Reader

X. Praeceptum Caroli Magni pro monasterio S. Germani a Pratis (anno 772).

Karolus gratia Dei rex Francorum, vir illuster. Regalis serenitas semper ea instituere debet quae ad aeterna multimodo conferant lucra, ut de praesenti regimine ad coelestem vitam conscendere valeat. Quare nobis oportet et condecet cuncta salubri consilio peragere, praecipue petitiones sacerdotum, in quo nostris auribus fuerint perlatae, ad effectum in Dei nomine mancipare. Ideoque nobis et pluribus habeatur praecognitum, qualiter basilica S. Vincentii et sancti Germani sub oppidum Parisius constructa, ubi ipse pretiosus domnus in corpore requiescit, a parentibus nostris anterioribus regibus, vel a nobis integra emunitate omnes villas, agros, vel terras videtur quas possidet habere concessas. Sed nos pro mercedis nostrae compendio, ad petitionem venerabilis viri Lantfredi abbatis, qui ibidem custos praeesse videtur, pro reverentia ipsius sancti Soci, villas cum agris, terris tam ultra Ligerim quam circa habere, vel ubi in regno, Deo propitio, nostro eorum possessiones esse noscuntur, tam emunitates, quam reliqua omnia instrumenta ipsius basilicae sancti Vincentii vel sancti Germani, vel quicquid undique ibidem delegatum habent, aut adhuc a Deum timentibus hominibus additum vel collatum fuerit, per nostram praeceptionem confirmamus; et integra emunitate a novo concedimus, ut quicquid fiscus noster quolibet modo ab omnibus, qui super terras ipsius sancti Vincentii vel sancti Germani commanere noscuntur, habere poterat, et omnes redhibitiones absque ullius judicis introitu aut repetitione habeant concessa. Praecipientes enim jubemus ut neque nos, neque juniores seu successores nostri, vel quilibet ex judiciaria potestate accinctus pro quocumque modo ullis ingenuis in cunctis terris praefatae basilicae, vel in eo quod praesenti tempore possidere videtur, aut quod inantea ibidem additum a Deum timentibus fuerit vel collatum, nec ad causas audiendum, nec ad recta( sic) exigendum, nec districtiones aut mansiones faciendum, nec ullas parvas res requirendum, aut homines de capite in judicio reprobare ullatenus praesumant, et praetermissis repetitionibus quas aut nostris aut antecessorum nostrorum repetere consueverant, omnia superius scripta perpetuis, Deo auxiliante, temporibus maneant inconvulsa. Ita igitur, ut dictum est, de omnibus hominibus qui super terras praescriptae basilicae sancti Vincentii et domni Germani commanere noscuntur, et de capite eorum quos contra homines liberos in omni placito testimonium ferre concedimus, et quod vel exinde exigere aut sperare poteratis, nos omnimodis praesentialiter removere et sequestrare studemus. Et fortasse quod calliditate judicum faciente ipse emunitates ubi fuerant interruptae, a novo decernimus, ut nullus hoc facere praesumat, qui non vult rerum amissionem sustinere multarum; sed quod a priscis parentibus nostris anterioribus regibus ipsi sanctae basilicae domni Vincentii vel sancti Germani noscitur fuisse concessum, inspectis eorum praeceptionibus, nos a novo nostra indulgentia roboramus, atque plenissima et promptissima voluntate pro respectu fidei jam dicto Lantfredo abbati suisque successoribus concedimus, quod nullus pro qualibet occasione refragare aut minuere aut convellere praesumat. Sed et si quid fiscus noster de antedictis villis supradicti sancti Vincentii vel domni Germani utcunque in regno, Deo propitio, nostra habere videtur, vel de rebus ad easdem pertinentibus potuerit augmentari, ipsi basilicae temporibus perennibus proficiat in augmentis. Hanc quoque auctoritatem ut perhenniter nostris et futuris temporibus; Deo auxiliante, a nobis nostrisque successoribus inviolabiliter aeternam perduret in firmitatem, manu nostrae suscriptionis subter decrevimus roborare, et de annulo nostro subter sigillare.

Signum Caroli gloriosissimi regis.

Rado ad vicem hiterii.

Data XIII Kal. Novembris, anno V regni nostri. Actum Aristallio palatio publico in Dei nomine feliciter.