Reader

“ δῶ ρό ν τοι καὶ ἐ γώ, τέ κνον φί λε, τοῦ το δί δωμι”, καθά περ ἡ παρ'̔ Ομή ρῳ φησὶ ν̔ Ελέ νη ξενί ζουσα τὸ ν Τηλέ μαχον, πρώ την ἡ μέ ραν ἄ γοντι ταύ την γενέ θλιον, ἀ φ' οὗ παραγέ γονας εἰ ς ἀ νδρὸ ς ἡ λικί αν, ἡ δί στην καὶ τιμιωτά την ἑ ορτῶ ν ἐ μοί: πλὴ ν οὔ τε χειρῶ ν δημιού ργημα πέ μπω σοι τῶ ν ἐ μῶ ν, ὡ ς ἐ κεί νη φησὶ διδοῦ σα τῷ μειρακί ῳ τὸ ν πέ πλον, οὔ τ' ἐ ς γά μου μό νον ὥ ραν, καὶ γαμετῇ χά ριν εὔ θετον, ἀ λλὰ ποί ημα μὲ ν καὶ γέ ννημα παιδεί ας καὶ ψυχῆ ς τῆ ς ἐ μῆ ς, κτῆ μα δὲ σοὶ τὸ αὐ τὸ καὶ χρῆ μα πρὸ ς ἁ πά σας τὰ ς ἐ ν τῷ βί ῳ χρεί ας ὁ πό σαι γί νονται διὰ λό γων ὠ φέ λιμον, ἀ ναγκαιό τατον ἁ πά ντων χρημά των, εἴ τι κἀ γὼ τυγχά νω τῶ ν δεό ντων φρονῶ ν, ἅ πασι μὲ ν ὁ μοί ως τοῖ ς ἀ σκοῦ σι τοὺ ς πολιτικοὺ ς λό γους, ἐ ν ᾗ ποτ' ἂ ν ἡ λικί ᾳ τε καὶ ἕ ξει τυγχά νωσιν ὄ ντες: μά λιστα δὲ τοῖ ς μειρακί οις τε καὶ νεωστὶ τοῦ μαθή ματος ἁ πτομέ νοις ὑ μῖ ν, ὦ̔ Ροῦ φε Μετί λιε πατρὸ ς ἀ γαθοῦ κἀ μοὶ τιμιωτά του φί λων. διττῆ ς γὰ ρ οὔ σης ἀ σκή σεως περὶ πά ντας ὡ ς εἰ πεῖ ν τοὺ ς λό γους, τῆ ς περὶ τὰ νοή ματα καὶ τῆ ς περὶ τὰ ὀ νό ματα, ὧ ν ἣ μὲ ν τοῦ πραγματικοῦ τό που μᾶ λλον ἐ φά πτεσθαι δό ξειεν ἄ ν, ἣ δὲ τοῦ λεκτικοῦ, καὶ πά ντων ὅ σοι τοῦ λέ γειν εὖ στοχά ζονται περὶ ἀ μφοτέ ρας τὰ ς θεωρί ας τοῦ λό γου ταύ τας σπουδαζό ντων ἐ ξ ἴ σου, ἡ μὲ ν ἐ πὶ τὰ πρά γματα καὶ τὴ ν ἐ ν τού τοις φρό νησιν ἄ γουσα ἡ μᾶ ς ἐ πιστή μη βραδεῖ ά ἐ στι καὶ χαλεπὴ νέ οις, μᾶ λλον δὲ ἀ δύ νατος εἰ ς ἀ γενεί ων καὶ μειρακί ων πεσεῖ ν ἡ λικί αν: ἀ κμαζού σης γὰ ρ ἤ δη συνέ σεώ ς ἐ στι καὶ πολιαῖ ς κατηρτυμέ νης ἡ λικί ας ἡ τού των κατά ληψις οἰ κειοτέ ρα, πολλῇ μὲ ν ἱ στορί ᾳ λό γων τε καὶ ἔ ργων, πολλῇ δὲ πεί ρᾳ καὶ συμφορᾷ παθῶ ν οἰ κεί ων τε καὶ ἀ λλοτρί ων συναυξομέ νη: τὸ δὲ περὶ τὰ ς λέ ξεις φιλό καλον καὶ ταῖ ς νεαραῖ ς πέ φυκε συνανθεῖ ν ἡ λικί αις. ἐ πτό ηται γὰ ρ ἅ πασα νέ ου ψυχὴ περὶ τὸ ν τῆ ς ἑ ρμηνεί ας ὡ ραϊ σμό ν, ἀ λό γους τινὰ ς καὶ ὥ σπερ ἐ νθουσιώ δεις ἐ πὶ τοῦ το λαμβά νουσα τὰ ς ὁ ρμά ς: οἷ ς πολλῆ ς πά νυ καὶ ἔ μφρονος δεῖ τῆ ς πρώ της ἐ πιστά σεώ ς τε καὶ ἀ γωγῆ ς, εἰ μέ λλουσι μὴ πᾶ ν“ ὅ τι κεν ἐ π' ἀ καιρί μαν γλῶ σσαν ἔ πος ἔ λθῃ” λέ γειν μηδ' εἰ κῇ συνθή σειν τὰ προστυχό ντα ἀ λλή λοις, ἀ λλ' ἐ κλογῇ τε χρή σεσθαι καθαρῶ ν ἅ μα καὶ γενναί ων ὀ νομά των καὶ συνθέ σει ταῦ τα κοσμή σειν μεμιγμέ νον ἐ χού σῃ τῷ σεμνῷ τὸ ἡ δύ. εἰ ς δὴ τοῦ το τὸ μέ ρος, ὃ δεῖ πρῶ τον νέ οις ἀ σκεῖ σθαι,“ συμβά λλομαί σοι μέ λος εἰ ς ἔ ρωτα” τὴ ν περὶ τῆ ς συνθέ σεως τῶ ν ὀ νομά των πραγματεί αν ὀ λί γοις μὲ ν ἐ πὶ νοῦ ν ἐ λθοῦ σαν, ὅ σοι τῶ ν ἀ ρχαί ων ῥ ητορικὰ ς ἢ διαλεκτικὰ ς συνέ γραψαν τέ χνας, οὐ δενὶ δ' ἀ κριβῶ ς οὐ δ' ἀ ποχρώ ντως μέ χρι τοῦ παρό ντος ἐ ξειργασμέ νην, ὡ ς ἐ γὼ πεί θομαι. ἐ ὰ ν δ' ἐ γγέ νηταί μοι σχολή, καὶ περὶ τῆ ς ἐ κλογῆ ς τῶ ν ὀ νομά των ἑ τέ ραν ἐ ξοί σω σοι γραφή ν, ἵ να τὸ ν λεκτικὸ ν τό πον τελεί ως ἐ ξειργασμέ νον ἔ χῃ ς. ἐ κεί νην μὲ ν οὖ ν τὴ ν πραγματεί αν εἰ ς νέ ωτα πά λιν ὥ ραις ταῖ ς αὐ ταῖ ς προσδέ χου θεῶ ν ἡ μᾶ ς φυλαττό ντων ἀ σινεῖ ς τε καὶ ἀ νό σους, εἰ δή ποτε ἡ μῖ ν ἄ ρα τού του πέ πρωται βεβαί ως τυχεῖ ν: νυνὶ δὲ ἣ ν τὸ δαιμό νιον ἐ πὶ νοῦ ν ἤ γαγέ μοι πραγματεί αν δέ χου. κεφά λαια δ' αὐ τῆ ς ἐ στιν ἃ πρό κειταί μοι δεῖ ξαι ταῦ τα, τί ς τε ἐ στὶ ν ἡ τῆ ς συνθέ σεως φύ σις καὶ τί να ἰ σχὺ ν ἔ χει, καὶ τί νων στοχά ζεται καὶ πῶ ς αὐ τῶ ν τυγχά νει, καὶ τί νες αἱ γενικώ ταται αὐ τῆ ς εἰ σι διαφοραὶ καὶ τί ς ἑ κά στης χαρακτὴ ρ καὶ ποί αν κρατί στην αὐ τῶ ν εἶ ναι πεί θομαι, καὶ ἔ τι πρὸ ς τού τοις, τί ποτ' ἐ στὶ τὸ ποιητικὸ ν ἐ κεῖ νο καὶ εὔ γλωσσον καὶ μελιχρὸ ν ἐ ν ταῖ ς ἀ κοαῖ ς, ὃ πέ φυκε τῇ συνθέ σει τῆ ς πεζῆ ς λέ ξεως παρακολουθεῖ ν, ποιητικῆ ς τε κατασκευῆ ς τὸ ν ἀ ποί ητον ἐ κμιμουμέ νης λό γον καὶ σφό δρα ἐ ν τῇ μιμή σει κατορθού σης εὖ τί τὸ κρά τος καὶ διὰ ποί ας ἂ ν ἐ πιτηδεύ σεως ἐ γγέ νοιτο ἑ κά τερον αὐ τῶ ν. τοιαυτὶ μὲ ν δή τινά ἐ στιν ὡ ς τύ πῳ περιλαβεῖ ν ὑ πὲ ρ ὧ ν μέ λλω λέ γειν. ἄ ρχεται δὲ ἐ νθέ νδ' ἡ πραγματεί α.

ἡ σύ νθεσις ἔ στι μέ ν, ὥ σπερ καὶ αὐ τὸ δηλοῖ τοὔ νομα, ποιά τις θέ σις παρ' ἄ λληλα τῶ ν τοῦ λό γου μορί ων, ἃ δὴ καὶ στοιχεῖ ά τινες τῆ ς λέ ξεως καλοῦ σιν. ταῦ τα δὲ Θεοδέ κτης μὲ ν καὶ̓ Αριστοτέ λης καὶ οἱ κατ' ἐ κεί νους φιλοσοφή σαντες τοὺ ς χρό νους ἄ χρι τριῶ ν προή γαγον, ὀ νό ματα καὶ ῥ ή ματα καὶ συνδέ σμους πρῶ τα μέ ρη τῆ ς λέ ξεως ποιοῦ ντες. οἱ δὲ μετὰ τού τους γενό μενοι, καὶ μά λιστα οἱ τῆ ς Στωικῆ ς αἱ ρέ σεως ἡ γεμό νες, ἕ ως τεττά ρων προὐ βί βασαν, χωρί σαντες ἀ πὸ τῶ ν συνδέ σμων τὰ ἄ ρθρα. εἶ θ' οἱ μεταγενέ στεροι τὰ προσηγορικὰ διελό ντες ἀ πὸ τῶ ν ὀ νοματικῶ ν πέ ντε ἀ πεφή ναντο τὰ πρῶ τα μέ ρη. ἕ τεροι δὲ καὶ τὰ ς ἀ ντονομασί ας ἀ ποζεύ ξαντες ἀ πὸ τῶ ν ὀ νομά των ἕ κτον στοιχεῖ ον τοῦ τ' ἐ ποί ησαν. οἳ δὲ καὶ τὰ ἐ πιρρή ματα διελό ντες ἀ πὸ τῶ ν ῥ ημά των καὶ τὰ ς προθέ σεις ἀ πὸ τῶ ν συνδέ σμων καὶ τὰ ς μετοχὰ ς ἀ πὸ τῶ ν προσηγορικῶ ν, οἳ δὲ καὶ ἄ λλας τινὰ ς προσαγαγό ντες τομὰ ς πολλὰ τὰ πρῶ τα μό ρια τῆ ς λέ ξεως ἐ ποί ησαν: ὑ πὲ ρ ὧ ν οὐ μικρὸ ς ἂ ν εἴ η λό γος. πλὴ ν ἥ γε τῶ ν πρώ των εἴ τε τριῶ ν ἢ τεττά ρων εἴ θ' ὅ σων δή ποτε ὄ ντων μερῶ ν πλοκὴ καὶ παρά θεσις τὰ λεγό μενα ποιεῖ κῶ λα, ἔ πειθ' ἡ τού των ἁ ρμονί α τὰ ς καλουμέ νας συμπληροῖ περιό δους, αὗ ται δὲ τὸ ν σύ μπαντα τελειοῦ σι λό γον. ἔ στι δὴ τῆ ς συνθέ σεως ἔ ργα τά τε ὀ νό ματα οἰ κεί ως θεῖ ναι παρ' ἄ λληλα καὶ τοῖ ς κώ λοις ἀ ποδοῦ ναι τὴ ν προσή κουσαν ἁ ρμονί αν καὶ ταῖ ς περιό δοις διαλαβεῖ ν εὖ τὸ ν λό γον. δευτέ ρα δ' οὖ σα μοῖ ρα τῶ ν περὶ τὸ ν λεκτικὸ ν τό πον θεωρημά των κατὰ γοῦ ν τὴ ν τά ξιν（ ἡ γεῖ ται γὰ ρ ἡ τῶ ν ὀ νομά των ἐ κλογὴ καὶ προὑ φί σταται ταύ της κατὰ φύ σιν） ἡ δονὴ ν καὶ πειθὼ καὶ κρά τος ἐ ν τοῖ ς λό γοις οὐ κ ὀ λί γῳ κρεί ττον' ἐ κεί νης ἔ χει. καὶ μηδεὶ ς ἡ γή σηται παρά δοξον, εἰ πολλῶ ν καὶ μεγά λων ὄ ντων θεωρημά των περὶ τὴ ν ἐ κλογή ν, ὑ πὲ ρ ὧ ν πολὺ ς ἐ γέ νετο φιλοσό φοις τε καὶ πολιτικοῖ ς ἀ νδρά σι λό γος, ἡ σύ νθεσις δευτέ ραν ἔ χουσα χώ ραν τῇ τά ξει καὶ λό γων οὐ δὲ πολλοῦ δεῖ τῶ ν ἴ σων ἐ κεί νῃ τυχοῦ σα τοσαύ την ἰ σχὺ ν ἔ χει καὶ δύ ναμιν ὥ στε περιεῖ ναι πά ντων τῶ ν ἐ κεί νης ἔ ργων καὶ κρατεῖ ν, ἐ νθυμού μενος ὅ τι καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων τεχνῶ ν, ὅ σαι διαφό ρους ὕ λας λαμβά νουσαι συμφορητὸ ν ἐ κ τού των ποιοῦ σι τὸ τέ λος, ὡ ς οἰ κοδομική τε καὶ τεκτονικὴ καὶ ποικιλτικὴ καὶ ὅ σαι ταύ ταις εἰ σὶ ν ὁ μοιογενεῖ ς, αἱ συνθετικαὶ δυνά μεις τῇ μὲ ν τά ξει δεύ τεραι τῶ ν ἐ κλεκτικῶ ν εἰ σι, τῇ δὲ δυνά μει πρό τεραι: ὥ στ' εἰ καὶ τῷ λό γῳ τὸ αὐ τὸ συμβέ βηκεν, οὐ κ ἄ τοπον ἡ γητέ ον. οὐ δὲ ν δὲ κωλύ ει καὶ πί στεις παρασχεῖ ν τοῦ προκειμέ νου, μή τι δό ξωμεν ἐ ξ ἑ τοί μου λαμβά νειν τῶ ν ἀ μφισβή τησιν ἐ χό ντων λό γων.

