Ysushalicadpompeium
Dionysius of Halicarnassus (dionysius-of-halicarnassus)Ysushalica 1 · textus-receptusMore by Dionysius of Halicarnassus (dionysius-of-halicarnassus)
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/dionysius-of-halicarnassus-2" aria-label="More works by Dionysius of Halicarnassus (dionysius-of-halicarnassus)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
1.0.1.1
χαί ρειν ἐ πιστολή ν τινα παρὰ σοῦ κομισθεῖ σαν ἐ δεξά μην εὐ παί δευτό ν τε καὶ πά νυ μοι κεχαρισμέ νην, ἐ ν ᾗ γρά φεις, ὅ τι τὰ ς συντά ξεις τὰ ς ἐ μὰ ς ἐ πιχορηγοῦ ντό ς σοι Ζή νωνος τοῦ κοινοῦ φί λου διαπορευό μενος καὶ πά νυ διατιθέ μενος οἰ κεί ως, ἐ ν αὐ ταῖ ς τὰ μὲ ν ἄ λλα θαυμά ζεις, ἑ νὶ δὲ μέ ρει δυσχεραί νεις τῶ ν ἐ ν αὐ ταῖ ς κατακεχωρισμέ νων, τῇ Πλά τωνος κατηγορί ᾳ. ὅ τι μὲ ν οὖ ν σεβαστικῶ ς διά κεισαι πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα, ὀ ρθῶ ς ποιεῖ ς: ὅ τι δὲ περὶ ἡ μῶ ν τἀ ναντί α ὑ πεί ληφας, οὐ κ ὀ ρθῶ ς.
1.0.1.2
εἰ γά ρ τις ἄ λλος ἐ κπλή ττεται ταῖ ς Πλατωνικαῖ ς ἑ ρμηνεί αις, εὖ ἴ σθι νῦ ν, κἀ γὼ τού των εἷ ς εἰ μι. ὃ δὲ πέ πονθα πρὸ ς ἅ παντας, ὅ σοι τὰ ς αὑ τῶ ν ἐ πινοί ας εἰ ς τὴ ν κοινὴ ν φέ ρουσιν ὠ φέ λειαν ἐ πανορθοῦ ντες ἡ μῶ ν βί ους τε καὶ λό γους, ἐ ρῶ σοι, καὶ πεί σω γε νὴ Δί α, πιστεύ ων καινὸ ν οὐ δὲ ν ἐ ρεῖ ν οὐ δὲ παρά δοξον οὐ δ' ὃ μὴ πᾶ σιν ὁ μοί ως δοκεῖ.
1.0.1.3
ἐ γὼ οὖ ν νομί ζω δεῖ ν, ὅ ταν μὲ ν ἔ παινον προέ ληται γρά φειν τις πρά γματος εἴ τε σώ ματος ὁ ποί ου γέ τινος, τὰ ς ἀ ρετὰ ς αὐ τοῦ καὶ οὐ τἀ τυχή ματα, εἴ τινα πρό σεστι, τῷ πρά γματι ἢ τῷ σώ ματι δεῖ ν προφέ ρειν: ὅ ταν δὲ βουληθῇ διαγνῶ ναι, τί τὸ κρά τιστον ἐ ν ὅ τῳ δή ποτε βί ῳ καὶ τί τὸ βέ λτιστον τῶ ν ὑ πὸ ταὐ τὸ γέ νος ἔ ργων, τὴ ν ἀ κριβεστά την ἐ ξέ τασιν προσφέ ρειν καὶ μηδὲ ν παραλεί πειν τῶ ν προσό ντων αὐ τοῖ ς εἴ τε κακῶ ν εἴ τε ἀ γαθῶ ν: ἡ γὰ ρ ἀ λή θεια οὕ τως εὑ ρί σκεται μά λιστα, ἧ ς
1.0.1.4
οὐ δὲ ν χρῆ μα τιμιώ τερον. τοῦ το δὴ προθέ μενος ἐ κεῖ νο λέ γω: εἰ μὲ ν ἔ στι μοι κατὰ Πλά τωνος λό γος τις καταδρομὴ ν περιέ χων τοῦ ἀ νδρὸ ς ὥ σ2περ Ζωί̈ λῳ τῷ ῥ ή τορι, ἀ σεβεῖ ν ὁ μολογῶ: καὶ εἴ γε βουληθεὶ ς ἐ γκώ μιον αὐ τοῦ γρά φειν ψό γους τινὰ ς συγκαταπλέ κω τοῖ ς ἐ παί νοις, ἀ δικεῖ ν φημι καὶ παρεκβαί νειν τοὺ ς καθεστῶ τας ἡ μῖ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἐ παί νοις νό μους: οὐ γὰ ρ ὅ τι διαβολὰ ς οἴ ομαι
1.0.1.5
δεῖ ν γρά φειν ἐ ν αὐ τοῖ ς, ἀ λλ' οὐ δ' ἀ πολογί ας. εἰ δὲ χαρακτῆ ρας λό γου προελό μενος σκοπεῖ ν καὶ τοὺ ς πρωτεύ οντας ἐ ν αὐ τοῖ ς φιλοσό φους τε καὶ ῥ ή τορας ἐ ξετά ζειν τρεῖ ς μὲ ν ἐ ξ ἁ πά ντων ἐ ξελεξά μην τοὺ ς δοκοῦ ντας εἶ ναι λαμπροτά τους,̓ Ισοκρά την τε καὶ Πλά τωνα καὶ Δημοσθέ νη, ἐ κ δὲ τού των αὐ τῶ ν πά λιν προέ κρινα Δημοσθέ νη, οὐ δὲ ν ᾤ μην οὔ τε Πλά τωνα οὔ τἐ Ισοκρά την ἀ δικεῖ ν.
1.0.1.6
νὴ Δί α, φῄ ς, ἀ λλ' οὐ κ ἔ δει σε τὰ Πλά τωνος ἁ μαρτή ματα ἐ ξελέ γχειν, βουλό μενον ἐ παινεῖ ν Δημοσθέ νη. ἔ πειτα πῶ ς ἄ ν μοι τὴ ν ἀ κριβεστά την βά σανον ὁ λό γος ἔ λαβεν, εἰ μὴ τοὺ ς ἀ ρί στους λό γους τῶ ν̓ Ισοκρά τους τε καὶ Πλά τωνος τοῖ ς κρατί στοις τῶ ν Δημοσθέ νους ἀ ντιπαρέ θηκα καὶ καθ' ὃ μέ ρος ἥ ττους οἱ τού των λό γοι εἰ σὶ τῶ ν ἐ κεί νου, μετὰ πά σης ἀ ληθεί ας ἐ πέ δειξα, οὐ χ ἅ παντα τοῖ ς ἀ νδρά σιν ἐ κεί νοις ἡ μαρτῆ σθαι λέ γων（ μανί ας γὰ ρ τοῦ τό γε）, ἀ λλ' οὐ δ' ἅ παντα
1.0.1.7
ἐ πί σης κατωρθῶ σθαι. εἰ δὲ τοῦ τ' οὐ κ ἐ ποί ουν, ἐ πῄ νουν δὲ Δημοσθέ νη πά σας διεξιὼ ν αὐ τοῦ τὰ ς ἀ ρετά ς, ὡ ς μὲ ν ἀ γαθὸ ς ὁ ῥ ή τωρ, ἔ πεισα πά ντως ἂ ν τοὺ ς ἀ ναγνωσομέ νους: ὡ ς δὲ καὶ κρά τιστος πά ντων τῶ ν πρωτευσά ντων περὶ λό γους, οὐ κ ἂ ν ἔ πεισα μὴ παρατιθεὶ ς αὐ τῷ τοὺ ς ἀ ρί στους: πολλὰ γὰ ρ τῶ ν καθ' αὑ τὰ φαινομέ νων καλῶ ν καὶ θαυμαστῶ ν ἑ τέ ροις ἀ ντιπαρατεθέ ντα κρεί ττοσιν ἐ λά ττω τῆ ς δό ξης ἐ φά νη. οὕ τω γέ τοι καὶ χρυσὸ ς ἑ τέ ρῳ χρυσῷ παρατεθεὶ ς κρεί ττων εἴ τε καὶ χεί ρων εὑ ρί σκεται καὶ πᾶ ν ἄ λλο χειρού ργημα, καὶ
1.0.1.8
ὅ σων ἐ νέ ργεια τὸ τέ λος. εἰ δὲ ἀ χά ριστον ὑ πολή ψεταί τις ἐ ν τοῖ ς πολιτικοῖ ς λό γοις τὴ ν ἐ κ τῆ ς συγκρί σεως ἐ ξέ τασιν καὶ καθ' ἑ αυτὸ ν ἕ καστον ἀ ξιώ σει σκοπεῖ ν, οὐ δὲ ν κωλύ σει τὸ αὐ τὸ τοῦ το καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων ποιεῖ ν, καὶ μή τε ποί ησιν ἀ ντεξετά ζειν ἑ τέ ρᾳ ποιή σει μή θ' ἱ στορικὴ ν σύ νταξιν ἑ τέ ρᾳ συντά ξει μή τε πολιτεί αν πολιτεί ᾳ μή τε νό μον νό μῳ, μὴ στρατηγὸ ν στρατηγῷ, μὴ βασιλεῖ βασιλέ α, μὴ βί ῳ βί ον, μὴ δό γματι δό γμα: τοῦ το δ' οὐ κ ἄ ν τις συγχωρή σειε νοῦ ν ἔ χων.
1.0.1.9
εἰ δὲ δεῖ καὶ τὰ ς ἐ κ τῶ ν μαρτυριῶ ν παρασχέ σθαι σοι πί στεις, ἐ ξ ὧ ν μᾶ λλό ν σοι γενή σεται καταφανέ ς, ὅ τι κρά τιστος ἐ λέ γχου τρό πος ὁ κατὰ σύ γκρισιν γιγνό μενος, ἀ φεὶ ς τοὺ ς ἄ λλους αὐ τῷ χρή σομαι μά ρτυρι Πλά τωνι.
1.0.1.10
βουληθεὶ ς γὰ ρ ὁ ἀ νὴ ρ ἐ πιδεί ξασθαι τὴ ν αὑ τοῦ δύ ναμιν ἣ ν εἶ χεν ἐ ν τοῖ ς πολιτικοῖ ς λό γοις, οὐ κ ἠ ρκέ σθη ταῖ ς ἄ λλαις γραφαῖ ς, ἀ λλὰ καὶ*** κρατί στου τῶ ν τό τε ῥ ητό ρων ἕ τερον αὐ τὸ ς ἐ ν τῷ Φαί δρῳ συνετά ξατο λό γον ἐ ρωτικὸ ν εἰ ς τὴ ν αὐ τὴ ν ὑ πό θεσιν: καὶ οὐ δὲ ἄ χρι τού του προελθὼ ν ἐ παύ σατο καταλιπὼ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἀ ναγνωσομέ νοις τὴ ν διά γνωσιν, πό τερό ς ἐ στι κρεί ττων λό γος, ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἁ μαρτημά των ἥ ψατο τῶ ν Λυσιεί ων, τὰ ς μὲ ν λεκτικὰ ς μαρτυρῶ ν τῷ ἀ νδρὶ
1.0.1.11
ἀ ρετά ς, τῶ ν δὲ πραγματικῶ ν ἐ πιλαμβανό μενος. ὁ πό τε οὖ ν Πλά των τὸ φορτικώ τατον καὶ ἐ παχθέ στατον τῶ ν ἔ ργων προελό μενος, αὑ τὸ ν ἐ παινεῖ ν κατὰ τὴ ν δύ ναμιν τῶ ν λό γων, οὐ δὲ ν ᾤ ετο ποιεῖ ν κατηγορί ας ἄ ξιον, εἰ παρὰ τὸ ν ἄ ριστον τῶ ν τό τε ῥ ητό ρων τοὺ ς ἰ δί ους ἐ ξετά ζειν ἠ ξί ου λό γους ἐ πιδεικνύ μενος Λυσί αν τε ἐ ν οἷ ς ἡ μά ρτηκεν καὶ ἑ αυτὸ ν ἐ ν οἷ ς κατώ ρθωκε, τί θαυμαστὸ ν ἐ ποί ουν ἐ γὼ τοῖ ς Δημοσθέ νους λό γοις συγκρί νων τοὺ ς Πλά τωνος καὶ εἴ τι μὴ καλῶ ς ἐ ν αὐ τοῖ ς ἔ χειν
1.0.1.12
ᾤ μην, ἐ πιλογιζό μενος; ἐ ῶ γὰ ρ τὰ ς ἄ λλας αὐ τοῦ γραφὰ ς παραφέ ρειν, ἐ ν αἷ ς κωμῳ δεῖ τοὺ ς πρὸ ἑ αυτοῦ, Παρμενί δην τε καὶ̔ Ιππί αν καὶ Πρωταγό ραν καὶ Πρό δικον καὶ Γοργί αν καὶ Πῶ λον καὶ Θεό δωρον καὶ Θρασύ μαχον καὶ ἄ λλους συχνού ς, οὐ κ ἀ πὸ τοῦ βελτί στου πά ντα περὶ αὐ τῶ ν γρά φων ἀ λλ' εἰ βού λει, καὶ ἀ πὸ
1.0.1.13
φιλοτιμί ας: ἦ ν γά ρ, ἦ ν ἐ ν τῇ Πλά τωνος φύ σει πολλὰ ς ἀ ρετὰ ς ἐ χού σῃ τὸ φιλό τιμον. ἐ δή λωσε δὲ τοῦ το μά λιστα διὰ τῆ ς πρὸ ς̔́ Ομηρον ζηλοτυπί ας, ὃ ν ἐ κ τῆ ς κατασκευαζομέ νης ὑ π' αὐ τοῦ πολιτεί ας ἐ κβά λλει στεφανώ σας καὶ μύ ρῳ χρί σας, ὡ ς δὴ τού των αὐ τῷ δέ ον ἐ κβαλλομέ νῳ, δι' ὃ ν ἥ τε ἄ λλη παιδεί α πᾶ σα παρῆ λθεν
1.0.1.14
εἰ ς τὸ ν βί ον καὶ τελευτῶ σα φιλοσοφί α. ἀ λλὰ θῶ μεν ἀ πὸ τοῦ βελτί στου δι' αὐ τὴ ν τὴ ν ἀ λή θειαν πά ντα λέ γειν ἀ ληθῆ Πλά τωνα: τί οὖ ν ἄ τοπον ἐ ποιοῦ μεν αὐ τοὶ τοῖ ς ἐ κεί νου νό μοις χρώ μενοι καὶ ἀ ντιπαρεξετά ζειν αὐ τῷ τοὺ ς τῶ ν ἐ πακμασά ντων λό γους βουλό μενοι;
1.0.1.15
ἔ πειτ' οὐ μό νος οὐ δὲ πρῶ τος ἐ γὼ φανή σομαι περὶ Πλά τωνος ἐ πιχειρή σας τι λέ γειν. οὐ δ' ἄ ν τις ἔ χοι κατ' αὐ τὸ τοῦ το μέ μψασθαί με τὸ μέ ρος, ὅ τι τὸ ν ἐ πιφανέ στατον τῶ ν φιλοσό φων κ αὶ πλεί οσιν ἢ δώ δεκα γενεαῖ ς ἐ μαυτοῦ πρεσβύ τερον ἐ ξετά ζειν***
1.0.1.16
ἐ πεβαλό μην ὡ ς δὴ διὰ τοῦ το δό ξης τινὸ ς τευξό μενος. πολλοὶ γὰ ρ εὑ ρεθή σονται πρὸ ἐ μοῦ τοῦ το πεποιηκό τες, οἳ μὲ ν κατὰ τὸ ν ἐ κεί νου γενό μενοι χρό νον, οἳ δὲ λί αν ὕ στερον ἐ πακμά σαντες. καὶ γὰ ρ τὰ δό γματα διέ βαλον αὐ τοῦ τινες καὶ τοὺ ς λό γους ἐ μέ μψαντο πρῶ τον μὲ ν ὁ γνησιώ τατος αὐ τοῦ μαθητὴ ς̓ Αριστοτέ λης, ἔ πειτα οἱ περὶ Κηφισό δωρό ν τε καὶ Θεό πομπον καὶ Ζωί̈ λον καὶ̔ Ιπποδά μαντα καὶ Δημή τριον καὶ ἄ λλοι συχνοί, οὐ διὰ φθό νον ἢ διὰ φιλαπεχθημοσύ νην κωμῳ δοῦ ντες ἀ λλὰ
1.0.1.17
τὴ ν ἀ λή θειαν ἐ ξετά ζοντες. τοσού τοις δὴ καὶ τηλικού τοις ἀ νδρά σι παραδεί γμασι χρώ μενος καὶ παρὰ πά ντας τῷ μεγί στῳ Πλά τωνι οὐ δὲ ν ἡ γού μην τῆ ς φιλοσό φου ῥ ητορικῆ ς ποιεῖ ν ἀ λλό τριον ἀ γαθοὺ ς ἀ γαθοῖ ς ἀ ντεξετά ζων. περὶ μὲ ν οὖ ν τῆ ς προαιρέ σεως, ἣ ν ἔ σχον ἐ ν τῇ συγκρί σει τῶ ν χαρακτή ρων, ἱ κανῶ ς ἀ πολελό γημαι καὶ σοί, Γεμῖ νε φί λτατε.
1.0.2.1
λοιπὸ ν δ' ἐ στί μοι καὶ περὶ αὐ τῶ ν ὧ ν εἴ ρηκα λό γων περὶ τἀ νδρὸ ς ἐ ν τῇ περὶ τῶ ν̓ Αττικῶ ν πραγματεί ᾳ ῥ ητό ρων εἰ πεῖ ν. θή σω δὲ αὐ ταῖ ς λέ ξεσιν, ὡ ς ἐ κεῖ
1.0.2.2
γέ γραφα: ἡ δὲ δὴ Πλατωνικὴ διά λεκτος βού λεται μὲ ν εἶ ναι καὶ αὐ τὴ μῖ γμα ἑ κατέ ρου τῶ ν χαρακτή ρων, τοῦ τε ὑ ψηλοῦ καὶ ἰ σχνοῦ, καθά περ εἴ ρηταί μοι πρό τερον: πέ φυκε δὲ οὐ χ ὁ μοί ως πρὸ ς ἀ μφοτέ ρους τοὺ ς χαρακτῆ ρας εὐ τυχή ς.
1.0.2.3
ὅ ταν μὲ ν οὖ ν τὴ ν ἰ σχνὴ ν καὶ ἀ φελῆ καὶ ἀ ποί ητον ἐ πιτηδεύ ῃ φρά σιν, ἐ κτό πως ἡ δεῖ ά ἐ στι καὶ φιλά νθρωπος. καθαρά τε γὰ ρ ἀ ποχρώ ντως γί νεται καὶ διαυγή ς, ὥ σ2περ τὰ διαφανέ στατα τῶ ν ναμά των, ἀ κριβή ς τε καὶ λεπτὴ παρ' ἥ ντιν' οὖ ν ἑ τέ ραν
1.0.2.4
τῶ ν τὴ ν αὐ τὴ ν διά λεκτον εἰ ργασμέ νων, τή ν τε κοινό τητα διώ κει τῶ ν ὀ νομά των καὶ τὴ ν σαφή νειαν ἀ σκεῖ πά σης ὑ περιδοῦ σα κατασκευῆ ς ἐ πιθέ του: ὅ τε πί νος ὁ τῆ ς ἀ ρχαιό τητος ἠ ρέ μα αὐ τῇ καὶ λεληθό τως ἐ πιτρέ χει ἱ λαρό ν τέ τι καὶ τεθηλὸ ς καὶ μεστὸ ν ὥ ρας ἄ νθος ἀ ναδί δωσι, καὶ ὥ σ2περ ἀ πὸ τῶ ν εὐ ωδεστά των λειμώ νων αὖ ρά τις ἡ δεῖ α ἐ ξ αὐ τῆ ς φέ ρεται, καὶ οὔ τε τὸ λιγυρὸ ν ἔ οικεν ἐ μφαί νειν λά λον οὔ τε τὸ κομψὸ ν θεατρικό ν.
1.0.2.5
ὅ ταν δ' εἰ ς τὴ ν περιττολογί αν καὶ τὸ καλλιεπεῖ ν, ὃ πολλά κις εἴ ωθε ποιεῖ ν, ἄ μετρον ὁ ρμὴ ν λά βῃ, πολλῷ χεί ρων ἑ αυτῆ ς γί γνεται: καὶ γὰ ρ ἀ ηδεστέ ρα καὶ κά κιον ἑ λληνί ζουσα καὶ παχυτέ ρα φαί νεται: μελαί νει τε τὸ σαφὲ ς καὶ ζό φῳ ποιεῖ παραπλή σιον, ἕ λκει τε μακρὸ ν ἀ ποτεί νουσα τὸ ν νοῦ ν, συστρέ ψαι δὲ δέ ον ἐ ν ὀ λί γοις ὀ νό μασιν ἐ κχεῖ ται εἰ ς ἀ πειροκά λους περιφρά σεις, πλοῦ τον ὀ νομά των ἐ πιδεικνυμέ νη, ὑ περιδοῦ σα δὲ τῶ ν κυρί ων ὀ νομά των κἀ ν τῇ κοινῇ χρή σει κειμέ νων τὰ πεποιημέ να
1.0.2.6
ζητεῖ καὶ ξέ να καὶ ἀ ρχαιοπρεπῆ. μά λιστα δὲ χειμά ζεται περὶ τὴ ν τροπικὴ ν φρά σιν: πολλὴ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν τοῖ ς ἐ πιθέ τοις, ἄ καιρος δ' ἐ ν ταῖ ς μετωνυμί αις, σκληρὰ δὲ καὶ οὐ σῴ ζουσα τὴ ν ἀ ναλογί αν ἐ ν ταῖ ς μεταφοραῖ ς γί γνεται, ἀ λληγορί ας τε περιβά λλεται μακρὰ ς καὶ πολλὰ ς οὔ τε μέ τρον ἐ χού σας οὔ τε καιρό ν, σχή μασί τε ποιητικοῖ ς ἐ σχά την προσβά λλουσιν ἀ ηδί αν, καὶ μά λιστα τοῖ ς Γοργιεί οις ἀ καί ρως καὶ μειρακιωδῶ ς ἐ ναβρύ νεται: καὶ πολὺ ς ὁ τελέ της ἐ στὶ ν ἐ ν τοῖ ς τοιού τοις παρ' αὐ τῷ, ὡ ς καὶ Δημή τριος ὁ Φαληρεὺ ς εἴ ρηκέ που καὶ ἄ λλοι συχνοί: οὐ γὰ ρ ἐ μὸ ς ὁ μῦ θος.
1.0.2.7
μηδεὶ ς δέ με ταῦ τα ἡ γεί σθω λέ γειν ἁ πά σης καταγινώ σκοντα τῆ ς ἐ γκατασκεύ ου καὶ ἐ ξηλλαγμέ νης λέ ξεως ᾗ κέ χρηται Πλά των（ μὴ γὰ ρ οὕ τω σκαιὸ ς γενοί μην ὥ σ2τε ταύ την τὴ ν δό ξαν περὶ ἀ νδρὸ ς τηλικού του λαβεῖ ν）, ἐ πεὶ πολλὰ καὶ περὶ πολλῶ ν οἶ δα μεγά λα καὶ θαυμαστὰ καὶ ἀ πὸ τῆ ς ἄ κρας δυνά μεως ἐ ξενηνεγμέ να ὑ π' αὐ τοῦ: ἀ λλ' ἐ κεῖ νο ἐ νδεί ξασθαι βουλό μενον, ὅ τι τὰ τοιαῦ τα ἁ μαρτή ματα ἐ ν ταῖ ς κατασκευαῖ ς εἴ ωθεν ἁ μαρτά νειν, καὶ χεί ρων μὲ ν αὐ τὸ ς αὑ τοῦ γί νεται, ὅ ταν τὸ μέ γα διώ κῃ καὶ περιττὸ ν ἐ ν τῇ φρά σει, μακρῷ δέ τινι ἀ μεί νων, ὅ ταν τὴ ν ἰ σχνὴ ν καὶ ἀ κριβῆ καὶ δοκοῦ σαν μὲ ν ἀ ποί ητον εἶ ναι κατεσκευασμέ νην δὲ ἀ μωμή τῳ καὶ ἀ φελεῖ κατασκευῇ διά λεκτον εἰ σφέ ρῃ: ἢ γὰ ρ οὐ δὲ ν ἁ μαρτά νει ἢ κομιδῇ βραχύ τι καὶ οὐ κ ἄ ξιον
1.0.2.8
κατηγορί ας. ἐ γὼ δὲ ἠ ξί ουν τηλικοῦ τον ἄ νδρα πεφυλά χθαι πᾶ σαν ἐ πιτί μησιν. ταὐ τὰ γὰ ρ οἵ τε κατ' αὐ τὸ ν γενό μενοι πά ντες ἐ πιτιμῶ σιν, ὧ ν τὰ ὀ νό ματα οὐ δὲ ν δεῖ με λέ γειν, καὶ αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ（ τοῦ το γὰ ρ τὸ λαμπρό τατον）: ᾔ σθετο γὰ ρ τῆ ς ἰ δί ας ἀ πειροκαλί ας καὶ ὄ νομα ἔ θετ' αὐ τῇ τὸ διθύ ραμβον: ὃ νῦ ν ἂ ν ᾐ δέ σθην ἐ γὼ λέ γειν ἀ ληθὲ ς ὄ ν. τοῦ το δὲ παθεῖ ν ἔ οικεν, ὡ ς ἐ γὼ νομί ζω, τραφεὶ ς μὲ ν ἐ ν τοῖ ς Σωκρατικοῖ ς λό γοις ἰ σχνοτά τοις οὖ σι καὶ ἀ κριβεστά τοις, οὐ μεί νας δ' ἐ ν αὐ τοῖ ς ἀ λλὰ τῆ ς Γοργί ου καὶ Θουκυδί δου κατασκευῆ ς ἐ ρασθεί ς: ὥ σ2τ' οὐ δὲ ν ἔ ξω τοῦ εἰ κό τος ἔ μελλεν πεί σεσθαι σπά σας τινὰ καὶ τῶ ν ἁ μαρτημά των ἅ μα τοῖ ς ἀ γαθοῖ ς, ὧ ν ἔ χουσιν οἱ τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ κεί νων χαρακτῆ ρες.
