Reader

̔̀ Ην ἐ κ παλαιοῦ περὶ τῆ ς σῆ ς τιμιό τητος ὑ πό ληψιν ἔ σχομεν, ταύ την ὁ χρό νος προϊ ὼ ν ἀ εὶ βεβαιοῖ: μᾶ λλον δὲ καὶ συναύ ξει ταῖ ς προσθή καις τῶ ν κατὰ μέ ρος ἐ πιγινομέ νων. ὅ τι τῶ ν μὲ ν ἄ λλων τοῖ ς πλεί στοις ἐ ξαρκεῖ τὸ καθ̓ ἑ αυτὸ ν ἕ καστον περισκοπεῖ ν, σοὶ δὲ οὐ χ ἱ κανὸ ν τοῦ το, ἀ λλ̓ ἡ μέ ριμνά σοι πασῶ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοσαύ τη, ὅ ση καὶ τῆ ς ἰ δί ως παρὰ τοῦ κοινοῦ Δεσπό του ἡ μῶ ν ἐ μπιστευθεί σης ἐ πί κειται: ὅ ς γε οὐ δέ να χρό νον διαλεί πεις διαλεγό μενος, νουθετῶ ν, ἐ πιστέ λλων, ἐ κπέ μπων τινὰ ς ἑ κά στοτε τοὺ ς ὑ ποτιθεμέ νους τὰ βέ λτιστα. καὶ νῦ ν δὲ ἀ πὸ τοῦ ἱ εροῦ πληρώ ματος τοῦ ὑ πὸ σὲ κλή ρου τὸ ν αἰ δεσιμώ τατον ἀ δελφὸ ν Πέ τρον ἐ κπεμφθέ ντα μετὰ πολλῆ ς χαρᾶ ς ἐ δεξά μεθα, καὶ τὸ ν ἀ γαθὸ ν αὐ τοῦ τῆ ς ἀ ποδημί ας σκοπὸ ν ἀ πεδεξά μεθα, ὃ ν ἐ πιδεί κνυται κατ̓ ἐ ντολὰ ς τῆ ς σῆ ς τιμιό τητος, τὰ ἀ ντιτεί νοντα προσαγό μενος, καὶ τὰ διεσπασμέ να συνά πτων. ὅ θεν τι καὶ ἡ μεῖ ς συμβαλέ σθαι τῇ περὶ τοῦ το σπουδῇ βουληθέ ντες, ἐ νομί σαμεν ἐ πιτηδειοτά την ἀ ρχὴ ν τοῖ ς πρά γμασι δώ σειν, εἰ, ὥ σπερ ἐ πὶ κορυφὴ ν τῶ ν ὅ λων, ἐ πὶ τὴ ν σὴ ν ἀ ναδρά μοιμεν τελειό τητα, καὶ σοὶ συμβού λῳ τε χρησαί μεθα καὶ ἡ γεμό νι τῶ ν πρά ξεων. ὅ θεν καὶ τὸ ν ἀ δελφὸ ν Δωρό θεον, τὸ ν διά κονον τῆ ς ὑ πὸ τὸ ν τιμιώ τατον ἐ πί σκοπον Μελέ τιον ἐ κκλησί ας, ἀ γαθῷ κεχρημέ νον περὶ τὴ ν τῆ ς πί στεως ὀ ρθό τητα ζή λῳ, καὶ ἐ πιθυμοῦ ντα καὶ αὐ τὸ ν τὴ ν εἰ ρή νην τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ πιδεῖ ν, πρὸ ς τὴ ν σὴ ν θεοσέ βειαν ἀ νεπέ μψαμεν, ὥ στε, ταῖ ς σαῖ ς ὑ ποθή καις ἀ κολουθοῦ ντἁ ἃ ς καὶ τῷ χρό νῳ καὶ τῇ τῶ ν πραγμά των πεί ρᾳ, καὶ τῷ ὑ πὲ ρ τοὺ ς ἄ λλους ἔ χειν τὴ ν ἐ κ τοῦ Πνεύ ματος συμβουλί αν, ἀ σφαλεστέ ρας ποιεῖ σθαι δύ νασαἰ, οὕ τως ἐ γχειρεῖ ν τοῖ ς σπουδαζομέ νοις.