Reader

Καὶ τί ς οὕ τω φιλό πολις, ὃ ς τὴ ν ἐ νεγκοῦ σαν καὶ θρεψαμέ νην πατρί δα ἴ σα γονεῦ σι τιμῶ ν, ὡ ς αὐ τὸ ς σύ, κοινῇ τε πά σῃ τῇ πό λει καὶ ἰ δί ᾳ ἑ κά στῳ τὰ ἀ γαθὰ συνευχό μενος, καὶ οὐ κ εὐ χό μενος μό νον, ἀ λλὰ καὶ βεβαιῶ ν τὰ ς εὐ χὰ ς διὰ σαυτοῦ; δύ νασαι γά ρ που σὺ ν Θεῷ τὰ τοιαῦ τα, καὶ δύ ναιό γε ἐ πὶ μή κιστον, οὕ τω χρηστὸ ς ὤ ν.̓ Αλλ̓ ὅ μως ἐ πὶ σοῦ ὄ ναρ ἐ πλού τησεν ἡ πατρὶ ς ἡ μῶ ν, ἄ νδρα μὲ ν ἔ χουσα τὸ ν τὴ ν ἐ πιμέ λειαν αὐ τῆ ς ἐ πιτραπέ ντα, οἷ ον οὔ φασιν ἄ λλον οἱ τὰ παλαιό τατα τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν ἐ πιστά μενοι ἐ πὶ τῶ ν ἀ ρχικῶ ν θρό νων πρό τερον ἀ ναβῆ ναι, ἐ πηρεί ᾳ δέ τινων ἀ φαιρεθεῖ σα ταχέ ως, οἳ τὸ ἐ λεύ θερον τοῦ ἀ νδρὸ ς καὶ ἀ θώ πευτον τοῦ πρὸ ς αὐ τὸ ν πολέ μου ἀ φορμὴ ν ἐ ποιή σαντο, καὶ διαβολὰ ς αὐ τῷ κατεσκεύ ασαν, λαθό ντες τὰ ς ἀ κοὰ ς τῆ ς σῆ ς τελειό τητος. διὸ πανδημεὶ πά ντες σκυθρωπά ζομεν, ζημιωθέ ντες ἄ ρχοντα μό νον δυνά μενον εἰ ς γό νυ κλιθεῖ σαν ἤ δη τὴ ν πό λιν ἡ μῶ ν ἀ νορθῶ σαι, ἀ ληθῆ φύ λακα τοῦ δικαί ου, εὐ πρό σιτον τοῖ ς ἀ δικουμέ νοις, φοβερὸ ν τοῖ ς παρανομοῦ σιν, ἴ σον καὶ πέ νησι καὶ πλουσί οις, καὶ τὸ μέ γιστον, τὰ τῶ ν Χριστιανῶ ν πρά γματα πρὸ ς τὴ ν ἀ ρχαί αν ἐ πανά γοντα τιμή ν. τὸ γά ρ, ὅ τι ἀ δωρό τατος ὧ ν ἴ σμεν ἀ νθρώ πων, καὶ οὐ δενὶ παρὰ τὸ δί καιον χαριζό μενος, ὡ ς μικρό τερα τῆ ς λοιπῆ ς ἀ ρετῆ ς τοῦ ἀ νδρὸ ς παρελί πομεν. Ταῦ τα ὀ ψὲ μὲ ν τοῦ καιροῦ μαρτυροῦ μεν, ὥ σπερ οἱ μονῳ δοῦ ντες ἑ αυτοὺ ς παραμυθού μενοι, οὐ χὶ τοῖ ς πρά γμασί τι ποιοῦ ντες χρή σιμον. πλὴ ν οὐ δὲ τοῦ το ἄ χρηστον, ἐ ν τῇ μεγά λῃ σου ψυχῇ τὴ ν μνή μην τοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ ποκεῖ σθαι, χά ριν τε εἰ δέ ναι ὡ ς εὐ εργέ τῃ τῆ ς ἐ νεγκού σης, καὶ εἴ τις ἐ πιφύ οιτο αὐ τῷ τῶ ν διὰ τὸ μὴ προτιμηθῆ ναι τοῦ δικαί ου χαλεπαινό ντων, ὑ περμαχεῖ ν καὶ προΐ στασθαι, πᾶ σι ποιή σαντα φανερό ν, ὅ τι οἰ κεῖ ον σεαυτῷ τὸ ν ἄ νδρα τί θεσαι, ἀ ρκοῦ σαν ἀ φορμὴ ν εἰ ς οἰ κειό τητα τὴ ν ἀ γαθὴ ν περὶ αὐ τοῦ μαρτυρί αν τιθέ μενος καὶ τὴ ν τῶ ν πραγμά των πεῖ ραν, οὐ κατὰ τὴ ν τῶ ν χρό νων ἀ ναλογί αν ὑ πά ρχουσαν. ἃ γὰ ρ οὐ δ̓ ἂ ν ἐ ν πολλοῖ ς ἔ τεσι παῤ ἄ λλου γέ νοιτο, ταῦ τα ἐ ν ὀ λί γῳ παῤ αὐ τοῦ κατώ ρθωται. ἀ ρκοῦ σα δ̓ ἡ μῖ ν χά ρις καὶ τῶ ν συμβά ντων παραμυθί α, ἐ ὰ ν καὶ βασιλεῖ συστή σῃ ς αὐ τό ν, καὶ τὰ ς ἐ πενεχθεί σας αὐ τῷ διαβολὰ ς ἀ ποσκευά σῃ. ταῦ τά σοι πᾶ σαν οἴ ου τὴ ν πατρί δα διὰ μιᾶ ς τῆ ς ἡ μετέ ρας φωνῆ ς διαλέ γεσθαι, καὶ κοινὴ ν εἶ ναι πά ντων εὐ χή ν, γενέ σθαι τι τῷ ἀ νδρὶ διὰ τῆ ς σῆ ς τελειό τητος δεξιό ν.