1.0.2.9
παραδεί γματα δὲ τῆ ς ἰ σχνῆ ς καὶ τῆ ς ὑ ψηλῆ ς λέ ξεως ἐ ξ ἑ νὸ ς βυβλί ου τῶ ν πά νυ περιβοή των παραθή σομαι, ἐ ν ᾧ τοὺ ς ἐ ρωτικοὺ ς ὁ Σωκρά της διατέ θειται λό γους πρὸ ς ἕ να τῶ ν γνωρί μων Φαῖ δρον, ἀ φ' οὗ τὴ ν ἐ πιγραφὴ ν εἴ ληφε τὸ βυβλί ον
1.0.2.13
ἐ ν γὰ ρ τού τοις τὸ μὲ ν πραγματικὸ ν οὐ δαμῇ μέ μφομαι τοῦ ἀ νδρό ς, τοῦ δὲ λεκτικοῦ μορί ου τὸ περὶ τὴ ν τροπική ν τε καὶ διθυραμβικὴ ν φρά σιν ἐ κπῖ πτον, ἐ ν οἷ ς οὐ κρατεῖ τοῦ μετρί ου, ἐ πιτιμῶ τε οὐ χ ὡ ς τῶ ν τυχό ντων τῳ ἀ λλ' ὡ ς ἀ νδρὶ μεγά λῳ καὶ ἐ γγὺ ς τῆ ς θεί ας ἐ ληλυθό τι φύ σεως, ὅ τι τὸ ν ὄ γκον τῆ ς ποιητικῆ ς κατασκευῆ ς εἰ ς λό γους ἤ γαγε φιλοσό φους ζηλώ σας τοὺ ς περὶ Γοργί αν, ὥ σ2τε καὶ διθυρά μβοις τινὰ ποιεῖ ν ἐ οικό τα, καὶ μηδὲ ἀ ποκρύ πτεσθαι τοῦ το τὸ ἁ μά ρτημα
1.0.2.14
ἀ λλ' ὁ μολογεῖ ν. καὶ σύ γε αὐ τό ς, ὦ βέ λτιστε Γεμῖ νε, ὁ μοί αν ἐ μοὶ γνώ μην περὶ τἀ νδρὸ ς ἔ χων φαί νῃ δι' αὐ τῆ ς γέ τοι τῆ ς ἐ πιστολῆ ς, ἐ ν οἷ ς κατὰ λέ ξιν οὕ τω γρά φεις: ἐ ν μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς ἑ τέ ροις σχή μασι ῥ ᾴ διον πεσεῖ ν μέ σον τι ἐ παί νου καὶ μέ μψεως: ἐ ν δὲ τῇ κατασκευῇ τὸ μὴ ἐ πιτευχθὲ ν πά ντῃ ἀ ποτυγχά νεται. διό μοι δοκεῖ τού τους τοὺ ς ἄ νδρας οὐ κ ἐ κ τῶ ν ἐ πικινδυνοτέ ρων οὐ δὲ ἐ λασσό νων, ἀ λλ' ἐ κ τῶ ν πλεί στων
1.0.2.15
καὶ εὐ τυχηθέ ντων ἐ ξετά ζειν. καὶ μετ' ὀ λί γα πά λιν ἐ πιλέ γεις ταυτί: ἐ γὼ δὲ καί περ ἔ χων ἀ πολογή σασθαι ὑ πὲ ρ ἁ πά ντων ἢ τῶ ν γε πλεί στων οὐ τολμῶ σοι ἐ ναντί α λέ γειν: ἓ ν δὲ τοῦ το διισχυρί ζομαι, ὅ τι οὐ κ ἔ στι μεγά λως ἐ πιτυχεῖ ν ἐ ν οὐ δενὶ τρό πῳ μὴ τοιαῦ τα τολμῶ ντα καὶ παραβαλλό μενον, ἐ ν οἷ ς καὶ σφά λλεσθαι
1.0.2.16
ἐ στὶ ν ἀ ναγκαῖ ον. οὐ δὲ ν διαφερό μεθα πρὸ ς ἀ λλή λους: σύ τε γὰ ρ ὁ μολογεῖ ς ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι τὸ ν ἐ πιβαλλό μενον μεγά λοις καὶ σφά λλεσθαί ποτε, ἐ γώ τέ φημι τῆ ς ὑ ψηλῆ ς καὶ μεγαλοπρεποῦ ς καὶ παρακεκινδυνευμέ νης φρά σεως ἐ φιέ μενον Πλά τωνα μὴ περὶ πά ντα τὰ μέ ρη κατορθοῦ ν, πολλοστὴ ν μέ ντοι μοῖ ραν ἔ χειν τῶ ν κατορθουμέ νων τὰ διαμαρτανό μενα ὑ π' αὐ τοῦ. καὶ καθ' ἓ ν τοῦ το Πλά τωνά φημι λεί πεσθαι Δημοσθέ νους, ὅ τι παρ' ᾧ μὲ ν ἐ κπί πτει ποτὲ τὸ ὕ ψος τῆ ς λέ ξεως τῶ ν λό γων εἰ ς τὸ κενὸ ν καὶ ἀ ηδέ ς, παρ' ᾧ δὲ οὐ δέ ποτε ἢ σπανί ως γε κομιδῇ. καὶ περὶ μὲ ν Πλά τωνος τοσαῦ τα.
1.0.3.1
περὶ δὲ̔ Ηροδό του καὶ Ξενοφῶ ντος ἐ βουλή θης μαθεῖ ν, τί να περὶ αὐ τῶ ν ὑ πό ληψιν ἔ χω, καὶ γρά ψαι με περὶ αὐ τῶ ν ἐ βουλή θης. πεποί ηκα καὶ τοῦ το οἷ ς πρὸ ς Δημή τριον ὑ πεμνημά τισμαι περὶ μιμή σεως. τού των ὁ μὲ ν πρῶ τος αὐ τὴ ν περιεί ληφε τὴ ν περὶ τῆ ς μιμή σεως ζή τησιν, ὁ δὲ δεύ τερος περὶ τοῦ τί νας ἄ νδρας μιμεῖ σθαι δεῖ ποιητά ς τε καὶ φιλοσό φους, ἱ στοριογρά φους τε καὶ ῥ ή τορας, ὁ δὲ τρί τος περὶ τοῦ πῶ ς δεῖ μιμεῖ σθαι μέ χρι τοῦ δε ἀ τελή ς. ἐ ν δὴ τῷ δευτέ ρῳ περὶ̔ Ηροδό του τε καὶ Θουκυδί δου καὶ Ξενοφῶ ντος καὶ Φιλί στου καὶ Θεοπό μπου（ τού τους γὰ ρ ἔ κρινον τοὺ ς ἄ νδρας εἰ ς μί μησιν ἐ πιτηδειοτά τους） τά δε γρά φω:
1.0.3.2
εἰ δὲ δεῖ καὶ περὶ αὐ τῶ ν εἰ πεῖ ν, περὶ μὲ ν̔ Ηροδό του καὶ Θουκυδί δου ταῦ τα φρονῶ. πρῶ τό ν τε καὶ σχεδὸ ν ἀ ναγκαιό τατον ἔ ργον ἁ πά ντων ἐ στὶ τοῖ ς γρά φουσιν πᾶ σιν ἱ στορί ας ὑ πό θεσιν ἐ κλέ ξασθαι καλὴ ν καὶ κεχαρισμέ νην τοῖ ς ἀ ναγνωσομέ νοις. τοῦ τὁ Ηρό δοτος
1.0.3.3
κρεῖ ττό ν μοι δοκεῖ πεποιηκέ ναι Θουκυδί δου. ἐ κεῖ νος μὲ ν γὰ ρ κοινὴ ν̔ Ελληνικῶ ν τε καὶ βαρβαρικῶ ν πρά ξεων ἐ ξενή νοχεν ἱ στορί αν, ὡ ς μή τε τὰ γενό μενα ἐ ξ ἀ νθρώ πων ἐ ξί τηλα γέ νηται, μή τε ἔ ργα καὶ ἅ περ αὐ τὸ ς εἴ ρηκε. τὸ γὰ ρ αὐ τὸ προοί μιον καὶ ἀ ρχὴ καὶ
1.0.3.4
τέ λος ἐ στὶ τῆ ς ἱ στορί ας. ὁ δὲ Θουκυδί δης πό λεμον ἕ να γρά φει, καὶ τοῦ τον οὔ τε καλὸ ν οὔ τε εὐ τυχῆ: ὃ ς μά λιστα μὲ ν ὤ φειλε μὴ γενέ σθαι, εἰ δὲ μή, σιωπῇ καὶ λή θῃ παραδοθεὶ ς ὑ πὸ τῶ ν ἐ πιγιγνομέ νων ἠ γνοῆ σθαι. ὅ τι δὲ πονηρὰ ν εἴ ληφεν ὑ πό θεσιν, καὶ αὐ τό ς γε τοῦ το
1.0.3.5
ποιεῖ φανερὸ ν ἐ ν τῷ προοιμί ῳ: πό λεις τε γὰ ρ δι' αὐ τὸ ν ἐ ξερημωθῆ ναί φησι πολλὰ ς̔ Ελληνί δας, τὰ ς μὲ ν ὑ πὸ βαρβά ρων, τὰ ς δ' ὑ πὸ σφῶ ν αὐ τῶ ν, καὶ φυγαδεί ας καὶ φθό ρους ἀ νθρώ πων ὅ σους οὔ πω πρό τερον γενέ σθαι, σεισμού ς τε καὶ αὐ χμοὺ ς καὶ νό σους καὶ ἄ λλας πολλὰ ς συμφορά ς. ὥ σ2τε τοὺ ς ἀ ναγνό ντας τὸ προοί μιον ἠ λλοτριῶ σθαι πρὸ ς τὴ ν ὑ πό θεσιν,̔ Ελληνικῶ ν μέ λλοντας
1.0.3.6
ἀ κού ειν. ὅ σῳ δὲ κρεί ττων ἡ τὰ θαυμαστὰ ἔ ργα δηλοῦ σἁ Ελλή νων τε καὶ βαρβά ρων γραφὴ τῆ ς τὰ οἰ κτρὰ καὶ δεινὰ πά θη τῶ ν̔ Ελλή νων διαγγελλού σης, τοσού τῳ φρονιμώ τερος̔ Ηρό δοτος Θουκυδί δου κατὰ τὴ ν ἐ κλογὴ ν τῆ ς ὑ ποθέ σεως. οὐ δὲ γὰ ρ οὐ δὲ τοῦ το ἔ νεστιν εἰ πεῖ ν, ὅ τι δι' ἀ νά γκην ἦ λθεν ἐ πὶ ταύ την τὴ ν γραφή ν, ἐ πιστά μενος μὲ ν ὡ ς ἐ κεῖ να καλλί ω, βουλό μενος δὲ μὴ ταὐ τὰ ἑ τέ ροις γρά φειν: πᾶ ν γὰ ρ τοὐ ναντί ον ἐ ν τῷ προοιμί ῳ διασύ ρων τὰ παλαιὰ ἔ ργα κά λλιστα καὶ θαυμασιώ τατα τὰ καθ' αὑ τὸ ν ἐ πιτελεσθέ ντα φησὶ ν εἶ ναι,
1.0.3.7
καὶ φανερό ς ἐ στι ταῦ τα ἑ κὼ ν ἑ λό μενος. οὐ μὴ ν̔ Ηρό δοτό ς γε τοῦ το ἐ ποί ησεν, ἀ λλὰ τῶ ν πρὸ αὐ τοῦ συγγραφέ ων γενομέ νων̔ Ελλανί κου τε καὶ Χά ρωνος τὴ ν αὐ τὴ ν ὑ πό θεσιν προεκδεδωκό των οὐ κ ἀ πετρά πετο, ἀ λλ' ἐ πί στευσεν αὑ τῷ κρεῖ σσό ν τι ἐ ξοί σειν: ὅ περ καὶ πεποί ηκεν.
1.0.3.8
δεύ τερό ν ἐ στι τῆ ς ἱ στορικῆ ς πραγματεί ας ἔ ργον γνῶ ναι πό θεν τε ἄ ρξασθαι καὶ μέ χρι τοῦ προελθεῖ ν δεῖ. φαί νεται δὴ κἀ ν τού τῳ Θουκυδί δου πολὺ̔ Ηρό δοτος φρονιμώ τερος: ἄ ρχεταί τε ἀ φ' ἧ ς αἰ τί ας ἤ ρξαντο πρῶ τον κακῶ ς ποιεῖ ν τοὺ ς̔́ Ελληνας οἱ βά ρβαροι, καὶ προελθὼ ν εἰ ς τὴ ν τῶ ν βαρβά ρων κό λασιν καὶ
1.0.3.9
τιμωρί αν λή γει. ὁ δὲ Θουκυδί δης ἀ ρχὴ ν μὲ ν ἐ ποιή σατο ἀ φ' ἧ ς ἤ ρξατο κακῶ ς πρά ττειν τὸ̔ Ελληνικό ν: ὅ πεῥ́ Ελληνα ὄ ντα καὶ̓ Αθηναῖ ον οὐ κ ἔ δει ποιεῖ ν（ καὶ ταῦ τα οὐ τῶ ν ἀ περριμμέ νων ὄ ντα, ἀ λλ' ὧ ν ἐ ν πρώ τοις ἦ γον̓ Αθηναῖ οι στρατηγιῶ ν τε καὶ τῶ ν ἄ λλων τιμῶ ν ἀ ξιοῦ ντες）: καὶ οὕ τω γε φθονερῶ ς, ὥ σ2τε καὶ τῇ πό λει τῇ ἑ αυτοῦ τὰ ς φανερὰ ς αἰ τί ας τοῦ πολέ μου περιά πτειν, ἑ τέ ραις ἔ χοντα πολλαῖ ς ἀ φορμαῖ ς περιά ψαι τὰ ς αἰ τί ας, καὶ ἄ ρξασθαί γε τῆ ς διηγή σεως μὴ ἀ πὸ τῶ ν Κερκυραϊ κῶ ν, ἀ λλ' ἀ πὸ τῶ ν κρατί στων τῆ ς πατρί δος ἔ ργων, ἃ μετὰ τὸ ν Περσικὸ ν πό λεμον εὐ θὺ ς ἔ πραξεν（ ὧ ν ὕ στερον οὐ κ ἐ ν ἐ πιτηδεί ῳ τό πῳ μνή μην ἐ ποιή σατο φαύ λως πως καὶ ἐ ξ ἐ πιδρομῆ ς）, διελθό ντα δὲ ταῦ τα μετὰ πολλῆ ς εὐ νοί ας ὡ ς ἄ νδρα φιλό πολιν ἔ πειτ' ἐ πενεγκεῖ ν, ὅ τι τού των φθό νῳ καὶ δέ ει προελθό ντες Λακεδαιμό νιοι προφά σεις ὑ ποθέ ντες ἑ τεροί ας ἦ λθον ἐ πὶ τὸ ν πό λεμον, καὶ τό τε λέ γειν τὰ Κερκυραϊ κὰ καὶ τὸ κατὰ Μεγαρέ ων ψή φισμα καὶ εἴ τι ἄ λλο τοιοῦ το λέ γειν
1.0.3.10
ἐ βού λετο. τὰ δ' ἐ ν τέ λει πλεί ονος ἁ μαρτί ας πλή ρη: καί περ γὰ ρ λέ γων ὅ τι παντὶ τῷ πολέ μῳ παρεγέ νετο, καὶ πά ντα δηλώ σειν ὑ ποσχό μενος, εἰ ς τὴ ν ναυμαχί αν τελευτᾷ τὴ ν περὶ Κυνὸ ς σῆ μα γεγενημέ νην̓ Αθηναί ων καὶ Πελοποννησί ων, ἣ συνέ βη κατὰ ἔ τος εἰ κοστὸ ν καὶ δεύ τερον. κρεῖ ττον δὲ ἦ ν διεξελθό ντα πά ντα τελευτὴ ν ποιή σασθαι τῆ ς ἱ στορί ας τὴ ν θαυμασιωτά την καὶ μά λιστα τοῖ ς ἀ κού ουσι κεχαρισμέ νην, τὴ ν κά θοδον τῶ ν φυγά δων τῶ ν ἀ πὸ Φυλῆ ς ἀ φ' ὧ ν ἡ πό λις ἀ ρξαμέ νη τὴ ν ἐ λευθερί αν ἀ νεκομί σατο.
1.0.3.11
τρί τον ἐ στὶ ν ἀ νδρὸ ς ἱ στορικοῦ σκοπεῖ ν, τί να τε δεῖ παραλαβεῖ ν ἐ πὶ τὴ ν γραφὴ ν πρά γματα καὶ τί να παραλιπεῖ ν. δοκεῖ δή μοι κἀ ν τού τῳ λεί πεσθαι Θουκυδί δης. συνειδὼ ς γὰ ῥ Ηρό δοτος, ὅ τι πᾶ σα μῆ κος ἔ χουσα πολὺ διή γησις ἂ ν μὲ ν ἀ ναπαύ σεις τινὰ ς λαμβά νῃ, τὰ ς ψυχὰ ς τῶ ν ἀ κροωμέ νων ἡ δέ ως διατί θησιν, ἐ ὰ ν δὲ ἐ πὶ τῶ ν αὐ τῶ ν μέ νῃ πραγμά των, κἂ ν τὰ μά λιστα ἐ πιτυγχά νηται, λυπεῖ τὴ ν ἀ κοὴ ν τῷ κό ρῳ, ποικί λην ἐ βουλή θη ποιῆ σαι τὴ ν γραφὴ ν̔ Ομή ρου ζηλωτὴ ς γενό μενος: καὶ γὰ ρ τὸ βυβλί ον ἢ ν αὐ τοῦ λά βωμεν, μέ χρι τῆ ς ἐ σχά της συλλαβῆ ς ἀ γά μεθα καὶ ἀ εὶ τὸ πλέ ον
1.0.3.12
ἐ πιζητοῦ μεν. Θουκυδί δης δὲ πό λεμον ἕ να κατατεί νας ἀ πνευστὶ διεξέ ρχεται μά χας ἐ πὶ μά χαις καὶ παρασκευὰ ς ἐ πὶ παρασκευαῖ ς καὶ λό γους ἐ πὶ λό γοις συντιθεί ς: ὥ σ2τε μοχθεῖ ν μὲ ν τὴ ν διά νοιαν τῶ ν ἀ κροωμέ νων** κό ρον δ' ἔ χει φησὶ ν ὁ Πί νδαρος καὶ μέ λι καὶ τὰ τέ ρπν' ἄ νθε' ἀ φροδί σια. ἤ δη δ' ὃ λέ γω κἀ κεῖ νος ἐ νεθυμή θη, ὡ ς ἡ δὺ χρῆ μα ἐ ν ἱ στορί ας γραφῇ μεταβολὴ καὶ ποικί λον, καὶ τοῦ το ἐ ν δύ ο ἢ τρισὶ τό ποις ἐ ποί ησεν, ἐ πί τε τῆ ς̓ Οδρυσῶ ν ἀ ρχῆ ς, δι' ἃ ς αἰ τί ας ἐ γέ νετο μεγά λη, καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἐ ν Σικελί ᾳ πό λεων.
1.0.3.13
μετὰ τοῦ το ἔ ργον ἐ στὶ ν ἱ στορικοῦ διελέ σθαι τε καὶ τά ξαι τῶ ν δηλουμέ νων ἕ καστον ἐ ν ᾧ δεῖ τό πῳ. πῶ ς οὖ ν ἑ κά τερος διαιρεῖ ται καὶ τά ττει τὰ λεγό μενα; Θουκυδί δης μὲ ν τοῖ ς χρό νοις ἀ κολουθῶ ν,̔ Ηρό δοτος δὲ ταῖ ς περιοχαῖ ς τῶ ν πραγμά των. καὶ γί γνεται Θουκυδί δης μὲ ν ἀ σαφὴ ς καὶ δυσπαρακολού θητος: πολλῶ ν γὰ ρ κατὰ τὸ αὐ τὸ θέ ρος ἢ τὸ ν αὐ τὸ ν χειμῶ να γιγνομέ νων ἐ ν διαφό ροις ὡ ς εἰ κὸ ς τό ποις, ἡ μιτελεῖ ς τὰ ς πρώ τας πρά ξεις καταλιπὼ ν ἑ τέ ρων ἅ πτεται τῶ ν κατὰ θέ ρος ἢ τὸ ν αὐ τὸ ν χειμῶ να γιγνομέ νων: πλανώ μεθα δὴ καθά περ εἰ κό ς, καὶ δυσκό λως τοῖ ς δηλουμέ νοις
1.0.3.14
παρακολουθοῦ μεν ταραττομέ νης τῆ ς διανοί ας.̔ Ηρό δοτος δὲ ἀ πὸ τῆ ς Λυδῶ ν βασιλεί ας ἀ ρξά μενος καὶ μέ χρι τῆ ς Κροί σου καταβὰ ς ἐ πὶ Κῦ ρον εὐ θέ ως τὸ ν καταλύ σαντα τὴ ν Κροί σου ἀ ρχὴ ν μεταβαί νει, Αἰ γυπτί ων τε ἄ ρχεται διηγημά των καὶ Σκυθικῶ ν καὶ Λιβυκῶ ν, τὰ μὲ ν ὡ ς ἀ κό λουθα δηλῶ ν, τὰ δὲ ὡ ς ἐ πιζητού μενα προσαναλαμβά νων, τὰ δ' ὡ ς χαριεστέ ραν ποιή σοντα τὴ ν διή γησιν ἐ πεισά γων: διεξελθώ ν τε πρά ξεις̔ Ελλή νων τε καὶ βαρβά ρων ἔ τεσιν ὁ μοῦ διακοσί οις καὶ εἴ κοσι γενομέ νας ἐ ν ταῖ ς τρισὶ ν ἠ πεί ροις καὶ παραγρά ψας** τῆ ς Ξέ ρξου φυγῆ ς τὴ ν ἱ στορί αν οὐ διέ σπασε τὴ ν διή γησιν: ἀ λλὰ συμβέ βηκε τῷ μὲ ν μί αν ὑ πό θεσιν λαβό ντι πολλὰ ποιῆ σαι μέ ρη τὸ ἓ ν σῶ μα, τῷ δὲ τὰ ς πολλὰ ς καὶ οὐ δὲ ν ἐ οικυί ας ὑ ποθέ σεις προελομέ νῳ σύ μφωνον ἓ ν σῶ μα πεποιηκέ ναι.
