Reader

Σχεδὸ ν μὲ ν ἄ πιστό ν ἐ στιν ὃ μέ λλω γρά φειν, γεγρά ψεται δὲ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἕ νεκεν. ὅ τι, πᾶ σαν ἔ χων ἐ πιθυμί αν ὡ ς οἷ ό ν τε ἦ ν πυκνό τατα διαλέ γεσθαί σου τῇ καλοκἀ γαθί ᾳ, ἐ πειδὴ εὗ ρον ταύ την γραμμά των τὴ ν ἀ φορμή ν, οὐ κ ἐ πέ δραμον τῷ ἑ ρμαί ῳ, ἀ λλ̓ ἀ πώ κνησα καὶ ἀ νεδύ ην. τὸ οὖ ν παρά δοξον ἐ ν τού τῳ, ὅ τι ἅ περ ηὐ χό μην ὑ πά ρξαι, ταῦ τα γενό μενα οὐ κ ἐ δεχό μην. αἴ τιον δέ, ὅ τι αἰ σχύ νομαι δοκεῖ ν, μὴ φιλί ας γε ἕ νεκεν καθαρῶ ς, ἀ λλὰ χρεί αν τινὰ θεραπεύ ων ἑ κά στοτε, γρά φειν. ἀ λλά με ἐ κεῖ νο εἰ σῆ λθεν̔ ὃ καὶ σὲ βού λομαι διανοηθέ ντα, μή τοι νομί ζειν ἡ μᾶ ς ἐ μπορικῶ ς μᾶ λλον ἢ φιλικῶ ς ποιεῖ σθαι τὰ ς διαλέ ξεισ̓, ὅ τι χρή τι διά φορον ἔ χειν τὰ ς τῶ ν ἀ ρχό ντων προσρή σεις παρὰ τοὺ ς ἰ διώ τας. οὐ γὰ ρ ὁ μοί ως ἐ ντευκτέ ον ἡ μῖ ν ἰ ατρῷ τε ἀ νδρὶ καὶ τῷ τυχό ντι, οὔ τε ἄ ρχοντι δηλονό τι καὶ ἰ διώ τῃ: ἀ λλὰ πειρατέ ον τοῦ μὲ ν ἐ κ τῆ ς τέ χνης, τοῦ δὲ ἀ πὸ τῆ ς ἐ ξουσί ας ἀ πολαύ ειν εἰ ς τὰ ἡ μέ τερα. ὥ σπερ οὖ ν τοῖ ς ἐ ν ἡ λί ῳ βαδί ζουσιν ἕ πεται πά ντως ἡ σκιά, κἂ ν αὐ τοὶ μὴ προέ λωνται, οὕ τω καὶ ταῖ ς πρὸ ς τοὺ ς ἄ ρχοντας ὁ μιλί αις ἀ κολουθεῖ τι καὶ παρεμπό ρευμα, ἡ τῶ ν καμνό ντων βοή θεια. Τὴ ν μὲ ν οὖ ν πρώ την αἰ τί αν τῆ ς ἐ πιστολῆ ς πληρού τω αὐ τὸ τὸ προσειπεῖ ν σου τὴ ν μεγαλό νοιαν. ὅ, κἂ ν μηδεμί α πρό φασις τῷ γρά φειν προσῇ, ἀ γαθὸ ν κεφά λαιον αὐ τὸ χρὴ νομί ζεσθαι. προσεί ρησο τοί νυν ἡ μῖ ν, ὦ ἄ ριστε, καὶ φυλά ττοιο τῷ βί ῳ παντί, ἀ ρχὰ ς ἐ ξ ἀ ρχῶ ν ἀ μειβων καὶ ἄ λλοτε ἄ λλους ταῖ ς ἐ πιστασί αις εὐ εργετῶ ν. τοῦ το γὰ ρ ἐ μοί τε ποιεῖ ν σύ νηθες, καὶ σοὶ ὀ φειλό μενον παρὰ τῶ ν καὶ κατὰ μικρὸ ν πεπειραμέ νων τῆ ς περὶ τὸ ἄ ρχειν σου ἀ ρετῆ ς. Μετὰ δὲ τὴ ν εὐ χή ν, δέ ξαι καὶ τὴ ν ὑ πὲ ρ τοῦ ἀ θλί ου γέ ροντος ἱ κεσί αν, ὃ ν ἀ φῆ κε μὲ ν τῶ ν δημοσί ων γρά μμα βασιλικό ν: μᾶ λλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ βασιλέ ως αὐ τὸ τὸ γῆ ρας ἔ δωκεν αὐ τῷ τὴ ν ἀ ναγκαί αν ἀ τέ λειαν. ἐ βεβαί ωσας δὲ καὶ αὐ τὸ ς τὴ ν ἄ νωθεν χά ριν αἰ δοῖ τῆ ς φύ σεως, καὶ προμηθεί ᾳ τῶ ν δημοσί ων, ἐ μοὶ δοκεῖ ν, ὡ ς ἂ ν μὴ ἀ νθρώ πῳ παρανοοῦ ντι διὰ τὸ ν χρό νον κινδυνεύ οι τι τῶ ν κοινῶ ν. Δἰ ἑ τέ ρας δὲ ὁ δοῦ πά λιν πῶ ς αὐ τὸ ν ἔ λαθες, ὦ θαυμά σιε, παραγαγὼ ν εἰ ς τὸ μέ σον; τὸ ν γὰ ρ ὑ ϊ δοῦ ν αὐ τοῦ, οὔ πω τέ ταρτον ἔ τος ἀ πὸ γενέ σεως ἄ γοντα, κελεύ σας τοῦ βουλευτηρί ου μετέ χειν, τί ἄ λλο καὶ οὐ χὶ τὸ ν πρεσβύ την διὰ τοῦ ἐ κγό νου πά λιν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς παρά γεις εἰ ς τὰ δημό σια; ἀ λλὰ νῦ ν ἱ κετεύ ομεν ἀ μφοτέ ρων σε λαβεῖ ν τῶ ν ἡ λικιῶ ν οἶ κτον, καὶ ἀ μφοτέ ρους ἀ νεῖ ναι διὰ τὰ προσό ντα ἑ κατέ ρῳ ἐ λεεινά. ὁ μὲ ν γὰ ρ οὐ κ εἶ δε γονέ ας, οὐ δ̓ ἐ γνώ ρισε, ἀ λλὰ δἰ ἀ λλοτρί ων χειρῶ ν εἰ ς τὸ ν βί ον τοῦ τον εἰ σῆ λθεν, εὐ θὺ ς ἐ κ σπαργά νων ἀ μφοτέ ρων ὀ ρφανισθεί ς: ὁ δὲ τοσοῦ τον ἐ ταμιεύ θη τῷ βί ῳ, ὡ ς μηδὲ ν αὐ τὸ ν εἶ δος συμφορᾶ ς παρελθεῖ ν: ἐ πεῖ δε μὲ ν γὰ ρ υἱ οῦ τελευτὴ ν ἄ ωρον: εἶ δε δὲ οἶ κον ἔ ρημον διαδό χων: ὄ ψεται δὲ νῦ ν, ἐ ὰ ν μή τι αὐ τὸ ς ἄ ξιον τῆ ς σεαυτοῦ φιλανθρωπί ας διανοηθῇ ς, τὴ ν παραμυθί αν τῆ ς ἀ παιδί ας, ταύ την ἀ φορμὴ ν αὐ τῷ μυρί ων γενησομέ νην κακῶ ν. οὐ γὰ ρ δή που τὸ παιδί ον εἰ ς βουλευτὰ ς συντελέ σει, ἢ ἐ κλέ ξει τὰ ς εἰ σφορά ς, ἢ στρατιώ ταις χορηγή σει τὸ σιτηρέ σιον, ἀ λλ̓ ἀ νά γκη πά λιν τοῦ ἀ θλί ου γέ ροντος τὴ ν πολιὰ ν καταισχύ νεσθαι. δὸ ς οὖ ν χά ριν καὶ τοῖ ς νό μοις ἀ κό λουθον καὶ τῇ φύ σει συμβαί νουσαν, τῷ μὲ ν προστά ξας μέ χρι τῆ ς τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἡ λικί ας συγχωρηθῆ ναι, τὸ ν δὲ ἐ πὶ τῆ ς κλί νης ἀ ναμέ νειν τὸ ν θά νατον. πραγμά των δὲ συνέ χειαν καὶ τὸ τῆ ς ἀ νά γκης ἀ παραί τητον ἄ λλοι προβαλλέ σθωσαν. οὐ γὰ ρ δὴ τοῦ σοῦ τρό που ἢ κακῶ ς πρά ττοντας περιιδεῖ ν, ἢ νό μων ὀ λιγωρῆ σαι, ἢ φί λοις μὴ εἶ ξαι καθικετεύ ουσι, κἂ ν τὰ ἐ ξ ἀ νθρώ πων σε περιεστή κει πρά γματα.