ἔ στι τοί νυν πᾶ σα λέ ξις ᾗ σημαί νομεν τὰ ς νοή σεις ἣ μὲ ν ἔ μμετρος, ἣ δὲ ἄ μετρος: ὧ ν ἑ κατέ ρα καλῆ ς μὲ ν ἁ ρμονί ας τυχοῦ σα καλὸ ν οἵ α τ' ἐ στὶ ποιεῖ ν καὶ τὸ μέ τρον καὶ τὸ ν λό γον, ἀ νεπιστά τως δὲ καὶ ὡ ς ἔ τυχεν ῥ ιπτουμέ νη προσαπό λλυσι καὶ τὸ ἐ ν τῇ διανοί ᾳ χρή σιμον. πολλοὶ γοῦ ν καὶ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖ ς φιλό σοφοί τε καὶ ῥ ή τορες λέ ξεις πά νυ καλὰ ς καὶ πρεπού σας τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις ἐ κλέ ξαντες ἐ πιμελῶ ς, ἁ ρμονί αν δὲ αὐ ταῖ ς ἀ ποδό ντες εἰ καί αν τινὰ καὶ ἄ μουσον οὐ δὲ ν χρηστὸ ν ἀ πέ λαυσαν ἐ κεί νου τοῦ πό νου. ἕ τεροι δ' εὐ καταφρό νητα καὶ ταπεινὰ λαβό ντες ὀ νό ματα, συνθέ ντες δ' αὐ τὰ ἡ δέ ως καὶ περιττῶ ς πολλὴ ν τὴ ν ἀ φροδί την τῷ λό γῳ περιέ θηκαν. καὶ σχεδὸ ν ἀ νά λογό ν τι πεπονθέ ναι δό ξειεν ἂ ν ἡ σύ νθεσις πρὸ ς τὴ ν ἐ κλογή ν, ὃ πά σχει τὰ ὀ νό ματα πρὸ ς τὰ νοή ματα. ὥ σπερ γὰ ρ οὐ δὲ ν ὄ φελος διανοί ας ἐ στὶ χρηστῆ ς, εἰ μή τις αὐ τῇ κό σμον ἀ ποδώ σει καλῆ ς ὀ νομασί ας, οὕ τω κἀ νταῦ θα οὐ δέ ν ἐ στι προὔ ργου λέ ξιν εὑ ρεῖ ν καθαρὰ ν καὶ καλλιρή μονα, εἰ μὴ καὶ κό σμον αὐ τῇ τις ἁ ρμονί ας τὸ ν προσή κοντα περιθή σει. ἵ να δὲ μὴ δό ξω φά σιν ἀ ναπό δεικτον λέ γειν, ἐ ξ ὧ ν ἐ πεί σθην κρεῖ ττον εἶ ναι καὶ τελειό τερον ἄ σκημα τῆ ς ἐ κλογῆ ς τὴ ν σύ νθεσιν, ἔ ργῳ πειρά σομαι δεικνύ ναι, ἐ μμέ τρων τε καὶ πεζῶ ν λό γων ἀ παρχὰ ς ὀ λί γας προχειρισά μενος. λαμβανέ σθω δὲ ποιητῶ ν μὲ ν̔́ Ομηρος, συγγραφέ ων δὲ̔ Ηρό δοτος: ἀ πό χρη γὰ ρ ἐ κ τού των καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων εἰ κά σαι. ἔ στι δὴ παρ'̔ Ομή ρῳ μὲ ν ὁ παρὰ τῷ συβώ τῃ καταγό μενος̓ Οδυσσεὺ ς περὶ τὴ ν ἑ ωθινὴ ν ὥ ραν ἀ κρατί ζεσθαι μέ λλων, ὡ ς τοῖ ς παλαιοῖ ς ἔ θος ἦ ν: ἔ πειτα ὁ Τηλέ μαχος αὐ τοῖ ς ἐ πιφαινό μενος ἐ κ τῆ ς εἰ ς Πελοπό ννησον ἀ ποδημί ας: πραγμά τι' ἄ ττα βιωτικὰ ἡ ρμηνευμέ να ὑ πέ ρευ. ποῦ δ' ἐ στὶ ν ἡ τῆ ς ἑ ρμηνεί ας ἀ ρετή, τὰ ποιή ματα δηλώ σει παρατεθέ ντα αὐ τά: τὼ δ' αὖ τ' ἐ ν κλισί ῃ ς̓ Οδυσεὺ ς καὶ δῖ ος ὑ φορβὸ ς ἐ ντύ νοντ' ἄ ριστον ἅ μ' ἠ οῖ κειαμέ νω πῦ ρ ἔ κπεμψά ν τε νομῆ ας ἅ μ' ἀ γρομέ νοισι σύ εσσι. Τηλέ μαχον δὲ περί σσαινον κύ νες ὑ λακό μωροι οὐ δ' ὕ λαον προσιό ντα. νό ησε δὲ δῖ ος̓ Οδυσσεὺ ς σαί νοντά ς τε κύ νας, ὑ πὸ δὲ κτύ πος ἦ λθε ποδοῖ ιν: αἶ ψα δ' ἂ ρ Εὔ μαιον προσεφώ νεεν ἐ γγὺ ς ἐ ό ντα: Εὔ μαι', ἦ μά λα τί ς τοι ἐ λεύ σεται ἐ νθά δ' ἑ ταῖ ρος ἢ καὶ γνώ ριμος ἄ λλος, ἐ πεὶ κύ νες οὐ χ ὑ λά ουσιν, ἀ λλὰ περισσαί νουσι: ποδῶ ν δ' ὑ πὸ δοῦ πον ἀ κού ω. οὔ πω πᾶ ν εἴ ρητο ἔ πος, ὅ τε οἱ φί λος υἱ ὸ ς ἔ στη ἐ νὶ προθύ ροισι. ταφὼ ν δ' ἀ νό ρουσε συβώ της: ἐ κ δ' ἄ ρα οἱ χειρῶ ν πέ σεν ἄ γγεα, τοῖ ς ἐ πονεῖ το κιρνὰ ς αἴ θοπα οἶ νον. ὃ δ' ἀ ντί ος ἔ δραμ' ἄ νακτος: κύ σσε δέ μιν κεφαλή ν τε καὶ ἄ μφω φά εα καλὰ χεῖ ρά ς τ' ἀ μφοτέ ρας: θαλερὸ ν δέ οἱ ἔ κπεσε δά κρυ. ταῦ θ' ὅ τι μὲ ν ἐ πά γεται καὶ κηλεῖ τὰ ς ἀ κοὰ ς ποιημά των τε τῶ ν πά νυ ἡ δί στων οὐ δενὸ ς ἥ ττω μοῖ ραν ἔ χει, πά ντες ἂ ν εὖ οἶ δ' ὅ τι μαρτυρή σειαν. ποῦ δὲ αὐ τῶ ν ἐ στιν ἡ πειθὼ καὶ διὰ τί τοιαῦ τά ἐ στι, πό τερον διὰ τὴ ν ἐ κλογὴ ν τῶ ν ὀ νομά των ἢ διὰ τὴ ν σύ νθεσιν; οὐ δεὶ ς ἂ ν εἴ ποι διὰ τὴ ν ἐ κλογή ν, ὡ ς ἐ γὼ πεί θομαι: διὰ γὰ ρ τῶ ν εὐ τελεστά των καὶ ταπεινοτά των ὀ νομά των πέ πλεκται πᾶ σα ἡ λέ ξις, οἷ ς ἂ ν καὶ γεωργὸ ς καὶ θαλαττουργὸ ς καὶ χειροτέ χνης καὶ πᾶ ς ὁ μηδεμί αν ὤ ραν τοῦ λέ γειν εὖ ποιού μενος ἐ ξ ἑ τοί μου λαβὼ ν ἐ χρή σατο. λυθέ ντος γοῦ ν τοῦ μέ τρου φαῦ λα φανή σεται τὰ αὐ τὰ ταῦ τα καὶ ἄ ζηλα: οὔ τε γὰ ρ μεταφοραί τινες ἔ νεισιν εὐ γενεῖ ς οὔ τε ὑ παλλαγαὶ οὔ τε καταχρή σεις οὔ τ' ἄ λλη τροπικὴ διά λεκτος οὐ δεμί α, οὐ δὲ δὴ γλῶ τται παλαιαί τινες οὐ δὲ ξέ να ἢ πεποιημέ να ὀ νό ματα. τί οὖ ν λεί πεται μὴ οὐ χὶ τὴ ν σύ νθεσιν τοῦ κά λλους τῆ ς ἑ ρμηνεί ας αἰ τιᾶ σθαι; τοιαῦ τα δ' ἐ στὶ παρὰ τῷ ποιητῇ μυρί α, ὡ ς εὖ οἶ δ' ὅ τι πά ντες ἴ σασιν: ἐ μοὶ δ' ὑ πομνή σεως ἕ νεκα λέ γοντι ἀ ρκεῖ ταῦ τα μό να εἰ ρῆ σθαι. φέ ρε δὴ μεταβῶ μεν ἤ δη καὶ ἐ πὶ τὴ ν πεζὴ ν διά λεκτον καὶ σκοπῶ μεν, εἰ κἀ κεί νῃ τοῦ το συμβέ βηκε τὸ πά θος, ὥ στε παρὰ μικρὰ καὶ φαῦ λα πρά γματά τε καὶ ὀ νό ματα συνταχθέ ντα καλῶ ς μεγά λας ἡ δονὰ ς γί νεσθαι καὶ χά ριτας. ἔ στι δὴ παρὰ τῷ̔ Ηροδό τῳ βασιλεύ ς τις Λυδῶ ν, ὃ ν ἐ κεῖ νος Κανδαύ λην καλεῖ, Μυρσί λον δὲ καλεῖ σθαί φησιν ὑ φ'̔ Ελλή νων, τῆ ς ἑ αυτοῦ γυναικὸ ς ἐ ρῶ ν, ἔ πειτα ἀ ξιῶ ν τινα τῶ ν ἑ ταί ρων αὐ τοῦ γυμνὴ ν τὴ ν ἄ νθρωπον ἰ δεῖ ν, ὃ δὲ ἀ πομαχό μενος μὴ ἀ ναγκασθῆ ναι, ὡ ς δὲ οὐ κ ἔ πειθεν, ὑ πομέ νων τε καὶ θεώ μενος αὐ τή ν— πρᾶ γμα οὐ χ ὅ τι σεμνὸ ν ἢ καλλιλογεῖ σθαι ἐ πιτή δειον, ἀ λλὰ καὶ παιδικὸ ν καὶ ἐ πικί νδυνον καὶ τοῦ αἰ σχροῦ μᾶ λλον ἢ τοῦ καλοῦ ἐ γγυτέ ρῳ: ἀ λλ' εἴ ρηται σφό δρα δεξιῶ ς, καὶ κρεῖ ττον γέ γονεν ἀ κουσθῆ ναι λεγό μενον ἢ ὀ φθῆ ναι γινό μενον. ἵ να δὲ μή τις ὑ πολά βῃ τὴ ν διά λεκτον εἶ ναι τῆ ς ἡ δονῆ ς αἰ τί αν τῇ λέ ξει, μεταθεὶ ς αὐ τῆ ς τὸ ν χαρακτῆ ρα εἰ ς τὴ ν̓ Ατθί δα γλῶ τταν καὶ οὐ δὲ ν ἄ λλο περιεργασά μενος οὕ τως ἐ ξοί σω τὸ ν διά λογον.“ Γύ γη, οὐ γά ρ σε δοκῶ πεί θεσθαί μοι λέ γοντι περὶ τοῦ εἴ δους τῆ ς γυναικό ς: ὦ τα γὰ ρ τυγχά νει ἀ νθρώ ποις ὄ ντα ἀ πιστό τερα ὀ φθαλμῶ ν: ποί ει ὅ πως ἐ κεί νην θεά σῃ γυμνή ν. ὃ δ' ἀ ναβοή σας εἶ πε: δέ σποτα, τί να λό γον λέ γεις οὐ χ ὑ γιᾶ, κελεύ ων με δέ σποιναν τὴ ν ἐ μὴ ν θεά σασθαι γυμνή ν; ἅ μα δὲ χιτῶ νι ἐ κδυομέ νῳ συνεκδύ εται καὶ τὴ ν αἰ δῶ γυνή. πά λαι δὲ τὰ καλὰ ἀ νθρώ ποις ἐ ξεύ ρηται, ἐ ξ ὧ ν μανθά νειν δεῖ: ἐ ν οἷ ς ἓ ν τό δ' ἐ στί ν, ὁ ρᾶ ν τινα τὰ ἑ αυτοῦ. ἐ γὼ δὲ πεί θομαι ἐ κεί νην εἶ ναι πασῶ ν γυναικῶ ν καλλί στην, καὶ σοῦ δέ ομαι μὴ δεῖ σθαι ἀ νό μων. ὃ μὲ ν δὴ λέ γων ταῦ τα ἀ πεμά χετο..., ὃ δ' ἠ μεί βετο τοῖ σδε: θά ρσει Γύ γη, καὶ μὴ φοβοῦ μή τ' ἐ μέ, ὡ ς πειρώ μενό ν σου λέ γω λό γον τό νδε, μή τε γυναῖ κα τὴ ν ἐ μή ν, μή τί σοι ἐ ξ αὐ τῆ ς γέ νηται βλά βος. ἀ ρχὴ ν γὰ ρ ἐ γὼ μηχανή σομαι οὕ τως, ὥ στε μηδὲ μαθεῖ ν αὐ τὴ ν ὀ φθεῖ σαν ὑ πὸ σοῦ. ἀ γαγὼ ν γά ρ σε εἰ ς τὸ οἴ κημα, ἐ ν ᾧ κοιμώ μεθα, ὄ πισθε τῆ ς ἀ νοιγομέ νης θύ ρας στή σω: μετὰ δὲ ἐ μὲ εἰ σελθό ντα παρέ σται καὶ ἡ γυνὴ ἡ ἐ μὴ εἰ ς κοί την. κεῖ ται δ' ἐ γγὺ ς τῆ ς εἰ σό δου θρό νος: ἐ πὶ τοῦ τον τῶ ν ἱ ματί ων καθ' ἓ ν ἕ καστον ἐ κδῦ σα θή σει, καὶ καθ' ἡ συχί αν πολλὴ ν παρέ σται σοι θεά σασθαι. ὅ ταν δ' ἀ πὸ τοῦ θρό νου πορεύ ηται ἐ πὶ τὴ ν εὐ νὴ ν κατὰ νώ του τε αὐ τῆ ς γέ νῃ, σοὶ μελέ τω τὸ ἐ ντεῦ θεν, ὅ πως μή σε ὄ ψεται ἀ πιό ντα διὰ θυρῶ ν. ὃ μὲ ν δὴ ὡ ς οὐ κ ἐ δύ νατο διαφυγεῖ ν, ἕ τοιμος ἦ ν ποιεῖ ν ταῦ τα”. οὐ κ ἂ ν ἔ χοι τις οὐ δὲ ἐ νταῦ θα εἰ πεῖ ν, ὅ τι τὸ ἀ ξί ωμα καὶ ἡ σεμνό της τῶ ν ὀ νομά των εὔ μορφον πεποί ηκε τὴ ν φρά σιν: ἀ νεπιτή δευτα γά ρ ἐ στι καὶ ἀ νέ κλεκτα, οἷ α ἡ φύ σις τέ θηκεν σύ μβολα τοῖ ς πρά γμασιν: οὐ δὲ γὰ ρ ἥ ρμοττεν ἴ σως κρεί ττοσι χρή σασθαι ἑ τέ ροις. ἀ νά γκη δὲ δή που, ὅ ταν τοῖ ς κυριωτά τοις τε καὶ προσεχεστά τοις ὀ νό μασιν ἐ κφέ ρηται, τὰ νοή ματα μηδὲ ν σεμνό τερ' εἶ ναι, ἢ οἷ ά ἐ στιν ἐ κεῖ να. ὅ τι δὲ οὐ δὲ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς ἐ στι σεμνὸ ν οὐ δὲ περιττό ν, ὁ βουλό μενος εἴ σεται μεταθεὶ ς οὐ δὲ ν ὅ τι μὴ τὴ ν ἁ ρμονί αν. πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τού τῳ τῷ ἀ νδρὶ τοιαῦ τά ἐ στιν, ἐ ξ ὧ ν ἄ ν τις τεκμή ραιτο, ὅ τι οὐ κ ἐ ν τῷ κά λλει τῶ ν ὀ νομά των ἡ πειθὼ τῆ ς ἑ ρμηνεί ας ἦ ν, ἀ λλ' ἐ ν τῇ συζυγί ᾳ. καὶ περὶ μὲ ν τού των ἱ κανὰ ταῦ τα.

ἵ να δὲ πολὺ μᾶ λλον αἴ σθηταί τις, ὅ σην ἔ χει ῥ ώ μην ἡ συνθετικὴ δύ ναμις ἔ ν τε ποιή μασι καὶ λό γοις, λή ψομαί τινας εὖ ἔ χειν δοκού σας λέ ξεις, ὧ ν τὰ ς ἁ ρμονί ας μεταθεὶ ς ἀ λλοῖ α φαί νεσθαι ποιή σω καὶ τὰ μέ τρα καὶ τοὺ ς λό γους. λαμβανέ σθω δὲ πρῶ τον μὲ ν ἐ κ τῶ ν̔ Ομηρικῶ ν ταῦ τα: ἀ λλ' ἔ χεν ὥ στε τά λαντα γυνὴ χερνῆ τις ἀ ληθή ς, ἥ τε σταθμὸ ν ἔ χουσα καὶ εἴ ριον ἀ μφὶ ς ἀ νέ λκει ἰ σά ζους', ἵ να παισὶ ν ἀ εικέ α μισθὸ ν ἄ ροιτο. τοῦ το τὸ μέ τρον ἡ ρῷ ό ν ἐ στιν ἑ ξά πουν τέ λειον, κατὰ δά κτυλον πό δα βαινό μενον. ἐ γὼ δὴ τῶ ν ὀ νομά των τού των μετακινή σας τὴ ν σύ νθεσιν τοὺ ς αὐ τοὺ ς στί χους ἀ ντὶ μὲ ν ἑ ξαμέ τρων ποιή σω τετραμέ τρους, ἀ ντὶ δὲ ἡ ρωϊ κῶ ν προσοδιακοὺ ς τὸ ν τρό πον τοῦ τον: ἀ λλ' ἔ χεν ὥ στε γυνὴ χερνῆ τις τά λαντ' ἀ ληθή ς, ἥ τις εἴ ριον ἀ μφὶ καὶ σταθμὸ ν ἔ χους' ἀ νέ λκει ἰ σά ζους', ἵ ν' ἀ εικέ α παισὶ ν ἄ ροιτο μισθό ν. τοιαῦ τά ἐ στι τὰ πριά πεια, ὑ πό τινων δ' ἰ θυφά λλια λεγό μενα ταυτί: οὐ βέ βηλος, ὦ τελέ ται τοῦ νέ ου Διονύ σου... κἀ γὼ δ' ἐ ξ εὐ εργεσί ης ὠ ργιασμέ νος ἥ κω. ἄ λλους πά λιν λαβὼ ν στί χους̔ Ομηρικού ς, οὔ τε προσθεὶ ς αὐ τοῖ ς οὐ δὲ ν οὔ τε ἀ φελώ ν, τὴ ν δὲ σύ νθεσιν ἀ λλά ξας μό νον ἕ τερον ἀ ποδώ σω γέ νος τὸ τετρά μετρον καλού μενον̓ Ιωνικό ν: ὣ ς ὃ πρό σθ' ἵ ππων καὶ δί φρου κεῖ το τανυσθεί ς, βεβρυχώ ς, κό νιος δεδραγμέ νος αἱ ματοέ σσης. ὣ ς ὃ πρό σθ' ἵ ππων καὶ δί φρου κεῖ το τανυσθεί ς, αἱ ματοέ σσης κό νιος δεδραγμέ νος, βεβρυχώ ς. τοιαῦ τ' ἐ στὶ τὰ Σωτά δεια ταυτί: ἔ νθ' οἳ μὲ ν ἐ π' ἄ κραισι πυραῖ ς νέ κυες ἔ κειντο γῆ ς ἐ πὶ ξέ νης, ὀ ρφανὰ τεί χεα προλιπό ντες̔ Ελλά δος ἱ ερῆ ς καὶ μυχὸ ν ἑ στί ης πατρῴ ης, ἥ βην τ' ἐ ρατὴ ν καὶ καλὸ ν ἡ λί ου πρό σωπον. ἐ δυνά μην δ' ἂ ν ἔ τι πολλὰ ς ἰ δέ ας μέ τρων καὶ διαφό ρους εἰ ς τὸ ν ἡ ρωϊ κὸ ν ἐ μπιπτού σας στί χον ἐ πιδεικνύ ναι, τὸ δ' αὐ τὸ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις ὀ λί γου δεῖ ν πᾶ σι συμβεβηκὸ ς μέ τροις τε καὶ ῥ υθμοῖ ς ἀ ποφαί νειν, ὥ στε τῆ ς μὲ ν ἐ κλογῆ ς τῶ ν ὀ νομά των τῆ ς αὐ τῆ ς μενού σης, τῆ ς δὲ συνθέ σεως μό νης μεταπεσού σης τά τε μέ τρα μεταρρυθμί ζεσθαι καὶ συμμεταπί πτειν αὐ τοῖ ς τὰ σχή ματα, τὰ χρώ ματα, τὰ ἤ θη, τὰ πά θη, τὴ ν ὅ λην τῶ ν ποιημά των ἀ ξί ωσιν: ἀ λλ' ἀ ναγκασθή σομαι πλειό νων ἅ ψασθαι θεωρημά των, ὧ ν ἔ νια ὀ λί γοις πά νυ ἐ στὶ γνώ ριμα. ἐ πὶ πολλῶ ν δ' ἴ σως καὶ οὐ χ ἥ κιστα ἐ πὶ τῶ ν τοιού των καλῶ ς ἂ ν ἔ χοι τὰ Εὐ ριπί δεια ταῦ τα ἐ πενεγκεῖ ν: μή μοι λεπτῶ ν θί γγανε μύ θων, ψυχή: τί περισσὰ φρονεῖ ς; εἰ μὴ μέ λλεις σεμνύ νεσθαι παρ' ὁ μοί οις. ταῦ τα μὲ ν οὖ ν ἐ ά σειν μοι δοκῶ κατὰ τὸ παρό ν. ὅ τι δὲ καὶ ἡ πεζὴ λέ ξις τὸ αὐ τὸ δύ ναται παθεῖ ν τῇ ἐ μμέ τρῳ μενό ντων μὲ ν τῶ ν ὀ νομά των, ἀ λλαττομέ νης δὲ τῆ ς συνθέ σεως, πά ρεστι τῷ βουλομέ νῳ σκοπεῖ ν. λή ψομαι δ' ἐ κ τῆ ς̔ Ηροδό του λέ ξεως τὴ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς ἱ στορί ας, ἐ πειδὴ καὶ γνώ ριμό ς ἐ στι τοῖ ς πολλοῖ ς, μεταθεὶ ς τὸ ν χαρακτῆ ρα τῆ ς διαλέ κτου μό νον.“ Κροῖ σος ἦ ν Λυδὸ ς μὲ ν γέ νος, παῖ ς δ'̓ Αλυά ττου, τύ ραννος δ' ἐ θνῶ ν τῶ ν ἐ ντὸ ς̔́ Αλυος ποταμοῦ: ὃ ς ῥ έ ων ἀ πὸ μεσημβρί ας μεταξὺ Σύ ρων τε καὶ Παφλαγό νων ἐ ξί ησι πρὸ ς βορέ αν ἄ νεμον εἰ ς τὸ ν Εὔ ξεινον καλού μενον πό ντον”. μετατί θημι τῆ ς λέ ξεως ταύ της τὴ ν ἁ ρμονί αν, καὶ γενή σεταί μοι οὐ κέ τι ὑ παγωγικὸ ν τὸ πλά σμα οὐ δ' ἱ στορικό ν, ἀ λλ' ὀ ρθὸ ν μᾶ λλον καὶ ἐ ναγώ νιον:“ Κροῖ σος ἦ ν υἱ ὸ ς μὲ ν̓ Αλυά ττου, γέ νος δὲ Λυδό ς, τύ ραννος δὲ τῶ ν ἐ ντὸ ς̔́ Αλυος ποταμοῦ ἐ θνῶ ν: ὃ ς ἀ πὸ μεσημβρί ας ῥ έ ων μεταξὺ Σύ ρων καὶ Παφλαγό νων εἰ ς τὸ ν Εὔ ξεινον καλού μενον πό ντον ἐ κδί δωσι πρὸ ς βορέ αν ἄ νεμον.” οὗ τος ὁ χαρακτὴ ρ οὐ πολὺ ἀ πέ χειν ἂ ν δό ξειεν τῶ ν Θουκυδί δου τού των:“̓ Επί δαμνό ς ἐ στι πό λις ἐ ν δεξιᾷ εἰ σπλέ οντι τὸ ν̓ Ιό νιον κό λπον: προσοικοῦ σι δ' αὐ τὴ ν Ταυλά ντιοι βά ρβαροι,̓ Ιλλυρικὸ ν ἔ θνος.” πά λιν δὲ ἀ λλά ξας τὴ ν αὐ τὴ ν λέ ξιν ἑ τέ ραν αὐ τῇ μορφὴ ν ἀ ποδώ σω τὸ ν τρό πον τοῦ τον:“̓ Αλυά ττου μὲ ν υἱ ὸ ς ἦ ν Κροῖ σος, γέ νος δὲ Λυδό ς, τῶ ν δ' ἐ ντὸ ς̔́ Αλυος ποταμοῦ τύ ραννος ἐ θνῶ ν: ὃ ς ἀ πὸ μεσημβρί ας ῥ έ ων Σύ ρων τε καὶ Παφλαγό νων μεταξὺ πρὸ ς βορέ αν ἐ ξί ησιν ἄ νεμον ἐ ς τὸ ν καλού μενον πό ντον Εὔ ξεινον”.̔ Ηγησιακὸ ν τὸ σχῆ μα τοῦ το τῆ ς συνθέ σεως, μικρό κομψον, ἀ γεννέ ς, μαλθακό ν: τού των γὰ ρ τῶ ν λή ρων ἱ ερεὺ ς ἐ κεῖ νος ἁ νὴ ρ τοιαῦ τα γρά φων:“ ἐ ξ ἀ γαθῆ ς ἑ ορτῆ ς ἀ γαθὴ ν ἄ γομεν ἄ λλην.”“ ἀ πὸ Μαγνησί ας εἰ μὶ τῆ ς μεγά λης Σιπυλεύ ς.”“ οὐ γὰ ρ μικρὰ ν εἰ ς Θηβαί ων ὕ δωρ ἔ πτυσεν ὁ Διό νυσος: ἡ δὺ μὲ ν γά ρ ἐ στι, ποιεῖ δὲ μαί νεσθαι.” ἅ λις ἔ στω παραδειγμά των. ἱ κανῶ ς γὰ ρ οἴ ομαι πεποιηκέ ναι φανερὸ ν ὃ προὔ κειτό μοι, ὅ τι μεί ζονα ἰ σχὺ ν ἔ χει τῆ ς ἐ κλογῆ ς ἡ σύ νθεσις. καί μοι δοκεῖ τις οὐ κ ἂ ν ἁ μαρτεῖ ν εἰ κά σας αὐ τὴ ν τῇ̔ Ομηρικῇ̓ Αθηνᾷ: ἐ κεί νη τε γὰ ρ τὸ ν̓ Οδυσσέ α τὸ ν αὐ τὸ ν ὄ ντα ἄ λλοτε ἀ λλοῖ ον ἐ ποί ει φαί νεσθαι, τοτὲ μὲ ν μικρὸ ν καὶ ῥ υσὸ ν καὶ αἰ σχρὸ ν πτωχῷ λευγαλέ ῳ ἐ ναλί γκιον ἠ δὲ γέ ροντι, τοτὲ δὲ τῇ αὐ τῇ ῥ ά βδῳ πά λιν ἐ φαψαμέ νη μεί ζονά τ' εἰ σιδέ ειν καὶ πά σσονα θῆ κεν ἰ δέ σθαι, κὰ δ δὲ κά ρητος οὔ λας ἧ κε κό μας ὑ ακινθί νῳ ἄ νθει ὁ μοί ας. αὕ τη τε τὰ αὐ τὰ λαμβά νουσα ὀ νό ματα τοτὲ μὲ ν ἄ μορφα καὶ ταπεινὰ καὶ πτωχὰ ποιεῖ φαί νεσθαι τὰ νοή ματα, τοτὲ δ' ὑ ψηλὰ καὶ πλού σια καὶ ἁ δρὰ καὶ καλά. καὶ τοῦ τ' ἦ ν σχεδὸ ν ᾧ μά λιστα διαλλά ττει ποιητή ς τε ποιητοῦ καὶ ῥ ή τωρ ῥ ή τορος, τὸ συντιθέ ναι δεξιῶ ς τὰ ὀ νό ματα. τοῖ ς μὲ ν οὖ ν ἀ ρχαί οις ὀ λί γου δεῖ ν πᾶ σι πολλὴ ἐ πιτή δευσις ἦ ν αὐ τοῦ, παρ' ὃ καὶ καλά ἐ στιν αὐ τῶ ν τά τε μέ τρα καὶ τὰ μέ λη καὶ οἱ λό γοι: τοῖ ς δὲ μεταγενεστέ ροις οὐ κέ τι πλὴ ν ὀ λί γων: χρό νῳ δ' ὕ στερον παντά πασιν ἠ μελή θη καὶ οὐ δεὶ ς ᾤ ετο δεῖ ν ἀ ναγκαῖ ον αὐ τὸ εἶ ναι οὐ δὲ συμβά λλεσθαί τι τῷ κά λλει τῶ ν λό γων: τοιγά ρτοι τοιαύ τας συντά ξεις κατέ λιπον οἵ ας οὐ δεὶ ς ὑ πομέ νει μέ χρι κορωνί δος διελθεῖ ν, Φύ λαρχον λέ γω καὶ Δοῦ ριν καὶ Πολύ βιον καὶ Ψά ωνα καὶ τὸ ν Καλλατιανὸ ν Δημή τριον̔ Ιερώ νυμό ν τε καὶ̓ Αντί γονον καὶ̔ Ηρακλεί δην καὶ̔ Ηγησιά νακτα καὶ ἄ λλους μυρί ους: ὧ ν ἁ πά ντων εἰ τὰ ὀ νό ματα βουλοί μην λέ γειν,“ ἐ πιλεί ψει με” ὁ τῆ ς ἡ μέ ρας χρό νος. καὶ τί δεῖ τού τους θαυμά ζειν, ὅ που γε καὶ οἱ φιλοσοφί αν ἐ παγγελλό μενοι καὶ τὰ ς διαλεκτικὰ ς ἐ κφέ ροντες τέ χνας οὕ τως εἰ σὶ ν ἄ θλιοι περὶ τὴ ν σύ νθεσιν τῶ ν ὀ νομά των ὥ στε αἰ δεῖ σθαι καὶ λέ γειν; ἀ πό χρη δὲ τεκμηρί ῳ χρή σασθαι τοῦ λό γου Χρυσί ππῳ τῷ Στωϊ κῷ（ περαιτέ ρῳ γὰ ρ οὐ κ ἂ ν προβαῖ εν）: τού του γὰ ρ οὔ τ' ἄ μεινον οὐ δεὶ ς τὰ ς διαλεκτικὰ ς τέ χνας ἠ κρί βωσεν οὔ τε ἁ ρμονί ᾳ χεί ρονι συνταχθέ ντας ἐ ξή νεγκε λό γους τῶ ν γοῦ ν ὀ νό ματος καὶ δό ξης ἀ ξιωθέ ντων. καί τοι σπουδά ζεσθαί γέ τινες προσεποιή θησαν αὐ τῶ ν καὶ περὶ τοῦ το τὸ μέ ρος ὡ ς ἀ ναγκαῖ ον ὂ ν τῷ λό γῳ καὶ τέ χνας γέ τινας ἔ γραψαν ὑ πὲ ρ τῆ ς συντά ξεως τῶ ν τοῦ λό γου μορί ων: ἀ λλὰ πολύ τι πά ντες ἀ πὸ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἀ πεπλά γχθησαν καὶ οὐ δ' ὄ ναρ εἶ δον, τί ποτ' ἐ στὶ τὸ ποιοῦ ν ἡ δεῖ αν καὶ καλὴ ν τὴ ν σύ νθεσιν. ἐ γώ γ' οὖ ν ὅ τ' ἔ γνων συντά ττεσθαι ταύ την τὴ ν ὑ πό θεσιν, ἐ ζή τουν εἴ τι τοῖ ς πρό τερον εἴ ρηται περὶ αὐ τῆ ς καὶ μά λιστα τοῖ ς ἀ πὸ τῆ ς Στοᾶ ς φιλοσό φοις, εἰ δὼ ς τοὺ ς ἄ νδρας οὐ μικρὰ ν φροντί δα τοῦ λεκτικοῦ τό που ποιουμέ νους: δεῖ γὰ ρ αὐ τοῖ ς τἀ ληθῆ μαρτυρεῖ ν. οὐ δαμῇ δ' οὐ δὲ ν εἰ ρημέ νον ὑ π' οὐ δενὸ ς ὁ ρῶ ν τῶ ν γοῦ ν ὀ νό ματος ἠ ξιωμέ νων οὔ τε μεῖ ζον οὔ τ' ἔ λαττον εἰ ς ἣ ν ἐ γὼ προῄ ρημαι πραγματεί αν, ἃ ς δὲ Χρύ σιππος καταλέ λοιπε συντά ξεις διττὰ ς ἐ πιγραφὴ ν ἐ χού σας“ περὶ τῆ ς συντά ξεως τῶ ν τοῦ λό γου μερῶ ν” οὐ ῥ ητορικὴ ν θεωρί αν ἐ χού σας ἀ λλὰ διαλεκτική ν, ὡ ς ἴ σασιν οἱ τὰ ς βύ βλους ἀ νεγνωκό τες, ὑ πὲ ρ ἀ ξιωμά των συντά ξεως ἀ ληθῶ ν τε καὶ ψευδῶ ν καὶ δυνατῶ ν καὶ ἀ δυνά των ἐ νδεχομέ νων τε καὶ μεταπιπτό ντων καὶ ἀ μφιβό λων καὶ ἄ λλων τινῶ ν τοιουτοτρό πων, οὐ δεμί αν οὔ τ' ὠ φέ λειαν οὔ τε χρεί αν τοῖ ς πολιτικοῖ ς λό γοις συμβαλλομέ νας εἰ ς γοῦ ν ἡ δονὴ ν καὶ κά λλος ἑ ρμηνεί ας, ὧ ν δεῖ στοχά ζεσθαι τὴ ν σύ νθεσιν: ταύ της μὲ ν τῆ ς πραγματεί ας ἀ πέ στην, ἐ σκό πουν δ' αὐ τὸ ς ἐ π' ἐ μαυτοῦ γενό μενος, εἴ τινα δυναί μην εὑ ρεῖ ν φυσικὴ ν ἀ φορμή ν, ἐ πειδὴ παντὸ ς πρά γματος καὶ πά σης ζητή σεως αὕ τη δοκεῖ κρατί στη εἶ ναι ἀ ρχή. ἁ ψά μενος δέ τινων θεωρημά των καὶ δό ξας ὁ δῷ μοι τὸ πρᾶ γμα χωρεῖ ν ὡ ς ἔ μαθον ἑ τέ ρωσέ ποι ταύ την ἄ γουσαν ἐ μὲ τὴ ν ὁ δό ν, οὐ χ ὅ ποι ἐ πορευό μην καὶ ἀ ναγκαῖ ον ἦ ν ἐ λθεῖ ν, ἀ πέ στην. κωλύ σει δ' οὐ δὲ ν ἴ σως κἀ κεί νης ἅ ψασθαι τῆ ς θεωρί ας καὶ τὰ ς αἰ τί ας εἰ πεῖ ν δι' ἃ ς ἐ ξέ λιπον αὐ τή ν, ἵ να μή με δό ξῃ τις ἀ γνοί ᾳ παρελθεῖ ν αὐ τὴ ν ἀ λλὰ προαιρέ σει.