1.0.3.15
μιᾶ ς δ' ἰ δέ ας ἐ πιμνησθή σομαι πραγματικῆ ς, ἣ ν οὐ δεμιᾶ ς τῶ ν εἰ ρημέ νων ἧ ττον ἐ ν ἁ πά σαις ἱ στορί αις ζητοῦ μεν, τὴ ν αὐ τοῦ τοῦ συγγραφέ ως διά θεσιν, ᾗ κέ χρηται πρὸ ς τὰ πρά γματα περὶ ὧ ν γρά φει: ἡ μὲ ν̔ Ηροδό του διά θεσις ἐ ν ἅ πασιν ἐ πιεικὴ ς καὶ τοῖ ς μὲ ν ἀ γαθοῖ ς συνηδομέ νη, τοῖ ς δὲ κακοῖ ς συναλγοῦ σα: ἡ δὲ Θουκυδί δου διά θεσις αὐ θέ καστό ς τις καὶ πικρὰ καὶ τῇ πατρί δι τῆ ς φυγῆ ς μνησικακοῦ σα. τὰ μὲ ν γὰ ρ ἁ μαρτή ματα ἐ πεξέ ρχεται καὶ μά λα ἀ κριβῶ ς, τῶ ν δὲ κατὰ νοῦ ν κεχωρηκό των καθά παξ οὐ μέ μνηται, ἢ ὥ σ2περ ἠ ναγκασμέ νος.@ Καὶ κατὰ μὲ ν τὸ ν πραγματικὸ ν τό πον ἥ ττων ἐ στὶ ν̔ Ηροδό του διὰ ταῦ τα Θουκυδί δης: κατὰ δὲ τὸ ν λεκτικὸ ν τὰ μὲ ν ἥ ττων, τὰ δὲ κρεί ττων, τὰ δ' ἴ σος. ἐ ρῶ δὲ καὶ περὶ τού των, ὡ ς ὑ πεί ληφα.
1.0.3.16
πρώ τη τῶ ν ἀ ρετῶ ν γέ νοιτ' ἄ ν, ἧ ς χωρὶ ς οὐ δὲ τῶ ν ἄ λλων τῶ ν περὶ τοὺ ς λό γους ὄ φελό ς τι, ἡ καθαρὰ τοῖ ς ὀ νό μασι καὶ τὸ ν̔ Ελληνικὸ ν χαρακτῆ ρα σῴ ζουσα διά λεκτος. ταύ την ἀ κριβοῦ σιν ἀ μφό τεροι:̔ Ηρό δοτό ς τε γὰ ρ τῆ ς̓ Ιά δος ἄ ριστος κανὼ ν Θουκυδί δης τε τῆ ς
1.0.3.17
̓ Ατθί δος.** τρί την ἔ χει χώ ραν ἡ καλουμέ νη συντομί α: ἐ ν ταύ τῃ δοκεῖ προέ χειν̔ Ηροδό του Θουκυδί δης. καί τοι λέ γοι τις ἄ ν, ὡ ς μετὰ τοῦ σαφοῦ ς ἐ ξεταζό μενον ἡ δὺ φαί νεται τὸ βραχύ: εἰ δὲ ἀ πολεί ποιτο τού του, πικρό ν: ἀ λλὰ μηδὲ ν ἥ ττων ἔ στω παρὰ τοῦ το. ἐ νά ργεια μετὰ ταῦ τα τέ τακται πρώ τη μὲ ν τῶ ν ἐ πιθέ των ἀ ρετῶ ν: ἱ κανῶ ς ἐ ν ταύ τῃ κατορθοῦ σιν ἀ μφό τεροι.
1.0.3.18
μετὰ ταύ την συνί σταται τὴ ν ἀ ρετὴ ν τῶ ν ἠ θῶ ν τε καὶ παθῶ ν μί μησις: διῄ ρηνται τὴ ν ἀ ρετὴ ν ταύ την οἱ συγγραφεῖ ς: Θουκυδί δης μὲ ν γὰ ρ τὰ πά θη δηλῶ σαι κρεί ττων,̔ Ηρό δοτος δὲ τά γε ἤ θη παραστῆ σαι δεινό τερος. μετὰ ταῦ τα αἱ τὸ μέ γα καὶ θαυμαστὸ ν ἐ κφαί νουσαι τῆ ς κατασκευῆ ς ἀ ρεταί: ἴ σοι κἀ ν ταύ ταις οἱ
1.0.3.19
συγγραφεῖ ς. ἕ πονται ταύ ταις αἱ τὴ ν ἰ σχὺ ν καὶ τὸ ν τό νον καὶ τὰ ς ὁ μοιοτρό πους δυνά μεις τῆ ς φρά σεως ἀ ρεταὶ περιέ χουσαι: κρεί ττων ἐ ν ταύ ταις̔ Ηροδό του Θουκυδί δης. ἡ δονὴ ν δὲ καὶ πειθὼ καὶ τέ ρψιν καὶ τὰ ς ὁ μοιογενεῖ ς ἀ ρετὰ ς εἰ σφέ ρεται μακρῷ Θουκυδί δου κρεί ττονας̔ Ηρό δοτος. τῆ ς δὲ φρά σεως τῶ ν ὀ νομά των τὸ μὲ ν κατὰ φύ σιν̔ Ηρό δοτος ἐ ζή λωκε, τὸ δὲ δεινὸ ν
1.0.3.20
Θουκυδί δης. λεί πει πασῶ ν ἐ ν λό γοις ἀ ρετῶ ν ἡ κυριωτά τη τὸ πρέ πον: ταύ την ὁ̔ Ηρό δοτος ἀ κριβοῖ μᾶ λλον ἢ Θουκυδί δης: ὁ μοειδὴ ς γὰ ρ οὗ τος ἐ ν πᾶ σι, κἀ ν ταῖ ς δημηγορί αις μᾶ λλον ἢ ταῖ ς διηγή σεσιν: ἐ μοὶ μέ ντοι καὶ τῷ φιλτά τῳ Καικιλί ῳ δοκεῖ τὰ ἐ νθυμή ματα αὐ τοῦ μά λιστα μιμή σασθαί τε καὶ ζηλῶ σαι
1.0.3.21
Δημοσθέ νης. ἵ να δὲ συνελὼ ν εἴ πω, καλαὶ μὲ ν αἱ ποιή σεις ἀ μφό τεραι（ οὐ γὰ ρ ἂ ν αἰ σχυνθεί ην ποιή σεις αὐ τὰ ς λέ γων）, διαφέ ρουσι δὲ κατὰ τοῦ το μά λιστα ἀ λλή λων, ὅ τι τὸ μὲ ν̔ Ηροδό του κά λλος ἱ λαρό ν ἐ στι, φοβερὸ ν δὲ τὸ Θουκυδί δου. ἀ πό χρη ταῦ τα εἰ ρῆ σθαι περὶ τού των τῶ ν συγγραφέ ων, πολλῶ ν καὶ ἄ λλων ἐ νό ντων λέ γεσθαι, περὶ ὧ ν καὶ ἕ τερος ἔ σται καιρό ς.
1.0.4.1
Ξενοφῶ ν δὲ καὶ Φί λιστος οἱ τού τοις ἐ πακμά σαντες οὔ τε φύ σεις ὁ μοί ας εἶ χον οὔ τε προαιρέ σεις. Ξενοφῶ ν μὲ ν γὰ ῥ Ηροδό του ζηλωτὴ ς ἐ γέ νετο κατ' ἀ μφοτέ ρους τοὺ ς χαρακτῆ ρας, τό ν τε πραγματικὸ ν καὶ τὸ ν λεκτικό ν. πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ τὰ ς ὑ ποθέ σεις τῶ ν ἱ στοριῶ ν ἐ ξελέ ξατο καλὰ ς καὶ μεγαλοπρεπεῖ ς καὶ ἀ νδρὶ φιλοσό φῳ προσηκού σας: τή ν τε Κύ ρου παιδεί αν, εἰ κό να βασιλέ ως ἀ γαθοῦ καὶ εὐ δαί μονος: καὶ τὴ ν ἀ νά βασιν τοῦ νεωτέ ρου Κύ ρου, ᾧ καὶ αὐ τὸ ς συνανέ βη, μέ γιστον ἐ γκώ μιον ἔ χουσαν τῶ ν συστρατευσαμέ νων̔ Ελλή νων: καὶ τρί την ἔ τι τὴ ν̔ Ελληνικὴ ν καὶ ἣ ν κατέ λιπεν ἀ τελῆ Θουκυδί δης, ἐ ν ᾗ καταλύ ονταί τε οἱ τριά κοντα καὶ τὰ τεί χη τῶ ν̓ Αθηναί ων, ἃ Λακεδαιμό νιοι καθεῖ λον, αὖ θις
1.0.4.2
ἀ νί σταται. οὐ μό νον δὲ τῶ ν ὑ ποθέ σεων χά ριν ἄ ξιος ἐ παινεῖ σθαι ζηλωτὴ ς̔ Ηροδό του γενό μενος, ἀ λλὰ καὶ τῆ ς οἰ κονομί ας: ταῖ ς τε γὰ ρ ἀ ρχαῖ ς αὐ τῶ ν ταῖ ς πρεπωδεστά ταις κέ χρηται καὶ τελευτὰ ς ἑ κά στῃ τὰ ς ἐ πιτηδειοτά τας ἀ ποδέ δωκε, μεμέ ρικέ ν τε καλῶ ς καὶ τέ ταχεν καὶ πεποί κιλκε τὴ ν γραφή ν. ἦ θό ς τε ἐ πιδεί κνυται θεοσεβὲ ς καὶ δί καιον καὶ καρτερικὸ ν καὶ εὐ πρεπέ ς, ἁ πά σαις τε συλλή βδην κεκοσμημέ νον ἀ ρεταῖ ς: καὶ ὁ μὲ ν πραγματικὸ ς τύ πος αὐ τῷ τοιοῦ τος.
