Reader

Πά νυ πολλὴ ν σπουδὴ ν ἐ νστησά μενος πειθαρχῆ σαι μερικῶ ς γοῦ ν καὶ τῷ βασιλικῷ προστά γματι καὶ τῷ φιλικῷ τῆ ς σῆ ς τιμιό τητος γρά μματι, οὗ ἐ γὼ πά ντα λό γον καὶ πᾶ σαν γνώ μην γέ μειν ὀ ρθῆ ς προαιρέ σεως καὶ ἀ γαθῆ ς διανοί ας πεπί στευκα, εἰ ς ἔ ργον ἀ γαγεῖ ν τὴ ν προθυμί αν οὐ κ ἐ πετρά πην. αἴ τιον δὲ τὸ μὲ ν πρῶ τον καὶ ἀ ληθέ στατον αἱ ἐ μαὶ ἁ μαρτί αι, πανταχοῦ μοι προαπαντῶ σαι καὶ ὑ ποσκελί ζουσαί μου τὰ διαβή ματα: ἔ πειτα καὶ ἡ τοῦ δοθέ ντος ἡ μῖ ν εἰ ς συνεργί αν ἐ πισκό που πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ λλοτρί ωσις. οὐ κ οἶ δα γὰ ρ ὅ τι παθὼ ν ὁ αἰ δεσιμώ τατος ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν Θεό δοτος, ὁ ἐ παγγειλά μενος ἡ μῖ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς πά ντα συμπρά ξειν, καὶ προθύ μως ἡ μᾶ ς ἀ πὸ Γητασῶ ν ἐ πὶ Νικό πολιν καταγαγώ ν, ἐ πειδὴ εἶ δεν ἡ μᾶ ς ἐ πὶ τῆ ς πό λεως, οὕ τως ἡ μᾶ ς ἐ βδελύ ξατο, καὶ οὕ τως ἐ φοβή θη τὰ ς ἁ μαρτί ας ἡ μῶ ν, ὡ ς μή τε εἰ ς ἑ ωθινὴ ν εὐ χὴ ν μή τε εἰ ς ἑ σπερινὴ ν ἀ νασχέ σθαι ἡ μᾶ ς παραλαβεῖ ν: δί καια μὲ ν ποιῶ ν, ὡ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς, καὶ πρέ ποντα τῷ ἐ μῷ βί ῳ, οὐ λυσιτελοῦ ντα δὲ τῇ κοινῇ καταστά σει τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν βουλευό μενος. τὴ ν δὲ αἰ τί αν τού των προέ φερεν ἡ μῖ ν, ὅ τι ἠ νεσχό μεθα εἰ ς κοινωνί αν τὸ ν αἰ δεσιμώ τατον ἐ πί σκοπον Εὐ στά θιον παραδέ ξασθαι. τὸ μέ ντοι γενό μενον παῤ ἡ μῶ ν τοιοῦ τό ν ἐ στιν.̔ Ημεῖ ς, κληθέ ντες εἰ ς σύ νοδον παρὰ τοῦ ἀ δελφοῦ Θεοδό του τελουμέ νην καὶ ὁ ρμή σαντες δἰ ἀ γά πην ὑ πακοῦ σαι τῇ κλή σει, ἵ να μὴ δό ξωμεν ἄ πρακτον καὶ ἀ ργὴ ν ποιεῖ σθαι τὴ ν συντυχί αν, ἐ σπουδά σαμεν εἰ ς λό γους ἐ λθεῖ ν τῷ προειρημέ νῳ ἀ δελφῷ Εὐ σταθί ῳ. καὶ προετεί ναμεν αὐ τῷ τὰ περὶ τῆ ς πί στεως ἐ γκλή ματα, ὅ σα προφέ ρουσιν αὐ τῷ οἱ περὶ τὸ ν ἀ δελφὸ ν Θεό δοτον, καὶ ἠ ξιώ σαμεν, εἰ μὲ ν ἕ πεται τῇ ὀ ρθῇ πί στει, φανερὸ ν ἡ μῖ ν καταστῆ σαι, ὥ στε ἡ μᾶ ς εἶ ναι κοινωνικού ς: εἰ δὲ ἀ λλοτρί ως ἔ χει, ἀ κριβῶ ς εἰ δέ ναι, ὅ τι καὶ ἡ μεῖ ς ἕ ξομεν πρὸ ς αὐ τὸ ν ἀ λλοτρί ως. πολλῶ ν τοί νυν γενομέ νων λό γων πρὸ ς ἀ λλή