Reader

̓ Εμὲ τί οἴ ει πό σου ποτ̓ ἂ ν τιμή σασθαι τὸ εἰ ς ταὐ τὸ ν ποθ̓ ἡ μᾶ ς ἀ λλή λοις ἐ λθεῖ ν καὶ ἐ πὶ πλεῖ ον σοὶ συγγενέ σθαι, ὥ στε πά ντων ἀ πολαῦ σαι τῶ ν ἐ ν σοὶ καλῶ ν; καὶ γὰ ρ εἰ μέ γα πρὸ ς μαρτυρί αν παιδεύ σεως τὸ πολλῶ ν ἀ νθρώ πων ἰ δεῖ ν ἄ στεα, καὶ νό ον γνῶ ναι, τοῦ το οἶ μαι δἰ ὀ λί γου χαρί ζεσθαι τὴ ν σὴ ν ὁ μιλί αν. τί γὰ ρ διαφέ ρει πολλοὺ ς ἰ δεῖ ν κατὰ μέ ρος, ἢ ἕ να τὸ ν πά ντων ὁ μοῦ τὴ ν πεῖ ραν ἀ ναδεξά μενον; μᾶ λλον δὲ ἐ γὼ καὶ πλεῖ στον ἂ ν ἔ χειν εἴ ποιμι τὸ διά φορον, ὅ σα ἀ ταλαί πωρον τὴ ν γνῶ σιν τῶ ν καλῶ ν προξενεῖ, καὶ καθαρὰ ν τῆ ς πρὸ ς τὸ χεῖ ρον ἐ πιμιξί ας συνά γει τὴ ν ἱ στορί αν τῆ ς ἀ ρετῆ ς. εἴ τε γὰ ρ πρᾶ ξις ἀ ρί στη, εἴ τε λό γος μνή μης ἄ ξιος, εἴ τε πολιτεῖ αι ἀ νδρῶ ν ὑ περπεφυκό των τοὺ ς ἄ λλους, πά ντα τῷ σῷ ταμιεί ῳ τῆ ς ψυχῆ ς ἐ ναπό κειται. ὥ στε οὐ κ εἰ ς ἐ νιαυτὸ ν μό νον, ὡ ς ὁ̓ Αλκί νοος τοῦ̓ Οδυσσέ ως, ἀ λλ̓ εἰ ς πά ντα μου τὸ ν βί ον εὐ ξαί μην ἄ ν σου ἀ κού ειν, καὶ μακρὸ ν ἄ ν μοι γενέ σθαι τού του γε ἕ νεκα τοῦ τον, καὶ ταῦ τα δυσκό λως πρὸ ς αὐ τὸ ν διακεί μενος. τί δή ποτ̓ οὖ ν ἐ πιστέ λλω νῦ ν, παρεῖ ναι δέ ον; ὅ τι με κά μνουσα ἡ πατρὶ ς ἐ πεί γει πρὸ ς ἑ αυτή ν. οἷ α γὰ ρ πέ πονθεν, οὐ κ ἀ γνοεῖ ς, ὦ ἄ ριστε: ὅ τι Πενθέ ως τρό πον Μαινά δες ὄ ντως τινέ ς, δαί μονες, αὐ τὴ ν διεσπά σαντο. διαιροῦ σι γὰ ρ αὐ τὴ ν καὶ ἐ πιδιαιροῦ σιν: ὥ σπερ οἱ κακοὶ τῶ ν ἰ ατρῶ ν, χαλεπώ τερα τὰ ἕ λκη ποιοῦ ντες τῇ παῤ ἑ αυτῶ ν ἀ πειρί ᾳ. ἐ πεὶ οὖ ν κέ κμηκε κατατεμνομέ νη, λεί πεται αὐ τὴ ν θεραπεύ ειν, ὡ ς ἀ ρρωστοῦ σαν. ἐ πέ στειλαν οὖ ν ἐ πεί γοντες ἡ μᾶ ς οἱ πολῖ ται: καὶ ἀ νά γκη ἀ παντᾷ ν, οὐ χ ὥ ς τι ὄ φελος ἐ σομέ νους τοῖ ς πρά γμασιν, ἀ λλὰ τὴ ν ἐ κ τῆ ς ἀ πολεί ψεως μέ μψιν ἐ κκλί νοντας. οἶ σθα γά ρ, ὡ ς εὔ κολοι μὲ ν ἐ λπί σαι οἱ ἀ μηχανοῦ ντες, εὔ κολοι δέ που καὶ καταμέ μψασθαι, ἐ πὶ τὸ παρεθὲ ν ἀ εὶ τρέ ποντες τὰ ς αἰ τί ας. Καί τοι ἔ γωγε καὶ αὐ τοῦ τού του ἕ νεκεν ἐ δεό μην σοι συνελθεῖ ν καὶ δοῦ ναι γνώ μην: μᾶ λλον δὲ παρακαλέ σαι ἐ νθυμηθῆ ναί τι νεανικὸ ν καὶ πρέ πον τῷ σεαυτοῦ φρονή ματι, καὶ εἰ ς γό νυ κλιθεῖ σαν τὴ ν πατρί δα ἡ μῶ ν μὴ περιιδεῖ ν, ἀ λλὰ καταλαβό ντα τὸ στρατό πεδον εἰ πεῖ ν μετὰ παρρησί ας τῆ ς σῆ ς μή τοι νομί ζειν αὐ τοὺ ς δύ ο κεκτῆ σθαι ἀ ντὶ μιᾶ ς ἐ παρχί ας. οὐ γὰ ρ ἐ ξ ἄ λλης τινὸ ς οἰ κουμέ νης ἐ πεισή γαγον τὴ ν ἑ τέ ραν, ἀ λλὰ παραπλή σιό ν τι πεποιή κασιν, ὥ σπερ ἂ ν εἴ τις ἵ ππον ἢ βοῦ ν κεκτημέ νος, εἶ τα διχῆ διελὼ ν δύ ο νομί ζοι ἔ χειν ἑ νὸ ς ἄ ντι: οὔ τε γὰ ρ δύ ο ἐ ποί ησε, καὶ τὸ ν ἕ να διέ φθειρεν: εἰ πεῖ ν δὲ καὶ τοῖ ς παραδυναστεύ ουσι, μὴ τοῦ τον αὔ ξειν τὸ ν τρό πον τὴ ν βασιλεί αν, οὐ γὰ ρ ἐ ν ἀ ριθμῷ εἶ ναι τὴ ν δύ ναμιν, ἀ λλ̓ ἐ ν τοῖ ς πρά γμασιν: ἐ πεὶ νῦ ν γε ἡ γού μεθα τοὺ ς μὲ ν ἀ γνοί ᾳ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἴ σως, τοὺ ς δὲ τῷ μὴ βού λεσθαι λυπεῖ ν τοῖ ς ῥ ή μασι, τοὺ ς δὲ καὶ οὐ μέ λον αὐ τοῖ ς, περιορᾷ ν τὰ γινό μενα. εἰ μὲ ν οὖ ν ἦ ν δυνατὸ ν αὐ τὸ ν ἐ λθεῖ ν πρὸ ς βασιλέ α, τοῦ το κρά τιστον μὲ ν τοῖ ς πρά γμασι, πρέ πον δέ σου τῇ καλῇ τοῦ βί ου προαιρέ σει. εἰ δὲ βαρὺ ἄ λλως καὶ διὰ τὴ ν ὥ ραν τοῦ ἔ τους καὶ διὰ τὴ ν ἡ λικί αν, ὡ ς αὐ τὸ ς ἔ φης, σύ ντροφον ἔ χουσαν ἐ ν ἑ αυτῇ τὸ ν ὄ κνον, ἀ λλὰ τό γε ἐ πιστεῖ λαι πό νος οὐ δεί ς. ὥ στε, τὴ ν ἀ πὸ τῶ ν γραμμά των βοή θειαν χαριζό μενος τῇ πατρί δι, πρῶ τον μὲ ν σαυτῷ συνειδή σεις μηδὲ ν τῶ ν εἰ ς δύ ναμιν