1.0.4.3
ὁ δὲ λεκτικὸ ς πῇ μὲ ν ὅ μοιος̔ Ηροδό του, πῇ δὲ ἐ νδεέ στερος. καθαρὸ ς μὲ ν γὰ ρ τοῖ ς ὀ νό μασιν ἱ κανῶ ς καὶ σαφὴ ς καὶ ἐ ναργὴ ς καθά περ ἐ κεῖ νος: ἐ κλέ γει δὲ ὀ νό ματα συνή θη τε καὶ προσφυῆ τοῖ ς πρά γμασι, καὶ συντί θησιν αὐ τὰ ἡ δέ ως πά νυ καὶ κεχαρισμέ νως οὐ χ ἧ ττον̔ Ηροδό του. ὕ ψος δὲ καὶ κά λλος καὶ μεγαλοπρέ πειαν καὶ τὸ λεγό μενον ἰ δί ως πλά σμα ἱ στορικὸ ν
1.0.4.4
̔ Ηρό δοτος ἔ χει: οὐ γὰ ρ μό νον οὐ κ ἴ σχυσε τοῦ το παρ' αὐ τοῦ λαβεῖ ν, ἀ λλὰ κἄ ν ποτε διεγεῖ ραι βουληθῇ τὴ ν φρά σιν, ὀ λί γον ἐ μπνεύ σας ὥ σπερ ἀ πό γειος αὖ ρα ταχέ ως σβέ ννυται** μακρό τερος γὰ ρ γί νεται τοῦ δέ οντος ἐ ν πολλοῖ ς, καὶ τοῦ πρέ ποντος οὐ χ ὡ ς̔ Ηρό δοτος ἐ φά πτεται τῶ ν προσώ πων εὐ τυχῶ ς, ἀ λλ' ἐ ν πολλοῖ ς ὀ λί γωρό ς ἐ στιν, ἄ ν τις ὀ ρθῶ ς σκοπῇ.
1.0.5.1
Φί λιστος δὲ Θουκυδί δῃ μᾶ λλον ἂ ν δό ξειεν ἐ οικέ ναι καὶ κατ' ἐ κεῖ νον κοσμεῖ σθαι τὸ ν χαρακτῆ ρα. οὔ τε γὰ ρ ὑ πό θεσιν εἴ ληφε πολυωφελῆ καὶ κοινή ν, ὥ σπερ Θουκυδί δης ἀ λλὰ μί αν καὶ ταύ την τοπική ν: διῄ ρηκε δ' αὐ τὴ ν εἰ ς γραφὰ ς δύ ο, Περὶ Σικελί ας μὲ ν τὴ ν προτέ ραν ἐ πιγρά φων, Περὶ Διονυσί ου δὲ τὴ ν ὑ στέ ραν. ἔ στι δὲ μί α: καὶ τοῦ το γνοί ης ἂ ν ἀ πὸ τοῦ
1.0.5.2
τέ λους τῆ ς Σικελικῆ ς. τά ξιν δὲ οὐ τὴ ν κρατί στην ἀ ποδέ δωκε τοῖ ς δηλουμέ νοις ἀ λλὰ δυσπαρακολού θητον, χεῖ ρον τῆ ς Θουκυδί δου. καὶ πρᾶ γμα ἔ ξωθεν οὐ βού λεται παραλαμβά νειν, ὥ σ2περ οὐ δὲ Θουκυδί δης, ἀ λλ' ἔ στιν ὁ μοειδή ς. ἦ θό ς τε κολακικὸ ν καὶ φιλοτύ ραννον
1.0.5.3
ἐ μφαί νει καὶ ταπεινὸ ν καὶ μικρολό γον. τῆ ς δὲ λέ ξεως ᾗ Θουκυδί δης κέ χρηται τὸ μὲ ν σημειῶ δες καὶ περί εργον πέ φευγεν, τὸ δὲ στρογγύ λον καὶ πυκνὸ ν καὶ ἐ νθυμηματικὸ ν ἐ κμέ μακται. τῆ ς μέ ντοι καλλιλογί ας τῆ ς ἐ κεί νου καὶ τῆ ς σεμνό τητος καὶ τοῦ πλού του τῶ ν
1.0.5.4
ἐ νθυμημά των καὶ πολὺ ὑ στερεῖ. οὐ μό νον δ' ἐ ν τού τοις, ἀ λλὰ καὶ κατὰ τοὺ ς σχηματισμού ς: ἣ μὲ ν γὰ ρ πλή ρης σχημά των（ καὶ οὐ δὲ ν οἶ μαι περὶ τῶ ν φανερῶ ν ἐ πὶ πλέ ον δεῖ ν λέ γειν）, ἡ δὲ Φιλί στου φρά σις ὁ μοειδὴ ς πᾶ σα δεινῶ ς καὶ ἀ σχημά τιστό ς ἐ στι: καὶ πολλὰ ς εὕ ροι τις ἂ ν περιό δους ὁ μοί ως ἐ φεξῆ ς ὑ π' αὐ τοῦ σχηματιζομέ νας, οἷ ον ἐ ν ἀ ρχῇ τῆ ς δευτέ ρας τῶ ν περὶ
1.0.5.5
Σικελί ας: Συρακό σιοι δὲ παραλαβό ντες Μεγαρεῖ ς καὶ̓ Ενναί ους, Καμαριναῖ οι δὲ Σικελοὺ ς καὶ τοὺ ς ἄ λλους συμμά χους πλὴ ν Γελῴ ων ἀ θροί σαντες, Γελῷ οι δὲ Συρακοσί οις οὐ κ ἔ φασαν πολεμή σειν: Συρακό σιοι δὲ πυνθανό μενοι Καμαριναί ους τὸ ν̔́ Υρμινον διαβά ντας—:
1.0.5.6
ταῦ τα δὲ ἀ ηδῆ πά νυ ὄ ντα ἐ μοὶ φαί νεται. μικρό ς τε παρὰ πᾶ σαν ἰ δέ αν ἐ στὶ καὶ εὐ τελή ς, ἐ ά ν τε πολιορκί ας διηγῆ ται ἐ ά ν τε οἰ κισμού ς, ἐ ά ν τε ἐ παί νους ἐ ά ν τε ψό γους διαπορεύ ηται. ἀ λλ' οὐ δὲ τοῖ ς μεγέ θεσι τῶ ν ἀ νδρῶ ν συνεξισῶ ν τοὺ ς λό γους, ἀ λλὰ ψοφοδεεῖ ς καὶ τοὺ ς κρατί στους δημηγοροῦ ντας καταλεί πων τὰ ς δυνά μεις καὶ τὰ ς προαιρέ σεις ὁ μοί ους ἅ παντας ποιεῖ. εὐ στομί αν δέ τινα φυσικὴ ν εἰ σφέ ρεται κατὰ τὴ ν ἑ ρμηνεί αν καὶ σύ νεσιν ἐ πιτευκτικὴ ν τοῦ μετρί ου. πρὸ ς δὲ τοὺ ς ἀ ληθινοὺ ς ἀ γῶ νας ἐ πιτηδειό τερος Θουκυδί δου.