ἐ δό κει δή μοι τῇ φύ σει μά λιστα ἡ μᾶ ς ἑ πομέ νους οὕ τω δεῖ ν ἁ ρμό ττειν τὰ μό ρια τοῦ λό γου, ὡ ς ἐ κεί νη βού λεται. αὐ τί κα τὰ ὀ νό ματα πρό τερα ἠ ξί ουν τά ττειν τῶ ν ῥ ημά των（ τὰ μὲ ν γὰ ρ τὴ ν οὐ σί αν δηλοῦ ν, τὰ δὲ τὸ συμβεβηκό ς, πρό τερον δ' εἶ ναι τῇ φύ σει τὴ ν οὐ σί αν τῶ ν συμβεβηκό των）, ὡ ς τὰ̔ Ομηρικὰ ἔ χει ταυτί: ἄ νδρά μοι ἔ ννεπε Μοῦ σα πολύ τροπον καὶ μῆ νιν ἄ ειδε, θεά καὶ ἠ έ λιος δ' ἀ νό ρουσε λιπώ ν καὶ τὰ παραπλή σια τού τοις: ἡ γεῖ ται μὲ ν γὰ ρ ἐ ν τού τοις τὰ ὀ νό ματα, ἕ πεται δὲ τὰ ῥ ή ματα. πιθανὸ ς ὁ λό γος, ἀ λλ' οὐ κ ἀ ληθὴ ς ἔ δοξεν εἶ ναί μοι. ἕ τερα γοῦ ν παρά σχοι τις ἂ ν παραδεί γματα παρὰ τῷ αὐ τῷ ποιητῇ κεί μενα ἐ ναντί ως συντεταγμέ να ἢ ταῦ τα συντέ τακται, καλὰ δὲ οὐ χ ἧ ττον καὶ πιθανά. οἷ ά τινά ἐ στι ταῦ τα: κλῦ θί μευ αἰ γιό χοιο Διὸ ς τέ κος̓ Ατρυτώ νη καὶ ἔ σπετε νῦ ν μοι Μοῦ σαἰ Ολύ μπια δώ ματ' ἔ χουσαι... μνῆ σαι πατρὸ ς σεῖ ο, θεοῖ ς ἐ πιεί κελ'̓ Αχιλλεῦ. ἐ ν γὰ ρ τού τοις ἡ γεῖ ται μὲ ν τὰ ῥ ή ματα, ὑ ποτέ τακται δὲ τὰ ὀ νό ματα: καὶ οὐ δεὶ ς ἂ ν αἰ τιά σαιτο τὴ ν σύ νταξιν ταύ την ὡ ς ἀ ηδῆ. ἔ τι πρὸ ς τού τοις ἄ μεινον ἐ δό κουν εἶ ναι τὰ ῥ ή ματα προτά ττειν τῶ ν ἐ πιρρημά των, ἐ πειδὴ πρό τερό ν ἐ στι τῇ φύ σει τὸ ποιοῦ ν ἢ πά σχον τῶ ν συνεδρευό ντων αὐ τοῖ ς, τρό που λέ γω καὶ τό που καὶ χρό νου καὶ τῶ ν παραπλησί ων, ἃ δὴ καλοῦ μεν ἐ πιρρή ματα, παραδεί γμασι χρώ μενος τού τοις: τύ πτε δ' ἐ πιστροφά δην, τῶ ν δὲ στό νος ὤ ρνυτ' ἀ εική ς... ἤ ριπε δ' ἐ ξοπί σω, ἀ πὸ δὲ ψυχὴ ν ἐ κά πυσσεν... ἐ κλί νθη δ' ἑ τέ ρωσε, δέ πας δέ οἱ ἔ κπεσε χειρό ς. ἐ ν ἅ πασι γὰ ρ δὴ τού τοις ὕ στερα τέ τακται ἅ μα τῶ ν ῥ ημά των τὰ ἐ πιρρή ματα. καὶ τοῦ το πιθανὸ ν μὲ ν ὡ ς τὸ πρῶ τον, οὐ κ ἀ ληθὲ ς δὲ ὡ ς οὐ δ' ἐ κεῖ νο. τά δε γὰ ρ δὴ παρὰ τῷ αὐ τῷ ποιητῇ ἐ ναντί ως εἴ ρηται: βοτρυδὸ ν δὲ πέ τονται ἐ π' ἄ νθεσιν εἰ αρινοῖ σι... σή μερον ἄ νδρα φά οσδε μογοστό κος Εἰ λεί θυια ἐ κφανεῖ. ἆ ρ' οὖ ν τι χεί ρω γέ γονε τὰ ποιή ματα ὑ ποταχθέ ντων τοῖ ς ἐ πιρρή μασι τῶ ν ῥ ημά των; οὐ δεὶ ς ἂ ν εἴ ποι. ἔ τι καὶ τό δε ᾤ μην δεῖ ν μὴ παρέ ργως φυλά ττειν, ὅ πως τὰ πρό τερα τοῖ ς χρό νοις καὶ τῇ τά ξει πρό τερα λαμβά νηται: οἷ ά ἐ στι ταῦ τα: αὖ ἔ ρυσαν μὲ ν πρῶ τα καὶ ἔ σφαξαν καὶ ἔ δειραν καὶ λί γξε βιό ς, νευρὴ δὲ μέ γ' ἴ αχεν, ἆ λτο δ' ὀ ιστό ς καὶ σφαῖ ραν ἔ πειτ' ἔ ρριψε μετ' ἀ μφί πολον βασί λεια: ἀ μφιπό λου μὲ ν ἅ μαρτε, βαθεί ῃ δ' ἔ μβαλε δί νῃ. νὴ Δί α, φαί η τις ἄ ν, εἴ γε μὴ καὶ ἄ λλα ἦ ν πολλὰ οὐ χ οὕ τω συντεταγμέ να ποιή ματα οὐ δὲ ν ἧ ττον ἢ ταῦ τα καλά: πλῆ ξε δ' ἀ νασχό μενος σχί ζῃ δρυό ς, ἣ ν λί πε κεί ων, πρό τερον γὰ ρ δή που τὸ ἐ πανατεί νασθαί ἐ στι τοῦ πλῆ ξαι. καὶ ἔ τι ἤ λασεν ἄ γχι στά ς, πέ λεκυς δ' ἀ πέ κοψε τέ νοντας αὐ χενί ους, πρῶ τον γὰ ρ δή που προσῆ κεν τῷ μέ λλοντι τὸ ν πέ λεκυν ἐ μβά λλειν εἰ ς τοὺ ς τέ νοντας τοῦ ταύ ρου τὸ στῆ ναι αὐ τοῦ πλησί ον. ἔ τι πρὸ ς τού τοις ἠ ξί ουν τὰ μὲ ν ὀ νοματικὰ προτά ττειν τῶ ν ἐ πιθέ των, τὰ δὲ προσηγορικὰ τῶ ν ὀ νοματικῶ ν, τὰ ς δ' ἀ ντονομασί ας τῶ ν προσηγορικῶ ν, ἔ ν τε τοῖ ς ῥ ή μασι φυλά ττειν, ἵ να τὰ ὀ ρθὰ τῶ ν ἐ γκλινομέ νων ἡ γῆ ται καὶ τὰ παρεμφατικὰ τῶ ν ἀ παρεμφά των, καὶ ἄ λλα τοιαῦ τα πολλά. πά ντα δὲ ταῦ τα διεσά λευεν ἡ πεῖ ρα καὶ τοῦ μηδενὸ ς ἄ ξια ἀ πέ φαινε. τοτὲ μὲ ν γὰ ρ ἐ κ τού των ἐ γί νετο καὶ τῶ ν ὁ μοί ων αὐ τοῖ ς ἡ δεῖ α ἡ σύ νθεσις καὶ καλή, τοτὲ δ' ἐ κ τῶ ν μὴ τοιού των ἀ λλ' ἐ ναντί ων. διὰ ταύ τας μὲ ν δὴ τὰ ς αἰ τί ας τῆ ς τοιαύ της θεωρί ας ἀ πέ στην. ἐ μνή σθην δ' αὐ τῶ ν καὶ νῦ ν οὐ χ ὡ ς σπουδῆ ς ἀ ξί ων, καὶ τὰ ς διαλεκτικὰ ς παρεθέ μην τέ χνας οὐ χ ὡ ς ἀ ναγκαί ας, ἀ λλ' ἵ να μηδεὶ ς δοκῶ ν ἔ χειν τι αὐ τὰ ς χρή σιμον εἰ ς τὴ ν παροῦ σαν θεωρί αν περὶ πολλοῦ ποιῆ ται εἰ δέ ναι, θηρευθεὶ ς ταῖ ς ἐ πιγραφαῖ ς τῶ ν πραγματειῶ ν ὁ μοιό τητά τινα ἐ χού σαις καὶ τῇ δό ξῃ τῶ ν συνταξαμέ νων αὐ τά ς. ἐ πά νειμι δὴ ἐ πὶ τὴ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὑ πό θεσιν ἀ φ' ἧ ς εἰ ς ταῦ τ' ἐ ξέ βην, ὅ τι πολλὴ πρό νοια τοῖ ς ἀ ρχαί οις ἦ ν καὶ ποιηταῖ ς καὶ συγγραφεῦ σι φιλοσό φοις τε καὶ ῥ ή τορσι τῆ ς ἰ δέ ας ταύ της, καὶ οὔ τε τὰ ὀ νό ματα τοῖ ς ὀ νό μασιν οὔ τε τὰ κῶ λα τοῖ ς κώ λοις οὔ τε τὰ ς περιό δους ἀ λλή λαις εἰ κῇ συνά πτειν ᾤ οντο δεῖ ν, τέ χνη δέ τις ἦ ν παρ' αὐ τοῖ ς καὶ θεωρή ματα οἷ ς χρώ μενοι συνετί θεσαν εὖ. τί να δ' ἦ ν τὰ θεωρή ματα ταῦ τα, ἐ γὼ πειρά σομαι διδά σκειν, ὡ ς ἂ ν οἷ ό ς τε ὦ, ὅ σα μοι δύ ναμις ἐ γέ νετο συνεξευρεῖ ν, οὐ χ ἅ παντα λέ γων ἀ λλ' αὐ τὰ τὰ ἀ ναγκαιό τατα.

δοκεῖ μοι τῆ ς συνθετικῆ ς ἐ πιστή μης τρί α ἔ ργα εἶ ναι: ἓ ν μὲ ν ἰ δεῖ ν, τί μετὰ τί νος ἁ ρμοζό μενον πέ φυκε καλὴ ν καὶ ἡ δεῖ αν λή ψεσθαι συζυγί αν: ἕ τερον δὲ γνῶ ναι τῶ ν ἁ ρμό ττεσθαι μελλό ντων πρὸ ς ἄ λληλα πῶ ς ἂ ν ἕ καστον σχηματισθὲ ν κρεί ττονα ποιή σειε φαί νεσθαι τὴ ν ἁ ρμονί αν: τρί τον δ' εἴ τι δεῖ ται μετασκευῆ ς τῶ ν λαμβανομέ νων, ἀ φαιρέ σεως λέ γω καὶ προσθή κης καὶ ἀ λλοιώ σεως, γνῶ ναί τε καὶ πρὸ ς τὴ ν μέ λλουσαν χρεί αν οἰ κεί ως ἐ ξεργά σασθαι. ὅ τι δὲ τού των ἕ καστον δύ ναται, σαφέ στερον ἐ ρῶ χρησά μενος εἰ κό σι τῶ ν δημιουργικῶ ν τεχνῶ ν τισιν ἃ ς ἅ παντες ἴ σασιν, οἰ κοδομικῇ λέ γω καὶ ναυπηγικῇ καὶ ταῖ ς παραπλησί αις: ὅ τε γὰ ρ οἰ κοδό μος ὅ ταν πορί σηται τὴ ν ὕ λην ἐ ξ ἧ ς μέ λλει κατασκευά ζειν τὴ ν οἰ κί αν, λί θους καὶ ξύ λα καὶ κέ ραμον καὶ τἆ λλα πά ντα, συντί θησιν ἐ κ τού των ἤ δη τὸ ἔ ργον τρί α ταῦ τα πραγματευό μενος, ποί ῳ δεῖ λί θῳ τε καὶ ξύ λῳ καὶ πλί νθῳ ποῖ ον ἁ ρμό σαι λί θον ἢ ξύ λον ἢ πλί νθον, ἔ πειτα πῶ ς τῶ ν ἁ ρμοζομέ νων ἕ καστον καὶ ἐ πὶ ποί ας πλευρᾶ ς ἑ δρά σαι, καὶ τρί τον, εἴ τι δύ σεδρό ν ἐ στιν, ἀ ποκροῦ σαι καὶ περικό ψαι καὶ αὐ τὸ τοῦ το εὔ εδρον ποιῆ σαι: ὅ τε ναυπηγὸ ς τὰ αὐ τὰ ταῦ τα πραγματεύ εται. τὰ δὴ παραπλή σιά φημι δεῖ ν καὶ τοὺ ς μέ λλοντας εὖ συνθή σειν τὰ τοῦ λό γου μό ρια, πρῶ τον μὲ ν σκοπεῖ ν, ποῖ ον ὄ νομα ἢ ῥ ῆ μα ἢ τῶ ν ἄ λλων τι μορί ων ποί ῳ συνταχθὲ ν ἐ πιτηδεί ως ἔ σται κεί μενον καὶ πῶ ς εὖ ἢ ἄ μεινον（ οὐ γὰ ρ δὴ πά ντα γε μετὰ πά ντων τιθέ μενα πέ φυκεν ὁ μοί ως διατιθέ ναι τὰ ς ἀ κοά ς）: ἔ πειτα διακρί νειν, πῶ ς σχηματισθὲ ν τοὔ νομα ἢ τὸ ῥ ῆ μα ἢ τῶ ν ἄ λλων ὅ τι δή ποτε χαριέ στερον ἱ δρυθή σεται καὶ πρὸ ς τὰ ὑ ποκεί μενα πρεπωδέ στερον: λέ γω δὲ ἐ πὶ μὲ ν τῶ ν ὀ νομά των, πό τερον ἑ νικῶ ς ἢ πληθυντικῶ ς λαμβανό μενα κρεί ττω λή ψεται συζυγί αν, καὶ πό τερον κατὰ τὴ ν ὀ ρθὴ ν ἐ κφερό μενα πτῶ σιν ἢ κατὰ τῶ ν πλαγί ων τινά, καὶ εἴ τινα πέ φυκεν ἐ ξ ἀ ρρενικῶ ν γί νεσθαι θηλυκὰ ἢ ἐ κ θηλυκῶ ν ἀ ρρενικὰ ἢ οὐ δέ τερα ἐ κ τού των, πῶ ς ἂ ν ἄ μεινον σχηματισθεί η, καὶ πά ντα τὰ τοιαῦ τα: ἐ πὶ δὲ τῶ ν ῥ ημά των, πό τερα κρεί ττω λαμβανό μενα ἔ σται, τὰ ὀ ρθὰ ἢ τὰ ὕ πτια, καὶ κατὰ ποί ας ἐ γκλί σεις ἐ κφερό μενα, ἃ ς δή τινες πτώ σεις ῥ ηματικὰ ς καλοῦ σι, κρατί στην ἕ δραν λή ψεται, καὶ ποί ας παρεμφαί νοντα διαφορὰ ς χρό νων καὶ εἴ τινα τοῖ ς ῥ ή μασιν ἄ λλα παρακολουθεῖ ν πέ φυκε（ τὰ δ' αὐ τὰ ταῦ τα καὶ ἐ πὶ τῶ ν ἄ λλων τοῦ λό γου μερῶ ν φυλακτέ ον, ἵ να μὴ καθ' ἓ ν ἕ καστον λέ γω）: ἐ πὶ δὲ τού τοις τὰ ληφθέ ντα διακρί νειν, εἴ τι δεῖ ται μετασκευῆ ς ὄ νομα ἢ ῥ ῆ μα, πῶ ς ἂ ν ἐ ναρμονιώ τερό ν τε καὶ εὐ εδρό τερον γέ νοιτο: τοῦ το τὸ στοιχεῖ ον ἐ ν μὲ ν ποιητικῇ δαψιλέ στερό ν ἐ στιν, ἐ ν δὲ λό γοις πεζοῖ ς σπανιώ τερον: πλὴ ν γί νεταί γε καὶ ἐ ν τού τοις ἐ φ' ὅ σον ἂ ν ἐ γχωρῇ: ὅ τε γὰ ρ λέ γων“ εἰ ς τουτονὶ τὸ ν ἀ γῶ να” προστέ θηκέ τι τῇ ἀ ντωνυμί ᾳ γρά μμα τῆ ς συνθέ σεως στοχαζό μενος: ἄ ρτιον γὰ ρ ἦ ν“ εἰ ς τοῦ τον τὸ ν ἀ γῶ να” εἰ πεῖ ν: καὶ πά λιν ὁ λέ γων“ κατιδὼ ν Νεοπτό λεμον τὸ ν ὑ ποκριτή ν” τῇ προθέ σει παρηύ ξηκεν τοὔ νομα, τὸ γὰ ρ ἰ δὼ ν ἀ πέ χρη: καὶ ὁ γρά φων“ μή τ' ἰ δί ας ἔ χθρας μηδεμιᾶ ς ἕ νεχ' ἥ κειν” ταῖ ς συναλοιφαῖ ς ἠ λά ττωκε τὰ μό ρια τοῦ λό γου κἀ ποκέ κρουκέ τινα τῶ ν γραμμά των: καὶ ὁ ἀ ντὶ τοῦ ἐ ποί ησεν“ ἐ ποί ησε” λέ γων χωρὶ ς τοῦ ν καὶ“ ἔ γραψε” ἀ ντὶ τοῦ ἔ γραψεν λέ γων καὶ“ ἀ φαιρή σομαι” ἀ ντὶ τοῦ ἀ φαιρεθή σομαι καὶ πά ντα τὰ τοιαῦ τα, ὅ τ'“ ἐ χωροφί λησε” λέ γων τὸ ἐ φιλοχώ ρησε καὶ“ λελύ σεται” τὸ λυθή σεται καὶ τὰ τοιουτό τροπα μετασκευά ζει τὰ ς λέ ξεις, ἵ ν' αὐ τῷ γέ νοιντο ἁ ρμοσθῆ ναι καλλί ους καὶ ἐ πιτηδειό τεραι.

