Reader

οὐ δέ ν ἐ στιν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τοῦ τ' ἄ λογον, τοὺ ς ἀ εὶ καὶ συνεχῶ ς ὑ πὲ ρ τῶ ν ὀ λιγαρχιῶ ν πολιτευομέ νους καὶ νῦ ν ταῦ τα ποιοῦ ντας ἐ ξελέ γχεσθαι. ἀ λλ' ἐ κεῖ νο μᾶ λλον ἄ ν τις εἰ κό τως θαυμά σαι, τὸ τοὺ ς εἰ δό τας ὑ μᾶ ς ταῦ τα πολλά κις ἥ διον τού των ἀ κού ειν ἢ τῶ ν ὑ πὲ ρ ὑ μῶ ν λεγό ντων. ἴ σως μὲ ν οὖ ν ὥ σπερ οὐ δ' ἰ δί ᾳ ῥ ᾴ διό ν ἐ στιν ἅ παντ' ὀ ρθῶ ς πρά ττειν, οὕ τως οὐ δὲ κοινῇ:

ἀ λλ' οὐ δὴ τὰ μέ γιστά γε χρὴ παρορᾶ ν. τὰ μὲ ν οὖ ν ἄ λλα πά ντ' ἐ στὶ ν ἐ λά ττω: ὅ ταν δ' ὑ πὲ ρ πολιτεί ας καὶ σφαγῶ ν καὶ δή μου καταλύ σεως εὐ χερῶ ς ἀ κού ητε, πῶ ς οὐ κ ἔ ξω χρὴ τοῦ φρονεῖ ν ὑ μᾶ ς[ αὐ τοὺ ς] ἡ γεῖ σθαι; οἱ μὲ ν γὰ ρ ἄ λλοι πά ντες ἄ νθρωποι τοῖ ς ἑ τέ ρων παραδεί γμασι χρώ μενοι μᾶ λλον εὐ λαβεῖ ς αὐ τοὶ γί γνονται: ὑ μεῖ ς δ' οὐ δὲ τὰ τοῖ ς ἄ λλοις συμβαί νοντ' ἀ κού οντες φοβηθῆ ναι δύ νασθε, ἀ λλ' ἃ τοὺ ς ἰ δί ᾳ περιμέ νοντας ἀ βελτέ ρους νομί ζετε, ταῦ τ' αὐ τοὶ δημοσί ᾳ μοι δοκεῖ τ' ἀ ναμέ νειν παθό ντες αἰ σθέ σθαι.