Jerome

Reader

Read texts in the original and in translation.
Settings
Not signed in
Find in Jerome
You can also type short locations such as 1, 1.1, 1:2, or 1-3 inside the current work.
Quaestio ad Cyrillum
Cyril of AlexandriaCyri 548.1 · spanish-geminiMore by Cyril of Alexandria
Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/cyril-of-alexandria" aria-label="More works by Cyril of Alexandria"> —
⋯
More

Original: Pg Scrape Grc

Quaestio ad Cyrillum̓ Αξίωσις ἐπιδοθεῖσα τῷ ἁγίῳ Κυρίλλῳ πιστῷ ἀρχιερεῖ, γνησίῳ θεράποντι Θεοῦ, ἁγίῳ Κυρίλλῳ ἀρχιεπισκόπῳ Ἀλεξανδρείας παρὰ τῆς ἀδελφότητος. Ἦν μὲν εὖ ἔχειν ἡμᾶς ἡσυχάζοντας, εἰ καί τι κατορθοῦντας ἴσως τῶν σπουδαζομένων, οὐδὲν δὲ ἧττον κἀκεῖθεν ἀποδημοῦντας, ἡμᾶς αὐτοςὠφελεῖσθαι νομίζομεν διὰ τὴν σὴν μόνον θέαν, καὶ μάλιστα κερδανοῦμεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ στόματός σου τὴν εὐσέβειαν διδασκόμενοι. Τὸ μὲν γὰρ καὶ πόῤῥω γῆς κατησχημένους ἀναγινώσκειν τὰς βίβλους καὶ τὰ πονήματα τῆς σῆς ὁσιότητος, καλὸν ἅμα καὶ ὠφέλιμον καὶ εἰς τὰ πρόσω φέρον τοὺς προσέχοντας· τὸ δ' ἐξ αὐτῶν τῶν θείαν χάριν καὶ πνευματικὴν γλυκύτητα πηγαζόντων χειλέων τὴν διδασκαλίαν ἀρδεύεσθαι, βεβαιότερον ἅμα καὶ ζωτικώτερον ὑπάρχει. ἥκομεν τοίνυν αὖθις διὰ τὴν εἰς σὲ καὶ τὴν εὐσέβειαν ἐπιθυμίαν, προκοπήν θ' ἡμετέραν ἅμα καὶ ἑτέρων διόρθωσιν. δεξάμενοι γὰρ πρόσθεν ἐκ τῶν σῶν ἁγίων χειρῶν τὴν περὶ τῶν καθ' ἡμᾶς ὀρθῶν δογμάτων ζήτησιν ἐπιλύουσαν βίβλον, οὐκ ὀλίγην τὴν ὄνησιν ἀπηνεγκάμεθα. ἡμῖν μὲν γὰρ γέγονεν εἰς βεβαίωσιν ὁ λόγος, ἑτέροις δὲ εἰς διόρθωσιν· ὀλίγοι δ' εἰσὶν οἱ μὴ προσελθόντες τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ, ὧν ἐνεφράγη τὰ στόματα. ἀλλ' οἱ τῆς Ἀβηλινῆς χώρας κακῶς πρὸς ἀλλήλους διατεινόμενοι δογματικῶν ἕνεκα τινῶν ζητημάτων εἰς τοσοῦτον μανίας ἤλασαν ὡς καὶ καθαιρέσεις καὶ ἀναθεματισμοὺς κατ' ἀλλήλων ὁρίζειν καὶ διωγμοὺς πρὸς ἀλλήλους φέρειν καὶ διαρπαγὰς ὑπομένειν καὶ μητ' ἐπισκόποις μήτε πατράσιν εἴκειν τοῖς αὐτόθι, μήτε μὴν τοῖς παρ' ἡμῖν, μητ' ἄλλοις τισὶν ἁγίων παραχωρεῖν, τὸ μείζονος μέτρου γνώσεως ἠξιῶσθαι, οὕτω κατακράτος ἡ σατανικὴ ἀκαταστασία πόῤῥω τῆς θείας εἰρήνης αὐτοὺς ἐξῃχμαλώτισε. πρὸς τούτοις αὖθις καὶ τῶν Αἰγυπτίων τινὲς οὐκ ὀρθῶς φρονεῖν περὶ Θεοῦ δεδιδαγμένοι, τὴν αὐτὴν ἐκείνοις νοσοῦντες μανίαν, τοῖς ἴσοις τῆς πλεονεξίας σπουδάσμασι κατ' ἀλλήλων προσφέρονται, ἀλλὰ θειόθεν μέρος ἑκάτερον νυγέντες πρὸς τοὺς ἐν παλαιστίνῃ ἁγίους ἥκασι, καὶ τούτοις τὰς ζητουμένας πεύσεις προσήγαγον. ἡμεῖς δὲ τὴν ἑαυτῶν μετρήσαντες δύναμιν ἐκρίναμεν μὴ δεῖν ἡμᾶς αὐτοὺς περὶ τούτων ὁρίζειν, μήτε μὴν ἱκανῶς ἔχειν τὸν περὶ τῶν τοιούτων ἐξετάσεων ἀποδοῦναι λόγον. μαθόντες τοίνυν οἱ προειρημένοι παῤῥησίαν πρὸς τὴν σὴν ἡμᾶς ἔχειν ὁσιότητα, ἐξελιπάρησαν διὰ τῆς ἡμῶν βραχύτητος πέρας δέξασθαι τῆς πρὸς ἀλλήλους μάχης τὸν τῆς ὑμετέρας διδασκαλίας λόγον. Συναινεσάντων οὖν τῶν καθ' ἡμᾶς ἁγίων πατέρων, αὐθαίρετοι τὴν παράκλησιν ἐδεξάμεθα, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ ἐκείνοις χαριζόμενοι τῷ καὶ αὐτῶν τῶν ὄψεων ἀπολαῦσαι καὶ παρόντι συνευφρανθῆναι καὶ λόγῳ ζῶντι καὶ οὐ γράμματι δι' ἑτέρων πεμπομένῳ καὶ πλέον τὴν ἐπιθυμίαν ἐξάπτοντι. ἡρπάσαμεν τοίνυν τὴν ἄφιξιν οὐ μετρίως χαίροντες ὅπως καὶ δι' ἡμῶν τῶν ἐλαχίστων, ἣν μὲν πρὸς ἀλλήλους συγκροτοῦσι καταθῶνται μάχην, διὰ δὲ τῆς ὑγιαινούσης σου διδασκαλίας ἡ τοῦ Χριστοῦ εἰρήνη αὐτοῖς τε καὶ ἡμῖν ὡς τάχιστα βραβευθείη· εἴτ' ἀπιόντων ἡμῶν διὰ φίλην ἡσυχίαν, εἴτε μενόντων διὰ τὴν ἀγάπην καὶ συγκρότησιν καὶ τὴν ἐκ τούτων προκοπὴν καὶ τὰ γραφησόμενα πεμπόντων εὐκαιρότερον. ἀλλ' αὐτὸς, πάτερ ἁγιώτατε, γνησίως ἡμᾶς ὁρᾶν μὴ παραιτοῦ, πατρὸς σπλάγχνα καὶ εἰς ἡμᾶς διασώζων. οὔτε γὰρ ὡς οἶμαι καὶ ἀπολογίας δεήσομεν, παῤῥησίας μετέχοντες μετὰ αἰδοῦς διὰ Θεοῦ χάριν καὶ τὴν σὴν χρηστότητα, ἣν καὶ πλατυνθῆναι ἡμῖν αὐτοῖς ἰσοῤῥόπως τῆς ἡμετέρας γνησιότητος ἀπαιτοῦμεν, καὶ τοῦτο μετὰ σωφροσύνης. οὕτω γὰρ γ' ἂν γένοιτο καὶ ἡμᾶς τῶν ἀμοιβαίων τέως τυγχάνειν καὶ τὴν σὴν ὁσιότητα καὶ εἰς ἡμᾶς τὰ εἰκότα πράττουσαν εὐγνωμονεῖν, ἣν πλέον ὁ τῶν ὅλων Σωτὴρ ἀποδέξηται καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἐλαχίστους κατὰ τὴν αὐτοῦ μίμησιν καταγομένην οὐ βίας ἀνάγκῃ, ἀλλ' ἀγάπης γνησιότητι καὶ τοῦτο δῶρον αὐτῷ προσφέρουσαν. ἔστι δὲ τὰ ζητούμενα τὰ ὑποτεταγμένα. [Τὰ μὲν κεφάλαια ἐνέκειντο τῇ ἀξιώσει, ἀλλ' ἵνα μὴ δὶς ταῦτα ἐγγράψωμεν, συνεξεύξαμεν ἕκαστον κεφάλαιον ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ.]