̔̀ Ον καὶ ὑ ποδέ ξῃ δηλονό τι, καὶ προσβλέ ψεις εἰ ρηνικοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς, στηρί ξας τε αὐ τὸ ν τῇ διὰ τῶ ν προσευχῶ ν βοηθεί ᾳ, καὶ ἐ φοδιά σας γρά μμασι, μᾶ λλον δὲ καὶ παραζεύ ξας τινὰ ς τῶ ν αὐ τό θεν σπουδαί ων, ἐ πὶ τὰ προκεί μενα ὁ δηγή σεις. ἐ φά νη δὲ ἡ μῖ ν ἀ κό λουθον ἐ πιστεῖ λαι τῷ ἐ πισκό πᾡ Ρώ μης, ἐ πισκέ ψασθαι τὰ ἐ νταῦ θα, καὶ δοῦ ναι γνώ μην, ἵ ν̓ ἐ πειδὴ ἀ πὸ κοινοῦ καὶ συνοδικοῦ δό γματος ἀ ποσταλῆ ναί τινας δύ σκολον τῶ ν ἐ κεῖ θεν, αὐ τὸ ν αὐ θεντῆ σαι περὶ τὸ πρᾶ γμα, ἐ κλεξά μενον ἄ νδρας ἱ κανοὺ ς μὲ ν ὁ δοιπορί ας πό νους ὑ πενεγκεῖ ν, ἱ κανοὺ ς δὲ πραό τητι καὶ εὐ τονί ᾳ ἤ θους τοὺ ς ἐ νδιαστρό φους τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν νουθετῆ σαι, ἐ πιτηδεί ως δὲ καὶ οἰ κονομικῶ ς κεχρημέ νους τῷ λό γῳ, καὶ πά ντα ἔ χοντας μεθ̓ ἑ αυτῶ ν τὰ μετὰ̓ Αριμῖ νον πεπραγμέ να ἐ πὶ λύ σει τῶ ν κατ̓ ἀ νά γκην ἐ κεῖ γενομέ νων: καὶ τοῦ το μηδενὸ ς εἰ δό τος, ἀ ψοφητὶ διὰ θαλά σσης ἐ πιστῆ ναι τοῖ ς ὧ δε, ὑ πὲ ρ τοῦ φθά σαι τὴ ν αἴ σθησιν τῶ ν ἐ χθρῶ ν τῆ ς εἰ ρή νης.̓ Επιζητεῖ ται δὲ κἀ κεῖ νο παρά τινων τῶ ν ἐ ντεῦ θεν, ἀ ναγκαί ως, ὡ ς καὶ αὐ τοῖ ς ἡ μῖ ν καταφαί νεται, τὸ ν τὴ ν Μαρκέ λλου αἵ ρεσιν αὐ τοὺ ς ὡ ς χαλεπὴ ν καὶ βλαβερὰ ν καὶ τῆ ς ὑ γιαινού σης πί στεως ἀ λλοτρί ως ἔ χουσαν, ἐ ξορί σαι. ἐ πεὶ μέ χρι τοῦ νῦ ν ἐ ν πᾶ σιν οἷ ς ἐ πιστέ λλουσι γρά μμασι, τὸ ν μὲ ν δυσώ νυμον̓́ Αρειον ἄ νω καὶ κά τω ἀ ναθεματί ζοντες καὶ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ ξορί ζοντες οὐ διαλεί πουσι, Μαρκέ λλῳ δέ, τῷ κατὰ διά μετρον ἐ κεί νῳ τὴ ν ἀ σέ βειαν ἐ πιδειξαμέ νῳ, καὶ εἰ ς αὐ τὴ ν τὴ ν ὕ παρξιν τῆ ς τοῦ Μονογενοῦ ς θεό τητος ἀ σεβή σαντι καὶ κακῶ ς τὴ ν τοῦ Λό γου προσηγορί αν ἐ κδεξαμέ νῳ, οὐ δεμί αν μέ μψιν ἐ πενεγκό ντες φαί νονται. ὃ ς Λό γον μὲ ν εἰ ρῆ σθαι τὸ ν Μονογενῆ δί δωσι, κατὰ χρεί αν καὶ ἐ πὶ καιροῦ προελθό ντα, πά λιν δὲ εἰ ς τὸ ν ὅ θεν ἐ ξῆ λθεν ἐ παναστρέ ψαντα, οὔ τε πρὸ τῆ ς