ἡ κό ντων ἐ λλελοιπό τι, ἔ πειτα μέ ντοι καὶ τοῖ ς κά μνουσιν, αὐ τῷ τῷ φαί νεσθαι συναλγῶ ν, ἀ ρκοῦ σαν δώ σεις παραμυθί αν. ἀ λλ̓ εἴ θε γὰ ρ ἦ ν οἷ ό ν τε, αὐ τὸ ν ἐ πιστά ντα τοῖ ς πρά γμασιν, ὄ ψει λαβεῖ ν αὐ τὰ τὰ σκυθρωπά. οὕ τω γὰ ρ ἂ ν ἴ σως, ἀ π̓ αὐ τῆ ς τῆ ς ἐ ναργεί ας τῶ ν ὁ ρωμέ νων συγκινηθεί ς, ἀ φῆ κά ς τινα φωνὴ ν πρέ πουσαν καὶ τῇ σῇ μεγαλονοί ᾳ καὶ τῇ κατηφεί ᾳ τῆ ς πό λεως. σὺ δὲ ἀ λλ̓ ἡ μῖ ν διηγουμέ νοις μὴ ἀ πιστή σῃ ς. ἢ ὅ τι Σιμωνί δου ὄ ντως ἤ τινος τοιού του μελοποιοῦ ἐ δεό μεθα, ἐ ναργῶ ς εἰ δό τος ἐ πιστενά ζειν τοῖ ς πά θεσι; καί τοι τί λέ γω Σιμωνί δην; δέ ον Αἰ σχύ λον εἰ πεῖ ν, ἢ εἰ δή τις ἕ τερος, παραπλησί ως ἐ κεί νῳ συμφορᾶ ς μέ γεθος ἐ ναργῶ ς διαθέ μενος, μεγαλοφώ νως ὠ δύ ρατο. Σύ λλογοι μὲ ν γὰ ρ ἐ κεῖ νοι, καὶ λό γοι, αἱ κατ̓ ἀ γορὰ ν συντυχί αι τῶ ν ἐ λλογί μων ἀ νδρῶ ν, καὶ ὅ σα πρό τερον ἐ ποί ει τὴ ν ἡ μετέ ραν ὀ νομαστὴ ν πό λιν ἡ μᾶ ς ἐ πιλελοί πασιν: ὥ στε τῶ ν περὶ παιδεί αν καὶ λό γους ἧ ττον ἂ ν φανεί η νῦ ν τις ἐ μβαλὼ ν τῇ ἀ γορᾷ ἢ̓ Αθή νησι πρό τερον οἱ ἀ τιμί αν κατεγνωσμέ νοι, ἢ τὰ ς χεῖ ρας ὄ ντες μὴ καθαροί. ἀ ντεισῆ κται δὲ τού τοις Σκυθῶ ν τινῶ ν ἢ Μασσαγετῶ ν ἀ μουσί α: μί α δὲ φωνὴ ἀ παιτού ντων καὶ ἀ παιτουμέ νων καὶ ξαινομέ νων ταῖ ς μά στιξι. στοαὶ δ̓ ἑ κατέ ρωθεν σκυθρωπὸ ν ἐ πηχοῦ σαι οἷ ον οἰ κεί αν δοκοῦ σιν ἀ φιέ ναι φωνὴ ν τοῖ ς γινομέ νοις ἐ πιστενά ζουσαι. γυμνά σια δὲ κεκλεισμέ να καὶ νύ κτας ἀ λαμπεῖ ς οὐ κ ἐ ᾷ ἡ μᾶ ς οὐ δὲ ν λογί ζεσθαι ἡ περὶ τοῦ ζῇ ν ἀ γωνί α. κί νδυνος γὰ ρ οὐ χ ὁ τυχώ ν, τῶ ν κρατού ντων ὑ φαιρεθέ ντων, ὥ σπερ ἐ ρεί σμασι πεσοῦ σι συγκατενεχθῆ ναι τὰ πά ντα. καὶ τί ς ἂ ν λό γος τῶ ν κακῶ ν τῶ ν ἡ μετέ ρων ἐ φί κοιτο; οἱ μὲ ν οἴ χονται φεύ γοντες, μέ ρος τῆ ς βουλῆ ς ἡ μῶ ν, οὐ τὸ φαυλό τατον, τὴ ν ἀ ειφυγί αν Ποδανδοῦ προτιμή σαντες. ὅ ταν δὲ Ποδανδὸ ν εἴ πω, τὸ ν Κεά δαν με οἴ ου λέ γειν τὸ ν Λακωνικό ν, ἢ εἴ που τῆ ς οἰ κουμέ νης εἶ δες βά ραθρον αὐ τοφυέ ς, ἃ δὴ καὶ Χαρώ νειά τισι προσαγορεύ ειν αὐ τομά τως ἐ πῆ λθεν, ἀ έ ρα νοσοποιὸ ν ἀ ναπνέ οντα. τοιού τῳ τινὶ ἐ οικὸ ς νό μισον καὶ τὸ Ποδανδοῦ κακό ν: τριῶ ν τοί νυν μοιρῶ ν, οἱ μὲ ν φεύ γουσιν αὐ ταῖ ς γυναιξὶ καὶ ἑ στί αις ἀ παναστά ντες: οἱ δὲ ἀ πά γονται ὥ σπερ αἰ χμά λωτοι, οἱ πλεῖ στοι τῶ ν ἐ ν τῇ πό λει ἄ ριστοι, ἐ λεεινὸ ν φί λοις θέ αμα, ἐ χθροῖ ς δὲ εὐ χὴ ν ἐ κπληροῦ ντες, εἰ δή τις γέ γονεν ὅ λως τοσοῦ τον ἡ μῖ ν ἐ παρασά μενος. τριτά τη δέ που μοῖ ρα λέ λειπται: οὗ τοι δέ, τή ν τε ἀ πό λειψιν τῶ ν συνή θων οὐ φέ ροντες, καὶ ἅ μα τῆ ς χρεί ας ἀ τονώ τεροι ἀ πελεγχό μενοι, πρὸ ς αὐ τὸ τὸ ζῇ ν ἀ πειρή κασι. Ταῦ τά σε φανερὰ ποιῆ σαι πᾶ σι παρακαλοῦ μεν τῇ σεαυτοῦ φωνῇ καὶ τῇ σεαυτοῦ παρρησί ᾳ τῇ δικαί ᾳ, ἣ ν ἔ χεις ἀ πὸ τοῦ βί ου, ἐ κεῖ νο σαφῶ ς προειπό ντα, ὅ τι, ἐ ὰ ν μὴ ταχὺ μεταβουλεύ σωνται, οὐ δ̓ ἕ ξουσιν εἰ ς οὓ ς τὴ ν φιλανθρωπί αν ἐ νδεί ξονται. ἢ γὰ ρ γενή σῃ τι ὄ φελος τοῖ ς κοινοῖ ς, ἢ τό γε τοῦ Σό λωνος πεποιηκὼ ς ἔ σῃ, ὃ ς τοῖ ς ἀ πολειφθεῖ σι τῶ ν πολιτῶ ν ἀ μύ νειν οὐ κ ἔ χων, τῆ ς ἀ κροπό λεως ἤ δη κατεχομέ νης, τὰ ὅ πλα ἐ νδὺ ς πρὸ τῶ ν θυρῶ ν ἐ καθέ ζετο, εὔ δηλος ὢ ν τῷ σχή ματι τοῖ ς γινομέ νοις οὐ συντιθέ μενος. ἐ κεῖ νο δ̓ ἀ κριβῶ ς οἶ δα, ὅ τι, καὶ εἴ τί ς σου νῦ ν τὴ ν γνώ μην μὴ ἀ ποδέ χοιτο, μικρὸ ν ὕ στερό ν σοι εὐ νοί ας τε ὁ μοῦ καὶ συνέ σεως τὴ ν μεγί στην δό ξαν προσθή σει ὅ ταν ἴ δῃ τὰ πρά γματα κατὰ τὴ ν πρό ρρησιν ἀ παντή σαντα.