Reader

EPISTOLA AD GALATAS. CAPUT VI.

« Fratres, et si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spirituales estis, hujusmodi instruite in spiritu lenitatis, considerans teipsum, ne et ut tenteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi. Nam si quis existimat se aliquid esse cum nihil sit, ipse se seducit. Opus autem suum probet unusquisque, et sic in semetipso tantum gloriam habebit, et non in altero. Unusquisque enim onus suum portabit. Communicet autem is qui catechizatur verbo, qui se catechizat in omnibus bonis. Nolite errare. Deus non irridetur. Quae enim seminaverit homo, haec et metet. Quoniam qui seminat in carne sua, de carne et metet corruptionem; qui autem seminat in Spiritu, de Spiritu metet vitam aeternam. Bonum autem facientes non deficiamus; tempore enim suo metemus, non deficientes. Ergo dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei. Videte qualibus litteris scripsi vobis mea manu. Quicunque enim volunt placere in carne, hi cogunt vos circumcidi; tantum, ut crucis Christi persecutionem non patiantur. Neque enim qui circumciduntur, legem custodiunt, sed volunt vos circumcidi, ut in carne vestra glorientur. Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo! In Christo enim Jesu, neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium, sed nova creatura. Et quicunque hanc regulam secuti fuerint, pax super illos et misericordia et super Israel Dei. De caetero nemo mihi molestus sit. Ego enim stigmata Domini Jesu in corpore meo porto. Gratia Domini Jesu Christi cum spiritu vestro, fratres. Amen.» EXPOSITIO.

228 Postquam in communitate omnem Ecclesiam correxit et instruxit, nunc divisim admonet praelatos, ut in lenitate instruant peccantes subditos, et econverso admonet subditos ut aequo animo in omni obedientia audiant praelatos, dicens: Quia vivitis Spiritu, ambulate Spiritu; vos autem qui spiritales estis, id est praelati: omnis enim perfectus etiam si officio careat, imperfecto tamen praelatus est; vos, inquam, spiritales licet in aliquo delicto praeoccupatus fuerit aliquis; nec mirum si peccat quia homo: praeoccupatus dicit non quod ex industria peccaverit, sed quia providere sibi nescivit, vos, inquam, praelati instruite hominem hujusmodi in spiritu, non furoris, sed in spiritu leuitatis. Nunc de plurali transit ad singularem loquens similiter cuilibet praelato. Cum lenitate corrige delinquentem tu, quicunque praelate, considerans teipsum, ne tu etiam tenteris similiter. Saepe enim Deus sic pie disponit ut, qui indignando obhorret casum proximi, in idem praecipitetur, vel in pejus. Nec solum instruatis delinquentem, sed etiam portate onera alter alterius, praelatus onus subditi. Portate dico compatiendo, orando, et jejunando ut fiat ei remissio. Et sic vicissim supportando vos adimplebitis legem Christi. Christus enim nescius peccati, dum peccata nostra in cruce portavit, hanc in se legem attulit, ut alter sic portaret peccatum proximi. Considera teipsum, ne similiter tenteris. Nam si quis inconsiderate agens, existimat se esse aliquid, cum ex se nihil sit, et si gratia in eo aliquid sit, ipse sic opinans seducit seipsum, id est seductor sui ipsius est. Nolite seduci, sed unusquisque probet, id est videat, an probabile sit opus suum, et sic probatus habebit gloriam tantummodo in semetipso, id est apud se in conscientia, et non in altero, id est non in consideratione et contemptu alterius. In se debet gloriari non in altero. Nam unusquisque seu justus, seu peccator, portabit in die illo onus suum, id est manipulum suum, quem opera sua colligere digna sunt, seu bonum, seu malum. Vel ita de peccatore tantum sermo sit. Tu, ut juste, ne glorieris in contemptu peccatoris. Nam unusquisque peccator portabit onus suum, id est pondus peccati sui.

Admonitis praelatis, quales se debeant exhibere subditis, admonet subditos ut reverenter obediant praelatis, dicens: Praelatus cum lenitate instruat subditum. Is autem qui cathechizatur, id est qui instruitur, licet non exemplo boni operis: sed saltem verbo: is, inquam, communicet et obediat et in omnibus bonis quae facit et hortatur. Ei dico qui se catechizat, id est qui instruit illum. Dico communicate his qui vos instruunt, et nolite errare, id est nolite vos excusare, dicentes non esse obediendum eis qui verbo bene docent, et non sic agunt, ideo nolite sic errare, quia Deus non irridetur, id est non calva occasione decipietur. Quod si deciperetur, irrisibilis esset. Vere non irridetur, quia quae seminaverit homo, haec utique metet. Et vere seminata metet, quoniam qui seminat in carne sua, id est qui operatur corruptibilia carnis desideria, hic utique metet de carne corruptionem, quia seminavit corruptionem. Qui vero seminat in Spiritu, id est secundum rationem, hic metet de Spiritu spiritalia, scilicet, vitam aeternam. Postquam divisim praelatos, deinde subditos instruxit, iterum omnem Ecclesiam mistim admonet, dicens: Vos praelati in lenitate subditos instruite. Vos subditi in omni bono his qui vos instruunt, communicate. Omnes autem, tam praelati quam subditi, aeque bonum facientes non deficiamus bene operando. Nec deficere debemus in operando, quia metemus mercedem operis tempore suo, id est opportuno, non deficientes in metendo. Et quia metemus non deficientes, ergo, dum tempus operandi habemus, id est in hoc mundo: operemur bonum ad omnes, maxime tamen ad domesticos fidei. Prius enim fidelibus necessaria ministrare debemus, dehinc si superabundat etiam infidelibus.

Ab hoc loco Apostolus propria manu praescripsit Epistolam, ne Galatae ambigerent hanc Epistolam 229 esse Pauli, quia destruebat hic circumcisionem, de quo illi pseudo dixerant Galatis quod modo Paulus doceret circumcisionem. Unde sic ait: Ut haec praecepta credatis esse mea, videte qualibus litteris scripsi vobis, ab hinc mea propria manu, ut cognitione scripturae meae certi essetis hanc Epistolam esse meam. Et his quae scripsi obedire debetis, non illis. Quicunque enim volunt placere illis Judaeis in carne, id est in carnalibus persuasis, hi cogunt vos circumcidi. Cogunt utique, quia importuno sermone vos compellunt ad id quod rationibus comprobare nesciunt. Cogunt vos circumcidi, hoc tantummodo intendentes, ut non patiantur a Judaeis persecutionem crucis Christi, quam praedicant. Judaei enim crucem Christi cum circumcisione bene concedebant praedicari. Vere ideo tantum ne patiantur, quia amore legis nihil faciunt. Quod sic ait: Hi pseudo qui circumciduntur non custodiunt legem, sed pro eo solo volunt vos circumcidi, ut glorientur apud alios in carne vestra circumcisa. Aiunt enim illis: Videte quantum incrementum per nos lex vestra habeat, illi gloriantur in carne. Sed mihi absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi! Ego enim nec quaero, nec praedico gloriam, nisi crucis. Per quem crucem. Crux enim secundum Priscianum, de dubiis generibus est; et secundum Haimonem, in Graeco, masculini, et ideo translator noluit mutare relationem. Per quem crucem, vel per quem Christum crucifixum, quod idem valet. Mundus est mihi crucifixus, ita quod nihil amplius de suis oblectamenti offerat mihi mundus. Ego etiam crucifixus sum mundo; quod si mihi mundus aliqua offert, ita crux Christi me confirmatum astrinxit quod non possim declinare ab illa. Ideo in cruce tantum glorior, quia in Christo Jesu neque circumcisio valet aliquid, neque praeputium, sed solummodo nova creatura, id est fides quae innovat mentem, et etiam carnem quam facit a peccatis liberam. Non ideo addidit praeputium, quod aliquid putaret illud valere ad fidem, sed ut ostenderet circumcisionem non plus conferre in Christo quam praeputium. Ego tantum glorior in cruce, et quicunque hanc regulam crucis secuti fuerint, ut in ea tantum glorientur, pax fit super illos Galatas qui non peccaverunt, et misericordia, id est secunda remissio his qui lapsi sunt. Et non tantum super illos, sed etiam super omnem Israel, non qui fuerit carnis, sed Dei. In Christo tantum quaerite gloriam. De caetero, id est de circumcisione( quam excludo) nemo mihi molestus sit. Vel ita in praeterito me molestati estis, sed de caetero, id est amodo, videte ne quis mihi molestus sit. Nec debetis me molestare. Ego enim porto in corpore meo stigmata Domini Jesu Christi. Stigma dicitur signum, quod fit calido ferro. Hic autem Paulus catenas et caetera tormenta sustinens, pro Christo stigmata, id est signa, quod miles Christi esset, in corpore portabat. Gratia Domini nostri Jesu Christi sit cum spiritu vestro, fratres. Amen.