μί α μὲ ν δὴ θεωρί α τῆ ς συνθετικῆ ς ἐ πιστή μης ἡ περὶ αὐ τὰ τὰ πρῶ τα μό ρια καὶ στοιχεῖ α τῆ ς λέ ξεως ἥ δε: ἑ τέ ρα δέ, ὥ σπερ καὶ κατ' ἀ ρχὰ ς ἔ φην, ἡ περὶ τὰ καλού μενα κῶ λα, ποικιλωτέ ρας τε δεομέ νη πραγματεί ας καὶ μεί ζονος, ὑ πὲ ρ ἧ ς αὐ τί κα δὴ πειρά σομαι λέ γειν ὡ ς ἔ χω γνώ μης. καὶ γὰ ρ ταῦ τα ἁ ρμό σαι πρὸ ς ἄ λληλα δεῖ ὥ στ' οἰ κεῖ α φαί νεσθαι καὶ φί λα καὶ σχηματί σαι ὡ ς ἂ ν ἐ νδέ χηται κρά τιστα προκατασκευά σαι τε, εἴ πού τι δέ οι, μειώ σει καὶ πλεονασμῷ καὶ εἰ δή τιν' ἄ λλην μετασκευὴ ν δέ χεται τὰ κῶ λα: τού των δ' ἕ καστον ἡ πεῖ ρα αὐ τὴ διδά σκει: πολλά κις γὰ ρ τουτὶ τὸ κῶ λον τού του μὲ ν προτεθὲ ν ἢ ἐ πὶ τού τῳ τεθὲ ν εὐ στομί αν τινὰ ἐ μφαί νει καὶ σεμνό τητα, ἑ τέ ραν δέ τινα συζυγί αν λαβὸ ν ἄ χαρι φαί νεται καὶ ἄ σεμνον. ὃ δὲ λέ γω, σαφέ στερον ἔ σται, εἴ τις αὐ τὸ ἐ πὶ παραδεί γματος ἴ δοι. ἔ στι δή τις παρὰ τῷ Θουκυδί δῃ λέ ξις ἐ ν τῇ Πλαταιέ ων δημηγορί ᾳ πά νυ χαριέ ντως συγκειμέ νη καὶ μεστὴ πά θους ἥ δε:“ ὑ μεῖ ς τε ὦ Λακεδαιμό νιοι ἡ μό νη ἐ λπί ς, δέ διμεν, μὴ οὐ βέ βαιοι ἦ τε.” φέ ρε δή τις λύ σας τὴ ν συζυγί αν ταύ την μεθαρμοσά τω τὰ κῶ λα οὕ τως:“ ὑ μεῖ ς τε, ὦ Λακεδαιμό νιοι, δέ διμεν μὴ οὐ βέ βαιοι ἦ τε, ἡ μό νη ἐ λπί ς.” ἆ ρ' ἔ τι μέ νει τοῦ τον τὸ ν τρό πον ἡ ρμοσμέ νων τῶ ν κώ λων ἡ αὐ τὴ χά ρις ἢ τὸ αὐ τὸ πά θος; οὐ δεὶ ς ἂ ν εἴ ποι. τί δ' εἰ τὴ ν Δημοσθέ νους λέ ξιν ταύ την“ τὸ λαβεῖ ν οὖ ν τὰ διδό μενα ὁ μολογῶ ν ἔ ννομον εἶ ναι, τὸ χά ριν τού των ἀ ποδοῦ ναι παρανό μων γρά φει;” λύ σας τις καὶ μεταθεὶ ς τὰ κῶ λα τουτονὶ τὸ ν τρό πον ἐ ξενέ γκαι:“ ὁ μολογῶ ν οὖ ν ἔ ννομον εἶ ναι τὸ λαβεῖ ν τὰ διδό μενα, παρανό μων γρά φῃ τὸ τού των χά ριν ἀ ποδοῦ ναι”, ἆ ρ' ὁ μοί ως ἔ σται δικανικὴ καὶ στρογγύ λη; ἐ γὼ μὲ ν οὐ κ οἴ ομαι.

ἡ μὲ ν δὴ περὶ τὴ ν ἁ ρμογὴ ν τῶ ν κώ λων θεωρί α τοιαύ τη, ἡ δὲ περὶ τὸ ν σχηματισμὸ ν ποδαπή; οὐ κ ἔ στιν εἷ ς τρό πος τῆ ς ἐ κφορᾶ ς ἁ πά ντων τῶ ν νοημά των, ἀ λλὰ τὰ μὲ ν ὡ ς ἀ ποφαινό μενοι λέ γομεν, τὰ δ' ὡ ς πυνθανό μενοι, τὰ δ' ὡ ς εὐ χό μενοι, τὰ δ' ὡ ς ἐ πιτά ττοντες, τὰ δ' ὡ ς διαποροῦ ντες, τὰ δ' ὡ ς ὑ ποτιθέ μενοι, τὰ δὲ ἄ λλως πως σχηματί ζοντες, οἷ ς ἀ κολού θως καὶ τὴ ν λέ ξιν πειρώ μεθα σχηματί ζειν. πολλοὶ δὲ δή που σχηματισμοὶ καὶ τῆ ς λέ ξεώ ς εἰ σιν ὥ σπερ καὶ τῆ ς διανοί ας, οὓ ς οὐ χ οἷ ό ν τε κεφαλαιωδῶ ς περιλαβεῖ ν, ἴ σως δὲ καὶ ἄ πειροι: περὶ ὧ ν καὶ πολὺ ς ὁ λό γος καὶ βαθεῖ α ἡ θεωρί α. οὐ δὴ τὸ αὐ τὸ δύ ναται ποιεῖ ν τὸ αὐ τὸ κῶ λον οὕ τω σχηματισθὲ ν ἢ οὕ τως. ἐ ρῶ δὲ ἐ πὶ παραδεί γματος: εἰ τοῦ τον ἐ ξή νεγκε τὸ ν τρό πον ὁ Δημοσθέ νης τὴ ν λέ ξιν ταύ την“ ταῦ τ' εἴ πας ἔ γραψα, γρά ψας δ' ἐ πρέ σβευσα, πρεσβεύ σας δ' ἔ πεισα Θηβαί ους”, ἆ ρ' οὕ τως ἂ ν συνέ κειτο χαριέ ντως, ὡ ς νῦ ν σύ γκειται;“ οὐ κ εἶ πον μὲ ν ταῦ τα, οὐ κ ἔ γραψα δέ: οὐ δ' ἔ γραψα μέ ν, οὐ κ ἐ πρέ σβευσα δέ: οὐ δ' ἐ πρέ σβευσα μέ ν, οὐ κ ἔ πεισα δὲ Θηβαί ους”. πολὺ ς δ' ἂ ν εἴ η μοι λό γος, εἰ περὶ πά ντων βουλοί μην λέ γειν τῶ ν σχηματισμῶ ν ὅ σους τὰ κῶ λα ἐ πιδέ χεται. ἀ πό χρη δὲ εἰ σαγωγῆ ς ἕ νεκα τοσαῦ τα εἰ ρῆ σθαι.

ἀ λλὰ μὴ ν ὅ τι γε καὶ μετασκευὰ ς δέ χεται τῶ ν κώ λων ἔ νια τοτὲ μὲ ν προσθή κας λαμβά νοντα οὐ κ ἀ ναγκαί ας ὡ ς πρὸ ς τὸ ν νοῦ ν, τοτὲ δὲ ἀ φαιρέ σεις ἀ τελῆ ποιού σας τὴ ν διά νοιαν, ἃ ς οὐ κ ἄ λλου τινὸ ς ἕ νεκα ποιοῦ σι ποιηταί τε καὶ συγγραφεῖ ς ἢ τῆ ς ἁ ρμονί ας, ἵ ν' ἡ δεῖ α καὶ καλὴ γέ νηται, πά νυ ὀ λί γου δεῖ ν οἴ ομαι λό γου. τί ς γὰ ρ οὐ κ ἂ ν ὁ μολογή σαι τή νδε μὲ ν τὴ ν λέ ξιν ἣ ν ὁ Δημοσθέ νης εἴ ρηκε προσθή κῃ πλεονά ζειν οὐ κ ἀ ναγκαί ᾳ τῆ ς ἁ ρμονί ας ἕ νεκα;“ ὁ γὰ ρ οἷ ς ἂ ν ἐ γὼ ληφθεί ην, ταῦ τα πρά ττων καὶ κατασκευαζό μενος, οὗ τος ἐ μοὶ πολεμεῖ, κἂ ν μή πω βά λλῃ μηδὲ τοξεύ ῃ.” ἐ νταῦ θα γὰ ρ οὐ χὶ τοῦ ἀ ναγκαί ου χά ριν πρό σκειται τὸ τοξεύ ειν, ἀ λλ' ἵ να τὸ τελευταῖ ον κῶ λον τὸ“ κἂ ν μή πω βά λλῃ” τραχύ τερον τοῦ δέ οντος ὂ ν καὶ οὐ χ ἡ δὺ ἀ κουσθῆ ναι τῇ προσθή κῃ ταύ τῃ γέ νηται χαριέ στερον. καὶ ἔ τι τὴ ν Πλατωνικὴ ν ἐ κεί νην περί οδον, ἣ ν ἐ ν τῷ ἐ πιταφί ῳ ὁ ἀ νὴ ρ γρά φει, τί ς οὐ κ ἂ ν φαί η παραπληρώ ματι λέ ξεως οὐ κ ἀ ναγκαί ῳ προσηρανί σθαι;“ ἔ ργων γὰ ρ εὖ πραχθέ ντων λό γῳ καλῶ ς ῥ ηθέ ντι μνή μη καὶ κό σμος γί νεται τοῖ ς πρά ξασι παρὰ τῶ ν ἀ κουσά ντων.” ἐ νταυθοῖ γὰ ρ τὸ“ παρὰ τῶ ν ἀ κουσά ντων” πρὸ ς οὐ δὲ ν ἀ ναγκαῖ ον λέ γεται, ἀ λλ' ἵ να τὸ τελευταῖ ον κῶ λον τὸ“ τοῖ ς πρά ξασι” πά ρισό ν τε καὶ ἐ φά μιλλον τοῖ ς πρὸ αὐ τοῦ γέ νηται. τί δὲ δὴ τὸ παρ' Αἰ σχί νῃ λεγό μενον τουτί“ ἐ πὶ σαυτὸ ν καλεῖ ς, ἐ πὶ τοὺ ς νό μους καλεῖ ς, ἐ πὶ τὴ ν δημοκρατί αν καλεῖ ς”, τρί κωλον ἐ ν τοῖ ς πά νυ ἐ παινού μενον, οὐ χὶ τῆ ς αὐ τῆ ς ἰ δέ ας ἔ χεται; ὃ γὰ ρ οἷ ό ν τε ἦ ν ἑ νὶ κώ λῳ περιληφθῆ ναι τό νδε τὸ ν τρό πον“ ἐ πὶ σεαυτὸ ν καὶ τοὺ ς νό μους καὶ τὴ ν δημοκρατί αν καλεῖ ς”, τοῦ το εἰ ς τρί α διῄ ρηται, τῆ ς αὐ τῆ ς λέ ξεως οὐ τοῦ ἀ ναγκαί ου ἕ νεκα, τοῦ δὲ ἡ δί ω ποιῆ σαι τὴ ν ἁ ρμονί αν πολλά κις τεθεί σης καὶ προσέ τι πά θος τῷ λό γῳ. τῆ ς μὲ ν δὴ προσθέ σεως ἣ γί νεται τοῖ ς κώ λοις οὗ τος ὁ τρό πος: τῆ ς ἀ φαιρέ σεως δὲ τί ς; ὅ ταν τῶ ν ἀ ναγκαί ων τι λέ γεσθαι λυπεῖ ν μέ λλῃ καὶ διοχλεῖ ν τὴ ν ἀ κρό ασιν, ἀ φαιρεθὲ ν δὲ χαριεστέ ραν ποιῇ τὴ ν ἁ ρμονί αν: οἷ ά ἐ στιν ἐ ν μὲ ν τοῖ ς μέ τροις τὰ Σοφό κλεια ταυτί: μύ ω τε καὶ δέ δορκα κἀ ξανί σταμαι πλέ ον φυλά σσων αὐ τὸ ς ἢ φυλά σσομαι: ἐ νταυθοῖ γὰ ρ ὁ δεύ τερος στί χος ἐ κ δυεῖ ν σύ γκειται κώ λων οὐ χ ὅ λων: τελεί α γὰ ρ ἂ ν ἡ λέ ξις ἦ ν οὕ τως ἐ ξενεχθεῖ σα“ πλεῖ ον φυλά σσων αὐ τὸ ς ἑ τέ ρους ἢ φυλασσό μενος ὑ φ' ἑ τέ ρων”, τὸ δὲ μέ τρον ἠ δί κητο καὶ οὐ κ ἂ ν ἔ σχεν ἣ ν νῦ ν ἔ χει χά ριν. ἐ ν δὲ τοῖ ς πεζοῖ ς λό γοις τὰ τοιαῦ τα:“ ἐ γὼ δ' ὅ τι μὲ ν τινῶ ν κατηγοροῦ ντα πά ντας ἀ φαιρεῖ σθαι τὴ ν ἀ τέ λειαν τῶ ν ἀ δί κων ἐ στί ν, ἐ ά σω.” μεμεί ωται γὰ ρ κἀ νταῦ θα τῶ ν πρώ των δυεῖ ν κώ λων ἑ κά τερον: αὐ τοτελῆ δ' ἂ ν ἦ ν, εἴ τις αὐ τὰ οὕ τως ἐ ξή νεγκεν:“ ἐ γὼ δ' ὅ τι μὲ ν τινῶ ν κατηγοροῦ ντα ὡ ς οὐ κ ἐ πιτηδεί ων ἔ χειν τὴ ν ἀ τέ λειαν πά ντας ἀ φαιρεῖ σθαι καὶ τοὺ ς δικαί ως αὐ τῆ ς τυχό ντας τῶ ν ἀ δί κων ἐ στί ν, ἐ ά σω.” ἀ λλ' οὐ κ ἐ δό κει τῷ Δημοσθέ νει πλεί ονα ποιεῖ σθαι πρό νοιαν τῆ ς ἀ κριβεί ας τῶ ν κώ λων ἢ τῆ ς εὐ ρυθμί ας. τὰ δ' αὐ τὰ εἰ ρή σθω μοι καὶ περὶ τῶ ν καλουμέ νων περιό δων: καὶ γὰ ρ ταύ τας χρὴ τά ς τε προηγουμέ νας καὶ τὰ ς ἑ πομέ νας οἰ κεί ως συναρμό ττειν, ὅ ταν ἐ ν περιό δοις προσή κῃ τὸ ν λό γον ἐ κφέ ρειν: οὐ γὰ ρ δὴ πανταχῇ γε τὸ ἐ μπερί οδον χρή σιμον. καὶ αὐ τὸ δὲ τοῦ το τὸ θεώ ρημα τῆ ς συνθετικῆ ς ἐ πιστή μης ἴ διον, πό τε δεῖ χρῆ σθαι περιό δοις καὶ μέ χρι πό σου καὶ πό τε μή.

διωρισμέ νων δή μοι τού των ἀ κό λουθον ἂ ν εἴ η λέ γειν, τί να ἐ στὶ ν ὧ ν δεῖ στοχά ζεσθαι τὸ ν βουλό μενον συντιθέ ναι τὴ ν λέ ξιν εὖ καὶ διὰ τί νων θεωρημά των τυγχά νοι τις ἂ ν ὧ ν βού λεται. δοκεῖ δέ μοι δύ ο ταῦ τ' εἶ ναι τὰ γενικώ τατα, ὧ ν ἐ φί εσθαι δεῖ τοὺ ς συντιθέ ντας μέ τρα τε καὶ λό γους, ἥ τε ἡ δονὴ καὶ τὸ καλό ν: ἀ μφό τερα γὰ ρ ἐ πιζητεῖ ταῦ τα ἡ ἀ κοή, ὅ μοιό ν τι πά σχουσα τῇ ὁ ρά σει: καὶ γὰ ρ ἐ κεί νη πλά σματα καὶ γραφὰ ς καὶ γλυφὰ ς καὶ ὅ σα δημιουργή ματα χειρῶ ν ἐ στιν ἀ νθρωπί νων ὁ ρῶ σα ὅ ταν εὑ ρί σκῃ τό τε ἡ δὺ ἐ νὸ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς καὶ τὸ καλό ν, ἀ ρκεῖ ται καὶ οὐ δὲ ν ἔ τι ποθεῖ. καὶ μὴ παρά δοξον ἡ γή σηταί τις, εἰ δύ ο ποιῶ τέ λη καὶ χωρί ζω τὸ καλὸ ν ἀ πὸ τῆ ς ἡ δονῆ ς, μηδ' ἄ τοπον εἶ ναι νομί σῃ, εἴ τινα ἡ γοῦ μαι λέ ξιν ἡ δέ ως μὲ ν συγκεῖ σθαι, μὴ καλῶ ς δέ, ἢ καλῶ ς μέ ν, οὐ μὴ ν καὶ ἡ δέ ως: φέ ρει γὰ ρ ἡ ἀ λή θεια τὸ τοιοῦ τον καὶ οὐ δὲ ν ἀ ξιῶ καινό ν: ἥ γέ τοι Θουκυδί δου λέ ξις καὶ̓ Αντιφῶ ντος τοῦ̔ Ραμνουσί ου καλῶ ς μὲ ν σύ γκειται νὴ Δί α, εἴ πέ ρ τινες καὶ ἄ λλαι, καὶ οὐ κ ἄ ν τις αὐ τὰ ς ἔ χοι μέ μψασθαι κατὰ τοῦ το, οὐ μὴ ν ἡ δέ ως γε πά νυ: ἡ δέ γε τοῦ Κνιδί ου συγγραφέ ως Κτησί ου καὶ ἡ τοῦ Σωκρατικοῦ Ξενοφῶ ντος ἡ δέ ως μὲ ν ὡ ς ἔ νι μά λιστα, οὐ μὴ ν καλῶ ς γ' ἐ φ' ὅ σον ἔ δει: λέ γω δὲ κοινό τερον, ἀ λλ' οὐ χὶ καθά παξ, ἐ πεὶ καὶ παρ' ἐ κεί νοις ἥ ρμοσταί τινα ἡ δέ ως καὶ παρὰ τού τοις καλῶ ς. ἡ δὲ̔ Ηροδό του σύ νθεσις ἀ μφό τερα ταῦ τα ἔ χει, καὶ γὰ ρ ἡ δεῖ ά ἐ στι καὶ καλή.

