Exordia
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/demosthenes" aria-label="More works by Demosthenes">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
2.0.1
οὐ χὶ ταὐ τὰ γιγνώ σκειν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, παρί σταταί μοι, ὅ ταν τε τὸ τῆ ς πολιτεί ας ὄ νομ' ὑ μῶ ν ἀ κού σω, καὶ ὅ ταν τὸ ν τρό πον ὃ ν προσφέ ρονταί τινες ὑ μῶ ν τοῖ ς ὑ πὲ ρ ταύ της λέ γουσιν ἴ δω. τὴ ν μὲ ν γὰ ρ πολιτεί αν δημοκρατί αν, ὥ σπερ ἅ παντες ἴ στε, ὀ νομά ζετε, τῶ ν δὲ τἀ ναντί α ταύ τῃ λεγό ντων ἐ νί ους ἥ διον ἀ κού οντας ὁ ρῶ.
2.0.2
ὃ καὶ θαυμά ζω τί ς ποθ' ἡ πρό φασις. πό τερον προῖ κα λέ γειν ταῦ τ' αὐ τοὺ ς οἴ εσθε; ἀ λλ' οἱ τῶ ν ὀ λιγαρχιῶ ν, ὑ πὲ ρ ὧ ν οὗ τοι λέ γουσιν, κύ ριοι καὶ πλεί ω σιωπῆ ς μᾶ λλον ἂ ν δοῖ εν. ἀ λλὰ βελτί ω ταῦ τ' εἶ ναι τῶ ν ἑ τέ ρων ὑ πειλή φατε; βελτί ων ἄ ρ' ὑ μῖ ν ὀ λιγαρχί α δημοκρατί ας φαί νεται. ἀ λλ' αὐ τοὺ ς εἶ ναι βελτί ους ἡ γεῖ σθε; καὶ τί ς ἂ ν ὑ φ' ὑ μῶ ν χρηστὸ ς νομί ζοιτ' εἰ κό τως, ἐ ναντί α τῇ καθεστώ σῃ πολιτεί ᾳ δημηγορῶ ν; οὐ κοῦ ν λοιπὸ ν ἁ μαρτά νειν ὑ μᾶ ς, ὅ ταν οὕ τως ἔ χητε τὴ ν γνώ μην. τοῦ το τοί νυν φυλά ττεσθε μὴ πά σχειν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, ὅ πως μή ποτε τοῖ ς ἐ πιβουλεύ ουσιν λαβὴ ν δώ σετε, εἶ τα τό τ' αἰ σθή σεσθ' ἡ μαρτηκό τες, ἡ νί κ' οὐ δ' ὁ τιοῦ ν ὑ μῖ ν πλέ ον ἔ σται.
2.0.3
τὸ μὲ ν[ οὖ ν], ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, μὴ πά νθ' ὡ ς ἂ ν ἡ μεῖ ς βουλοί μεθ' ἔ χειν μή τε παρ' αὐ τοῖ ς ἡ μῖ ν μή τε παρὰ τοῖ ς συμμά χοις, ἴ σως οὐ δέ ν ἐ στι θαυμαστό ν: πολλῶ ν γὰ ρ τὸ τῆ ς τύ χης αὐ τό ματον κρατεῖ, καὶ πολλαὶ προφά σεις τοῦ μὴ πά ντα κατὰ γνώ μην συμβαί νειν ἀ νθρώ ποις οὖ σιν. τὸ δὲ μηδ' ὁ τιοῦ ν μεταλαμβά νειν τὸ ν δῆ μον, ἀ λλὰ τοὺ ς ἀ ντιπρά ττοντας περιεῖ ναι, τοῦ το καὶ θαυμαστό ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, καὶ φοβερὸ ν τοῖ ς εὖ φρονοῦ σιν, ὡ ς ἐ γὼ κρί νω. ἡ μὲ ν οὖ ν ἀ ρχὴ παντό ς ἐ στιν αὕ τη μοι τοῦ λό γου.