Reader

Corydon: OrnytusC. Nondum solis equos declinis​ mitigat aestas, quamvis et madidis incumbant prela racemiset spument rauco ferventia musta susurro. cernis ut ecce pater quas tradidit, Ornyte, vaccaemolle sub hirsuta latus explicuere genista? nos quoque vicinis cur non succedimus umbris? torrida cur solo defendimus ora galero? O. hoc potius, frater Corydon, nemus, antra petamusista patris Fauni, graciles ubi pinea densetsilva comas rapidoque caput levat obvia soli, bullantes ubi fagus aquas radice sub ipsaprotegit et ramis errantibus implicat umbras. C. quo me cumque vocas, sequor, Ornyte; nam mea Leuce, dum negat amplexus nocturnaque gaudia nobis, pervia cornigeri fecit sacraria Fauni. prome igitur calamos et si qua recondita servas. nec tibi defuerit mea fistula, quam mihi nupermatura docilis compegit harundine Ladon. O. et iam captatae pariter successimus umbrae. sed quaenam sacra descripta est pagina fago, quam modo nescio quis properanti falce notavit? aspicis ut virides etiam nunc littera rimasservet et arenti nondum se laxet hiatu? C. Ornyte, fer propius tua lumina: tu potes altocortice​* descriptos citius percurrere versus; nam tibi longa satis pater internodia largusprocerumque dedit mater non invida corpus. O. non pastor, non haec triviali more viator, sed deus ipse canit: nihil armentale resultat, nec montana sacros distinguunt iubila versus. C. mira refers; sed rumpe moras oculoque sequaciquamprimum nobis divinum perlege carmen. O.' qui iuga, qui silvas tueor, satus aethere Faunus, haec populis ventura cano: iuvat arbore sacralaeta patefactis incidere carmina fatis.​* vos o praecipue nemorum gaudete coloni, vos populi gaudete mei: licet omne vagetursecuro custode pecus nocturnaque pastorclaudere fraxinea nolit praesepia crate: non tamen insidias praedator ovilibus ullasafferet aut laxis abiget iumenta capistris. aurea secura cum pace renascitur aetaset redit ad terras tandem squalore situquealma Themis posito iuvenemque beata sequuntursaecula, maternis causam qui vicit Iulis.​* dum populos deus ipse reget, dabit impia victaspost tergum Bellona manus spoliataque telisin sua vesanos torquebit viscera morsuset, modo quae toto civilia distulit orbe, secum bella geret: nullos iam Roma Philipposdeflebit, nullos ducet captiva triumphos; omnia Tartareo subigentur carcere bellaimmergentque caput tenebris lucemque timebunt. candida pax aderit; nec solum candida vultu, qualis saepe fuit quae​* libera Marte professo, quae domito procul hoste tamen grassantibus armispublica​* diffudit tacito discordia ferro: omne procul vitium simulatae cedere pacisiussit et insanos Clementia contudit enses. nulla catenati feralis pompa senatuscarnificum lassabit opus, nec carcere plenoinfelix raros numerabit Curia patres. plena quies aderit, quae stricti nescia ferrialtera Saturni referet Latialia regna, altera regna Numae, qui primus ovantia caedeagmina, Romuleis et adhuc ardentia castrispacis opus docuit iussitque silentibus armisinter sacra tubas, non inter bella, sonare. iam nec adumbrati faciem mercatus honorisnec vacuos tacitus fasces et inane tribunalaccipiet consul; sed legibus omne reductisius aderit, moremque fori vultumque prioremreddet et afflictum melior deus auferet aevum. exultet quaecumque notum gens ima iacentemerectumve colit boream, quaecumque vel ortuvel patet occasu mediove sub aethere fervit.​* cernitis ut puro nox iam vicesima caelofulgeat et placida radiantem luce cometemproferat? ut liquidum niteat​* sine vulnere plenus? numquid utrumque polum, sicut solet, igne cruentospargit et ardenti scintillat sanguine lampas? at quondam non talis erat, cum Caesare raptoindixit miseris fatalia civibus arma. scilicet ipse deus Romanae pondera molisfortibus excipiet sic inconcussa lacertis, ut neque translati sonitu fragor intonet orbisnec prius​* ex meritis defunctos Roma penatescenseat, occasus nisi cum respexerit ortus.' C. Ornyte, iam dudum velut ipso numine plenum​* me quatit et mixtus subit inter gaudia terror. sed bona facundi veneremur numina Fauni. O. carmina, quae nobis deus obtulit ipse canenda, dicamus teretique sonum modulemur avena: forsitan augustas feret haec Meliboeus ad aures.