Reader

Οἶ δά σου καὶ τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ γά πην, καὶ τὴ ν περὶ τὰ καλὰ σπουδή ν. διό περ χρῄ ζων δυσωπῆ σαι τὸ ν ποθεινό τατον υἱ ὸ ν Καλλισθέ νην, ἡ γησά μην, εἰ κοινωνό ν σε λά βοιμι τῆ ς φροντί δος, ῥ ᾷ ον κατορθώ σειν τὸ σπουδαζό μενον. λελύ πηται ὁ ἀ νὴ ρ κατὰ τοῦ λογιωτά του Εὐ στοχί ου, καὶ λελύ πηται δικαί αν λύ πην. ἐ γκαλεῖ αὐ τοῦ τοῖ ς οἰ κέ ταις θρά σος κατ̓ αὐ τοῦ καὶ ἀ πό νοιαν. τοῦ τον ἀ ξιοῦ μεν παρακληθῆ ναι, ἀ ρκεσθέ ντα τῷ φό βῳ, ὃ ν ἐ φό βησεν αὐ τού ς τε τοὺ ς θρασυνομέ νους καὶ τοὺ ς τού των δεσπό τας, καταλῦ σαι τὴ ν φιλονεικί αν, δό ντα τὴ ν χά ριν. οὕ τω γὰ ρ ἀ μφό τερα ὑ πά ρξει: καὶ τὸ παρὰ ἀ νθρώ ποις σεμνό ν, καὶ τὸ παρὰ Θεῷ εὐ δό κιμον, ἐ ὰ ν τῷ φό βῳ θελή σῃ τὸ μακρό θυμον ἀ ναμί ξαι. αὐ τό ς τε οὖ ν, εἴ τις σοι προϋ πά ρχει φιλί α πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα καὶ συνή θεια, αἴ τησον παῤ αὐ τοῦ τὴ ν χά ριν ταύ την: καὶ οὓ ς ἐ ὰ ν γνῷ ς ἐ ν τῇ πό λει δυναμέ νους αὐ τὸ ν δυσωπῆ σαι, κοινωνοὺ ς λά βε τῆ ς φροντί δος, εἰ πὼ ν αὐ τοῖ ς, ὅ τι τὸ γινό μενον ἐ μοὶ μά λιστα κεχαρισμέ νον ἔ σται. Καὶ ἀ πό πεμψαι τὸ ν συνδιά κονον πρά ξαντα ὧ ν ἕ νεκεν ἀ πεστά λη. αἰ σχύ νομαι γά ρ, καταφυγό ντων πρό ς με τῶ ν ἀ νθρώ πων, μὴ δυνηθῆ ναι αὐ τοῖ ς γενέ σθαι τι χρή σιμον.