Reader

τῇ δύ σεἱ Ο ἀ γαθὸ ς Θεό ς, ὁ ἀ εὶ ταῖ ς θλί ψεσι τὰ ς παρακλή σεις παραζευγνύ ς, ἔ δωκεν ἡ μῖ ν καὶ νῦ ν ἐ πὶ τῷ πλή θει τῶ ν ὀ δυνῶ ν εὑ ρέ σθαι τινὰ μετρί αν παρά κλησιν ἐ κ τῶ ν γραμμά των, ἃ παρὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας ὀ ρθό τητος ὁ τιμιώ τατος πατὴ ρ ἡ μῶ ν̓ Αθανά σιος ὁ ἐ πί σκοπος δεξά μενος διεπέ μψατο ἡ μῖ ν, ὑ γιοῦ ς πί στεως μαρτυρί αν, καὶ τῆ ς ἀ νεπηρεά στου ὑ μῶ ν ὁ μονοί ας καὶ συμπνοί ας ἀ πό δειξιν ἔ χοντα, ὥ στε καὶ ποιμέ νας ἀ ναδεικνύ ναι τοῖ ς ἴ χνεσι τῶ ν πατέ ρων ἀ κολουθοῦ ντας καὶ τὸ ν λαὸ ν τοῦ Κυρί ου μετ̓ ἐ πιστή μης ποιμαί νοντας. ταῦ τα πά ντα ηὔ φρανεν ἡ μᾶ ς τοσοῦ τον, ὥ στε λῦ σαι ἡ μῶ ν τὴ ν κατή φειαν, καὶ μειδί αμά τι βραχὺ ταῖ ς ψυχαῖ ς ἡ μῶ ν ἐ μποιῆ σαι ἀ πὸ τῆ ς σκυθρωπῆ ς ταύ της τῶ ν πραγμά των καταστά σεως, ἐ ν ᾗ νῦ ν καθεστή καμεν.̓ Επέ τεινε δὲ ἡ μῖ ν τὴ ν παρά κλησιν ὁ Κύ ριος διὰ τοῦ υἱ οῦ ἡ μῶ ν τοῦ εὐ λαβεστά του συνδιακό νου Σαβί νου, ὃ ς καὶ τὰ παῤ ὑ μῖ ν καλὰ διηγησά μενος ἀ κριβῶ ς ἔ θρεψεν ἡ μῶ ν τὰ ς ψυχά ς: καὶ τὰ ἡ μέ τερα δέ, τῇ πεί ρᾳ μαθώ ν, ἐ ναργῶ ς ὑ μῖ ν ἀ ναγγελεῖ, ἵ να προηγουμέ νως μὲ ν διὰ τῆ ς ἐ κτενοῦ ς καὶ φιλοπό νου δεή σεως τῆ ς πρὸ ς τὸ ν Κύ ριον συναγωνί ζησθε ἡ μῖ ν, ἔ πειτα δὲ καὶ τὴ ν ἐ νδεχομέ νην ὑ μῖ ν παραμυθί αν ταῖ ς καταπονουμέ ναις ἐ κκλησί αις εἰ σενέ γκασθαι μὴ παραιτή σησθε. κέ κμηκε γὰ ρ τὰ ἐ νταῦ θα, ἀ δελφοὶ τιμιώ τατοι, καὶ ἀ πεί ρηκε πρὸ ς τὰ ς συνεχεῖ ς προσβολὰ ς τῶ ν ἐ ναντί ων ἡ̓ Εκκλησί α, ὥ σπερ τι πλοῖ ον ἐ ν πελά γει μέ σῳ ταῖ ς ἐ παλλή λοις πληγαῖ ς τῶ ν κυμά των βασανιζό μενον, εἰ μή τις γέ νοιτο ταχεῖ α ἐ πισκοπὴ τῆ ς ἀ γαθό τητος τοῦ Κυρί ου. ὥ σπερ οὖ ν ἡ μεῖ ς ἴ διον ἑ αυτῶ ν ἀ γαθὸ ν ποιού μεθα τὴ ν ὑ μετέ ραν πρὸ ς ἀ λλή λους σύ μπνοιά ν τε καὶ ἑ νό τητα, οὕ τω καὶ ὑ μᾶ ς παρακαλοῦ μεν συμπαθῆ σαι ἡ μῶ ν ταῖ ς διαιρέ σεσι, καὶ μή, ὅ τι τῇ θέ σει τῶ ν τό πων διεστή καμεν, χωρί ζειν ἡ μᾶ ς ἀ φ̓ ἑ αυτῶ ν, ἀ λλ̓ ὅ τι ἑ νού μεθα τῇ κατὰ τὸ Πνεῦ μα κοινωνί ᾳ, εἰ ς τὴ ν ἑ νὸ ς σώ ματος ἡ μᾶ ς συμφωνί αν ἀ ναλαμβά νειν. Γνώ ριμα δὲ τὰ θλί βοντα ἡ μᾶ ς, κἂ ν ἡ μεῖ ς μὴ λέ γωμεν: εἰ ς πᾶ σαν γὰ ρ τὴ ν οἰ κουμέ νην λοιπὸ ν ἐ ξή χηται. καταπεφρό νηται τὰ τῶ ν πατέ ρων δογματα: ἀ ποστολικαὶ παραδό σεις ἐ ξουδέ νωνται: νεωτεροποιῶ ν ἀ νθρώ πων ἐ φευρέ ματα ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἐ μπολιτεύ εται: τεχνολογοῦ σι λοιπό ν, οὐ θεολογοῦ σιν, οἱ ἄ νθρωποι: ἡ τοῦ κό σμου σοφί α τὰ πρωτεῖ α φέ ρεται, παρωσαμέ νη τὸ καύ χημα τοῦ σταυροῦ. ποιμέ νες ἀ πελαύ νονται, ἀ ντεισά γονται δὲ λύ κοι βαρεῖ ς, διασπῶ ντες τὸ ποί μνιον τοῦ Χριστοῦ. οἶ κοι εὐ κτή ριοι ἔ ρημοι τῶ ν ἐ κκλησιαζό ντων: αἱ ἐ ρημί αι πλή ρεις τῶ ν ὀ δυρομέ νων. οἱ πρεσβύ τεροι ὀ δύ ρονται, τὰ παλαιὰ συγκρί νοντες τοῖ ς παροῦ σιν: οἱ νέ οι ἐ λεεινό τεροι, μὴ εἰ δό τες οἵ ων ἐ στέ ρηνται. Ταῦ τα ἱ κανὰ μὲ ν κινῆ σαι πρὸ ς συμπά θειαν τοὺ ς τὴ ν Χριστοῦ ἀ γά πην πεπαιδευμέ νους: συγκρινό μενος δὲ τῇ ἀ ληθεί ᾳ τῶ ν πραγμά των ὁ λό γος παρὰ πολὺ τῆ ς ἀ ξί ας αὐ τῶ ν ἀ πολεί πεται. εἴ τι οὖ ν παραμύ θιον ἀ γά πης, εἴ τις κοινωνί α Πνεύ ματος, εἴ τινα σπλά γχνα οἰ κτιρμῶ ν, κινή θητε πρὸ ς τὴ ν ἀ ντί ληψιν ἡ μῶ ν. λά βετε ζῆ λον εὐ σεβεί ας, ἐ ξέ λεσθε ἡ μᾶ ς τοῦ χειμῶ νος τού του. λαλεί σθω καὶ παῤ ἡ μῖ ν μετὰ παρρησί ας τὸ ἀ γαθὸ ν ἐ κεῖ νο κή ρυγμα τῶ ν πατέ ρων, τὸ καταστρέ φον μὲ ν τὴ ν δυσώ νυμον αἵ ρεσιν τὴ ν̓ Αρεί ου, οἰ κοδομοῦ ν δὲ τὰ ς ἐ κκλησί ας ἐ ν τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ ἐ ν ᾗ ὁ Υἱ ὸ ς ὁ μοού σιος ὁ μολογεῖ ται τῷ Πατρί, καὶ τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ὁ μοτί μως συναριθμεῖ ταί τε καὶ συλλατρεύ εται: ἵ να ἣ ν ὑ μῖ ν ἔ δωκεν ὁ Κύ ριος ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας παρρησί αν, καὶ τὸ ἐ πὶ τῇ ὁ μολογί ᾳ τῆ ς θεί ας καὶ σωτηρί ου Τριά δος καύ χημα, τοῦ το καὶ ἡ μῖ ν διὰ τῶ ν ὑ μετέ ρων εὐ χῶ ν καὶ τῆ ς συνεργί ας ὑ μῶ ν χαρί σηται. τὸ δὲ καθέ καστον αὐ τὸ ς ὁ προειρημέ νος συνδιά κονος ἀ ναγγελεῖ ὑ μῶ ν τῇ ἀ γά πῃ. καὶ πᾶ σι δὲ τοῖ ς γενομέ νοις κανονικῶ ς παρὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας τιμιό τητος συνεθέ μεθα, τὸ ν ἀ ποστολικὸ ν ὑ μῶ ν ζῆ λον ὑ πὲ ρ τῆ ς ὀ ρθοδοξί ας ἀ ποδεξά μενοι.