Reader

̔́ Οταν μὲ ν πρὸ ς τὰ πρά γματα ἀ ποβλέ ψωμεν καὶ τὰ ς δυσκολί ας κατί δωμεν, ὑ φ̓ ὧ ν πᾶ σα ἀ γαθὴ ἐ νέ ργεια οἷ ον ὑ πό τινος δεσμοῦ ἐ μποδιζομέ νη κατέ χεται, εἰ ς ἀ πό γνωσιν ἑ αυτῶ ν ἐ ρχό μεθα παντελῆ: ὅ ταν δὲ πά λιν πρὸ ς τὴ ν σὴ ν ἀ πί δωμεν σεμνοπρέ πειαν, καὶ λογισώ μεθα, ὅ τι σὲ ἰ ατρὸ ν τῶ ν ἐ ν ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἀ ρρωστημά των ὁ Κύ ριος ἡ μῶ ν ἐ ταμιεύ σατο, ἀ ναλαμβά νομεν ἑ αυτῶ ν τοὺ ς λογισμού ς, καὶ ἐ κ τοῦ κατὰ τὴ ν ἀ πό γνωσιν πτώ ματος πρὸ ς τὴ ν ἐ λπί δα τῶ ν χρηστοτέ ρων διανιστά μεθα. λέ λυται πᾶ σἀ Εκκλησί α, ὡ ς οὐ δὲ ἡ σὴ φρό νησις ἀ γνοεῖ. καὶ ὁ ρᾷ ς πά ντως τὰ ἑ κασταχοῦ, οἷ ον ἀ φ̓ ὑ ψηλῆ ς τινὸ ς σκοπιᾶ ς τῆ ς τοῦ νοῦ θεωρί ας: ὅ πως, καθά περ ἐ ν πελά γει, πολλῶ ν ὁ μοῦ συμπλεό ντων, ὑ πὸ τῆ ς βί ας τοῦ κλύ δωνος πά ντες ὁ μοῦ ἀ λλή λοις προσρή γνυνται: καὶ γί νεται τὸ ναυά γιον, πῆ μὲ ν ἐ κ τῆ ς ἔ ξωθεν αἰ τί ας βιαί ως κινού σης τὴ ν θά λατταν, πῆ δὲ ἐ κ τῆ ς τῶ ν ἐ μπλεό ντων ταραχῆ ς ἀ ντιβαινό ντων ἀ λλή λοις καὶ διωθουμέ νων. ἀ ρκεῖ ἐ πὶ τῆ ς εἰ κό νος ἐ ᾶ σαι τὸ ν λό γον, οὔ τε τῆ ς σῆ ς σοφί ας ἐ πιτρεπού σης τι πλέ ον, οὔ τε τῆ ς καταστά σεως ἐ πιτρεπού σης ἡ μῖ ν τὴ ν παρρησί αν. καὶ πρὸ ς ταῦ τα τί ς ἱ κανὸ ς κυβερνή της; τί ς ἀ ξιό πιστος διαναστῆ σαι τὸ ν Κύ ριον ἐ πιτιμῆ σαι τῷ ἀ νέ μῳ καὶ τῇ θαλά σσῃ; τί ς ἕ τερος ἢ ὁ ἐ κ παιδὸ ς τοῖ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ σεβεί ας ἐ ναθλή σας ἀ γῶ σιν;̓ Επεὶ οὖ ν ὥ ρμηται νῦ ν γνησί ως πᾶ ν τὸ περὶ ἡ μᾶ ς ὑ γιαῖ νον κατὰ τὴ ν πί στιν εἰ ς τὴ ν πρὸ ς τοὺ ς ὁ μοδό ξους κοινωνί αν καὶ ἕ νωσιν, θαρρού ντως ἤ λθομεν εἰ ς τὴ ν παρά κλησί ν σου τῆ ς ἀ νεξικακί ας, ἐ πιστεῖ λαι πᾶ σιν ἡ μῖ ν ἐ πιστολὴ ν μί αν, παραί νεσιν ἔ χουσαν τῶ ν πρακτέ ων. οὕ τω γὰ ρ βού λονται παρὰ σοῦ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ὑ πά ρξαι αὐ τοῖ ς τῶ ν κοινωνικῶ ν διαλέ ξεων. ἐ πειδὴ δὲ ἴ σως ὕ ποπτοι καταφαί νονταί σοι τῇ μνή μῃ τῶ ν παρελθό ντων, ἐ κεῖ νο ποί ησον, θεοφιλέ στατε πά τερ: ἐ μοὶ τὰ ς πρὸ ς τοὺ ς ἐ πισκό πους ἐ πιστολὰ ς διά πεμψαι ἢ διά τινος τῶ ν αὐ τό θεν πιστῶ ν, ἢ καὶ διὰ τοῦ ἀ δελφοῦ Δωροθέ ου τοῦ συνδιακό νου ἡ μῶ ν, ἃ ς ὑ ποδεξά μενος οὐ ρό τερον δώ σω, μὴ λαβὼ ν τὰ ς παῤ αὐ τῶ ν αποκρί οεις: ἐ ὰ ν δὲ μή,̔ Ημαρτηκὼ ς ἔ σομαι εἰ ς σὲ πά σας τὰ ς ἡ μέ ρας τῆ ς ζωῆ ς μου. πά ντως δὲ οὐ πλεί ονος ἄ ξιον φό βου τοῦ το τῷ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς εἰ πό ντι πρὸ ς τὸ ν πατέ ρα ἢ ἐ μοὶ νῦ ν πρὸ ς σὲ τὸ ν πνευματικὸ ν πατέ ρα λέ γοντι. εἰ δὲ τοῦ το παντὶ τρό πῳ ἀ πηγό ρευται παρὰ σοί, ἀ λλ̓ ἡ μᾶ ς γε τῆ ς ἐ πὶ τῇ διακονί ᾳ αἰ τί ας ἄ φες, ἀ δό λως καὶ ἀ κατασκεύ ως, ἐ πιθυμί ᾳ τῆ ς εἰ ρή νης καὶ τῆ ς πρὸ ς ἀ λλή λους ἡ μῶ ν συναφεί ας τῶ ν ὁ μονοού ντων εἰ ς τὰ πρὸ ς τὸ ν Κύ ριον, ἐ πὶ τὴ ν πρεσβεί αν ταύ την καὶ μεσιτεί αν ἀ φικομέ νους.