Reader

Οὐ παυό μεθα κατὰ πᾶ σαν σύ νοδον διαμαρτυρό μενοι καὶ ἰ δί ᾳ ἐ ν ταῖ ς συντυχί αις περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν διαλεγό μενοι, ὥ στε τοὺ ς ὅ ρκους ἐ πὶ τοῖ ς δημοσί οις τελέ σμασι μὴ ἐ πά γεσθαι παρὰ τῶ ν ἀ παιτητῶ ν τοῖ ς ἀ γροί κοις. λειπό μενον ἦ ν καὶ διὰ τοῦ γραμματος περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ νώ πιον Θεοῦ καὶ ἀ νθρώ πων διαμαρτύ ρασθαι, ὅ τι προσή κει παύ σασθαι ὑ μᾶ ς τὸ ν θά νατον ταῖ ς ψυχαῖ ς τῶ ν ἀ νθρώ πων ἐ πά γοντας, καὶ ἄ λλους ἐ πινοῆ σαί τινας τρό πους τῶ ν ἀ παιτή σεων, τὰ ς δὲ ψυχὰ ς συγχωρῆ σαι τοῖ ς ἀ νθρώ ποις ἀ τρώ τους ἔ χειν. ταῦ τα πρὸ ς σὲ γρά φομεν, οὐ χ ὡ ς σοῦ δεομέ νου τῆ ς ἐ κ τῶ ν λό γων παρακλή σεως̔ οἴ κοθεν γὰ ρ ἔ χεις τὰ ς περὶ τὸ φοβεῖ σθαι τὸ ν Κύ ριον ἀ φορμά σ̓, ἀ λλ̓ ἵ να διὰ σοῦ πά ντες οἱ ἀ νεχό μενοί σου διδαχθῶ σι μὴ παροργί ζειν τὸ ν ἅ γιον, μηδὲ ἀ πηγορευμέ νον πρᾶ γμα τῇ πονηρᾷ συνηθεί ᾳ εἰ ς ἀ διαφορί αν κατά γειν. καὶ γὰ ρ οὔ τε ὄ φελό ς τι αὐ τοῖ ς πρὸ ς τὰ ς ἀ παιτή σεις ἐ κ τῶ ν ὅ ρκων ἐ στί, καὶ ὁ μολογού μενον κακὸ ν τῇ ψυχῇ προσλαμβά νουσιν. ἐ πειδὰ ν γὰ ρ καταμελετή σωσι τὰ ς ἐ πιορκί ας οἱ ἄ νθρωποι, οὐ κέ τι ἑ αυτοὺ ς ἐ πεί γουσι πρὸ ς τὴ ν ἔ κτισιν, ἀ λλὰ ἀ πά της ὅ πλον καὶ ἀ ναβολῆ ς ἀ φορμὴ ν ἐ ξευρῆ σθαι αὐ τοῖ ς τὸ ν ὅ ρκον οἴ ονται. Εἴ τε οὖ ν ὀ ξεῖ αν ἐ πά γει τὴ ν ἀ νταπό δοσιν τοῖ ς ἐ πιωρκηκό σιν ὁ Κύ ριος, οὐ χ ἕ ξουσι τοὺ ς ὑ πακού οντας, τῶ ν ὑ πευθύ νων ὑ πὸ τῆ ς τιμωρί ας ἀ ναλωθέ ντων: εἴ τε διὰ μακροθυμί ας ἀ νέ χεται ὁ Δεσπό της̔ ὃ προλαβὼ ν εἶ πον, ὅ τι οἱ πεπειραμέ νοι τῆ ς ἀ νοχῆ ς τοῦ Κυρί ου καταφρονοῦ σιν αὐ τοῦ τῆ ς χρηστό τητοσ̓, μὴ ἀ νομεί τωσαν διακενῆ ς, μηδὲ παροξυνέ τωσαν ἐ φ̓ ἑ αυτοὺ ς τὸ ν Θεό ν. Εἴ ρηται ἡ μῖ ν τὰ ἡ μῖ ν ἐ πιβά λλοντα: ὄ ψονται οἱ ἀ πειθοῦ ντες.