λους, καὶ πά σης ἐ κεί νης τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ ν τῇ περὶ τού των σκέ ψει δαπανηθεί σης, καταλαβού σης λοιπὸ ν τῆ ς ἑ σπέ ρας, διεκρί θημεν ἀ π̓ ἀ λλή λων, εἰ ς οὐ δὲ ν ὁ μολογού μενον πέ ρας τὸ ν λό γον προαγαγό ντες. τῇ δὲ ἑ ξῆ ς πά λιν, ἕ ωθεν σνγκαθεσθέ ντες, περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν διελεγό μεθα, ἐ πελθό ντος ἤ δη καὶ τοῦ ἀ δελφοῦ Ποιμενί ου, τοῦ πρεσβυτέ ρου τῆ ς Σεβαστεί ας, καὶ σφοδρῶ ς ἡ μῖ ν τὸ ν ἐ ναντί ον γυμνά ζοντος λό γον. κατὰ μικρὸ ν οὖ ν ἡ μεῖ ς τε, ὑ πὲ ρ ὧ ν ἔ δοξεν ἡ μῖ ν ἐ γκαλεῖ ν, ἀ πελυό μεθα, κἀ κεί νους εἰ ς τὴ ν τῶ ν ἐ πιζητουμέ νων ὑ φ̓ ἡ μῶ ν συγκατά θεσιν προηγά γομεν, ὥ στε χά ριτι τοῦ Κυρί ου εὑ ρεθῆ ναι ἡ μᾶ ς μηδὲ εἰ ς τὸ σμικρό τατον πρὸ ς ἀ λλή λους διαφερομέ νους. οὕ τω τοί νυν περὶ ἐ ννά την που ὥ ραν ἀ νέ στημεν ἐ πὶ τὰ ς προσευχά ς, εὐ χαριστή σαντες τῷ Κυρί ῳ τῷ δό ντι ἡ μῖ ν τὸ αὐ τὸ φρονεῖ ν καὶ τὸ αὐ τὸ λέ γειν. ἐ πὶ τού τοις ἔ δει με καὶ ἔ γραφό ν τινα παρὰ τοῦ ἀ νδρὸ ς ὁ μολογί αν λαβεῖ ν, ὥ στε καὶ τοῖ ς ἐ ναντιουμέ νοις αὐ τῷ φανερὰ ν γενέ σθαι τὴ ν συγκατά θεσιν, καὶ τοῖ ς λοιποῖ ς ἱ κανὴ ν εἶ ναι τοῦ ἀ νδρὸ ς τῆ ς προαιρέ σεως τὴ ν ἀ πό δειξιν. ἀ λλ̓ ἐ βουλή θην αὐ τὸ ς ὑ πὲ ρ πολλῆ ς ἀ κριβεί ας, τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς συντυχὼ ν τοῖ ς περὶ Θεό δοτον, παῤ αὐ τῶ ν λαβεῖ ν γραμματεῖ ον πί στεως, καὶ αὐ τὸ προτεῖ ναι τῷ προειρημέ νῳ: ἵ να ἀ μφό τερα γέ νηται, ἥ τε ὀ ρθὴ πί στις παῤ αὐ τοῦ ὁ μολογηθῇ, καὶ αὐ τοὶ πληροφορηθῶ σι, μηδεμί αν ἔ χοντες ἀ ντιλογί ας ὑ πό θεσιν ἐ κ τοῦ τὰ ς παῤ αὐ τῶ ν προτά σεις παραδεχθῆ ναι. ἀ λλὰ πρὶ ν μαθεῖ ν τί νος ἕ νεκεν συνετύ χομεν, καὶ τί ἡ μῖ ν ἐ κ τῆ ς ὁ μιλί ας κατώ ρθωται, οἱ περὶ τὸ ν ἐ πί σκοπον Θεό δοτον οὐ κέ τι ἡ μᾶ ς εἰ ς τὴ ν σύ νοδον προτρέ ψασθαι κατηξί ωσαν. ἀ λλ̓ ἀ πὸ μέ σης ἀ νεζεύ ξαμεν τῆ ς ὁ δοῦ, ἀ θυμή σαντες, ὅ τι ἀ τελεῖ ς ἡ μῖ ν ποιοῦ σι τοὺ ς ὑ πὲ ρ τῆ ς εἰ ρή νης τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καμά τους. Μετὰ ταῦ τα τοί νυν, ἐ πειδὴ κατέ λαβεν ἡ μᾶ ς ἡ ἀ νά γκη τῆ ς ἐ πὶ τὴ ν̓ Αρμενί αν ὁ δοῦ, εἰ δὼ ς τοῦ ἀ νδρὸ ς τὸ ἰ διό τροπον καὶ βουλό μενος