Reader

πολλῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, λό γων εἰ ρημέ νων παρὰ πά ντων τῶ ν συμβεβουλευκό των, οὐ δὲ ν ὑ μᾶ ς νῦ ν ὁ ρῶ ὄ ντας ἐ γγυτέ ρω τοῦ τί πρακτέ ον ηὑ ρῆ σθαι ἢ πρὶ ν εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν ἀ ναβῆ ναι. αἴ τιον δὲ τού του ταὔ θ' ὅ περ οἶ μαι τοῦ κακῶ ς ἔ χειν τὰ ὅ λα: οὐ γὰ ρ παραινοῦ σιν ὑ μῖ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν παρό ντων οἱ λέ γοντες, ἀ λλ' ἑ αυτῶ ν κατηγοροῦ σι καὶ λοιδοροῦ νται, ὡ ς μὲ ν ἐ γὼ κρί νω, συνεθί ζοντες ὑ μᾶ ς ἄ νευ κρί σεως, ὅ σων εἰ σὶ ν αἴ τιοι κακῶ ν, ἀ κού ειν, ἵ ν' ἄ ν ποτ' ἄ ρ' εἰ ς ἀ γῶ να καθιστῶ νται, μηδὲ ν ἡ γού μενοι καινὸ ν ἀ κού ειν, ἀ λλ' ὑ πὲ ρ ὧ ν ὤ ργισθε πολλά κις, πραό τεροι δικασταὶ καὶ κριταὶ γί γνησθε τῶ ν πεπραγμέ νων αὐ τοῖ ς.

τὴ ν μὲ ν οὖ ν αἰ τί αν δι' ἣ ν ταῦ τα ποιοῦ σιν, ἴ σως ἀ νό ητον ἀ κριβῶ ς ζητεῖ ν[ εἴ η ἂ ν] ἐ ν τῷ παρό ντι: ὅ τι δ' ὑ μῖ ν οὐ χὶ συμφέ ρει, διὰ τοῦ τ' ἐ πιτιμῶ. ἐ γὼ δ' οὔ τε κατηγορή σω τή μερον οὐ δενό ς, οὔ θ' ὑ ποσχή σομαι τοιοῦ τ' οὐ δὲ ν ὃ μὴ παραχρῆ μ' ἐ πιδεί ξω, οὐ δ' ὅ λως τῶ ν αὐ τῶ ν τού τοις οὐ δὲ ν ποιή σω: ἀ λλ' ἃ βέ λτιστα μὲ ν τοῖ ς πρά γμασιν, συμφέ ροντα δὲ τοῖ ς βουλευομέ νοις ὑ μῖ ν ἡ γοῦ μαι, ταῦ θ' ὡ ς ἂ ν δύ νωμαι διὰ βραχυτά των εἰ πὼ ν καταβή σομαι.