Reader

τὸ μέ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, πεπεικό θ' ἑ αυτὸ ν ἔ χειν τι συμφέ ρον εἰ πεῖ ν ἀ νί στασθαι καὶ καλὸ ν καὶ προσῆ κον εἶ ναί μοι δοκεῖ, τὸ δὲ μὴ βουλομέ νους ἀ κού ειν βιά ζεσθαι παντελῶ ς ἔ γωγ' αἰ σχρὸ ν ἡ γοῦ μαι[ εἶ ναι]. οἴ ομαι δέ, ἐ ὰ ν ἐ θελή σητέ μοι πεί θεσθαι τή μερον, καὶ τὰ βέ λτιστα μᾶ λλον ὑ μᾶ ς ἑ λέ σθαι δυνή σεσθαι καὶ τοὺ ς τῶ ν ἀ ναβαινό ντων λό γους βραχεῖ ς ποιή σειν.

τί οὖ ν συμβουλεύ ω; πρῶ τον μέ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, περὶ αὐ τῶ ν ὧ ν σκοπεῖ τε τὸ ν παριό ντα λέ γειν ἀ ξιοῦ ν. πολλὰ γὰ ρ ἄ λλα τις ἂ ν περιέ λθοι τῷ λό γῳ καὶ πό λλ' ἂ ν ἀ στεῖ' εἴ ποι, ἄ λλως τε καὶ ὥ σπερ τού των ἔ νιοι δεινῶ ν ὄ ντων. ἀ λλ' εἰ μὲ ν ῥ ημά των ἥ κετ' ἀ κουσό μενοι, ταῦ τα λέ γειν καὶ ἀ κού ειν χρή: εἰ δ' ὑ πὲ ρ πραγμά των αἱ ρέ σεως βουλευσό μενοι, αὐ τὰ καθ' ἑ αυτὰ παραινῶ τὰ πρά γμαθ' ὡ ς μά λιστα κρί νειν, ἀ φελό ντας ὅ σοι λό γοι πεφύ κασιν ἐ ξαπατᾶ ν.

ἓ ν μὲ ν οὖ ν τοῦ το λέ γω, δεύ τερον δέ, ὅ τισιν ἴ σως παρά δοξον ἔ σται πρὸ ς τὸ τοὺ ς λό γους ἐ λά ττους εἶ ναι, σιωπῶ ντας ἀ κού ειν. περὶ μὲ ν γὰ ρ τοῦ ταῦ τ' ἢ' κεῖ να συμφέ ρειν, καὶ πό τερ' ἂ ν δικαιό τερον προέ λοιθ' ἡ πό λις, οὔ τ' εἰ σὶ λό γοι πολλοὶ μὴ βουλομέ νοις μά την ἀ δολεσχεῖ ν, οὔ τε πᾶ ς τις ἂ ν αὐ τοὺ ς εἰ πεῖ ν ἔ χοι: ὡ ς δὲ καὶ δί καιον ἀ κού ειν καὶ πρὸ ς τὸ ν θό ρυβον ἀ ποκρί νασθαι καὶ λό γον ἐ κ λό γου λέ γειν, οὐ δεὶ ς ὅ στις οὐ χὶ δύ ναιτ' ἄ ν. ἐ κ δὴ τοῦ θορυβεῖ ν οὐ κ ἀ παλλά ττεσθε λό γων, ἀ λλὰ καὶ περὶ τῶ ν οὐ δὲ ν εἰ ς χρεί αν ἐ παναγκά ζεσθ' ἀ κού ειν. ἡ μὲ ν οὖ ν ἐ μὴ γνώ μη περὶ ὧ ν βουλεύ εσθε, ἥ δ' ἐ στί ν.