ἐ ξ ὧ ν δ' οἶ μαι γενή σεσθαι λέ ξιν ἡ δεῖ αν καὶ καλή ν, τέ τταρά ἐ στι ταῦ τα τὰ κυριώ τατα καὶ τὰ κρά τιστα, μέ λος καὶ ῥ υθμὸ ς καὶ μεταβολὴ καὶ τὸ παρακολουθοῦ ν τοῖ ς τρισὶ τού τοις πρέ πον. τά ττω δὲ ὑ πὸ μὲ ν τὴ ν ἡ δονὴ ν τή ν τε ὥ ραν καὶ τὴ ν χά ριν καὶ τὴ ν εὐ στομί αν καὶ τὴ ν γλυκύ τητα καὶ τὸ πιθανὸ ν καὶ πά ντα τὰ τοιαῦ τα, ὑ πὸ δὲ τὸ καλὸ ν τή ν τε μεγαλοπρέ πειαν καὶ τὸ βά ρος καὶ τὴ ν σεμνολογί αν καὶ τὸ ἀ ξί ωμα καὶ τὸ ν πί νον καὶ τὰ τού τοις ὅ μοια. ταυτὶ γά ρ μοι δοκεῖ κυριώ τατα εἶ ναι καὶ ὥ σπερ κεφά λαια τῶ ν ἄ λλων ἐ ν ἑ κατέ ρῳ. ὧ ν μὲ ν οὖ ν στοχά ζονται πά ντες οἱ σπουδῇ γρά φοντες μέ τρον ἢ μέ λος ἢ τὴ ν λεγομέ νην πεζὴ ν λέ ξιν, ταῦ τ' ἐ στὶ καὶ οὐ κ οἶ δ' εἴ τι παρὰ ταῦ θ' ἕ τερον: οἱ δὲ πρωτεύ σαντες ἐ ν ἑ τέ ρῳ τινὶ τού των καὶ ἐ ν ἀ μφοτέ ροις πολλοί τε καὶ ἀ γαθοὶ ἄ νδρες: παραδεί γματα δὲ αὐ τῶ ν ἑ κά στου φέ ρειν ἐ ν τῷ παρό ντι οὐ κ ἐ γχωρεῖ, ἵ να μὴ περὶ ταῦ τα κατατρί ψω τὸ ν λό γον: καὶ ἅ μα εἴ τι λεχθῆ ναι περί τινος αὐ τῶ ν καθή κει καὶ δεή σει που μαρτυριῶ ν, ἕ τερος αὐ τοῖ ς ἔ σται καιρὸ ς ἐ πιτηδειό τερος, ὅ ταν τοὺ ς χαρακτῆ ρας τῶ ν ἁ ρμονιῶ ν ὑ πογρά φω. νῦ ν δὲ ταῦ τ' εἰ ρῆ σθαι περὶ αὐ τῶ ν ἀ πό χρη. ἐ πά νειμι δὲ πά λιν ἐ πὶ τὰ ς διαιρέ σεις, ἃ ς ἐ ποιησά μην τῆ ς θ' ἡ δεί ας συνθέ σεως καὶ τῆ ς καλῆ ς, ἵ να μοι καὶ καθ' ὁ δό ν, ὥ ς φασι, χωρῇ ὁ λό γος. ἔ φην δὴ τὴ ν ἀ κοὴ ν ἥ δεσθαι πρώ τοις μὲ ν τοῖ ς μέ λεσιν, ἔ πειτα τοῖ ς ῥ υθμοῖ ς, τρί τον ταῖ ς μεταβολαῖ ς, ἐ ν δὲ τού τοις ἅ πασι τῷ πρέ ποντι. ὅ τι δὲ ἀ ληθῆ λέ γω, τὴ ν πεῖ ραν αὐ τὴ ν παρέ ξομαι μά ρτυρα, ἣ ν οὐ χ οἷ ό ν τε διαβά λλειν τοῖ ς κοινοῖ ς πά θεσιν ὁ μολογουμέ νην: τί ς γά ρ ἐ στιν ὃ ς οὐ χ ὑ πὸ μὲ ν ταύ της τῆ ς μελῳ δί ας ἄ γεται καὶ γοητεύ εται, ὑ φ' ἑ τέ ρας δέ τινος οὐ δὲ ν πά σχει τοιοῦ τον, καὶ ὑ πὸ μὲ ν τού των τῶ ν ῥ υθμῶ ν οἰ κειοῦ ται, ὑ πὸ δὲ τού των διοχλεῖ ται; ἤ δη δ' ἔ γωγε καὶ ἐ ν τοῖ ς πολυανθρωποτά τοις θεά τροις, ἃ συμπληροῖ παντοδαπὸ ς καὶ ἄ μουσος ὄ χλος, ἔ δοξα καταμαθεῖ ν, ὡ ς φυσική τις ἁ πά ντων ἐ στὶ ν ἡ μῶ ν οἰ κειό της πρὸ ς ἐ μμέ λειά ν τε καὶ εὐ ρυθμί αν, κιθαριστή ν τε ἀ γαθὸ ν σφό δρα εὐ δοκιμοῦ ντα ἰ δὼ ν θορυβηθέ ντα ὑ πὸ τοῦ πλή θους, ὅ τι μί αν χορδὴ ν ἀ σύ μφωνον ἔ κρουσε καὶ διέ φθειρεν τὸ μέ λος, καὶ αὐ λητὴ ν ἀ πὸ τῆ ς ἄ κρας ἕ ξεως χρώ μενον τοῖ ς ὀ ργά νοις τὸ αὐ τὸ τοῦ το παθό ντα, ὅ τι σομφὸ ν ἐ μπνεύ σας ἢ μὴ πιέ σας τὸ στό μα θρυλιγμὸ ν ἢ τὴ ν καλουμέ νην ἐ κμέ λειαν ηὔ λησε. καί τοι γ' εἴ τις κελεύ σειε τὸ ν ἰ διώ την τού των τι ὧ ν ἐ νεκά λει τοῖ ς τεχνί ταις ὡ ς ἡ μαρτημέ νων, αὐ τὸ ν ποιῆ σαι λαβό ντα τὰ ὄ ργανα, οὐ κ ἂ ν δύ ναιτο. τί δή ποτε; ὅ τι τοῦ το μὲ ν ἐ πιστή μης ἐ στί ν, ἧ ς οὐ πά ντες μετειλή φαμεν, ἐ κεῖ νο δὲ πά θος ὃ πᾶ σιν ἀ πέ δωκεν ἡ φύ σις. τὸ δ' αὐ τὸ καὶ ἐ πὶ τῶ ν ῥ υθμῶ ν γινό μενον ἐ θεασά μην, ἅ μα πά ντας ἀ γανακτοῦ ντας καὶ δυσαρεστουμέ νους, ὅ τε τις ἢ κροῦ σιν ἢ κί νησιν ἢ μορφὴ ν ἐ ν ἀ συμμέ τροις ποιή σαιτο χρό νοις καὶ τοὺ ς ῥ υθμοὺ ς ἀ φανί σειεν. καὶ οὐ χὶ τὰ μὲ ν ἐ μμελῆ καὶ εὔ ρυθμα ἡ δονῆ ς ἀ γωγά ἐ στι καὶ πά ντες ὑ π' αὐ τῶ ν κηλού μεθα, αἱ μεταβολαὶ δὲ καὶ τὸ πρέ πον οὐ κ ἔ χουσι τὴ ν αὐ τὴ ν ὥ ραν καὶ χά ριν οὐ δ' ὑ πὸ πά ντων ὁ μοί ως διακού οννται: ἀ λλὰ κἀ κεῖ να πά νυ κηλεῖ πά ντας ἡ μᾶ ς κατορθού μενα καὶ εἰ ς πολλὴ ν ὄ χλησιν ἄ γει διαμαρτανό μενα: τί ς γὰ ρ οὐ κ ἂ ν ὁ μολογή σειεν τεκμαί ρομαι δέ, ὅ τι καὶ τῆ ς ὀ ργανικῆ ς μού σης καὶ τῆ ς ἐ ν ᾠ δῇ καὶ τῆ ς ἐ ν ὀ ρχή σει χά ριτος μὲ ν ἐ ν ἅ πασι διευστοχού σης, μεταβολὰ ς δὲ μὴ ποιησαμέ νης εὐ καί ρους ἢ τοῦ πρέ ποντος ἀ ποπλανηθεί σης βαρὺ ς μὲ ν ὁ κό ρος, ἀ ηδὲ ς δὲ τὸ μὴ τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις ἁ ρμό ττον φαί νεται. καὶ οὐ κ ἀ λλοτρί ᾳ κέ χρημαι τοῦ πρά γματος εἰ κό νι. μουσικὴ γά ρ τις ἦ ν καὶ ἡ τῶ ν πολιτικῶ ν λό γων ἐ πιστή μη τῷ ποσῷ διαλλά ττουσα τῆ ς ἐ ν ᾠ δῇ καὶ ὀ ργά νοις, οὐ χὶ τῷ ποιῷ: καὶ γὰ ρ ἐ ν ταύ τῃ καὶ μέ λος ἔ χουσιν αἱ λέ ξεις καὶ ῥ υθμὸ ν καὶ μεταβολὴ ν καὶ πρέ πον, ὥ στε καὶ ἐ πὶ ταύ της ἡ ἀ κοὴ τέ ρπεται μὲ ν τοῖ ς μέ λεσιν, ἄ γεται δὲ τοῖ ς ῥ υθμοῖ ς, ἀ σπά ζεται δὲ τὰ ς μεταβολά ς, ποθεῖ δ' ἐ πὶ πά ντων τὸ οἰ κεῖ ον, ἡ δὲ διαλλαγὴ κατὰ τὸ μᾶ λλον καὶ ἧ ττον. διαλέ κτου μὲ ν οὖ ν μέ λος ἑ νὶ μετρεῖ ται διαστή ματι τῷ λεγομέ νῳ διὰ πέ ντε ὡ ς ἔ γγιστα, καὶ οὔ τε ἐ πιτεί νεται πέ ρα τῶ ν τριῶ ν τό νων καὶ ἡ μιτονί ου ἐ πὶ τὸ ὀ ξὺ οὔ τ' ἀ νί εται τοῦ χωρί ου τού του πλέ ον ἐ πὶ τὸ βαρύ. οὐ μὴ ν ἅ πασα λέ ξις ἡ καθ' ἓ ν μό ριον λό γου ταττομέ νη ἐ πὶ τῆ ς αὐ τῆ ς λέ γεται τά σεως, ἀ λλ' ἣ μὲ ν ἐ πὶ τῆ ς ὀ ξεί ας, ἣ δ' ἐ πὶ τῆ ς βαρεί ας, ἣ δ' ἐ π' ἀ μφοῖ ν. τῶ ν δὲ ἀ μφοτέ ρας τὰ ς τά σεις ἐ χουσῶ ν αἳ μὲ ν κατὰ μί αν συλλαβὴ ν συνεφθαρμέ νον ἔ χουσι τῷ ὀ ξεῖ τὸ βαρύ, ἃ ς δὴ περισπωμέ νας καλοῦ μεν: αἳ δὲ ἐ ν ἑ τέ ρᾳ τε καὶ ἑ τέ ρᾳ χωρὶ ς ἑ κά τερον ἐ φ' ἑ αυτοῦ τὴ ν οἰ κεί αν φυλά ττον φύ σιν. καὶ ταῖ ς μὲ ν δισυλλά βοις οὐ δὲ ν τὸ διὰ μέ σου χωρί ον βαρύ τητό ς τε καὶ ὀ ξύ τητος: ταῖ ς δὲ πολυσυλλά βοις, ἡ λί και ποτ' ἂ ν ὦ σιν, ἡ τὸ ν ὀ ξὺ ν τό νον ἔ χουσα μί α ἐ ν πολλαῖ ς ταῖ ς ἄ λλαις βαρεί αις ἔ νεστιν. ἡ δὲ ὀ ργανική τε καὶ ᾠ δικὴ μοῦ σα διαστή μασί τε χρῆ ται πλεί οσιν, οὐ τῷ διὰ πέ ντε μό νον, ἀ λλ' ἀ πὸ τοῦ διὰ πασῶ ν ἀ ρξαμέ νη καὶ τὸ διὰ πέ ντε μελῳ δεῖ καὶ τὸ διὰ τεττά ρων καὶ τὸ διὰ τριῶ ν καὶ τὸ ν τό νον καὶ τὸ ἡ μιτό νιον, ὡ ς δέ τινες οἴ ονται, καὶ τὴ ν δί εσιν αἰ σθητῶ ς: τά ς τε λέ ξεις τοῖ ς μέ λεσιν ὑ ποτά ττειν ἀ ξιοῖ καὶ οὐ τὰ μέ λη ταῖ ς λέ ξεσιν, ὡ ς ἐ ξ ἄ λλων τε πολλῶ ν δῆ λον καὶ μά λιστα ἐ κ τῶ ν Εὐ ριπί δου μελῶ ν, ἃ πεποί ηκεν τὴ ν̓ Ηλέ κτραν λέ γουσαν ἐ ν̓ Ορέ στῃ πρὸ ς τὸ ν χορό ν: σί γα σῖ γα, λευκὸ ν ἴ χνος ἀ ρβύ λης τί θετε, μὴ κτυπεῖ τ': ἀ ποπρὸ βᾶ τ' ἐ κεῖ ς', ἀ ποπρό μοι κοί τας. ἐ ν γὰ ρ δὴ τού τοις τὸ“ σί γα σῖ γα λευκὸ ν” ἐ φ' ἑ νὸ ς φθό γγου μελῳ δεῖ ται, καί τοι τῶ ν τριῶ ν λέ ξεων ἑ κά στη βαρεί ας τε τά σεις ἔ χει καὶ ὀ ξεί ας. καὶ τὸ“ ἀ ρβύ λης” τῇ μέ σῃ συλλαβῇ τὴ ν τρί την ὁ μό τονον ἔ χει, ἀ μηχά νου ὄ ντος ἓ ν ὄ νομα δύ ο λαβεῖ ν ὀ ξεί ας. καὶ τοῦ“ τί θετε” βαρυτέ ρα μὲ ν ἡ πρώ τη γί νεται, δύ ο δ' αἱ μετ' αὐ τὴ ν ὀ ξύ τονοί τε καὶ ὁ μό φωνοι. τοῦ τε“ κτυπεῖ τε” ὁ περισπασμὸ ς ἠ φά νισται: μιᾷ γὰ ρ αἱ δύ ο συλλαβαὶ λέ γονται τά σει. καὶ τὸ“ ἀ ποπρὸ βᾶ τε” οὐ λαμβά νει τὴ ν τῆ ς μέ σης συλλαβῆ ς προσῳ δί αν ὀ ξεῖ αν, ἀ λλ' ἐ πὶ τὴ ν τετά ρτην συλλαβὴ ν μεταβέ βηκεν ἡ τά σις ἡ τῆ ς τρί της. τὸ δ' αὐ τὸ γί νεται καὶ περὶ τοὺ ς ῥ υθμού ς. ἡ μὲ ν γὰ ρ πεζὴ λέ ξις οὐ δενὸ ς οὔ τε ὀ νό ματος οὔ τε ῥ ή ματος βιά ζεται τοὺ ς χρό νους οὐ δὲ μετατί θησιν, ἀ λλ' οἵ ας παρεί ληφεν τῇ φύ σει τὰ ς συλλαβὰ ς τά ς τε μακρὰ ς καὶ τὰ ς βραχεί ας, τοιαύ τας φυλά ττει: ἡ δὲ μουσική τε καὶ ῥ υθμικὴ μεταβά λλουσιν αὐ τὰ ς μειοῦ σαι καὶ παραύ ξουσαι, ὥ στε πολλά κις εἰ ς τἀ ναντί α μεταχωρεῖ ν: οὐ γὰ ρ ταῖ ς συλλαβαῖ ς ἀ πευθύ νουσι τοὺ ς χρό νους, ἀ λλὰ τοῖ ς χρό νοις τὰ ς συλλαβά ς. δεδειγμέ νης τῆ ς διαφορᾶ ς ᾗ διαφέ ρει μουσικὴ λογικῆ ς λοιπὸ ν ἂ ν εἴ η κἀ κεῖ να λέ γειν, ὅ τι τὸ μὲ ν τῆ ς φωνῆ ς μέ λος, λέ γω δὲ οὐ τῆ ς ᾠ δικῆ ς ἀ λλὰ τῆ ς ψιλῆ ς, ἐ ὰ ν ἡ δέ ως διατιθῇ τὴ ν ἀ κοή ν, εὐ μελὲ ς λέ γοιτ' ἄ ν, ἀ λλ' οὐ κ ἐ μμελέ ς: ἡ δ' ἐ ν τοῖ ς χρό νοις τῶ ν μορί ων συμμετρί α σῴ ζουσα τὸ μελικὸ ν σχῆ μα εὔ ρυθμος, ἀ λλ' οὐ κ ἔ νρυθμος: πῇ δὲ διαφέ ρει ταῦ τα ἀ λλή λων, κατὰ τὸ ν οἰ κεῖ ον καιρὸ ν ἐ ρῶ. νυνὶ δὲ τἀ κό λουθ' ἀ ποδοῦ ναι πειρά σομαι, πῶ ς ἂ ν γέ νοιτο λέ ξις πολιτικὴ παρ' αὐ τὴ ν τὴ ν σύ νθεσιν ἡ δύ νουσα τὴ ν ἀ κρό ασιν κατά τε τὰ μέ λη τῶ ν φθό γγων καὶ κατὰ τὰ ς συμμετρί ας τῶ ν ῥ υθμῶ ν καὶ κατὰ τὰ ς ποικιλί ας τῶ ν μεταβολῶ ν καὶ κατὰ τὸ πρέ πον τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις, ἐ πειδὴ ταῦ θ' ὑ πεθέ μην τὰ κεφά λαια.

οὐ χ ἅ παντα πέ φυκε τὰ μέ ρη τῆ ς λέ ξεως ὁ μοί ως διατιθέ ναι τὴ ν ἀ κοή ν, ὥ σπερ οὐ δὲ τὴ ν ὁ ρατικὴ ν αἴ σθησιν τὰ ὁ ρατὰ πά ντα οὐ δὲ τὴ ν γευστικὴ ν τὰ γευστὰ οὐ δὲ τὰ ς ἄ λλας αἰ σθή σεις τὰ κινοῦ ντα ἑ κά στην: ἀ λλὰ καὶ γλυκαί νουσιν αὐ τή ν τινες ἦ χοι καὶ πικραί νουσι, καὶ τραχύ νουσι καὶ λεαί νουσι, καὶ πολλὰ ἄ λλα πά θη ποιοῦ σι περὶ αὐ τή ν. αἰ τί α δὲ ἥ τε τῶ ν γραμμά των φύ σις ἐ ξ ὧ ν ἡ φωνὴ συνέ στηκεν, πολλὰ ς καὶ διαφό ρους ἔ χουσα δυνά μεις, καὶ ἡ τῶ ν συλλαβῶ ν πλοκὴ παντοδαπῶ ς σχηματιζομέ νη. τοιαύ την δὴ δύ ναμιν ἐ χό ντων τῶ ν τῆ ς λέ ξεως μορί ων ἐ πειδὴ μεταθεῖ ναι τὴ ν ἑ κά στου φύ σιν οὐ χ οἷ ό ν τε, λεί πεται τὸ τῇ μί ξει καὶ κρά σει καὶ παραθέ σει συγκρύ ψαι τὴ ν παρακολουθοῦ σαν αὐ τῶ ν τισιν ἀ τοπί αν, τραχέ σι λεῖ α μί σγοντα καὶ σκληροῖ ς μαλακὰ καὶ κακοφώ νοις εὔ φωνα καὶ δυσεκφό ροις εὐ πρό φορα καὶ βραχέ σι μακρά, καὶ τἆ λλα τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον εὐ καί ρως συντιθέ ντα καὶ μή τ' ὀ λιγοσύ λλαβα πολλὰ ἑ ξῆ ς λαμβά νοντα（ κό πτεται γὰ ρ ἡ ἀ κρό ασις） μή τε πολυσύ λλαβα πλεί ω τῶ ν ἱ κανῶ ν, μηδὲ δὴ ὁ μοιό τονα παρ' ὁ μοιοτό νοις μηδ' ὁ μοιό χρονα παρ' ὁ μοιοχρό νοις. χρὴ δὲ καὶ τὰ ς πτώ σεις τῶ ν ὀ νοματικῶ ν ταχὺ μεταλαμβά νειν（ μηκυνό μεναι γὰ ρ ἔ ξω τοῦ μετρί ου πά νυ προσί στανται ταῖ ς ἀ κοαῖ ς） καὶ τὴ ν ὁ μοιό τητα διαλύ ειν συνεχῶ ς ὀ νομά των τε τῶ ν ἑ ξῆ ς τιθεμέ νων πολλῶ ν καὶ ῥ ημά των καὶ τῶ ν ἄ λλων μερῶ ν τὸ ν κό ρον φυλαττομέ νους, σχή μασί τε μὴ ἐ πὶ τοῖ ς αὐ τοῖ ς ἀ εὶ μέ νειν ἀ λλὰ θαμινὰ μεταβά λλειν καὶ τρό πους μὴ τοὺ ς αὐ τοὺ ς ἐ πεισφέ ρειν, ἀ λλὰ ποικί λλειν, μηδὲ δὴ ἄ ρχεσθαι πολλά κις ἀ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν μηδὲ λή γειν εἰ ς τὰ αὐ τὰ ὑ περτεί νοντας τὸ ν ἑ κατέ ρου καιρό ν. καὶ μηδεὶ ς οἰ ηθῇ με καθά παξ ταῦ τα παραγγέ λλειν ὡ ς ἡ δονῆ ς αἴ τια διὰ παντὸ ς ἐ σό μενα ἢ τἀ ναντί α ὀ χλή σεως: οὐ χ οὕ τως ἀ νό ητό ς εἰ μι: οἶ δα γὰ ρ ἐ ξ ἀ μφοῖ ν γινομέ νην πολλά κις ἡ δονή ν, τοτὲ μὲ ν ἐ κ τῶ ν ὁ μοιογενῶ ν, τοτὲ δὲ ἐ κ τῶ ν ἀ νομοιογενῶ ν: ἀ λλ' ἐ πὶ πά ντων οἴ ομαι δεῖ ν τὸ ν καιρὸ ν θηρᾶ ν: οὗ τος γὰ ρ ἡ δονῆ ς καὶ ἀ ηδί ας κρά τιστον μέ τρον. καιροῦ δὲ οὔ τε ῥ ή τωρ οὐ δεὶ ς οὔ τε φιλό σοφος εἰ ς τό δε γε τέ χνην ὥ ρισεν, οὐ δ' ὅ σπερ πρῶ τος ἐ πεχεί ρησε περὶ αὐ τοῦ γρά φειν Γοργί ας ὁ Λεοντῖ νος οὐ δὲ ν ὅ τι καὶ λό γου ἄ ξιον ἔ γραψεν: οὐ δ' ἔ χει φύ σιν τὸ πρᾶ γμα εἰ ς καθολικὴ ν καὶ ἔ ντεχνό ν τινα περί ληψιν πεσεῖ ν, οὐ δ' ὅ λως ἐ πιστή μῃ θηρατό ς ἐ στιν ὁ καιρὸ ς ἀ λλὰ δό ξῃ. ταύ την δ' οἱ μὲ ν ἐ πὶ πολλῶ ν καὶ πολλά κις γυμνά σαντες ἄ μεινον τῶ ν ἄ λλων εὑ ρί σκουσιν αὐ τό ν, οἱ δ' ἀ γύ μναστον ἀ φέ ντες σπανιώ τερον καὶ ὥ σπερ ἀ πὸ τύ χης. ἵ να δὲ καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων εἴ πω, ταῦ τ' οἴ ομαι χρῆ ναι φυλά ττειν ἐ ν τῇ συνθέ σει τὸ ν μέ λλοντα διαθή σειν τὴ ν ἀ κοὴ ν ἡ δέ ως: ἢ τὰ εὐ μελῆ καὶ εὔ ρυθμα καὶ εὔ φωνα ὀ νό ματα, ὑ φ' ὧ ν γλυκαί νεταί τε καὶ ἐ κμαλά ττεται καὶ τὸ ὅ λον οἰ κεί ως διατί θεται ἡ αἴ σθησις, ταῦ τα ἀ λλή λοις συναρμό ττειν, ἢ τὰ μὴ τοιαύ την ἔ χοντα φύ σιν ἐ γκαταπλέ κειν τε καὶ συνυφαί νειν τοῖ ς δυναμέ νοις αὐ τὴ ν γοητεύ ειν, ὥ στε ὑ πὸ τῆ ς ἐ κεί νων χά ριτος ἐ πισκοτεῖ σθαι τὴ ν τού των ἀ ηδί αν: οἷ ό ν τι ποιοῦ σιν οἱ φρό νιμοι στρατηλά ται κατὰ τὰ ς συντά ξεις τῶ ν στρατευμά των: καὶ γὰ ρ ἐ κεῖ νοι ἐ πικρύ πτουσι τοῖ ς ἰ σχυροῖ ς τὰ ἀ σθενῆ, καὶ γί νεται αὐ τοῖ ς οὐ δὲ ν τῆ ς δυνά μεως ἄ χρηστον. διαναπαύ ειν δὲ τὴ ν ταυτό τητά φημι δεῖ ν μεταβολὰ ς εὐ καί ρους εἰ σφέ ροντα: καὶ γὰ ρ ἡ μεταβολὴ παντὸ ς ἔ ργου χρῆ μα ἡ δύ. τελευταῖ ον δὲ ὃ δὴ καὶ πά ντων κρά τιστον, οἰ κεί αν ἀ ποδιδό ναι τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις καὶ πρέ πουσαν ἁ ρμονί αν. δυσωπεῖ σθαι δ' οὐ δὲ ν οἴ ομαι δεῖ ν οὔ τε ὄ νομα οὔ τε ῥ ῆ μα, ὅ τι καὶ τέ τριπται, μὴ σὺ ν αἰ σχύ νῃ λέ γεσθαι μέ λλον: οὐ δὲ ν γὰ ρ οὕ τω ταπεινὸ ν ἢ ῥ υπαρὸ ν ἢ ἄ λλην τινὰ δυσχέ ρειαν ἔ χον ἔ σεσθαί φημι λό γου μό ριον, ᾧ σημαί νεταί τι σῶ μα ἢ πρᾶ γμα, ὃ μηδεμί αν ἕ ξει χώ ραν ἐ πιτηδεί αν ἐ ν λό γοις. παρακελεύ ομαι δὲ τῇ συνθέ σει πιστεύ οντας ἀ νδρεί ως πά νυ καὶ τεθαρρηκό τως αὐ τὰ ἐ κφέ ρειν̔ Ομή ρῳ τε παραδεί γματι χρώ μενος, παρ' ᾧ καὶ τὰ εὐ τελέ στατα κεῖ ται τῶ ν ὀ νομά των, καὶ Δημοσθέ νει καὶ̔ Ηροδό τῳ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις, ὧ ν ὀ λί γον ὕ στερον μνησθή σομαι καθ' ὅ τι ἂ ν ἁ ρμό ττῃ περὶ ἑ κά στου. ταῦ τά μοι περὶ τῆ ς ἡ δεί ας εἰ ρή σθω συνθέ σεως, ὀ λί γα μὲ ν ἀ πὸ πολλῶ ν θεωρημά των, ἱ κανὰ δὲ ὡ ς κεφά λαια εἶ ναι.