ὑ πὸ μά ρτυρι ἀ ξιοπί στῳ αὐ τό ς τε ὑ πὲ ρ τῶ ν πεπραγμέ νων ἀ πολογή σασθαι κἀ κεῖ νον πληροφορῆ σαι, ἦ λθον ἐ πὶ τὰ Γή τασα τὸ ν ἀ γρὸ ν τοῦ θεοφιλεστά του ἐ πισκό που Μελετί ου, συμπαρό ντος μοι καὶ αὐ τοῦ τοῦ προειρημέ νου Θεοδό του: καὶ οὕ τως ἐ κεῖ, ἐ πειδὴ ἐ νεκλή θημεν παῤ αὐ τοῦ ἐ πὶ τῇ πρὸ ς Εὐ στά θιον συναφεί ᾳ, εἶ πον τὸ ἐ κ τῆ ς συντυχί ας κατό ρθωμα, ὅ τι ἔ λαβον αὐ τὸ ν εἰ ς πά ντα ἡ μῖ ν ὁ μοδοξοῦ ντα. ὡ ς δὲ διεβεβαιοῦ το ἔ ξαρνον γεγενῆ σθαι μετὰ τὴ ν ἀ φ̓ ἡ μῶ ν ἀ ναχώ ρησιν, καὶ διαβεβαιοῦ σθαι αὐ τὸ ν τοῖ ς ἰ δί οις αὐ τοῦ μαθηταῖ ς, ἦ μὲ ν εἰ ς μηδὲ ν ἡ μῖ ν περὶ τῆ ς πί στεως συντεθεῖ σθαι, ἀ πή ντων ἐ γὼ πρὸ ς ταῦ τἁ καὶ σκό πει, θαυμασιώ τατε, εἰ μὴ δικαιοτά τας καὶ ἀ ναντιρρή τους ἐ ποιού μην πρὸ ς τοῦ το τὰ ς ἀ ποκρί σεισ̓, ὅ τι ἐ γὼ μὲ ν πέ πεισμαι, εἰ κά ζων ἐ κ τῆ ς λοιπῆ ς εὐ σταθεί ας τοῦ ἀ νδρό ς, μὴ οὕ τως αὐ τὸ ν κού φως περιτρέ πεσθαι πρὸ ς τὰ ἐ ναντί α, μηδὲ νῦ ν μὲ ν ὁ μολογεῖ ν νῦ ν δὲ ὑ πὲ ρ ὧ ν εἶ πεν ἀ ρνεῖ σθαι, ἄ νδρα καὶ τὸ ὑ πὲ ρ τῶ ν τυχό ντων ψεῦ δος ὡ ς φοβερὸ ν ἀ ποφεύ γοντα, μὴ ὅ τι γε περὶ τῶ ν τηλικού των πραγμά των καὶ οὕ τω παρὰ πᾶ σι βεβοημέ νων, ἑ λέ σθαι ἄ ν ποτε ἐ ναντιωθῆ ναι τῇ ἀ ληθεί ᾳ. εἰ δὲ ἄ ρα καὶ ἀ ληθῆ εἶ ναι συμβῇ τὰ θρυλλού μενα παῤ ὑ μῶ ν, προτεῖ ναι αὐ τῷ γραμματεῖ ον πᾶ σαν ἔ χον τῆ ς ὀ ρθῆ ς πί στεως τὴ ν ἀ πό δειξιν χρή. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν εὕ ρω αὐ τὸ ν συντιθέ μενον ἐ γγρά φως, ἐ πιμενῶ τῇ κοινωνί ᾳ: ἐ ὰ ν δὲ λά βω ἀ ναδυό μενον, ἀ ποστή σομαι αὐ τοῦ τῆ ς συναφεί ας. ἀ ποδεξαμέ νου τὸ ν λό γον τοῦ ἐ πισκό που Μελετί ου καὶ τοῦ ἀ δελφοῦ Διοδώ ρου τοῦ συμπρεσβυτέ ροὑ παρῆ ν γὰ ρ τοῖ ς γινομέ νοισ̓, συνθέ μενος ὁ αἰ δεσιμώ τατος ἀ δελφὸ ς Θεό δοτος ἐ κεῖ, καὶ παρακαλέ σας ἡ μᾶ ς κατελθεῖ ν ἐ πὶ Νικό πολιν, ἵ να καὶ τὴ ν ἐ κκλησί αν αὐ τοῦ ἐ πισκεψώ μεθα, καὶ αὐ τὸ ν λά βωμεν τῆ ς μέ χρι Σατά λων ὁ δοιπορί ας συνέ μπορον, καταλιπὼ ν ἡ μᾶ ς ἐ ν Γητά σοις, ἐ πειδὴ κατελά βομεν τὴ ν Νικό πολιν, ἐ πιλαθό μενος ὧ ν τε παῤ ἐ μοῦ ἤ κουσεν. ὧ ν τε συνέ θετο ἡ μῖ ν, ἐ κεί ναις ταῖ ς ὕ βρεσι καὶ ταῖ ς ἀ τιμί αις, ἃ ς μικρῷ πρό σθεν διηγησά μην, καταισχύ νας ἡ μᾶ ς ἀ πέ πεμψε. Πῶ ς οὖ ν ἦ ν δυνατό ν μοι, τιμιωτά τη κεφαλή, ποιῆ σαί τι τῶ ν προστεταγμέ νων, καὶ δοῦ ναι ἐ πισκό πους τῇ̓ Αρμενί ᾳ, οὕ τω πρό ς με τοῦ κοινωνοῦ τῆ ς φροντί δος διατεθέ ντος, παῤ οὗ ἐ γὼ προσεδό κων τοὺ ς ἐ πιτηδεί ους ἄ νδρας εὐ ρή σειν; διὰ τὸ εἶ ναι ἐ ν τῇ παροικί ᾳ αὐ τοῦ καὶ εὐ λαβεῖ ς καὶ συνετοὺ ς καὶ τῆ ς γλώ ττης ἐ μπεί ρους καὶ τὰ λοιπὰ ἰ διώ ματα τοῦ ἔ θνους ἐ πισταμέ νους: ὧ ν εἰ δὼ ς τὰ ὀ νό ματα, ἑ κὼ ν σιωπή σομαι, ἵ να μή τι ἐ μπό διον γέ νηται πρὸ ς τὸ ἐ ν ἑ τέ ρῳ γοῦ ν χρό νῳ χρησιμευθῆ ναι τὴ ν̓ Αρμενί αν. Καὶ νῦ ν γενό μενος μέ χρι Σατά λων ἐ ν τοιού τῳ σώ ματι, τὰ μὲ ν λοιπὰ ἔ δοξα τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι καθιστᾷ ν, εἰ ρηνεύ σας τοὺ ς τῆ ς̓ Αρμενί ας ἐ πισκό πους, καὶ διαλεχθεὶ ς αὐ τοῖ ς τὰ πρέ ποντα, ὥ στε ἀ ποθέ σθαι τὴ ν συνή θη ἀ διαφορί αν καὶ ἀ ναλαβεῖ ν τὴ ν γνησί αν τοῦ Κυρί ου ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν σπουδή ν, δοὺ ς αὐ τοῖ ς καὶ τύ πους περὶ τῶ ν ἀ διαφό ρως κατὰ τὴ ν̓ Αρμενί αν παρανομουμέ νων, ὅ πως αὐ τοῖ ς προσῆ κεν ἐ πιμελεῖ σθαι. ἐ δεξά μην δὲ καὶ ψηφί σματα παρὰ τῆ ς ἐ κκλησί ας Σατά λων, παρά κλησιν ἔ χοντα δοθῆ ναι αὐ τοῖ ς παῤ ἡ μῶ ν ἐ πί σκοπον. ἐ πιμελὲ ς δέ μοι τοῦ το ἐ γέ νετο, καὶ τὴ ν περιχυθεῖ σαν βλασφημί αν τῷ ἀ δελφῷ ἡ μῶ ν Κυρί λλῳ τῷ ἐ πισκό πᾠ Αρμενί ας ἀ νερευνῆ σαι: καὶ διὰ τῆ ς χά ριτος τοῦ Θεοῦ εὕ ρομεν αὐ τὴ ν ψευδῶ ς κινηθεῖ σαν ἐ κ διαβολῆ ς τῶ ν μισού ντων αὐ τό ν: ἣ ν καὶ φανερῶ ς ὡ μολό γησαν ἐ φ̓ ἡ μῶ ν. καὶ ἐ δό ξαμεν μετρί ως ἡ μεροῦ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν τὸ ν ἐ ν Σατά λοις λαό ν, ὥ στε μηκέ τι αὐ τοῦ τὴ ν κοινωνί αν φεύ γειν. εἰ δὲ μικρὰ ταῦ τα καὶ οὐ δενὸ ς ἄ ξια, ἀ λλὰ παῤ ἡ μῶ ν οὐ δὲ ν ἦ ν πλέ ον δυνατὸ ν γενέ σθαι, διὰ τὴ ν ἐ κ τῆ ς τοῦ διαβό λου περιεργί ας ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν πρὸ ς ἀ λλή λους ἀ συμφωνί αν. ταῦ τά με ἔ δει σιωπᾷ ν, ἵ να μὴ δό ξω δημοσιεύ ειν ἐ μαυτοῦ τὰ ὀ νεί δη: ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ οὐ κ ἦ ν ἄ λλως ἀ πολογή σασθαί σου τῇ μεγαλοφυΐ ᾳ, εἰ ς ἀ νά γκην ἦ λθον πᾶ σαν τῶ ν γεγονό των τὴ ν ἀ λή θειαν διηγή σασθαι.