Reader

̓ Αρχαιας ἀ γά πης θεσμοὺ ς ἀ νανεοῦ σθαι, καὶ πατέ ρων εἰ ρή νην τὸ οὐ ρά νιον δῶ ρον Χριστοῦ καὶ σωτή ριον, ἀ πομαρανθὲ ν τῷ χρό νῳ, πά λιν πρὸ ς τὴ ν ἀ κμὴ ν ἐ παναγαγεῖ ν, ἀ ναγκαῖ ον μὲ ν ἡ μῖ ν καὶ ὠ φέ λιμον, τερπνὸ ν δὲ εὖ οἶ δα ὅ τι καὶ τῇ σῇ φιλοχρί στῳ διαθέ σει καταφανή σεται. τί γὰ ρ ἂ ν γέ νοιτο χαριέ στερον, ἢ τοὺ ς τοσού τῳ τῷ πλή θει τῶ ν τό πων διῃ ρημέ νους τῇ διὰ τῆ ς ἀ γά πης ἑ νώ σει καθορᾷ ν εἰ ς μί αν μελῶ ν ἁ ρμονί αν ἐ ν σώ ματι Χριστοῦ δεδέ σθαι; ἡ ἀ νατολὴ πᾶ σα σχεδό ν, τιμιώ τατε πά τεῥ λέ γω δὲ ἀ νατολὴ ν τὰ ἀ πὸ τοῦ̓ Ιλλυρικοῦ μέ χρις Αἰ γύ πτοὐ, μεγά λῳ χειμῶ νι καὶ κλύ δωνι κατασεί εται, τῆ ς πά λαι μὲ ν σπαρεί σης αἱ ρέ σεως ὑ πὸ τοῦ ἐ χθροῦ τῆ ς ἀ ληθεί ας̓ Αρεί ου, νῦ ν δὲ πρὸ ς τὸ ἀ ναί σχυντον ἀ ναφανεί σης καὶ οἱ ονεὶ ῥ ί ζης πικρᾶ ς καρπὸ ν ὀ λέ θριον ἀ ναδιδού σης, κατακρατού σης λοιπὸ ν διὰ τὸ τοὺ ς μὲ ν καθ̓ ἑ κά στην παροικί αν προεστῶ τας τοῦ ὀ ρθοῦ λό γου ἐ κ συκοφαντί ας καὶ ἐ πηρεί ας τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ κπεσεῖ ν, παραδοθῆ ναι δὲ τοῖ ς αἰ χμαλωτί ζουσι τὰ ς ψυχὰ ς τῶ ν ἀ κεραιοτέ ρων τὴ ν τῶ ν πραγμά των ἰ σχύ ν. τού των μί αν προσεδοκή σαμεν λύ σιν τὴ ν τῆ ς ὑ μετέ ρας εὐ σπλαγχνί ας ἐ πί σκεψιν: καὶ ἐ ψυχαγώ γησεν ἡ μᾶ ς ἀ εὶ τὸ παρά δοξον τῆ ς ὑ μετέ ρας ἀ γά πης ἐ ν τῷ παρελθό ντι χρό νῳ, καὶ φή μῃ φαιδροτέ ρᾳ πρὸ ς βραχὺ τὰ ς ψυχὰ ς ἀ νερρώ σθημεν, ὡ ς ἐ σομέ νης ἡ μῖ ν τινὸ ς ἐ πισκέ ψεως παῤ ὑ μῶ ν. ὡ ς δὲ διημά ρτομεν τῆ ς ἐ λπί δος, μηκέ τι στέ γοντες ἤ λθομεν ἐ πὶ τὴ ν διὰ τοῦ γρά μματος ἡ μῶ ν παρά κλησιν, διαναστῆ ναι ὑ μᾶ ς πρὸ ς τὴ ν ἀ ντί ληψιν ἡ μῶ ν, καὶ ἀ ποστεῖ λαί τινας τῶ ν ὁ μοψύ χων, ἢ τοὺ ς συμβιβά ζοντας τοὺ ς διεστῶ τας, ἢ εἰ ς φιλί αν τὰ ς ἐ κκλησί ας τοῦ Θεοῦ ἐ πανά γοντας, ἢ τοὺ ς γοῦ ν αἰ τί ους τῆ ς ἀ καταστασί ας φανερωτέ ρους ὑ μῖ ν καθιστῶ ντας: ὥ στε καὶ ὑ μῖ ν φανερὸ ν εἶ ναι τοῦ λοιποῦ, πρὸ ς τί νας ἔ χειν τὴ ν κοινωνί αν προσῆ κε. Πά ντως δὲ οὐ δὲ ν καινὸ ν ἐ πιζητοῦ μεν, ἀ λλὰ τοῖ ς τε λοιποῖ ς τῶ ν πά λαι μακαρί ων καὶ θεοφί λων ἀ νδρῶ ν σύ νηθες, καὶ διαφερό ντως ὑ μῖ ν. οἴ δαμεν γὰ ρ μνή μης ἀ κολουθί ᾳ, παρὰ τῶ ν πατέ ρων ἡ μῶ ν αἰ τηθέ ντων καὶ ἀ πὸ γραμμά των τῶ ν ἔ τι καὶ νῦ ν πεφυλαγμέ νων παῤ ἡ μῖ ν, διδασκό μενοι, Διονύ σιον ἐ κεῖ νον, τὸ ν μακαριώ τατον ἐ πί σκοπον, παῤ ὑ μῖ ν ἐ πί τε ὀ ρθό τητι πί στεως καὶ τῇ λοιπῇ ἀ ρετῇ διαπρέ ψαντα, ἐ πισκεπτό μενον διὰ γραμμά των τὴ ν ἡ μετέ ραν ἐ κκλησί αν τῶ ν Καισαρέ ων, καὶ παρακαλοῦ ντα τοὺ ς πατέ ρας ἡ μῶ ν διὰ γραμμά των, καὶ πέ μπειν τοὺ ς ἀ πολυτρουμέ νους ἐ κ τῆ ς αἰ χμαλωσί ας τὴ ν ἀ δελφό τητα. ἐ ν χαλεπωτέ ρῳ δὲ νῦ ν καὶ σκυθρωποτέ ρῳ τὰ καθ̓ ἡ μᾶ ς, καὶ πλεί ονος δεό μενα τῆ ς ἐ πιμελεί ας. οὐ γὰ ρ οἰ κοδομημά των γηΐ νων καταστροφή ν, ἀ λλ̓ ἐ κκλησιῶ ν ἅ λωσιν ὀ δυρό μεθα: οὐ δὲ δουλεί αν σωματική ν, ἀ λλ̓ αἰ χμαλωσί αν ψυχῶ ν καθ̓ ἑ κά στην ἡ μέ ραν ἐ νεργουμέ νην παρὰ τῶ ν ὑ περμαχού ντων τῆ ς αἱ ρέ σεως καθορῶ μεν. ὥ στε εἰ μὴ ἤ δη διανασταί ητε πρὸ ς τὴ ν ἀ ντί ληψιν, μικρὸ ν ὕ στερον οὐ δὲ οἷ ς ὀ ρέ ξετε τὴ ν χεῖ ρα εὑ ρή σετε, πά ντων ὑ πὸ τὴ ν ἐ πικρά τειαν τῆ ς αἱ ρέ σεως γενομέ νων.