Reader

̔́ Ωρμησα μὲ ν καὶ αὐ τὸ ς καταλαβεῖ ν σου τὴ ν τιμιό τητα, ὡ ς ἂ ν μὴ τῇ ἀ πολεί ψει ἔ λαττό ν τι ἔ χοιμι τῶ ν διαβαλλό ντων: ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ἡ ἀ ρρωστί α τοῦ σώ ματος διεκώ λυσε, σφοδρό τερον πολλῷ τῆ ς συνηθεί ας ἐ πιθεμέ νη, ἀ ναγκαί ως ἦ λθον ἐ πὶ τὸ γρά μμα. ἐ γὼ τοί νυν, ὦ θαυμά σιε, συντυχὼ ν πρώ ην τῇ τιμιό τητί σου, ὥ ρμησα μὲ ν καὶ περὶ πά ντων τῶ ν κατὰ τὸ ν βί ον μου πραγμά των ἀ νακοινώ σασθαί σου τῇ φρονή σει, ὥ ρμησα δὲ καὶ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἕ νεκα ποιή σασθαί τινα λό γον, ὡ ς ἂ ν μὴ ταῖ ς μετὰ ταῦ τα διαβολαῖ ς χώ ρα τις ὑ πολεί ποιτο. ἀ λλ̓ ἐ πέ σχον ἐ μαυτό ν, λογιζό μενος περί εργον εἶ ναι παντελῶ ς, καὶ πέ ρα τοῦ μέ τρου φιλό τιμον, ἀ νδρὶ τοσοῦ τον πλῆ θος πραγμά των ἐ ξηρτημέ νῳ ἔ τι καὶ τὰ ς ἔ ξω τῶ ν ἀ ναγκαί ων ἐ πιβά λλειν φροντί δας. ὁ μοῦ τε, εἰ ρή σεται γὰ ρ τἀ ληθέ ς, καὶ ἄ λλως ὤ κνησα μή ποτε εἰ ς ἀ νά γκην ἔ λθωμεν ταῖ ς κατ̓ ἀ λλή λων ἀ ντιλογί αις τρῶ σαι τὴ ν ψυχή ν σου, ὀ φεί λουσαν ἐ ν τῇ καθαρᾷ περὶ τὸ ν Θεὸ ν εὐ λαβεί ᾳ τέ λειον τὸ ν μισθὸ ν τῆ ς θεοσεβεί ας καρποῦ σθαι. τῷ ὄ ντι γά ρ, ἐ ά ν σε πρὸ ς ἑ αυτοὺ ς ἐ πιστρέ ψωμεν ἡ μεῖ ς, ὀ λί γην σοι σχολὴ ν πρὸ ς τὰ δημό σια καταλεί ψομεν, καὶ παραπλή σιον ποιή σομεν, ὥ σπερ ἂ ν εἴ τις κυβερνή την, νεοπαγῆ ναῦ ν ἐ ν μεγά λῳ κλύ δωνι διευθύ νοντα, τῇ προσθή κῃ τοῦ φό ρτου καταβαρύ νοι, δέ ον ἀ φαιρεῖ ν τι τῶ ν ἀ γωγί μων καὶ συνεπικουφί ζειν ὡ ς δυνατό ν. ὅ θεν μοι δοκεῖ καὶ βασιλεὺ ς ὁ μέ γας, τὴ ν πολυπραγμοσύ νην ἡ μῶ ν ταύ την καταμαθώ ν, ἐ ᾶ σαι ἡ μᾶ ς ἐ φ̓ ἑ αυτῶ ν τὰ ς ἐ κκλησί ας οἰ κονομεῖ ν. Τοὺ ς μέ ντοι ταῖ ς ἀ δό λοις ἀ κοαῖ ς σου παρενοχλοῦ ντας ἐ ρωτηθῆ ναι βού λομαι, τί χεῖ ρον ἔ χει τὰ δημό σια παῤ ἡ μᾶ ς; ἢ τί μικρὸ ν ἢ μεῖ ζον τῶ ν κοινῶ ν ἐ κ τῆ ς ἡ μετέ ρας περὶ τὰ ς ἐ κκλησί ας οἰ κονομί ας ἠ λά ττωται; πλὴ ν εἰ μή τις λέ γοι βλά βην τοῖ ς πρά γμασι φέ ρειν, οἶ κον εὐ κτή ριον μεγαλοπρεπῶ ς κατεσκευασμέ νον ἀ ναστῆ σαι τῷ Θεῷ ἡ μῶ ν, καὶ περὶ αὐ τὸ ν οἴ κησιν, τὴ ν μὲ ν ἐ λευθέ ριον ἐ ξῃ ρημέ νην τῷ κορυφαί ῳ, τὰ ς δὲ ὑ ποβεβηκυί ας τοῖ ς θεραπευταῖ ς τοῦ θεί ου διανενεμημέ νας ἐ ν τά ξει, ὧ ν ἡ χρῆ σις κοινὴ πρό ς τε ὑ μᾶ ς τοὺ ς ἄ ρχοντας καὶ τοὺ ς παρεπομέ νους ὑ μῖ ν. τί να δὲ ἀ δικοῦ μεν, καταγώ για τοῖ ς ξέ νοις οἰ κοδομοῦ ντες, τοῖ ς τε κατὰ πά ροδον ἐ πιφοιτῶ σι καὶ τοῖ ς θεραπεί ας τινὸ ς διὰ τὴ ν ἀ σθέ νειαν δεομέ νοις, καὶ τὴ ν ἀ ναγκαί αν τού τοις παραμυθί αν ἐ γκαθιστῶ ντες, τοὺ ς νοσοκομοῦ ντας, τοὺ ς ἰ ατρεύ οντας, τὰ νωτοφό ρα, τοὺ ς παραπέ μποντας; τού τοις ἀ νά γκη καὶ τέ χνας ἕ πεσθαι, τά ς τε πρὸ ς τὸ ζῇ ν ἀ ναγκαί ας, καὶ ὅ σαι πρὸ ς εὐ σχή μονα βί ου διαγωγὴ ν ἐ φευρέ θησαν: οἴ κους πά λιν ἑ τέ ρους ταῖ ς ἐ ργασί αις ἐ πιτηδεί ους, ἅ περ πά ντα τῷ μὲ ν τό πῳ κό σμος, τῷ δὲ ἄ ρχοντι ἡ μῶ ν σεμνολό γημα, ἐ π̓ αὐ τὸ ν τῆ ς εὐ φημί ας ἐ πανιού σης. ὅ ς γε οὐ δὲ τού του ἕ νεκεν πρὸ ς τὴ ν ἐ πιστασί αν ἡ μῶ ν ἐ ξεβιά σθης, ὡ ς μό νος ἐ ξαρκῶ ν τῷ μεγέ θει τῆ ς γνώ μης τά τε κατερρυηκό τα τῶ ν ἔ ργων ἀ ναλαβεῖ ν, καὶ οἰ κί σαι τὰ ς ἀ οική τους, καὶ ὅ λως εἰ ς πό λεις τὰ ς ἐ ρημί ας μετασκευά σαι. τὸ ν οὖ ν εἰ ς ταῦ τα συνεργοῦ ντα ἐ λαύ νειν καὶ ὑ βρί ζειν, ἢ τιμᾷ ν καὶ περιέ πειν, ἀ κολουθό τερον ἦ ν; καὶ μὴ οἰ ηθῇ ς, ὦ ἄ ριστε, λό γον μό νον εἶ ναι τὰ παῤ ἡ μῶ ν: ἤ δη γά ρ ἐ σμεν ἐ ν τῷ ἔ ργῳ, τὰ ς ὕ λας τέ ως συμποριζό μενοι. Τὰ μὲ ν οὖ ν πρὸ ς τὴ ν τοῦ ἄ ρχοντος ἀ πολογί αν τοιαῦ τα. ἃ δὲ δεῖ πρὸ ς τὰ ς τῶ ν φιλαιτί ων μέ μψεις, ὡ ς Χριστιανῷ καὶ φί λῳ πεφροντικό τι ἡ μῶ ν τῆ ς ὑ πολή ψεως ἀ ποκρί νασθαι, ἀ ναγκαῖ ον νῦ ν ἀ ποσιωπῆ σαι, ὡ ς καὶ μακρό τερα τοῦ μέ τρου τῆ ς ἐ πιστολῆ ς, καὶ ἄ λλως οὐ κ ἀ σφαλῆ γρά μμασιν ἀ ψύ χοις καταπιστεύ εσθαι. ἵ να δὲ μὴ τὸ ν πρὸ τῆ ς συντυχί ας χρό νον ταῖ ς διαβολαῖ ς τινῶ ν ὑ παχθεί ς, ὑ φεῖ ναί τι τῆ ς περὶ ἡ μᾶ ς εὐ νοί ας ἀ ναγκασθῇ ς, τὸ τοῦ̓ Αλεξά νδρου ποί ησον. καὶ γὰ ρ ἐ κεῖ νό ν φασι, διαβαλλομέ νου τινὸ ς τῶ ν συνή θων, τὴ ν μὲ ν ἑ τέ ραν τῶ ν ἀ κοῶ ν ἀ νεῖ ναι τῷ διαβά λλοντι, τὴ ν δὲ ἑ τέ ραν ἐ πιμελῶ ς ἐ πιφρά ξασθαι τῇ χειρί, ἐ νδεικνύ μενον ὅ τι δέ οι τὸ ν ὀ ρθῶ ς κρί νειν μέ λλοντα μὴ ὅ λον εὐ θὺ ς τοῖ ς προλαβοῦ σιν ἀ πά γεσθαι, ἀ λλὰ τὸ ἥ μισυ τῆ ς ἀ κροά σεως ἀ κέ ραιον διασώ ζειν πρὸ ς ἀ πολογί αν τῷ μὴ παρό ντι.