Reader

Καὶ τί πέ ρας ἔ σται τῆ ς σιωπῆ ς, εἰ ἐ γὼ μέ ν, τὰ ἐ κ τῆ ς ἡ λικί ας πρεσβεῖ α ἀ παιτῶ ν, ἀ ναμέ νοιμι παρὰ σοῦ γενέ σθαι τὴ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς προσφωνή σεως, ἡ δὲ σὴ ἀ γά πη ἐ πὶ πλεῖ ον βού λοιτο τῇ βλαβερᾷ κρί σει τῆ ς ἡ συχί ας ἐ γκαρτερεῖ ν; ἀ λλ̓ ὅ μως ἐ γώ, τὴ ν ἐ ν τοῖ ς φιλικοῖ ς ἧ τταν νί κης ἔ χειν δύ ναμιν ἡ γησά μενος, ὁ μολογῶ σοι μὲ ν παραχωρεῖ ν τῆ ς ἐ πὶ τῷ δοκεῖ ν περιγεγενῆ σθαι τῆ ς οἰ κεί ας κρί σεως φιλοτιμί ας. αὐ τὸ ς δὲ πρῶ τος ἐ πὶ τὸ γρά φειν ἦ λθον, εἰ δὼ ς ὅ τι ἡ ἀ γά πη πά ντα στέ γει, πά ντα ὑ πομέ νει, οὐ δαμοῦ ζητεῖ τὸ ἑ αυτῆ ς: διό περ οὔ τε ἐ κπί πτει ποτέ. ἀ ταπεί νωτος γὰ ρ ὁ κατὰ ἀ γά πην τῷ πλησί ον ὑ ποτασσό μενος. ὅ πως οὖ ν καὶ αὐ τὸ ς πρὸ ς γοῦ ν τὸ ἑ ξῆ ς τὸ ν πρῶ τον καὶ μέ γιστον καρπὸ ν τοῦ Πνεύ ματος ἐ πιδεικνύ μενος, τὴ ν ἀ γά πην, ἀ πορρί ψῃ ς μὲ ν τὸ τῶ ν ὀ ργιζομέ νων σκυθρωπό ν, ὅ περ ἡ μῖ ν διὰ τῆ ς σιωπῆ ς ὑ ποφαί νεις, ἀ ναλά βῃ ς δὲ χαρὰ ν ἐ ν τῇ καρδί ᾳ, εἰ ρή νην πρὸ ς τοὺ ς ὁ μοψύ χους τῶ ν ἀ δελφῶ ν, σπουδὴ ν καὶ μέ ριμναν ὑ πὲ ρ τῆ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Κυρί ου διαμονῆ ς. γί νωσκε γά ρ, ὅ τι, εἰ μὴ τὸ ν ἴ σον ἡ μεῖ ς ἀ γῶ να ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ ναλά βοιμεν, ὁ πό σον ἔ χουσιν οἱ ἀ ντικεί μενοι τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ εἰ ς καθαί ρεσιν αὐ τῶ ν καὶ παντελῆ ἀ φανισμό ν, οὐ δὲ ν τὸ κωλῦ ον οἴ χεσθαι μὲ ν παρασυρεῖ σαν ὑ πὸ τῶ ν ἐ χθρῶ ν τὴ ν ἀ λή θειαν, παραπολαῦ σαι δέ τι καὶ ἡ μᾶ ς τοῦ κρί ματος, μὴ πά σῃ σπουδῇ καὶ προθυμί ᾳ ἐ ν ὁ μονοί ᾳ τῇ πρὸ ς ἀ λλή λους καὶ συμπνοί ᾳ τῇ κατὰ τὸ ν Θεὸ ν τὴ ν ἐ νδεχομέ νην μέ ριμναν ὑ πὲ ρ τῆ ς ἑ νώ σεως τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ πιδειξαμέ νους. Παρακαλῶ οὖ ν, ἔ κβαλε τῆ ς σεαυτοῦ ψυχῆ ς τὸ οἴ εσθαι μηδενὸ ς ἑ τέ ρου εἰ ς κοινωνί αν προσδεῖ σθαι. οὐ γὰ ρ κατὰ ἀ γά πην περιπατοῦ ντος οὐ δὲ πληροῦ ντό ς ἐ στι τὴ ν ἐ ντολὴ ν τοῦ Χριστοῦ τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς συναφεί ας ἑ αυτὸ ν ἀ ποτέ μνειν. ἅ μα δὲ κἀ κεῖ νο λογί ζεσθαι τὴ ν ἀ γαθή ν σου προαί ρεσιν βού λομαι, ὅ τι τὸ τοῦ πολέ μου κακὸ ν κύ κλῳ περιιὸ ν καὶ πρὸ ς ἡ μᾶ ς εἰ σέ λθοι ποτέ, κἂ ν μετὰ τῶ ν ἄ λλων καὶ ἡ μεῖ ς τῆ ς ἐ πηρεί ας παραπολαύ σωμεν, οὐ δὲ τοῦ ς συναλγοῦ ντας εὑ ρή σομεν, διὰ τὸ ἐ ν καιρῷ τῆ ς εὐ θυμί ας ἡ μῶ ν μὴ προκαταβαλέ σθαι τοῖ ς ἠ δικημέ νοις τὸ ν τῆ ς συμπαθεί ας ἔ ρανον.