν λό γον κρί νῃ ς. ἔ χομεν γὰ ρ φή μην πρό ξενον τῆ ς φιλί ας, μεγαλοφώ νως τὰ σὰ πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις συμβοῶ σαν. ἀ φ̓ οὗ μέ ντοι καὶ τῷ αἰ δεσιμωτά τᾠ Ελπιδί ῳ συνετύ χομεν, τοσοῦ τό ν σε ἐ γνωρί σαμεν, καὶ οὕ τω κατ̓ ἄ κρας ἑ αλώ καμέ ν σου, ὡ σανεὶ πολὺ ν χρό νον συγγεγονό τες, καὶ διὰ μακρᾶ ς τῆ ς πεί ρας τῶ ν ἐ ν σοὶ καλῶ ν τὴ ν γνῶ σιν ἔ χοντες. οὐ γὰ ρ ἐ παύ σατο ὁ ἀ νὴ ρ ἕ καστα ἡ μῖ ν τῶ ν περὶ σὲ διηγού μενος, το μεγαλοπρεπὲ ς τῆ ς ψυχῆ ς, τοῦ φρονή ματος τὸ ἀ νά στημα, τῶ ν τρό πων τὴ ν ἡ μερό τητα, ἐ μπειρί αν πραγμά των, σύ νεσιν γνώ μης, σεμνό τητα βί ου φαιδρό τητι κεκραμέ νην, λό γου δύ ναμιν, τἄ λλα ὅ σα αὐ τὸ ς μὲ ν διὰ πολλῆ ς τῆ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς ὁ μιλί ας ἀ πηριθμή σατο, ἡ μῖ ν δὲ γρά φειν οὐ κ ἦ ν δυνατό ν, ἵ να μὴ ἔ ξω τοῦ μέ τρου τὴ ν ἐ πιστολὴ ν προαγά γωμεν. πῶ ς οὖ ν οὐ κ ἔ μελλον ἀ γαπᾷ ν τὸ ν τοιοῦ τον; πῶ ς γοῦ ν ἠ δυνά μην ἐ μαυτοῦ κρατῆ σαι, πρὸ ς τὸ μὴ οὐ χὶ καὶ ἐ κβοῶ ν τὸ τῆ ς ψυχῆ ς ἐ μαυτοῦ πά θος διασημαί νειν; Δέ χου τοί νυν τὴ ν προσηγορί αν, ὦ θαυμά σιε, ἐ κ φιλί ας ἀ ληθινῆ ς καὶ ἀ δό λου σοι προσαγομέ νην: πό ρρω γὰ ρ θωπεί ας δουλοπρεποῦ ς τὰ ἡ μέ τερα: καὶ ἔ χε ἡ μᾶ ς τῷ καταλό γῳ τῶ ν σεαυτοῦ φί λων ἐ ναριθμί ους, γρά μμασι συνεχέ σι σαυτό ν τε δεικνὺ ς καὶ παραμυθού μενος τὴ ν ἀ πό λειψιν.