Reader

Οὐ δέ να τοσοῦ τον ἡ γοῦ μαι λυπεῖ ν τὴ ν παροῦ σαν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν κατά στασιν, μᾶ λλον δὲ σύ γχυσιν, εἰ πεῖ ν ἀ ληθέ στερον, ὅ σον τὴ ν σὴ ν τιμιό τητα: συγκρί νοντα μὲ ν τοῖ ς ἀ ρχαί οις τανῦ ν, καὶ παρὰ πό σον ταῦ τα ἐ κεί νων ἐ ξή λλακται λογιζό μενον, καὶ ὅ τι εἰ κατὰ τὴ ν αὐ τὴ ν ὁ ρμὴ ν ὑ πορρέ οι ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον τὰ πρά γματα, οὐ δὲ ν ἔ σται τὸ κωλῦ ον, εἴ σω ὀ λί γου χρό νου πρὸ ς ἄ λλο τι σχῆ μα παντελῶ ς μεθαρμοσθῆ ναι τὰ ς ἐ κκλησί ας. ταῦ τα πολλά κις ἐ π̓ ἐ μαυτοῦ γενό μενος διενοή θην, ὅ τι εἰ ἡ μῖ ν οὕ τως ἐ λεεινὴ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἡ παρατροπὴ καταφαί νεται, ποί αν τινὰ εἰ κὸ ς ἐ πὶ τού τοις ψυχὴ ν ἔ χειν τὸ ν τῆ ς ἀ ρχαί ας εὐ σταθεί ας καὶ ὁ μονοί ας περὶ τὴ ν πί στιν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Κυρί ου πεπειραμέ νον; ἀ λλ̓ ὥ σπερ τὸ πολὺ τῆ ς λύ πης τὴ ν σὴ ν τελειό τητα περιί σταται, οὕ τως ἡ γού μεθα προσή κειν καὶ τῆ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν μερί μνης τὸ πλέ ον τῇ σῇ διαφέ ρειν φρονή σει. πά λαι οἶ δα καὶ αὐ τό ς, κατὰ τὴ ν ἐ νυπά ρχουσά ν μοι μετρί ως τῶ ν πραγμά των κατά ληψιν, μί αν ἐ πιγνοὺ ς ὁ δὸ ν βοηθεί ας ταῖ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς ἐ κκλησί αις, τὴ ν παρὰ τῶ ν δυτικῶ ν ἐ πισκό πων σύ μπνοιαν. εἰ γὰ ρ βουληθεῖ εν, ὃ ν ἀ νέ λαβον ὑ πὲ ρ ἑ νὸ ς ἢ δύ ο τῶ ν κατὰ τὴ ν δύ σιν ἐ πὶ κακοδοξί ᾳ φωραθέ ντων ζῆ λον, τοῦ τον καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς παροικί ας τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς μερῶ ν ἐ πιδεί ξασθαι, τά χα ἄ ν τι γέ νοιτο τοῖ ς κοινοῖ ς ὄ φελος, τῶ ν τε κρατού ντων τὸ ἀ ξιό πιστον τοῦ πλή θους δυσωπουμέ νων, καὶ τῶ ν ἑ κασταχοῦ λαῶ ν ἀ κολουθού ντων αὐ τοῖ ς ἀ ναντιρρή τως. Τί ς οὖ ν ταῦ τα διαπρά ξασθαι τῆ ς σῆ ς συνέ σεως δυνατώ τερος; τί ς συνιδεῖ ν τὸ δέ ον ὀ ξύ τερος; τί ς ἐ νεργῆ σαι τὰ χρή σιμα πρακτικώ τερος; τί ς πρὸ ς τὴ ν καταπό νησιν τῶ ν ἀ δελφῶ ν συμπαθέ στερος; τί ς τῆ ς σεμνοτά της σου πολιᾶ ς πά σῃ τῇ δύ σει αἰ δεσιμώ τερος; κατά λιπέ τι μνημό συνον τῷ βί ῳ τῆ ς σῆ ς ἐ πά ξιον πολιτεί ας, τιμιώ τατε πά τερ. τοὺ ς μυρί ους ἐ κεί νους ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ σεβεί ας ἄ θλους ἑ νὶ τού τῳ κατακό σμησον ἔ ργῳ. ἔ κπεμψό ν τινας ἐ κ τῆ ς ἁ γί ας τῆ ς ὑ πὸ σὲ ἐ κκλησί ας ἄ νδρας δυνατοὺ ς ἐ ν τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ πρὸ ς τοὺ ς κατὰ τὴ ν δύ σιν ἐ πισκό πους: διή γησαι αὐ τοῖ ς τὰ ς κατασχού σας ἡ μᾶ ς συμφορά ς: ὑ πό θου τρό πον ἀ ντιλή ψεως: γενοῦ Σαμουὴ λ ταῖ ς ἐ κκλησί αις: πολεμουμέ νοις τοῖ ς λαοῖ ς συγκακοπά θησον: ἀ νέ νεγκε εἰ ρηνικὰ ς προσευχά ς: αἴ τησον χά ριν παρὰ τοῦ Κυρί ου, εἰ ρή νης τι μνημό συνον ἐ ναφεῖ ναι ταῖ ς ἐ κκλησί αις. οἶ δα ὅ τι ἀ σθενεῖ ς αἱ ἐ πιστολαὶ πρὸ ς συμβουλὴ ν τοῦ τοσού του πρά γματος. ἀ λλ̓ οὔ τε αὐ τὸ ς τῆ ς παῤ ἑ τέ ρων παρακλή σεως χρῄ ζεις, οὐ μᾶ λλό ν γε ἢ τῶ ν ἀ γωνιστῶ ν οἱ γενναιό τατοι τῆ ς παρὰ τῶ ν παί δων ὑ ποφωνή σεως: οὔ τε ἡ μεῖ ς ἀ γνοοῦ ντα διδά σκομεν, ἀ λλ̓ ἐ σπουδακό τι τὴ ν ὁ ρμὴ ν ἐ πιτεί νομεν. Πρὸ ς μὲ ν οὖ ν τὰ λοιπὰ τῆ ς ἀ νατολῆ ς ἴ σως σοι καὶ πλειό νων συνεργί ας προσδεῖ, καὶ ἀ νά γκη ἀ ναμέ νειν τοὺ ς ἐ κ τῆ ς δύ σεως. ἡ μέ ντοι τῆ ς κατὰ τὴ ν̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί ας εὐ ταξί α προδή λως τῆ ς σῆ ς ἤ ρτηται θεοσεβεί ας: ὥ στε τοὺ ς μὲ ν οἰ κονομῆ σαι, τοὺ ς δὲ καθησυχά σαι, ἀ ποδοῦ ναι δὲ τὴ ν ἰ σχὺ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ διὰ τῆ ς συμφωνί ας. καὶ γὰ ρ ὅ τι ὀ φεί λεις, κατὰ τοὺ ς σοφωτά τους τῶ ν ἰ ατρῶ ν, τῆ ς ἐ πιμελεί ας ἐ κ τῶ ν καιριωτά των ἄ ρχεσθαι, παντὸ ς ἀ κριβέ στερον αὐ τὸ ς ἐ πί στασαι. τί δ̓ ἂ ν γέ νοιτο ταῖ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις τῆ ς̓ Αντιοχεί ας ἐ πικαιριώ τερον; ἣ ν εἰ συνέ βη πρὸ ς ὁ μό νοιαν ἐ πανελθεῖ ν, οὐ δὲ ν ἐ κώ λυεν, ὥ σπερ κεφαλὴ ν ἐ ρρωμέ νην, παντὶ τῷ σώ ματι ἐ πιχορηγεῖ ν τὴ ν ὑ γί ειαν. τῷ ὄ ντι δὲ τῆ ς σῆ ς δεῖ ται σοφί ας καὶ εὐ αγγελικῆ ς συμπαθεί ας τὰ ἐ κεί νης τῆ ς πό λεως ἀ ρρωστή ματα: ἥ γε οὐ χ ὑ πὸ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν διατέ τμηται μό νον, ἀ λλὰ καὶ ὑ πὸ τῶ ν τὰ αὐ τὰ φρονεῖ ν ἀ λλή λοις λεγό ντων διασπᾶ ται. ταῦ τα δὲ ἑ νῶ σαι καὶ εἰ ς ἑ νὸ ς σώ ματος συναγαγεῖ ν ἁ ρμονί αν ἐ κεί νου μό νου ἐ στί, τοῦ καὶ τοῖ ς ξηροῖ ς ὀ στέ οις τὴ ν εἰ ς νεῦ ρα καὶ σά ρκα πά λιν ἐ πά νοδον τῇ ἀ φά τῳ αὐ τοῦ δυνά μει χαριζομέ νου. πά ντως δὲ τὰ μεγά λα ὁ Κύ ριος διὰ τῶ ν ἀ ξί ων αὐ τοῦ ἐ νεργεῖ. πά λιν οὖ ν καὶ ἐ νταῦ θα τῇ σῇ μεγαλοφυΐ ᾳ πρέ πειν τὴ ν τῶ ν τηλικού των διακονί αν ἐ λπί ζομεν, ὥ στε καταστορέ σαι μὲ ν τοῦ λαοῦ τὸ ν τά ραχον, παῦ σαι δὲ τὰ ς μερικὰ ς προστασί ας, ὑ ποτά ξαι δὲ πά ντας ἀ λλή λοις ἐ ν ἀ γά πῃ, καὶ τὴ ν ἀ ρχαί αν ἰ σχὺ ν ἀ ποδοῦ ναι τῇ̓ Εκκλησί ᾳ.