εἶ ἑ ν. καλὴ δ' ἁ ρμονί α πῶ ς γέ νοιτ' ἂ ν εἴ τις ἔ ροιτό με καὶ ἐ κ ποί ων θεωρημά των, οὐ κ ἄ λλως πως νὴ Δί α φαί ην ἂ ν οὐ δ' ἐ ξ ἄ λλων τινῶ ν ἢ ἐ ξ ὧ ν περ ἡ ἡ δεῖ α: τὰ γὰ ρ αὐ τὰ ποιητικὰ ἀ μφοῖ ν, μέ λος εὐ γενέ ς, ῥ υθμὸ ς ἀ ξιωματικό ς, μεταβολὴ μεγαλοπρεπή ς, τὸ πᾶ σι τού τοις παρακολουθοῦ ν πρέ πον. ὥ σπερ γὰ ρ ἡ δεῖ ά τις γί νεται λέ ξις, οὕ τω γενναί α τις ἄ ρα, καὶ ῥ υθμὸ ς ὥ σπερ γλαφυρό ς τις, οὕ τω καὶ σεμνό ς τις ἕ τερος, καὶ τὸ μεταβά λλειν ὥ σπερ χά ριν ἔ χει, οὕ τω καὶ τό νον: τὸ δὲ δὴ πρέ πον εἰ μὴ τοῦ καλοῦ πλεῖ στον ἕ ξει μέ ρος, σχολῇ γ' ἂ ν ἄ λλου τινό ς. ἐ ξ ἁ πά ντων δή φημι τού των ἐ πιτηδεύ εσθαι δεῖ ν τὸ καλὸ ν ἐ ν ἁ ρμονί ᾳ λέ ξεως ἐ ξ ὧ ν περ καὶ τὸ ἡ δύ. αἰ τί α δὲ κἀ νταῦ θα ἥ τε τῶ ν γραμμά των φύ σις καὶ ἡ τῶ ν συλλαβῶ ν δύ ναμις, ἐ ξ ὧ ν πλέ κεται τὰ ὀ νό ματα: ὑ πὲ ρ ὧ ν καιρὸ ς ἂ ν εἴ η λέ γειν, ὥ σπερ ὑ πεσχό μην.

ἀ ρχαὶ μὲ ν οὖ ν εἰ σι τῆ ς ἀ νθρωπί νης φωνῆ ς καὶ ἐ νά ρθρου μηκέ τι δεχό μεναι διαί ρεσιν, ἃ καλοῦ μεν στοιχεῖ α καὶ γρά μματα: γρά μματα μὲ ν ὅ τι γραμμαῖ ς τισι σημαί νεται, στοιχεῖ α δὲ ὅ τι πᾶ σα φωνὴ τὴ ν γέ νεσιν ἐ κ τού των λαμβά νει πρώ των καὶ τὴ ν διά λυσιν εἰ ς ταῦ τα ποιεῖ ται τελευταῖ α. τῶ ν δὴ στοιχεί ων τε καὶ γραμμά των οὐ μί α πά ντων φύ σις, διαφορὰ δὲ αὐ τῶ ν πρώ τη μέ ν, ὡ ς̓ Αριστό ξενος ὁ μουσικὸ ς ἀ ποφαί νεται, καθ' ἣ ν τὰ μὲ ν φωνὰ ς ἀ ποτελεῖ, τὰ δὲ ψό φους: φωνὰ ς μὲ ν τὰ λεγό μενα φωνή εντα, ψό φους δὲ τὰ λοιπὰ πά ντα. δευτέ ρα δὲ καθ' ἣ ν τῶ ν μὴ φωνηέ ντων ἃ μὲ ν καθ' ἑ αυτὰ ψό φους ὁ ποί ους δή τινας ἀ ποτελεῖ ν πέ φυκε, ῥ οῖ ζον ἢ σιγμὸ ν ἢ μυγμὸ ν ἢ τοιού των τινῶ ν ἄ λλων ἤ χων δηλωτικού ς: ἃ δ' ἐ στὶ ν ἁ πά σης ἄ μοιρα φωνῆ ς καὶ ψό φου καὶ οὐ χ οἷ ά τε ἠ χεῖ σθαι καθ' ἑ αυτά: διὸ δὴ ταῦ τα μὲ ν ἄ φωνα τινὲ ς ἐ κά λεσαν, θά τερα δὲ ἡ μί φωνα. οἳ δὲ τριχῇ νεί μαντες τὰ ς πρώ τας τε καὶ στοιχειώ δεις τῆ ς φωνῆ ς δυνά μεις φωνή εντα μὲ ν ἐ κά λεσαν, ὅ σα καὶ καθ' ἑ αυτὰ φωνεῖ ται καὶ μεθ' ἑ τέ ρων καὶ ἔ στιν αὐ τοτελῆ: ἡ μί φωνα δ' ὅ σα μετὰ μὲ ν φωνηέ ντων αὐ τὰ ἑ αυτῶ ν κρεῖ ττον ἐ κφέ ρεται, καθ' ἑ αυτὰ δὲ χεῖ ρον καὶ οὐ κ αὐ τοτελῶ ς: ἄ φωνα δ' ὅ σα οὔ τε τὰ ς τελεί ας οὔ τε τὰ ς ἡ μιτελεῖ ς φωνὰ ς ἔ χει καθ' ἑ αυτά, μεθ' ἑ τέ ρων δ' ἐ κφωνεῖ ται. ἀ ριθμὸ ς δὲ αὐ τῶ ν ὅ στί ς ἐ στιν, οὐ ῥ ᾴ διον εἰ πεῖ ν ἀ κριβῶ ς, ἐ πεὶ πολλὴ ν παρέ σχε καὶ τοῖ ς πρὸ ἡ μῶ ν ἀ πορί αν τὸ πρᾶ γμα: οἳ μὲ ν γὰ ρ ᾠ ή θησαν εἶ ναι τριακαί δεκα τὰ πά ντα τῆ ς φωνῆ ς στοιχεῖ α, κατεσκευά σθαι δὲ τὰ λοιπὰ ἐ κ τού των: οἳ δὲ καὶ τῶ ν εἰ κοσιτεσσά ρων οἷ ς χρώ μεθα νῦ ν πλεί ω. ἡ μὲ ν οὖ ν ὑ πὲ ρ τού των θεωρί α γραμματικῆ ς τε καὶ μετρικῆ ς, εἰ δὲ βού λεταί τις, καὶ φιλοσοφί ας οἰ κειοτέ ρα: ἡ μῖ ν δὲ ἀ πό χρη μή τ' ἐ λά ττους τῶ ν κδ μή τε πλεί ους ὑ ποθεμέ νοις εἶ ναι τὰ ς τῆ ς φωνῆ ς ἀ ρχὰ ς τὰ συμβεβηκό τα αὐ τοῖ ς λέ γειν, τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ πὸ τῶ ν φωνηέ ντων ποιησαμέ νοις. ἔ στι δὴ ταῦ τα τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ζ, δύ ο μὲ ν βραχέ α τό τε ε καὶ τὸ ο, δύ ο δὲ μακρὰ τό τε η καὶ τὸ ω, τρί α δὲ δί χρονα τό τε α καὶ τὸ ι καὶ τὸ υ, καὶ γὰ ρ ἐ κτεί νεται ταῦ τα καὶ συστέ λλεται: καὶ αὐ τὰ οἳ μὲ ν δί χρονα, ὥ σπερ ἔ φην, οἳ δὲ μεταπτωτικὰ καλοῦ σιν. φωνεῖ ται δὲ ταῦ τα πά ντα παρὰ τῆ ς ἀ ρτηρί ας συνηχού σης τῷ πνεύ ματι καὶ τοῦ στό ματος ἁ πλῶ ς σχηματισθέ ντος τῆ ς τε γλώ ττης οὐ δὲ ν πραγματευομέ νης ἀ λλ' ἠ ρεμού σης. πλὴ ν τὰ μὲ ν μακρὰ καὶ τῶ ν διχρό νων ἃ μακρῶ ς λέ γεται τεταμέ νον λαμβά νει καὶ διηνεκῆ τὸ ν αὐ λὸ ν τοῦ πνεύ ματος, τὰ δὲ βραχέ α ἢ βραχέ ως λεγό μενα ἐ ξ ἀ ποκοπῆ ς τε καὶ μιᾷ πληγῇ πνεύ ματος καὶ τῆ ς ἀ ρτηρί ας ἐ πὶ βραχὺ κινηθεί σης ἐ κφέ ρεται. τού των δὴ κρά τιστα μέ ν ἐ στι καὶ φωνὴ ν ἡ δί στην ἀ ποτελεῖ τά τε μακρὰ καὶ τῶ ν διχρό νων ὅ σα μηκύ νεται κατὰ τὴ ν ἐ κφορά ν, ὅ τι πολὺ ν ἠ χεῖ ται χρό νον καὶ τὸ ν τοῦ πνεύ ματος οὐ κ ἀ ποκό πτει τό νον: χεί ρω δὲ τὰ βραχέ α ἢ βραχέ ως λεγό μενα, ὅ τι μικρό φωνά τε ἐ στὶ καὶ σπανί ζει τὸ ν ἦ χον. αὐ τῶ ν δὲ τῶ ν μακρῶ ν πά λιν εὐ φωνό τατον μὲ ν τὸ α, ὅ ταν ἐ κτεί νηται: λέ γεται γὰ ρ ἀ νοιγομέ νου τε τοῦ στό ματος ἐ πὶ πλεῖ στον καὶ τοῦ πνεύ ματος ἄ νω φερομέ νου πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανό ν. δεύ τερον δὲ τὸ η, διό τι κά τω τε περὶ τὴ ν βά σιν τῆ ς γλώ ττης ἐ ρεί δει τὸ ν ἦ χον ἀ λλ' οὐ κ ἄ νω, καὶ μετρί ως ἀ νοιγομέ νου τοῦ στό ματος. τρί τον δὲ τὸ ω: στρογγυλί ζεται γὰ ρ ἐ ν αὐ τῷ τὸ στό μα καὶ περιστέ λλεται τὰ χεί λη τή ν τε πληγὴ ν τὸ πνεῦ μα περὶ τὸ ἀ κροστό μιον ποιεῖ ται. ἔ τι δ' ἧ ττον τού του τὸ υ: περὶ γὰ ρ αὐ τὰ τὰ χεί λη συστολῆ ς γινομέ νης ἀ ξιολό γου πνί γεται καὶ στενὸ ς ἐ κπί πτει ὁ ἦ χος. ἔ σχατον δὲ πά ντων τὸ ι: περὶ τοὺ ς ὀ δό ντας τε γὰ ρ ἡ κροῦ σις τοῦ πνεύ ματος γί νεται μικρὸ ν ἀ νοιγομέ νου τοῦ στό ματος καὶ οὐ κ ἐ πιλαμπρυνό ντων τῶ ν χειλῶ ν τὸ ν ἦ χον. τῶ ν δὲ βραχέ ων οὐ δέ τερον μὲ ν εὔ μορφον, ἧ ττον δὲ δυσειδὲ ς τοῦ ε τὸ ο: διί στησι γὰ ρ τὸ στό μα κρεῖ ττον θατέ ρου καὶ τὴ ν πληγὴ ν λαμβά νει περὶ τὴ ν ἀ ρτηρί αν μᾶ λλον. φωνηέ ντων μὲ ν οὖ ν γραμμά των αὕ τη φύ σις: ἡ μιφώ νων δὲ τοιά δε: ὀ κτὼ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν ὄ ντων αὐ τῶ ν πέ ντε μέ ν ἐ στιν ἁ πλᾶ τό τε λ καὶ τὸ μ καὶ τὸ ν καὶ τὸ ρ καὶ τὸ ς: διπλᾶ δὲ τρί α τό τε ζ καὶ τὸ ξ καὶ τὸ ψ. διπλᾶ δὲ λέ γουσιν αὐ τὰ ἤ τοι διὰ τὸ σύ νθετα εἶ ναι τὸ μὲ ν ζ διὰ τοῦ ς καὶ δ, τὸ δὲ ξ διὰ τοῦ κ καὶ ς, τὸ δὲ ψ διὰ τοῦ π καὶ ς συνεφθαρμέ νων ἀ λλή λοις ἰ δί αν φωνὴ ν λαμβά νοντα, ἢ διὰ τὸ χώ ραν ἐ πέ χειν δυεῖ ν γραμμά των ἐ ν ταῖ ς συλλαβαῖ ς παραλαμβανό μενον ἕ καστον. τού των δὴ κρεί ττω μέ ν ἐ στι τὰ διπλᾶ τῶ ν ἁ πλῶ ν, ἐ πειδὴ μεί ζονά ἐ στι τῶ ν ἑ τέ ρων καὶ μᾶ λλον ἐ γγί ζειν δοκεῖ τοῖ ς τελεί οις: ἥ ττω δὲ τὰ ἁ πλᾶ διὰ τὸ εἰ ς βραχυτέ ρους τό πους συνά γεσθαι τὸ ν ἦ χον. φωνεῖ ται δ' αὐ τῶ ν ἕ καστον τοιό νδέ τινα τρό πον: τὸ μὲ ν λ τῆ ς γλώ ττης πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἱ σταμέ νης καὶ τῆ ς ἀ ρτηρί ας συνηχού σης: τὸ δὲ μ τοῦ μὲ ν στό ματος τοῖ ς χεί λεσι πιεσθέ ντος, τοῦ δὲ πνεύ ματος διὰ τῶ ν ῥ ωθώ νων μεριζομέ νου: τὸ δὲ ν τῆ ς γλώ ττης τὴ ν φορὰ ν τοῦ πνεύ ματος ἀ ποκλειού σης καὶ μεταφερού σης ἐ πὶ τοὺ ς ῥ ώ θωνας τὸ ν ἦ χον: τὸ δὲ ρ τῆ ς γλώ ττης ἄ κρας ἀ πορριπιζού σης τὸ πνεῦ μα καὶ πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἐ γγὺ ς τῶ ν ὀ δό ντων ἀ νισταμέ νης: τὸ δὲ ς τῆ ς μὲ ν γλώ ττης προσαγομέ νης ἄ νω πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ὅ λης, τοῦ δὲ πνεύ ματος διὰ μέ σων αὐ τῶ ν φερομέ νου καὶ περὶ τοὺ ς ὀ δό ντας λεπτὸ ν καὶ στενὸ ν ἐ ξωθοῦ ντος τὸ σύ ριγμα. τρί α δὲ τὰ λοιπὰ ἡ μί φωνα μικτὸ ν λαμβά νει τὸ ν ψό φον ἐ ξ ἑ νὸ ς μὲ ν τῶ ν ἡ μιφώ νων τοῦ ς, τριῶ ν δὲ ἀ φώ νων τοῦ τε δ καὶ τοῦ κ καὶ τοῦ π. οὗ τοι σχηματισμοὶ γραμμά των ἡ μιφώ νων. δύ ναται δ' οὐ χ ὁ μοί ως κινεῖ ν τὴ ν ἀ κοὴ ν ἅ παντα: ἡ δύ νει μὲ ν γὰ ρ αὐ τὴ ν τὸ λ καὶ ἔ στι τῶ ν ἡ μιφώ νων γλυκύ τατον, τραχύ νει δὲ τὸ ρ καὶ ἔ στι τῶ ν ὁ μογενῶ ν γενναιό τατον: μέ σως δέ πως διατί θησι τὰ διὰ τῶ ν ῥ ωθώ νων συνηχού μενα τό τε μ καὶ τὸ ν κερατοειδεῖ ς ἀ ποτελοῦ ντα τοὺ ς ἤ χους. ἄ χαρι δὲ καὶ ἀ ηδὲ ς τὸ ς καὶ πλεονά σαν σφό δρα λυπεῖ: θηριώ δους γὰ ρ καὶ ἀ λό γου μᾶ λλον ἢ λογικῆ ς ἐ φά πτεσθαι δοκεῖ φωνῆ ς ὁ συριγμό ς: τῶ ν γοῦ ν παλαιῶ ν τινες σπανί ως ἐ χρῶ ντο αὐ τῷ καὶ πεφυλαγμέ νως, εἰ σὶ δ' οἳ καὶ ἀ σί γμους ὅ λας ᾠ δὰ ς ἐ ποί ουν: δηλοῖ δὲ τοῦ το καὶ Πί νδαρος ἐ ν οἷ ς φησι: πρὶ ν μὲ ν εἷ ρπε σχοινοτέ νειά τ' ἀ οιδὰ διθυρά μβω καὶ τὸ σὰ ν κί βδηλον ἀ νθρώ ποις. τριῶ ν δὲ τῶ ν ἄ λλων γραμμά των ἃ δὴ διπλᾶ καλεῖ ται τὸ ζ μᾶ λλον ἡ δύ νει τὴ ν ἀ κοὴ ν τῶ ν ἑ τέ ρων: τὸ μὲ ν γὰ ρ ξ διὰ τοῦ κ καὶ τὸ ψ διὰ τοῦ π τὸ ν συριγμὸ ν ἀ ποδί δωσι ψιλῶ ν ὄ ντων ἀ μφοτέ ρων, τοῦ το δ' ἡ συχῇ τῷ πνεύ ματι δασύ νεται καὶ ἔ στι τῶ ν ὁ μογενῶ ν γενναιό τατον. καὶ περὶ μὲ ν τῶ ν ἡ μιφώ νων τοσαῦ τα. τῶ ν δὲ καλουμέ νων ἀ φώ νων ἐ ννέ α ὄ ντων τρί α μέ ν ἐ στι ψιλά, τρί α δὲ δασέ α, τρί α δὲ μεταξὺ τού των: ψιλὰ μὲ ν τὸ κ καὶ τὸ π καὶ τὸ τ, δασέ α δὲ τὸ θ καὶ τὸ φ καὶ τὸ χ, κοινὰ δὲ ἀ μφοῖ ν τὸ β καὶ τὸ γ καὶ τὸ δ. φωνεῖ ται δὲ αὐ τῶ ν ἕ καστον τρό πον τό νδε: τρί α μὲ ν ἀ πὸ τῶ ν χειλῶ ν ἄ κρων, ὅ ταν τοῦ στό ματος πιεσθέ ντος τό τε προβαλλό μενον ἐ κ τῆ ς ἀ ρτηρί ας τὸ πνεῦ μα λύ σῃ τὸ ν δεσμὸ ν αὐ τοῦ. καὶ ψιλὸ ν μέ ν ἐ στιν αὐ τῶ ν τὸ π, δασὺ δὲ τὸ φ, μέ σον δὲ ἀ μφοῖ ν τὸ β: τοῦ μὲ ν γὰ ρ ψιλό τερό ν ἐ στι, τοῦ δὲ δασύ τερον. μί α μὲ ν αὕ τη συζυγί α τριῶ ν γραμμά των ἀ φώ νων ὁ μοί ῳ σχή ματι λεγομέ νων, ψιλό τητι δὲ καὶ δασύ τητι διαφερό ντων. τρί α δὲ ἄ λλα λέ γεται τῆ ς γλώ ττης ἄ κρῳ τῷ στό ματι προσερειδομέ νης κατὰ τοὺ ς μετεώ ρους ὀ δό ντας, ἔ πειθ' ὑ πὸ τοῦ πνεύ ματος ἀ πορριπιζομέ νης καὶ τὴ ν διέ ξοδον αὐ τῷ κά τω περὶ τοὺ ς ὀ δό ντας ἀ ποδιδού σης: διαλλά ττει δὲ ταῦ τα δασύ τητι καὶ ψιλό τητι: ψιλὸ ν μὲ ν γὰ ρ αὐ τῶ ν ἐ στι τὸ τ, δασὺ δὲ τὸ θ, μέ σον δὲ καὶ ἐ πί κοινον τὸ δ. αὕ τη δευτέ ρα συζυγί α τριῶ ν γραμμά των ἀ φώ νων. τρί α δὲ τὰ λοιπὰ τῶ ν ἀ φώ νων λέ γεται μὲ ν τῆ ς γλώ ττης ἀ νισταμέ νης πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν ἐ γγὺ ς τοῦ φά ρυγγος καὶ τῆ ς ἀ ρτηρί ας ὑ πηχού σης τῷ πνεύ ματι, οὐ δὲ ν οὐ δὲ ταῦ τα διαφέ ροντα τᾷ σχή ματι ἀ λλή λων, πλὴ ν ὅ τι τὸ μὲ ν κ ψιλῶ ς λέ γεται, τὸ δὲ χ δασέ ως, τὸ δὲ γ μετρί ως καὶ μεταξὺ ἀ μφοῖ ν. τού των κρά τιστα μέ ν ἐ στιν ὅ σα τῷ πνεύ ματι πολλῷ λέ γεται, δεύ τερα δ' ὅ σα μέ σως, κά κιστα δὲ ὅ σα ψιλῶ ς: ταῦ τα μὲ ν γὰ ρ τὴ ν αὑ τῶ ν δύ ναμιν ἔ χει μό νην, τὰ δὲ δασέ α καὶ τὴ ν τοῦ πνεύ ματος προσθή κην, ὥ στ' ἐ γγύ ς που τελειό τερα εἶ ναι ἐ κεί νων.