ἐ ξό δου εἶ ναι, οὔ τε μετὰ τὴ ν ἐ πά νοδον ὑ φεστά ναι. καὶ τού του ἀ πό δειξις αἱ παῤ ἡ μῖ ν ἀ ποκεί μεναι βί βλοι τῆ ς ἀ δί κου ἐ κεί νης συγγραφῆ ς ὑ πά ρχουσιν. ἀ λλ̓ ὅ μως τοῦ τον οὐ δαμοῦ διαβαλό ντες ἐ φά νησαν, καὶ ταῦ τα αἰ τί αν ἔ χοντες ὡ ς, τὸ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς κατ̓ ἄ γνοιαν τῆ ς ἀ ληθεί ας, καὶ εἰ ς κοινωνί αν αὐ τὸ ν ἐ κκλησιαστικὴ ν παραδεξά μενοι. ἐ κεί νου τε οὖ ν μνησθῆ ναι πρεπό ντως ἀ παιτεῖ τὰ παρό ντα, ὥ στε μὴ ἔ χειν ἀ φορμὴ ν τοὺ ς θέ λοντας ἀ φορμή ν, ἐ κ τοῦ τῇ σῇ ὁ σιό τητι συνά πτειν τοὺ ς ὑ γιαί νοντας καὶ τοὺ ς πρὸ ς τὴ ν ἀ ληθῆ πί στιν ὀ κλά ζοντας φανεροὺ ς πᾶ σι ποιῆ σαι: ὥ στε τοῦ λοιποῦ γνωρί ζειν ἡ μᾶ ς τοὺ ς ὁ μό φρονας, καὶ μή, ὡ ς ἐ ν νυκτομαχί ᾳ, μηδεμί αν φί λων καὶ πολεμί ων ἔ χειν διά κρισιν. μό νον παρακαλοῦ μεν εὐ θὺ ς ὑ πὸ τὸ ν πρῶ τον πλοῦ ν ἐ κπεμφθῆ ναι τὸ ν προειρημέ νον διά κονον, ἵ να δυνηθῇ κατὰ γοῦ ν τὸ ἐ φεξῆ ς ἔ τος γενέ σθαι τι, ὧ ν προσευχό μεθα.̓ Εκεῖ νο δὲ καὶ πρὸ τῶ ν ἡ μετέ ρων λό γων συνιεῖ ς τε αὐ τὸ ς καὶ φροντιεῖ ς δηλονό τι, ὅ πως ἐ πιστά ντες, ἐ ὰ ν ὁ Θεὸ ς θέ λῃ, μὴ ἐ ναφῶ σι ταῖ ς ἐ κκλησί αις τὰ σχί σματα, ἀ λλὰ τοὺ ς τὰ αὐ τὰ φρονοῦ ντας παντὶ τρό πῳ εἰ ς ἕ νωσιν συνελά σωσι, κἄ ν τινας ἰ δί ας τῶ ν πρὸ ς ἀ λλή λους διαφορῶ ν ἀ φορμὰ ς εὕ ρωσιν ἔ χοντας, ὑ πὲ ρ τοῦ μὴ τὸ ν ὀ ρθοδοξοῦ ντα λαὸ ν εἰ ς πολλὰ κατατέ μνεσθαι μέ ρη τοῖ ς προεστῶ σι συναφιστά μενον. πά ντα γὰ ρ δεῖ σπουδά σαι δεύ τερα ἡ γή σασθαι τῆ ς εἰ ρή νης, καὶ πρὸ πά ντων τῆ ς κατὰ̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί ας ἐ πιμεληθῆ ναι, ὡ ς μὴ ἀ σθενεῖ ν ἐ ν αὐ τῇ τὴ ν ὀ ρθὴ ν μερί δα περὶ τὰ πρό σωπα σχιζομέ νην. μᾶ λλον δέ, τού των ἁ πά ντων καὶ αὐ τὸ ς εἰ ς ὕ στερον ἐ πιμελή σῃ, ἐ πειδά ν, ὅ περ εὐ χό μεθα, Θεοῦ συνεργοῦ ντό ς σοι, πά ντας λά βῃ ς τὰ τῆ ς καταστά σεως τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ πιτρέ ποντας.