Reader

372 A solis ortus cardine Ad usque terrae limitem Christum canamus principem, Natum Maria virgine. Beatus saeculi Servile corpus induit, Ut, carne carnem liberans, Ne perderet, quos condidit. Clausae parentis viscera 373 Coelestis intrat gratia, Venter puellae bajulat Secreta, quae non noverat. Domus pudici pectoris Templum repente fit Dei, Intacta nesciens virum Virgo creavit filium. Enixa est puerpera, Quem Gabriel praedixerat, Quem matris alvo gestiens Clausus Joannes senserat. Feno jacere pertulit, Praesepe non abhorruit, Parvoque lacte pastus est, 374 Per quem nec ales esurit. Gaudet chorus coelestium, Et angeli canunt Deo, Palamque fit pastoribus Pastor, creator omnium. Hostis Herodes impie, Christum venire quid times? 375 Non eripit mortalia, Qui regna dat coelestia. Ibant Magi, quam viderant, Stellam sequentes praeviam; Lumen requirunt lumine; Deum fatentur munere. Katerva matrum personat, Collisa deflens pignora, Quorum tyrannus millia Christo sacravit victimam. Lavacra puri gurgitis Coelestis agnus attigit, Peccata, quae non detulit, Nos abluendo, sustulit. Miraculis dedit fidem, 376 Habere se Deum patrem, Infirma sanans corpora, Et suscitans cadavera. Novum genus potentiae! Aquae rubescunt hydriae, Vinumque jussa fundere Mutavit unda originem. Orat salutem servulo Nixus genu centurio, Credentis ardor plurimus Exstinxit ignes febrium. Petrus per undas ambulat Christi levatus dextera: Natura quam negaverat, Fides paravit semitam. Quarta die jam fetidus Vitam recepit Lazarus, 377 Mortisque liber vinculis Factus superstes est sibi. Rivos cruoris torridi Contacta vestis obstruit, Fletu rigantis supplicis Arent fluenta sanguinis. Solutus omni corpore, Jussus repente surgere, Suis vicissim gressibus Aeger vehebat lectulum. Tunc ille Judas carnifex Ausus magistrum tradere, Pacem ferebat osculo, Quam non habebat pectore. Verax datur fallacibus, Pium flagellat impius, Crucique fixus innocens 378 Conjungitur latronibus. Xristo myron post sabbatum 379 Quaedam vehebant compares; Quas allocutus Angelus, Vivum sepulcro non tegi. Ymnis venite dulcibus 380 Omnes canamus subditum Christi triumpho tartarum, Qui nos redemit venditus. Zelum draconis invidi, Et os leonis pessimi Calcavit unicus Dei, Seseque coelis reddidit.