Spanish Gemini
548.1
Petición presentada al santo Cirilo, fiel arzobispo, genuino siervo de Dios, santo Cirilo, arzobispo de Alejandría, por parte de la hermandad. Hubiera sido bueno para nosotros permanecer en silencio, incluso si lográbamos algo de lo que nos esforzábamos por alcanzar; sin embargo, al viajar desde allí, consideramos que nos beneficiamos solo por verte, y ganaremos aún más al ser instruidos en la piedad directamente de tu boca. Pues, si bien es bueno y útil para quienes prestan atención leer los libros y las obras de tu santidad incluso cuando uno está retenido lejos de su tierra, y esto los hace avanzar, ser regados por la enseñanza que proviene de los mismos labios que destilan la gracia divina y la dulzura espiritual es, al mismo tiempo, más firme y más vital. Hemos venido, pues, de nuevo debido al deseo que sentimos por ti y por la piedad, buscando tanto nuestro progreso como la corrección de otros. Pues habiendo recibido anteriormente de tus santas manos el libro que resolvía la investigación sobre los dogmas rectos que nos ocupaban, obtuvimos no poco provecho. Para nosotros, el discurso se convirtió en una confirmación, y para otros, en una corrección; y son pocos los que no se han acercado a la enseñanza saludable, cuyas bocas han sido cerradas. Pero los de la región de Abilene, que se enfrentan mal unos a otros debido a ciertas cuestiones dogmáticas, han llegado a tal grado de locura que incluso decretan deposiciones y anatemas unos contra otros, se infligen persecuciones, soportan saqueos y no ceden ni ante los obispos ni ante los padres de allí, ni ante los nuestros, ni ante ningún otro santo, al considerarse dignos de una medida de conocimiento mayor; de tal manera la inestabilidad satánica los ha cautivado lejos de la paz divina. Además de esto, algunos egipcios, no habiendo sido enseñados a pensar rectamente sobre Dios, padeciendo la misma locura que aquellos, se enfrentan unos a otros con los mismos esfuerzos de codicia; pero, habiendo sido aguijoneados ambos bandos desde lo divino, han acudido a los santos en Palestina y les han presentado las cuestiones que se debaten. Nosotros, habiendo medido nuestras propias fuerzas, juzgamos que no debíamos decidir sobre esto por nosotros mismos, ni que éramos capaces de dar una respuesta suficiente sobre tales exámenes. Habiendo sabido, pues, los susodichos que tenemos libertad de palabra ante tu santidad, nos suplicaron a través de nuestra pequeñez que recibiéramos el fin de la lucha mutua mediante el discurso de tu enseñanza. Habiendo consentido, pues, los santos padres que están con nosotros, aceptamos la petición voluntariamente, complaciéndonos más a nosotros mismos que a ellos, por el hecho de disfrutar de tu presencia y alegrarnos contigo estando presente, y con una palabra viva y no con una carta enviada a través de otros, lo cual aviva aún más el deseo. Nos apresuramos, pues, a llegar, regocijándonos no poco de que, a través de nosotros, los más pequeños, se deponga la lucha que mantienen entre sí, y que, mediante tu enseñanza saludable, la paz de Cristo sea otorgada a ellos y a nosotros lo más pronto posible; ya sea que nos vayamos por el bien de la querida tranquilidad, o que permanezcamos por el amor, la edificación y el progreso que surge de esto, y enviemos lo que se escriba en un momento más oportuno. Pero tú, padre santísimo, no te niegues a vernos genuinamente, conservando también para nosotros las entrañas de un padre. Pues, según creo, no necesitaremos disculpas, participando de la libertad de palabra con respeto gracias a la gracia de Dios y a tu bondad, la cual exigimos que se extienda hacia nosotros en proporción a nuestra propia sinceridad, y esto con moderación. Pues así sucedería que nosotros obtengamos lo recíproco por el momento, y que tu santidad, al hacer lo que es debido hacia nosotros, sea agradecida, lo cual el Salvador de todos acepte más, al ser conducida hacia nosotros, los más pequeños, a imitación suya, no por la necesidad de la fuerza, sino por la sinceridad del amor, ofreciendo esto como un regalo a Él. Las cuestiones planteadas son las que siguen.[ Los capítulos estaban incluidos en la petición, pero para no escribirlos dos veces, hemos unido cada capítulo en la interpretación.]

Intertext edge

Open linked passage

Note