Reader

̔́ Εν καὶ τοῦ το τῆ ς ἀ γαθῆ ς ἀ ρχῆ ς τοῦ μεγά λου ἀ πηλαύ σαμεν Θηρασί ου, τῆ ς σῆ ς λογιό τητος τὴ ν ἐ πιδημί αν συνεχῶ ς ἡ μῖ ν γινομέ νην. τὸ αὐ τὸ δὲ τοῦ το ἐ ζημιώ θημεν στερηθέ ντες τοῦ ἄ ρχοντος. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ τὰ ἅ παξ ἡ μῖ ν παρὰ τοῦ Θεοῦ χαρισθέ ντα μέ νει βέ βαια καὶ ταῖ ς ψυχαῖ ς ἀ λλή λων ἐ νοικού μενα διὰ τῆ ς μνή μης, εἰ καὶ τοῖ ς σώ μασι διωρί σμεθα, γρά φωμεν γοῦ ν συνεχῶ ς καὶ φθεγγώ μεθα πρὸ ς ἀ λλή λους τὰ ἀ ναγκαῖ α, καὶ μά λιστα νῦ ν, ὅ τε ὁ χειμὼ ν τὴ ν ὀ λιγοχρό νιον ταύ την ἐ κεχειρί αν ἐ σπεί σατο.̓ Ελπί ζομεν δὲ μὴ ἀ πολεί ψεσθαί σε τοῦ θαυμασιωτά του ἀ νδρὸ ς Θηρασί ου, πρέ πον εἶ ναι κρί ναντα κοινωνεῖ ν τῷ ἀ νδρὶ τοιού των φροντί δων, ἤ γ̓ οὐ μὲ ν οὖ ν καὶ μά την πρό φασιν ἀ σμενί ζοντα παρέ χουσά ν σοι ἰ δεῖ ν τε τοὺ ς φί λους, καὶ παῤ αὐ τῶ ν θεαθῆ ναι. πολλὰ δὲ ἔ χων εἰ πεῖ ν καὶ περὶ πολλῶ ν, εἰ ς τὴ ν συντυχί αν ὑ περεθέ μην, οὐ κ ἀ σφαλὲ ς εἶ ναι ἡ γού μενος ἐ πιστολαῖ ς τὰ τοιαῦ τα καταπιστεύ ειν.