ἐ κ δὴ τῶ ν γραμμά των τοσού των τε ὄ ντων καὶ δυνά μεις τοιαύ τας ἐ χό ντων αἱ καλού μεναι γί νονται συλλαβαί. τού των δὲ εἰ σὶ μακραὶ μὲ ν ὅ σαι συνεστή κασιν ἐ κ τῶ ν φωνηέ ντων τῶ ν μακρῶ ν ἢ τῶ ν διχρό νων ὅ ταν μακρῶ ς ἐ κφέ ρηται, καὶ ὅ σαι λή γουσιν εἰ ς μακρὸ ν ἢ μακρῶ ς λεγό μενον γρά μμα ἢ εἴ ς τι τῶ ν ἡ μιφώ νων τε καὶ ἀ φώ νων: βραχεῖ αι δὲ ὅ σαι συνεστή κασιν ἐ κ βραχέ ος φωνή εντος ἢ βραχέ ως λαμβανομέ νου, καὶ ὅ σαι λή γουσιν εἰ ς ταῦ τα. μή κους δὲ καὶ βραχύ τητος συλλαβῶ ν οὐ μί α φύ σις, ἀ λλὰ καὶ μακρό τεραί τινέ ς εἰ σι τῶ ν μακρῶ ν καὶ βραχύ τεραι τῶ ν βραχειῶ ν. ἔ σται δὲ τοῦ το φανερὸ ν ἐ πὶ τῶ ν παραδειγμά των. ὁ μολογεῖ ται δὴ βραχεῖ α εἶ ναι συλλαβή, ἣ ν ποιεῖ φωνῆ εν γρά μμα βραχὺ τὸ ο, ὡ ς λέ γεται ὁ δό ς. ταύ τῃ τις προσθέ τω γρά μμα ἓ ν τῶ ν ἡ μιφώ νων τὸ ρ καὶ γενέ σθὡ Ρό δος: μέ νει μὲ ν ἔ τι βραχεῖ α ἡ συλλαβή, πλὴ ν οὐ χ ὁ μοί ως ἀ λλ' ἕ ξει τινὰ παραλλαγὴ ν ἀ καρῆ παρὰ τὴ ν προτέ ραν. ἔ τι προσθέ τω ταύ τῃ τῶ ν ἀ φώ νων γραμμά των ἓ ν τὸ τ καὶ γενέ σθω τρό πος: μεί ζων αὕ τη τῶ ν προτέ ρων ἔ σται συλλαβῶ ν καὶ ἔ τι βραχεῖ α μέ νει. τρί τον ἔ τι γρά μμα τῇ αὐ τῇ συλλαβῇ προστεθή τω τὸ ς καὶ γενέ σθω στρό φος: τρισὶ ν αὕ τη προσθή καις ἀ κουσταῖ ς μακροτέ ρα γενή σεται τῆ ς βραχυτά της μέ νουσα ἔ τι βραχεῖ α. οὐ κοῦ ν τέ τταρες αὗ ται βραχεί ας συλλαβῆ ς διαφοραὶ τὴ ν ἄ λογον αἴ σθησιν ἔ χουσαι τῆ ς παραλλαγῆ ς μέ τρον. ὁ δ' αὐ τὸ ς λό γος καὶ ἐ πὶ τῆ ς μακρᾶ ς. ἡ γὰ ρ ἐ κ τοῦ η γινομέ νη συλλαβὴ μακρὰ τὴ ν φύ σιν οὖ σα τεττά ρων γραμμά των προσθή καις παραυξηθεῖ σα τριῶ ν μὲ ν προταττομέ νων, ἑ νὸ ς δὲ ὑ ποταττομέ νου, καθ' ἣ ν λέ γεται σπλή ν, μεί ζων ἂ ν δή που λέ γοιτο εἶ ναι τῆ ς προτέ ρας ἐ κεί νης τῆ ς μονογραμμά του: μειουμέ νη τ' οὖ ν αὖ θις καθ' ἓ ν ἕ καστον τῶ ν προστεθέ ντων γραμμά των τὰ ς ἐ πὶ τοὔ λαττον παραλλαγὰ ς αἰ σθητὰ ς ἂ ν ἔ χοι. αἰ τί α δὲ τί ς ἐ στι τοῦ μή τε τὰ ς μακρὰ ς ἐ κβαί νειν τὴ ν αὑ τῶ ν φύ σιν μέ χρι γραμμά των ε μηκυνομέ νας μή τε τὰ ς βραχεί ας εἰ ς ἓ ν ἀ πὸ πολλῶ ν γραμμά των συστελλομέ νας ἐ κπί πτειν τῆ ς βραχύ τητος, ἀ λλὰ κἀ κεί νας ἐ ν διπλασί ῳ λό γῳ θεωρεῖ σθαι τῶ ν βραχειῶ ν καὶ ταύ τας ἐ ν ἡ μί σει τῶ ν μακρῶ ν, οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον ἐ ν τῷ παρό ντι σκοπεῖ ν. ἀ ρκεῖ γὰ ρ ὅ σον εἰ ς τὴ ν παροῦ σαν ὑ πό θεσιν ἥ ρμοττεν εἰ ρῆ σθαι, ὅ τι διαλλά ττει καὶ βραχεῖ α συλλαβὴ βραχεί ας καὶ μακρὰ μακρᾶ ς καὶ οὐ τὴ ν αὐ τὴ ν ἔ χει δύ ναμιν οὔ τ' ἐ ν λό γοις ψιλοῖ ς οὔ τ' ἐ ν ποιή μασιν ἢ μέ λεσιν διὰ μέ τρων ἢ ῥ υθμῶ ν κατασκευαζομέ νοις πᾶ σα βραχεῖ α καὶ πᾶ σα μακρά. πρῶ τον μὲ ν δὴ θεώ ρημα τοῦ το τῶ ν ἐ ν ταῖ ς συλλαβαῖ ς παθῶ ν, ἕ τερον δὲ τοιό νδε: τῶ ν γραμμά των πολλὰ ς ἐ χό ντων διαφορὰ ς οὐ μό νον περὶ τὰ μή κη καὶ τὰ ς βραχύ τητας ἀ λλὰ καὶ περὶ τοὺ ς ἤ χους, ὑ πὲ ρ ὧ ν ὀ λί γῳ πρό τερον εἴ ρηκα, πᾶ σα ἀ νά γκη καὶ τὰ ς ἐ κ τού των συνισταμέ νας συλλαβὰ ς ἢ διὰ τού των πλεκομέ νας ἅ μα τή ν τε ἰ δί αν ἑ κά στου σῴ ζειν δύ ναμιν καὶ τὴ ν κοινὴ ν ἁ πά ντων, ἣ γί νεται διὰ τῆ ς κρά σεώ ς τε καὶ παραθέ σεως αὐ τῶ ν: ἐ ξ ὧ ν μαλακαί τε φωναὶ γί νονται καὶ σκληραὶ καὶ λεῖ αι καὶ τραχεῖ αι, γλυκαί νουσαί τε τὴ ν ἀ κοὴ ν καὶ πικραί νουσαι, καὶ στύ φουσαι καὶ διαχέ ουσαι, καὶ πᾶ σαν ἄ λλην κατασκευά ζουσαι διά θεσιν φυσική ν: αὗ ται δ' εἰ σὶ μυρί αι τὸ πλῆ θος ὅ σαι. ταῦ τα δὴ καταμαθό ντες οἱ χαριέ στατοι ποιητῶ ν τε καὶ συγγραφέ ων τὰ μὲ ν αὐ τοὶ κατασκευά ζουσιν ὀ νό ματα συμπλέ κοντες ἐ πιτηδεί ως ἀ λλή λοις, τὰ δὲ γρά μματα καὶ τὰ ς συλλαβὰ ς οἰ κεί ας οἷ ς ἂ ν βού λωνται παραστῆ σαι πά θεσιν ποικί λως φιλοτεχνοῦ σιν, ὡ ς ποιεῖ πολλά κις̔́ Ομηρος, ἐ πὶ μὲ ν τῶ ν προσηνέ μων αἰ γιαλῶ ν τῇ παρεκτά σει τῶ ν συλλαβῶ ν τὸ ν ἄ παυστον ἐ κφαί νειν βουλό μενος ἦ χον ἠ ιό νες βοό ωσιν ἐ ρευγομέ νης ἁ λὸ ς ἔ ξω: ἐ πὶ δὲ τοῦ τετυφλωμέ νου Κύ κλωπος τό τε τῆ ς ἀ λγηδό νος μέ γεθος καὶ τὴ ν διὰ τῶ ν χειρῶ ν βραδεῖ αν ἔ ρευναν τῆ ς τοῦ σπηλαί ου θύ ρας Κύ κλωψ δὲ στενά χων τε καὶ ὠ δί νων ὀ δύ νῃ σι, χερσὶ ψηλαφό ων: καὶ ἄ λλοθί που δέ ησιν ἐ νδεί ξασθαι βουλό μενος πολλὴ ν καὶ κατεσπουδασμέ νην οὐ δ' εἴ κεν μά λα πολλὰ πά θῃ ἑ κά εργος̓ Από λλων, προπροκυλινδό μενος πατρὸ ς Διὸ ς αἰ γιό χοιο. μυρί α ἔ στιν εὑ ρεῖ ν παρ' αὐ τῷ τοιαῦ τα χρό νου μῆ κος ἢ σώ ματος μέ γεθος ἢ πά θους ὑ περβολὴ ν ἢ στά σεως ἠ ρεμί αν ἢ τῶ ν παραπλησί ων τι δηλοῦ ντα παρ' οὐ δὲ ν οὕ τως ἕ τερον ἢ τὰ ς τῶ ν συλλαβῶ ν κατασκευά ς: καὶ ἄ λλα τού τοις ἐ ναντί ως εἰ ργασμέ να εἰ ς βραχύ τητα καὶ τά χος καὶ σπουδὴ ν καὶ τὰ τού τοις ὁ μοιογενῆ, ὡ ς ἔ χει ταυτί ἀ μβλή δην γοό ωσα μετὰ δμωῇ σιν ἔ ειπεν καὶ ἡ νί οχοι δ' ἔ κπληγεν, ἐ πεὶ ἴ δον ἀ κά ματον πῦ ρ. ἐ φ' ἧ ς μὲ ν γὰ ρ ἡ τοῦ πνεύ ματος δηλοῦ ται συγκοπὴ καὶ τὸ τῆ ς φωνῆ ς ἄ τακτον, ἐ φ' ὧ ν δ' ἡ τῆ ς διανοί ας ἔ κστασις καὶ τὸ τοῦ δεί ματος ἀ προσδό κητον: ποιεῖ δὲ τού των ἑ κά τερον ἡ τῶ ν συλλαβῶ ν τε καὶ γραμμά των ἐ λά ττωσις.

καὶ αὐ τοὶ μὲ ν δὴ κατασκευά ζουσιν οἱ ποιηταὶ καὶ λογογρά φοι πρὸ ς χρῆ μα ὁ ρῶ ντες οἰ κεῖ α καὶ δηλωτικὰ τῶ ν ὑ ποκειμέ νων τὰ ὀ νό ματα, ὥ σπερ ἔ φην: πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τῶ ν ἔ μπροσθεν λαμβά νουσιν ὡ ς ἐ κεῖ νοι κατεσκεύ ασαν, ὅ σα μιμητικὰ τῶ ν πραγμά των ἐ στί ν: ὡ ς ἔ χει ταυτί ῥ ό χθει γὰ ρ μέ γα κῦ μα ποτὶ ξερὸ ν ἠ πεί ροιο. αὐ τὸ ς δὲ κλά γξας πέ τετο πνοιῇ ς ἀ νέ μοιο. αἰ γιαλῷ μεγά λα βρέ μεται, σμαραγεῖ δέ τε πό ντος. σκέ πτετ' ὀ ιστῶ ν τε ῥ οῖ ζον καὶ δοῦ πον ἀ κό ντων. μεγά λη δὲ τού των ἀ ρχὴ καὶ διδά σκαλος ἡ φύ σις ἡ ποιοῦ σα μιμητικοὺ ς καὶ θετικοὺ ς ἡ μᾶ ς τῶ ν ὀ νομά των, οἷ ς δηλοῦ ται τὰ πρά γματα κατά τινας εὐ λό γους καὶ κινητικὰ ς τῆ ς διανοί ας ὁ μοιό τητας: ὑ φ' ἧ ς ἐ διδά χθημεν ταύ ρων τε μυκή ματα λέ γειν καὶ χρεμετισμοὺ ς ἵ ππων καὶ φριμαγμοὺ ς τρά γων πυρό ς τε βρό μον καὶ πά ταγον ἀ νέ μων καὶ συριγμὸ ν κά λων καὶ ἄ λλα τού τοις ὅ μοια παμπληθῆ τὰ μὲ ν φωνῆ ς μηνύ ματα, τὰ δὲ μορφῆ ς, τὰ δὲ ἔ ργου, τὰ δὲ πά θους, τὰ δὲ κινή σεως, τὰ δ' ἠ ρεμί ας, τὰ δ' ἄ λλου χρή ματος ὅ του δή: περὶ ὧ ν εἴ ρηται πολλὰ τοῖ ς πρὸ ἡ μῶ ν, τὰ κρά τιστα δ' ὡ ς πρώ τῳ τὸ ν ὑ πὲ ρ ἐ τυμολογί ας εἰ σαγαγό ντι λό γον, Πλά τωνι τῷ Σωκρατικῷ, πολλαχῇ μὲ ν καὶ ἄ λλῃ μά λιστα δ' ἐ ν τῷ Κρατύ λῳ. τί δὴ τὸ κεφά λαιό ν ἐ στί μοι τού του τοῦ λό γου; ὅ τι παρὰ μὲ ν τὰ ς τῶ ν γραμμά των συμπλοκὰ ς ἡ τῶ ν συλλαβῶ ν γί νεται δύ ναμις ποικί λη, παρὰ δὲ τὴ ν τῶ ν συλλαβῶ ν σύ νθεσιν ἡ τῶ ν ὀ νομά των φύ σις παντοδαπή, παρὰ δὲ τὰ ς τῶ ν ὀ νομά των ἁ ρμονί ας πολύ μορφος ὁ λό γος: ὥ στε πολλὴ ἀ νά γκη καλὴ ν μὲ ν εἶ ναι λέ ξιν ἐ ν ᾗ καλά ἐ στιν ὀ νό ματα, κά λλους δὲ ὀ νομά των συλλαβά ς τε καὶ γρά μματα καλὰ αἴ τια εἶ ναι, ἡ δεῖ αν δὲ διά λεκτον ἐ κ τῶ ν ἡ δυνό ντων τὴ ν ἀ κοὴ ν γί νεσθαι κατὰ τὸ παραπλή σιον ὀ νομά των τε καὶ συλλαβῶ ν καὶ γραμμά των, τά ς τε κατὰ μέ ρος ἐ ν τού τοις διαφορά ς, καθ' ἃ ς δηλοῦ ται τά τε ἤ θη καὶ τὰ πά θη καὶ αἱ διαθέ σεις καὶ τὰ ἔ ργα τῶ ν προσώ πων καὶ τὰ συνεδρεύ οντα τού τοις, ἀ πὸ τῆ ς πρώ της κατασκευῆ ς τῶ ν γραμμά των γί νεσθαι τοιαύ τας. χρή σομαι δ' ὀ λί γοις παραδεί γμασι τοῦ λό γου τοῦ δε τῆ ς σαφηνεί ας ἕ νεκα: τὰ γὰ ρ ἄ λλα πολλὰ ὄ ντα ἐ πὶ σαυτοῦ συμβαλλό μενος εὑ ρή σεις. ὁ δὴ πολυφωνό τατος ἁ πά ντων ποιητῶ ν̔́ Ομηρος, ὅ ταν μὲ ν ὥ ραν ὄ ψεως εὐ μό ρφου καὶ κά λλος ἡ δονῆ ς ἐ παγωγὸ ν ἐ πιδεί ξασθαι βού ληται, τῶ ν τε φωνηέ ντων τοῖ ς κρατί στοις χρή σεται καὶ τῶ ν ἡ μιφώ νων τοῖ ς μαλακωτά τοις, καὶ οὐ καταπυκνώ σει τοῖ ς ἀ φώ νοις τὰ ς συλλαβὰ ς οὐ δὲ συγκό ψει τοὺ ς ἤ χους παρατιθεὶ ς ἀ λλή λοις τὰ δυσέ κφορα, πραεῖ αν δέ τινα ποιή σει τὴ ν ἁ ρμονί αν τῶ ν γραμμά των καὶ ῥ έ ουσαν ἀ λύ πως διὰ τῆ ς ἀ κοῆ ς, ὡ ς ἔ χει ταυτί ἣ δ' ἴ εν ἐ κ θαλά μοιο περί φρων Πηνελό πειἀ Αρτέ μιδι ἰ κέ λη ἠ ὲ χρυσῇ̓ Αφροδί τῃ. Δή λῳ δή ποτε τοῖ ον̓ Από λλωνος παρὰ βωμῷ φοί νικος νέ ον ἔ ρνος ἀ νερχό μενον ἐ νό ησα. καὶ Χλῶ ριν εἶ δον περικαλλέ α, τή ν ποτε Νηλεὺ ς γῆ μεν ἑ ὸ ν μετὰ κά λλος, ἐ πεὶ πό ρε μυρί α ἕ δνα. ὅ ταν δ' οἰ κτρὰ ν ἢ φοβερὰ ν ἢ ἀ γέ ρωχον ὄ ψιν εἰ σά γῃ, τῶ ν τε φωνηέ ντων οὐ τὰ κρά τιστα θή σει ἀ λλὰ τὰ δυσηχέ στατα, καὶ τῶ ν ψοφοειδῶ ν ἢ ἀ φώ νων τὰ δυσεκφορώ τατα λή ψεται καὶ καταπυκνώ σει τού τοις τὰ ς συλλαβά ς, οἷ ά ἐ στι ταυτί σμερδαλέ ος δ' αὐ τῇ σι φά νη κεκακωμέ νος ἅ λμῃ. τῇ δ' ἐ πὶ μὲ ν Γοργῲ βλοσυρῶ πις ἐ στεφά νωτο δεινὸ ν δερκομέ νη, περὶ δὲ Δεῖ μό ς τε Φό βος τε. ποταμῶ ν δέ γε σύ ρρυσιν εἰ ς χωρί ον ἓ ν καὶ πά ταγον ὑ δά των ἀ ναμισγομέ νων ἐ κμιμή σασθαι τῇ λέ ξει βουλό μενος οὐ κ ἐ ργά σεται λεί ας συλλαβὰ ς ἀ λλ' ἰ σχυρὰ ς καὶ ἀ ντιτύ πους ὡ ς δ' ὅ τε χεί μαρροι ποταμοὶ κατ' ὄ ρεσφι ῥ έ οντες ἐ ς μισγά γκειαν συμβά λλετον ὄ βριμον ὕ δωρ. βιαζό μενον δέ τινα πρὸ ς ἐ ναντί ον ῥ εῦ μα ποταμοῦ μετὰ τῶ ν ὅ πλων καὶ τὰ μὲ ν ἀ ντέ χοντα, τὰ δ' ὑ ποφερό μενον εἰ σά γων ἀ νακοπά ς τε ποιή σει συλλαβῶ ν καὶ ἀ ναβολὰ ς χρό νων καὶ ἀ ντιστηριγμοὺ ς γραμμά των δεινὸ ν δ' ἀ μφ'̓ Αχιλῆ α κυκώ μενον ἵ στατο κῦ μα, ὤ θει δ' ἐ ν σά κεϊ πί πτων ῥ ό ος, οὐ δὲ πό δεσσιν εἶ χε στηρί ξασθαι. ἀ ραττομέ νων δὲ περὶ πέ τρας ἀ νθρώ πων ψό φον τε καὶ μό ρον οἰ κτρὸ ν ἐ πιδεικνύ μενος ἐ πὶ τῶ ν ἀ ηδεστά των τε καὶ κακοφωνοτά των χρονιεῖ γραμμά των οὐ δαμῇ λεαί νων τὴ ν κατασκευὴ ν οὐ δὲ ἡ δύ νων: σύ ν τε δύ ω μά ρψας ὥ στε σκύ λακας προτὶ γαί ῃ κό πτ': ἐ κ δ' ἐ γκέ φαλος χαμά δις ῥ έ ε, δεῦ ε δὲ γαῖ αν. πολὺ ἂ ν ἔ ργον εἴ η λέ γειν, εἰ πά ντων παραδεί γματα βουλοί μην φέ ρειν ὧ ν ἄ ν τις ἀ παιτή σειε κατὰ τὸ ν τό πον τό νδε: ὥ στε ἀ ρκεσθεὶ ς τοῖ ς εἰ ρημέ νοις ἐ πὶ τὰ ἑ ξῆ ς μεταβή σομαι. φημὶ δὴ τὸ ν βουλό μενον ἐ ργά σασθαι λέ ξιν καλὴ ν ἐ ν τῷ συντιθέ ναι τὰ ς φωνά ς, ὅ σα καλλιλογί αν ἢ μεγαλοπρέ πειαν ἢ σεμνό τητα περιεί ληφεν ὀ νό ματα, εἰ ς ταὐ τὸ συνά γειν. εἴ ρηται δέ τινα περὶ τού των καὶ Θεοφρά στῳ τῷ φιλοσό φῳ κοινό τερον ἐ ν τοῖ ς περὶ λέ ξεως, ἔ νθα ὁ ρί ζει, τί να ὀ νό ματα φύ σει καλά παραδεί γματος ἕ νεκα, ὧ ν συντιθεμέ νων καλὴ ν οἴ εται καὶ μεγαλοπρεπῆ γενή σεσθαι τὴ ν φρά σιν, καὶ αὖ θις ἕ τερα μικρὰ καὶ ταπεινά, ἐ ξ ὧ ν οὔ τε ποί ημα χρηστὸ ν ἔ σεσθαί φησιν οὔ τε λό γον. καὶ μὰ Δί α οὐ κ ἀ πὸ σκοποῦ ταῦ τα εἴ ρηται τῷ ἀ νδρί. εἰ μὲ ν οὖ ν ἐ γχωροί η πά ντ' εἶ ναι τὰ μό ρια τῆ ς λέ ξεως ὑ φ' ὧ ν μέ λλει δηλοῦ σθαι τὸ πρᾶ γμα εὔ φωνά τε καὶ καλλιρή μονα, μανί ας ἔ ργον ζητεῖ ν τὰ χεί ρω: εἰ δὲ ἀ δύ νατον εἴ η τοῦ το, ὥ σπερ ἐ πὶ πολλῶ ν ἔ χει, τῇ πλοκῇ καὶ μί ξει καὶ παραθέ σει πειρατέ ον ἀ φανί ζειν τὴ ν τῶ ν χειρό νων φύ σιν, ὅ πεῥ́ Ομηρος εἴ ωθεν ἐ πὶ πολλῶ ν ποιεῖ ν. εἰ γά ρ τις ἔ ροιτο ὅ ντιν' οὖ ν ἢ ποιητῶ ν ἢ ῥ ητό ρων, τί να σεμνό τητα ἢ καλλιλογί αν ταῦ τ' ἔ χει τὰ ὀ νό ματα ἃ ταῖ ς Βοιωτί αις κεῖ ται πό λεσιν̔ Υρί α καὶ Μυκαλησσὸ ς καὶ Γραῖ α καὶ̓ Ετεωνὸ ς καὶ Σκῶ λος καὶ Θί σβη καὶ̓ Ογχηστὸ ς καὶ Εὔ τρησις καὶ τἆ λλ' ἐ φεξῆ ς ὧ ν ὁ ποιητὴ ς μέ μνηται, οὐ δεὶ ς ἂ ν εἰ πεῖ ν οὐ δ' ἥ ντιν' οὖ ν ἔ χοι: ἀ λλ' οὕ τως αὐ τὰ καλῶ ς ἐ κεῖ νος συνύ φαγκεν καὶ παραπληρώ μασιν εὐ φώ νοις διεί ληφεν ὥ στε μεγαλοπρεπέ στατα φαί νεσθαι πά ντων ὀ νομά των: Βοιωτῶ ν μὲ ν Πηνέ λεως καὶ Λή ιτος ἦ ρχον̓ Αρκεσί λαό ς τε Προθοή νωρ τε Κλονί ος τε, οἵ θ'̔ Υρί ην ἐ νέ μοντο καὶ Αὐ λί δα πετρή εσσαν σχοῖ νό ν τε Σκῶ λό ν τε πολύ κνημό ν τ'̓ Ετεωνό ν, Θέ σπειαν Γραῖ ά ν τε καὶ εὐ ρύ χορον Μυκαλησσό ν, οἵ τ' ἀ μφ'̔́ Αρμ' ἐ νέ μοντο καὶ Εἰ λέ σιον καὶ̓ Ερυθρά ς, οἵ τ'̓ Ελεῶ ν' εἶ χον ἠ δ'̔́ Υλην καὶ Πετεῶ να,̓ Ωκαλέ ην Μεδεῶ νά τ' ἐ υκτί μενον πτολί εθρον. ἐ ν εἰ δό σι λέ γων οὐ κ οἴ ομαι πλειό νων δεῖ ν παραδειγμά των. ἅ πας γά ρ ἐ στιν ὁ κατά λογος αὐ τῷ τοιοῦ τος καὶ πολλὰ ἄ λλα, ἐ ν οἷ ς ἀ ναγκασθεὶ ς ὀ νό ματα λαμβά νειν οὐ καλὰ τὴ ν φύ σιν ἑ τέ ροις αὐ τὰ κοσμεῖ καλοῖ ς καὶ λύ ει τὴ ν ἐ κεί νων δυσχέ ρειαν τῇ τού των εὐ μορφί ᾳ. καὶ περὶ μὲ ν τού των ἅ λις.

