Reader

̓ Εδεξά μην τὰ γρά μματα τῆ ς σῆ ς εὐ λαβεί ας διὰ τοῦ αἰ δεσιμωτά του ἀ δελφοῦ̔ Ελληνί ου: καὶ ὅ σα ἐ νέ φηνας ἡ μῖ ν, αὐ τὸ ς ταῦ τα γυμνῶ ς διηγή σατο. ἀ κού σαντες δὲ ὅ πως διετέ θημεν, οὐ κ ἀ μφιβά λλεις πά ντως. πλὴ ν ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ἐ κρί ναμεν πά σης λύ πης ἀ νωτέ ραν ποιεῖ σθαι τὴ ν πρὸ ς σὲ ἀ γά πην ἐ δεξά μεθα καὶ ταῦ τα ὡ ς ἦ ν προσῆ κον, καὶ εὐ χό μεθα τῷ ἁ γί ῳ Θεῷ, τὰ ς λειπομέ νας ἡ μέ ρας ἢ ὥ ρας οὕ τω διαφυλαχθῆ ναι ἐ ν τῇ περὶ σὲ διαθέ σει, ὡ ς καὶ ἐ ν τῷ κατό πιν χρό νῳ, ἐ ν ᾧ οὐ δὲ ν ἡ μῖ ν αὐ τοῖ ς οὔ τε μικρὸ ν οὔ τε μεῖ ζον ἐ λλελοιπό σι συνέ γνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖ να ἄ ρτι, παρακύ ψαι φιλοτιμού μενος πρὸ ς τὸ ν βί ον τῶ ν Χριστιανῶ ν, εἶ τα οἰ ό μενος αὐ τῷ σεμνό τητά τινα φέ ρειν τὸ ἡ μῖ ν συνανατρί βεσθαι, ἅ τε οὐ κ ἤ κουσε κατασκευά ζει, καὶ ἃ μὴ ἐ νό ησεν ἐ ξηγεῖ ται, θαυμαστὸ ν οὐ δέ ν. ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νο θαυμαστὸ ν καὶ παρά δοξον, ὅ τι τού των ἀ κροατὰ ς ἔ χει τοὺ ς γνησιωτά τους μοι τῶ ν παῤ ὑ μῖ ν ἀ δελφῶ ν, καὶ οὐ κ ἀ κροατὰ ς μό νον, ἀ λλὰ καὶ μαθητά ς, ὡ ς ἔ οικεν. εἴ γε καὶ ἄ λλως ἦ ν παρά δοξον τοιοῦ τον μὲ ν εἶ ναι τὸ ν διδά σκοντα, ἐ μὲ δὲ τὸ ν διασυρό μενον, ἀ λλ̓ οὖ ν τῶ ν καιρῶ ν ἡ καταστροφὴ ἐ παί δευσεν ἡ μᾶ ς πρὸ ς μηδὲ ν δυσκολαί νειν. πά λαι γὰ ρ τὰ τού των ἀ τιμό τερα συνή θη ἡ μῖ ν γέ γονε διὰ τὰ ς ἁ μαρτί ας ἡ μῶ ν. ἐ γὼ τοί νυν, εἰ μὲ ν οὐ δέ πω τοῖ ς αὐ τοῦ ἀ δελφοῖ ς δέ δωκα πεῖ ραν τῆ ς ἐ μαυτοῦ περὶ τὸ ν Θεὸ ν αἱ ρέ σεως, οὐ δὲ νῦ ν ἔ χω τι ἀ ποκρί νασθαι: οὓ ς γὰ ρ οὐ κ ἔ πεισεν ὁ μακρὸ ς χρό νος, πῶ ς συμπεί σει ἐ πιστολὴ βραχεῖ α; εἰ δὲ ἐ κεῖ να αὐ τά ρκη, λῆ ροι νομιζέ σθωσαν τὰ παρὰ τῶ ν διαβαλλό ντων. πλή ν γε ὅ τι, ἐ ὰ ν ἐ πιτρέ ψωμεν στό μασιν ἀ χαλινώ τοις καὶ καρδί αις ἀ παιδεύ τοις λαλεῖ ν περὶ ὧ ν ἂ ν ἐ θέ λωσιν, καὶ ἕ τοιμα ἔ χωμεν πρὸ ς ὑ ποδοχὴ ν τὰ ὦ τα, οὐ μό νον ἡ μεῖ ς τὰ τῶ ν ἄ λλων παραδεξό μεθα, ἀ λλὰ καὶ ἕ τεροι τὰ ἡ μέ τερα. Τού των δὲ αἴ τιον ἐ κεῖ νο, ὃ πά λαι μὲ ν παρεκά λουν μὴ γί νεσθαι, νῦ ν δὲ ἀ παγορεύ σας σιωπῶ, τὸ μὴ συντυγχά νειν ἡ μᾶ ς ἀ λλή λοις. εἰ γὰ ρ κατὰ τὰ ς ἀ ρχαί ας συνθή κας, καὶ κατὰ τὴ ν ὀ φειλομέ νην νῦ ν ταῖ ς ἐ κκλησί αις παῤ ἡ μῶ ν ἐ πιμέ λειαν, τὰ πολλὰ τοῦ ἐ νιαυτοῦ μετ̓ ἀ λλή λων διή γομεν, οὐ κ ἂ ν ἐ δώ καμεν πά ροδον τοῖ ς διαβά λλουσι. σὺ δέ, εἰ δοκεῖ, τού τους μὲ ν ἔ α χαί ρειν, αὐ τὸ ς δὲ παρακλή θητι συγκά μνειν ἡ μῖ ν εἰ ς τὸ ν προκεί μενον ἀ γῶ να καὶ συντυχεῖ ν μεθ̓ ἡ μῶ ν τῷ καθ̓ ἡ μῶ ν στρατευομέ νῳ. εἰ γὰ ρ ὀ φθῇ ς μό νον, ἐ φέ ξεις αὐ τοῦ τὴ ν ὁ ρμὴ ν καὶ τοὺ ς συγκροτουμέ νους ἐ πὶ τῷ καταστρέ ψασθαι τὰ τῆ ς πατρί δος πρά γματα διαλύ σεις, γνώ ριμον αὐ τοῖ ς καταστή σας, ὅ τι αὐ τὸ ς τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς συλλό γου κατά ρχεις, καὶ φρά ξεις πᾶ ν ἄ δικον στό μα τῶ ν λαλού ντων κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀ νομί αν. ἂ ν ταῦ τα γέ νηται, αὐ τὰ τὰ πρά γματα δεί ξει, τί ς μὲ ν ὁ κατακολουθῶ ν σοι ἐ πὶ τὰ καλά, τί ς δὲ ὁ μετοκλά ζων καὶ προδιδοὺ ς δειλί ᾳ τὸ ν λό γον τῆ ς ἀ ληθεί ας. ἐ ὰ ν δὲ τὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας προδιδό μενα ᾖ, ὀ λί γος μοι λό γος διὰ ῥ ημά των πεί θειν τοὺ ς τοσού του με τιθεμέ νους ἄ ξιον, ὅ σον ἂ ν τιμή σωνται ἄ νθρωποι οὔ πω ἑ αυτοὺ ς μετρεῖ ν δεδιδαγμέ νοι. μετ̓ οὐ πολὺ γά ρ, τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, ἡ διὰ τῶ ν ἔ ργων ἀ πό δειξις τὰ ς συκοφαντί ας ἐ λέ γξει, διοτι προσδοκῶ μεν ὑ πὲ ρ τοῦ λό γου τῆ ς ἀ ληθεί ας τά χα μέ ν τι καὶ μεῖ ζον πεί σεσθαι: εἰ δὲ μή, πά ντως γε τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καὶ τῶ ν πατρί δων ἀ πελαθή σεσθαι. ἐ ὰ ν δὲ καὶ μηδὲ ν τῶ ν ἐ λπιζομέ νων γέ νηται, οὐ μακρά ν ἐ στι τὸ τοῦ Χριστοῦ δικαστή ριον. ὥ στε, εἰ μὲ ν τὴ ν συντυχί αν διὰ τὰ ς ἐ κκλησί ας ἐ πιζητεῖ ς ἕ τοιμος συνδραμεῖ ν ὅ πουπερ ἂ ν προκαλῇ: εἰ δέ, ἵ να τὰ ς συκοφαντί ας διαλύ σω, οὐ σχολή μοι νῦ ν ἀ ποκρί νασθαι περὶ τού των.