1.0.6.1
Θεό πομπος δὲ Χῖ ος ἐ πιφανέ στατος πά ντων τῶ ν̓ Ισοκρά τους μαθητῶ ν γενό μενος καὶ πολλοὺ ς μὲ ν πανηγυρικού ς, πολλοὺ ς δὲ συμβουλευτικοὺ ς συνταξά μενος λό γους ἐ πιστολά ς τε τὰ ς Χιακὰ ς ἐ πιγραφομέ νας καὶ ὑ ποθή κας ἄ λλας λό γου ἀ ξί ας, ἱ στορί αν
1.0.6.2
πεπραγματευμέ νος ἄ ξιος ἐ παινεῖ σθαι πρῶ τον μὲ ν τῆ ς ὑ ποθέ σεως τῶ ν ἱ στοριῶ ν（ καλαὶ γὰ ρ ἀ μφό τεραι, ἣ μὲ ν τὰ λοιπὰ τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέ μου περιέ χουσα, ἣ δὲ τὰ Φιλί ππῳ πεπραγμέ να）, ἔ πειτα τῆ ς οἰ κονομί ας（ ἀ μφό τεραι γά ρ εἰ σιν εὐ παρακολού θητοι καὶ σαφεῖ ς）, μά λιστα δὲ τῆ ς ἐ πιμελεί ας τε καὶ φιλοπονί ας τῆ ς κατὰ τὴ ν συγγραφή ν: δῆ λος γά ρ ἐ στιν, εἰ καὶ μηδὲ ν ἔ γραψε, πλεί στην μὲ ν παρασκευὴ ν εἰ ς ταῦ τα παρεσκευασμέ νος, μεγί στας δὲ δαπά νας εἰ ς τὴ ν συναγωγὴ ν αὐ τῶ ν
1.0.6.3
τετελεκώ ς, καὶ πρὸ ς τού τοις πολλῶ ν μὲ ν αὐ τό πτης γεγενημέ νος, πολλοῖ ς δ' εἰ ς ὁ μιλί αν ἐ λθὼ ν ἀ νδρά σι τοῖ ς τό τε πρωτεύ ουσι καὶ στρατηγοῖ ς δημαγωγοῖ ς τε καὶ φιλοσό φοις διὰ τὴ ν συγγραφή ν: οὐ γὰ ρ ὥ σ2πέ ρ τινες πά ρεργον τοῦ βί ου τὴ ν ἀ ναγραφὴ ν τῆ ς ἱ στορί ας ἐ ποιή σατο, ἔ ργον δὲ τὸ πά ντων ἀ ναγκαιό τατον. γνοί η δ' ἄ ν τις αὐ τοῦ τὸ ν πό νον ἐ νθυμηθεὶ ς τὸ πολύ μορφον τῆ ς
1.0.6.4
γραφῆ ς: καὶ γὰ ρ ἐ θνῶ ν εἴ ρηκεν οἰ κισμοὺ ς καὶ πό λεων κτί σεις ἐ πελή λυθε, βασιλέ ων τε βί ους καὶ τρό πων ἰ διώ ματα δεδή λωκε, καὶ εἴ τι θαυμαστὸ ν ἢ παρά δοξον ἑ κά στη γῆ καὶ θά λασσα φέ ρει, συμπεριεί ληφεν τῇ πραγματεί ᾳ. καὶ μηδεὶ ς ὑ πολά βῃ ψυχαγωγί αν ταῦ τ' εἶ ναι μό νον: οὐ γὰ ρ οὕ τως ἔ χει, ἀ λλὰ πᾶ σαν ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν
1.0.6.5
ὠ φέ λειαν περιέ χει. ἵ να δὲ πά ντ' ἀ φῶ τἆ λλα, τί ς οὐ χ ὁ μολογή σει τοῖ ς ἀ σκοῦ σι τὴ ν φιλό σοφον ῥ ητορικὴ ν ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι πολλὰ μὲ ν ἔ θη καὶ βαρβά ρων καὶ̔ Ελλή νων ἐ κμαθεῖ ν, πολλοὺ ς δὲ νό μους ἀ κοῦ σαι πολιτειῶ ν τε σχή ματα,
1.0.6.6
καὶ βί ους ἀ νδρῶ ν καὶ πρά ξεις καὶ τέ λη καὶ τύ χας; τού τοις τοί νυν ἅ πασαν ἀ φθονί αν δέ δωκεν οὐ κ ἀ πεσπασμέ νην τῶ ν πραγμά των ἀ λλὰ συμπαροῦ σαν. πά ντα τε δὴ ταῦ τα ζηλωτὰ τοῦ συγγραφέ ως, καὶ ἔ τι πρὸ ς τού τοις ὅ σα φιλοσοφεῖ παρ' ὅ λην τὴ ν συγγραφὴ ν περὶ δικαιοσύ νης καὶ εὐ σεβεί ας καὶ τῶ ν ἄ λλων ἀ ρετῶ ν
1.0.6.7
πολλοὺ ς καὶ καλοὺ ς διεξερχό μενος λό γους. τελευταῖ ό ν ἐ στι τῶ ν ἔ ργων αὐ τοῦ καὶ χαρακτηρικώ τατον, ὃ παρ' οὐ δενὶ τῶ ν ἄ λλων συγγραφέ ων οὕ τως ἀ κριβῶ ς ἐ ξεί ργασται καὶ δυνατῶ ς οὔ τε τῶ ν πρεσβυτέ ρων οὔ τε τῶ ν νεωτέ ρων: τί δὲ τοῦ τό ἐ στι; τὸ καθ' ἑ κά στην πρᾶ ξιν μὴ μό νον τὰ φανερὰ τοῖ ς πολλοῖ ς ὁ ρᾶ ν καὶ λέ γειν, ἀ λλ' ἐ ξετά ζειν καὶ τὰ ς ἀ φανεῖ ς αἰ τί ας τῶ ν πρά ξεων καὶ τῶ ν πραξά ντων αὐ τὰ ς καὶ τὰ πά θη τῆ ς ψυχῆ ς, ἃ μὴ ῥ ᾴ δια τοῖ ς πολλοῖ ς εἰ δέ ναι, καὶ πά ντα ἐ κκαλύ πτειν τὰ μυστή ρια τῆ ς τε δοκού σης ἀ ρετῆ ς καὶ τῆ ς
1.0.6.8
ἀ γνοουμέ νης κακί ας. καί μοι δοκεῖ πως ὁ μυθευό μενος ἐ ν̔́ Αιδου τῶ ν ψυχῶ ν ἀ πολυθεισῶ ν τοῦ σώ ματος ἐ ξετασμὸ ς ἐ πὶ τῶ ν ἐ κεῖ δικαστῶ ν οὕ τως ἀ κριβὴ ς εἶ ναι ὡ ς ὁ διὰ τῆ ς Θεοπό μπου γραφῆ ς γιγνό μενος. διὸ καὶ βά σκανος ἔ δοξεν εἶ ναι, προσλαμβά νων τοῖ ς ἀ ναγκαί οις τινὰ ὀ νειδισμοῖ ς κατὰ τῶ ν ἐ νδό ξων προσώ πων οὐ κ ἀ ναγκαῖ α πρά γματα, ὅ μοιό ν τι ποιῶ ν τοῖ ς ἰ ατροῖ ς, οἳ τέ μνουσι καὶ καί ουσι τὰ διεφθαρμέ να τοῦ σώ ματος ἕ ως βά θους τὰ καυτή ρια καὶ τὰ ς τομὰ ς φέ ροντες, οὐ δὲ ν τῶ ν ὑ γιαινό ντων καὶ κατὰ φύ σιν ἐ χό ντων στοχαζό μενοι. τοιοῦ τος μὲ ν δή τις ὁ πραγματικὸ ς Θεοπό μπου χαρακτή ρ.
1.0.6.9
ὁ δὲ λεκτικὸ ς̓ Ισοκρά τει μά λιστα ἔ οικε: καθαρά τε γὰ ρ ἡ λέ ξις καὶ κοινὴ καὶ σαφή ς, ὑ ψηλή τε καὶ μεγαλοπρεπὴ ς καὶ τὸ πομπικὸ ν ἔ χουσα πολύ, συγκειμέ νη τε κατὰ τὴ ν μέ σην ἁ ρμονί αν, ἡ δέ ως καὶ μαλακῶ ς ῥ έ ουσα. διαλλά ττει δὲ τῆ ς̓ Ισοκρατεί ου κατὰ τὴ ν πικρό τητα καὶ τὸ ν τό νον ἐ π' ἐ νί ων, ὅ ταν ἐ πιτρέ ψῃ τοῖ ς πά θεσι,
1.0.6.10
μά λιστα δ' ὅ ταν ὀ νειδί ζῃ πό λεσιν ἢ στρατηγοῖ ς πονηρὰ βουλεύ ματα καὶ πρά ξεις ἀ δί κους（ πολὺ ς γὰ ρ ἐ ν τού τοις）, καὶ τῆ ς Δημοσθέ νους δεινό τητος οὐ δὲ κατὰ μικρὸ ν διαφέ ρει, ὡ ς ἐ ξ ἄ λλων πολλῶ ν ἄ ν τις ἴ δοι κἀ κ τῶ ν Χιακῶ ν ἐ πιστολῶ ν, ἃ ς τῷ συμφύ τῳ πνεύ ματι ἐ πιτρέ ψας γέ γραφεν. εἰ δ' ὑ περεῖ δεν ἐ ν τού τοις ἐ φ' οἷ ς μά λιστα δὴ ἐ σπού δακε τῆ ς τε συμπλοκῆ ς τῶ ν φωνηέ ντων γραμμά των καὶ τῆ ς κυκλικῆ ς εὐ ρυθμί ας τῶ ν περιό δων καὶ τῆ ς ὁ μοειδεί ας τῶ ν σχηματισμῶ ν, πολὺ ἀ μεί νων ἂ ν ἦ ν αὐ τὸ ς ἑ αυτοῦ κατὰ τὴ ν φρά σιν.
1.0.6.11
ἔ στι δὲ ἃ καὶ κατὰ τὸ ν πραγματικὸ ν τό πον ἁ μαρτά νει, καὶ μά λιστα κατὰ τὰ ς παρεμβολά ς: οὔ τε γὰ ρ ἀ ναγκαῖ αί τινες αὐ τῶ ν οὔ τ' ἐ ν καιρῷ γενό μεναι, πολὺ δὲ τὸ παιδιῶ δες ἐ μφαί νουσαι: ἐ ν αἷ ς ἐ στι καὶ τὰ περὶ Σιληνοῦ τοῦ φανέ ντος ἐ ν Μακεδονί ᾳ καὶ τὰ περὶ τοῦ δρά κοντος τοῦ διαναυμαχή σαντος πρὸ ς τὴ ν τριή ρη καὶ ἄ λλα τού τοις οὐ κ ὀ λί γα ὅ μοια.@ Οὗ τοι παραληφθέ ντες οἱ συγγραφεῖ ς ἀ ρκέ σουσι τοῖ ς ἀ σκοῦ σι τὸ ν πολιτικὸ ν λό γον ἀ φορμὰ ς ἐ πιτηδεί ους παραδειγμά των παρασχεῖ ν εἰ ς ἅ πασαν ἰ δέ αν.