ἐ πεὶ δὲ καὶ τοὺ ς ῥ υθμοὺ ς ἔ φην οὐ μικρὰ ν μοῖ ραν ἔ χειν τῆ ς ἀ ξιωματικῆ ς καὶ μεγαλοπρεποῦ ς συνθέ σεως, ἵ να μηδεὶ ς εἰ κῇ με δό ξῃ λέ γειν ῥ υθμοὺ ς καὶ μέ τρα μουσικῆ ς οἰ κεῖ α θεωρί ας εἰ ς οὐ ῥ υθμικὴ ν οὐ δ' ἔ μμετρον εἰ σά γοντα διά λεκτον, ἀ ποδώ σω καὶ τὸ ν ὑ πὲ ρ τού των λό γον. ἔ χει δ' οὕ τως: πᾶ ν ὄ νομα καὶ ῥ ῆ μα καὶ ἄ λλο μό ριον λέ ξεως, ὅ τι μὴ μονοσύ λλαβό ν ἐ στιν, ἐ ν ῥ υθμῷ τινι λέ γεται: τὸ δ' αὐ τὸ καλῶ πό δα καὶ ῥ υθμό ν. δισυλλά βου μὲ ν οὖ ν λέ ξεως διαφοραὶ τρεῖ ς. ἢ γὰ ρ ἐ ξ ἀ μφοτέ ρων ἔ σται βραχειῶ ν ἢ ἐ ξ ἀ μφοτέ ρων μακρῶ ν ἢ τῆ ς μὲ ν βραχεί ας, τῆ ς δὲ μακρᾶ ς. τοῦ δὲ τρί του τού του ῥ υθμοῦ διττὸ ς ὁ τρό πος: ὃ μέ ν τις ἀ πὸ βραχεί ας ἀ ρχό μενος καὶ λή γων εἰ ς μακρά ν, ὃ δ' ἀ πὸ μακρᾶ ς καὶ λή γων εἰ ς βραχεῖ αν. ὁ μὲ ν οὖ ν βραχυσύ λλαβος ἡ γεμώ ν τε καὶ πυρρί χιος καλεῖ ται, καὶ οὔ τε μεγαλοπρεπή ς ἐ στιν οὔ τε σεμνό ς: σχῆ μα δ' αὐ τοῦ τοιό νδε λέ γε δὲ σὺ κατὰ πό δα νεό χυτα μέ λεα. ὁ δ' ἀ μφοτέ ρας τὰ ς συλλαβὰ ς μακρὰ ς ἔ χων κέ κληται μὲ ν σπονδεῖ ος, ἀ ξί ωμα δὲ ἔ χει μέ γα καὶ σεμνό τητα πολλή ν: παρά δειγμα δ' αὐ τοῦ τό δε ποί αν δῆ θ' ὁ ρμά σω, ταύ ταν ἢ κεί ναν, κεί ναν ἢ ταύ ταν; ὁ δ' ἐ κ βραχεί ας τε καὶ μακρᾶ ς συγκεί μενος ἐ ὰ ν μὲ ν τὴ ν ἡ γουμέ νην λά βῃ βραχεῖ αν, ἴ αμβος καλεῖ ται, καὶ ἔ στιν οὐ κ ἀ γεννή ς: ἐ ὰ ν δὲ ἀ πὸ τῆ ς μακρᾶ ς ἄ ρχηται, τροχαῖ ος, καὶ ἔ στι μαλακώ τερος θατέ ρου καὶ ἀ γεννέ στερος: παρά δειγμα δὲ τοῦ μὲ ν προτέ ρου τοιό νδε ἐ πὶ σχολῇ πά ρεστι, παῖ Μενοιτί ου. τοῦ δ' ἑ τέ ρου θυμέ, θύ μ' ἀ μηχά νοισι κή δεσιν κυκώ μενε. δισυλλά βων μὲ ν δὴ μορί ων λέ ξεως διαφοραί τε καὶ ῥ υθμοὶ καὶ σχή ματα τοσαῦ τα: τρισυλλά βων δ' ἕ τερα πλεί ω τῶ ν εἰ ρημέ νων καὶ ποικιλωτέ ραν ἔ χοντα θεωρί αν. ὁ μὲ ν γὰ ρ ἐ ξ ἁ πασῶ ν βραχειῶ ν συνεστώ ς, καλού μενος δὲ ὑ πό τινων χορεῖ ος τρί βραχυς πού ς, οὗ παρά δειγμα τοιό νδε Βρό μιε, δορατοφό ρ', ἐ νυά λιε, πολεμοκέ λαδε, ταπεινό ς τε καὶ ἄ σεμνό ς ἐ στι καὶ ἀ γεννή ς, καὶ οὐ δὲ ν ἂ ν ἐ ξ αὐ τοῦ γέ νοιτο γενναῖ ον. ὁ δ' ἐ ξ ἁ πασῶ ν μακρῶ ν, μολοττὸ ν δ' αὐ τὸ ν οἱ μετρικοὶ καλοῦ σιν, ὑ ψηλό ς τε καὶ ἀ ξιωματικό ς ἐ στι καὶ διαβεβηκὼ ς ἐ πὶ πολύ: παρά δειγμα δὲ αὐ τοῦ τοιό νδε ὦ Ζηνὸ ς καὶ Λή δας κά λλιστοι σωτῆ ρες. ὁ δ' ἐ κ μακρᾶ ς καὶ δυεῖ ν βραχειῶ ν μέ σην μὲ ν λαβὼ ν τὴ ν μακρὰ ν ἀ μφί βραχυς ὠ νό μασται, καὶ οὐ σφό δρα τῶ ν εὐ σχή μων ἐ στὶ ῥ υθμῶ ν ἀ λλὰ διακέ κλασταί τε καὶ πολὺ τὸ θῆ λυ καὶ ἀ ηδὲ ς ἔ χει, οἷ ά ἐ στι ταυτί̓́ Ιακχε θρί αμβε, σὺ τῶ νδε χοραγέ. ὁ δὲ προλαμβά νων τὰ ς δύ ο βραχεί ας ἀ νά παιστος μὲ ν καλεῖ ται, σεμνό τητα δ' ἔ χει πολλή ν: καὶ ἔ νθα δεῖ μέ γεθό ς τι περιτιθέ ναι τοῖ ς πρά γμασιν ἢ πά θος, ἐ πιτή δειό ς ἐ στι παραλαμβά νεσθαι: τού του τὸ σχῆ μα τοιό νδε βαρύ μοι κεφαλᾶ ς ἐ πί κρανον ἔ χειν. ὁ δὲ ἀ πὸ τῆ ς μακρᾶ ς ἀ ρχό μενος, λή γων δὲ εἰ ς τὰ ς βραχεί ας δά κτυλος μὲ ν καλεῖ ται, πά νυ δ' ἐ στὶ σεμνὸ ς καὶ εἰ ς τὸ κά λλος τῆ ς ἑ ρμηνεί ας ἀ ξιολογώ τατος, καὶ τό γε ἡ ρωικὸ ν μέ τρον ἀ πὸ τού του κοσμεῖ ται ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολύ: παρά δειγμα δὲ αὐ τοῦ τό δἐ Ιλιό θεν με φέ ρων ἄ νεμος Κικό νεσσι πέ λασσεν. οἱ μέ ντοι ῥ υθμικοὶ τού του τοῦ ποδὸ ς τὴ ν μακρὰ ν βραχυτέ ραν εἶ ναί φασι τῆ ς τελεί ας, οὐ κ ἔ χοντες δ' εἰ πεῖ ν ὅ σῳ, καλοῦ σιν αὐ τὴ ν ἄ λογον. ἕ τερό ς ἐ στιν ἀ ντί στροφον ἔ χων τού τῳ ῥ υθμό ν, ὃ ς ἀ πὸ τῶ ν βραχειῶ ν ἀ ρξά μενος ἐ πὶ τὴ ν ἄ λογον τελευτᾷ: τοῦ τον χωρί σαντες ἀ πὸ τῶ ν ἀ ναπαί στων κυκλικὸ ν καλοῦ σι παρά δειγμα αὐ τοῦ φέ ροντες τοιό νδε κέ χυται πό λις ὑ ψί πυλος κατὰ γᾶ ν. περὶ ὧ ν ἂ ν ἕ τερος εἴ η λό γος: πλὴ ν ἀ μφό τεροί γε τῶ ν πά νυ καλῶ ν οἱ ῥ υθμοί. ἓ ν ἔ τι λεί πεται τρισυλλά βων ῥ υθμῶ ν γέ νος, ὃ συνέ στηκεν ἐ κ δύ ο μακρῶ ν καὶ βραχεί ας, τρί α δὲ ποιεῖ σχή ματα: μέ σης μὲ ν γὰ ρ γινομέ νης τῆ ς βραχεί ας, ἄ κρων δὲ τῶ ν μακρῶ ν κρητικό ς τε λέ γεται καὶ ἔ στιν οὐ κ ἀ γεννή ς. ὑ πό δειγμα δὲ αὐ τοῦ τοιοῦ τον οἳ δ' ἐ πεί γοντο πλωταῖ ς ἀ πή ναισι χαλκεμβό λοις. ἂ ν δὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν αἱ δύ ο μακραὶ κατά σχωσιν, τὴ ν δὲ τελευτὴ ν ἡ βραχεῖ α, οἷ ά ἐ στι ταυτί σοὶ Φοῖ βε Μοῦ σαί τε σύ μβωμοι, ἀ νδρῶ δες πά νυ ἐ στὶ τὸ σχῆ μα καὶ εἰ ς σεμνολογί αν ἐ πιτή δειον. τὸ δ' αὐ τὸ συμβή σεται κἂ ν ἡ βραχεῖ α προτεθῇ τῶ ν μακρῶ ν: καὶ γὰ ρ οὗ τος ὁ ῥ υθμὸ ς ἀ ξί ωμα ἔ χει καὶ μέ γεθος: παρά δειγμα δὲ αὐ τοῦ τό δε τί ν' ἀ κτά ν, τί ν' ὕ λαν δρά μω; ποῖ πορευθῶ; τού τοις ἀ μφοτέ ροις ὀ νό ματα κεῖ ται τοῖ ς ποσὶ ν ὑ πὸ τῶ ν μετρικῶ ν βακχεῖ ος μὲ ν τῷ προτέ ρῳ, θατέ ρῳ δὲ ὑ ποβά κχειος. οὗ τοι δώ δεκα ῥ υθμοί τε καὶ πό δες εἰ σὶ ν οἱ πρῶ τοι καταμετροῦ ντες ἅ πασαν ἔ μμετρό ν τε καὶ ἄ μετρον λέ ξιν, ἐ ξ ὧ ν γί νονται στί χοι τε καὶ κῶ λα: οἱ γὰ ρ ἄ λλοι πό δες καὶ ῥ υθμοὶ πά ντες ἐ κ τού των εἰ σὶ σύ νθετοι. ἁ πλοῦ ς δὲ ῥ υθμὸ ς ἢ ποὺ ς οὔ τ' ἐ λά ττων ἔ σται δύ ο συλλαβῶ ν οὔ τε μεί ζων τριῶ ν. καὶ περὶ μὲ ν τού των οὐ κ οἶ δ' ὅ τι δεῖ τὰ πλεί ω λέ γειν.

ὧ ν δ' ἕ νεκα νῦ ν ὑ πή χθην ταῦ τα προειπεῖ ν（ οὐ γὰ ρ δὴ τὴ ν ἄ λλως γέ μοι προὔ κειτο μετρικῶ ν καὶ ῥ υθμικῶ ν ἅ πτεσθαι θεωρημά των, ἀ λλὰ τοῦ ἀ ναγκαί ου ἕ νεκα）, ταῦ τ' ἐ στί ν, ὅ τι διὰ μὲ ν τῶ ν γενναί ων καὶ ἀ ξιωματικῶ ν καὶ μέ γεθος ἐ χό ντων ῥ υθμῶ ν ἀ ξιωματικὴ γί νεται σύ νθεσις καὶ γενναί α καὶ μεγαλοπρεπή ς, διὰ δὲ τῶ ν ἀ γεννῶ ν τε καὶ ταπεινῶ ν ἀ μεγέ θης τις καὶ ἄ σεμνος, ἐ ά ν τε καθ' ἑ αυτοὺ ς ἕ καστοι τού των λαμβά νωνται τῶ ν ῥ υθμῶ ν, ἐ ά ν τε ἀ λλή λοις κατὰ τὰ ς ὁ μοζυγί ας συμπλέ κωνται. δῆ λον. εἰ μὲ ν οὖ ν ἔ σται δύ ναμις ἐ ξ ἁ πά ντων κρατί στων ῥ υθμῶ ν συνθεῖ ναι τὴ ν λέ ξιν, ἔ χοι ἂ ν ἡ μῖ ν κατ' εὐ χή ν: εἰ δ' ἀ ναγκαῖ ον εἴ η μί σγειν τοῖ ς κρεί ττοσι τοὺ ς χεί ρονας, ὡ ς ἐ πὶ πολλῶ ν γί νεται（ τὰ γὰ ρ ὀ νό ματα κεῖ ται τοῖ ς πρά γμασιν ὡ ς ἔ τυχεν）, οἰ κονομεῖ ν αὐ τὰ χρὴ φιλοτέ χνως καὶ διακλέ πτειν τῇ χά ριτι τῆ ς συνθέ σεως τὴ ν ἀ νά γκην ἄ λλως τε καὶ πολλὴ ν τὴ ν ἄ δειαν ἔ χοντας: οὐ γὰ ρ ἀ πελαύ νεται ῥ υθμὸ ς οὐ δεὶ ς ἐ κ τῆ ς ἀ μέ τρου λέ ξεως, ὥ σπερ ἐ κ τῆ ς ἐ μμέ τρου. μαρτύ ρια δὲ ὧ ν εἴ ρηκα παραθεῖ ναι λοιπό ν, ἵ να μοι καὶ πί στιν ὁ λό γος λά βῃ. ἔ σται δ' ὀ λί γα περὶ πολλῶ ν. φέ ρε δή, τί ς οὐ κ ἂ ν ὁ μολογή σειεν ἀ ξιωματικῶ ς τε συγκεῖ σθαι καὶ μεγαλοπρεπῶ ς τὴ ν Θουκυδί δου λέ ξιν τὴ ν ἐ ν τῷ ἐ πιταφί ῳ ταύ την:“ οἱ μὲ ν πολλοὶ τῶ ν ἐ νθά δε ἤ δη εἰ ρηκό των ἐ παινοῦ σι τὸ ν προσθέ ντα τῷ νό μῳ τὸ ν λό γον τό νδε, ὡ ς καλὸ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἐ κ τῶ ν πολέ μων θαπτομέ νοις ἀ γορεύ εσθαι αὐ τό ν”. τί οὖ ν ἐ στιν ὃ πεποί ηκε ταύ την μεγαλοπρεπῆ τὴ ν σύ νθεσιν; τὸ ἐ κ τοιού των συγκεῖ σθαι ῥ υθμῶ ν τὰ κῶ λα. τρεῖ ς μὲ ν γὰ ρ οἱ τοῦ πρώ του προηγού μενοι κώ λου σπονδεῖ οι πό δες εἰ σί ν, ὁ δὲ τέ ταρτος ἀ νά παιστος, ὁ δὲ μετὰ τοῦ τον αὖ θις σπονδεῖ ος, ἔ πειτα κρητικό ς, ἅ παντες ἀ ξιωματικοί. καὶ τὸ μὲ ν πρῶ τον κῶ λον διὰ ταῦ τ' ἐ στὶ σεμνό ν: τὸ δὲ ἑ ξῆ ς τουτί“ ἐ παινοῦ σι τὸ ν προσθέ ντα τῷ νό μῳ τὸ ν λό γον τό νδε” δύ ο μὲ ν ὑ ποβακχεί ους ἔ χει τοὺ ς πρώ τους πό δας, κρητικὸ ν δὲ τὸ ν τρί τον, εἶ τ' αὖ θις ὑ ποβακχεί ους δύ ο καὶ συλλαβὴ ν ὑ φ' ἧ ς τελειοῦ ται τὸ κῶ λον: ὥ στ' εἰ κό τως σεμνό ν ἐ στι καὶ τοῦ το ἐ κ τῶ ν εὐ γενεστά των τε καὶ καλλί στων ῥ υθμῶ ν συγκεί μενον. τὸ δὲ δὴ τρί τον κῶ λον“ ὡ ς καλὸ ν ἐ πὶ τοῖ ς ἐ κ τῶ ν πολέ μων θαπτομέ νοις ἀ γορεύ εσθαι αὐ τό ν” ἄ ρχεται μὲ ν ἀ πὸ τοῦ κρητικοῦ ποδό ς, δεύ τερον δὲ λαμβά νει τὸ ν ἀ νά παιστον καὶ τρί τον σπονδεῖ ον καὶ τέ ταρτον αὖ θις ἀ νά παιστον, εἶ τα δύ ο τοὺ ς ἑ ξῆ ς δακτύ λους, καὶ σπονδεί ους δύ ο τοὺ ς τελευταί ους, εἶ τα κατά ληξιν. εὐ γενὲ ς δὴ καὶ τοῦ το διὰ τοὺ ς πό δας γέ γονεν. τὰ πλεῖ στα δ' ἐ στὶ παρὰ Θουκυδί δῃ τοιαῦ τα, μᾶ λλον δὲ ὀ λί γα τὰ μὴ οὕ τως ἔ χοντα, ὥ στ' εἰ κό τως ὑ ψηλὸ ς εἶ ναι δοκεῖ καὶ καλλιεπὴ ς ὡ ς εὐ γενεῖ ς ἐ πά γων ῥ υθμού ς. τὴ ν δὲ δὴ Πλατωνικὴ ν λέ ξιν ταυτηνὶ τί νι ποτὲ ἄ λλῳ κοσμηθεῖ σαν οὕ τως ἀ ξιωματικὴ ν εἶ ναι φαί η τις ἂ ν καὶ καλή ν, εἰ μὴ τῷ συγκεῖ σθαι διὰ τῶ ν καλλί στων τε καὶ ἀ ξιολογωτά των ῥ υθμῶ ν; ἔ στι γὰ ρ δὴ τῶ ν πά νυ φανερῶ ν καὶ περιβοή των, ᾗ κέ χρηται ὁ ἀ νὴ ρ κατὰ τὴ ν τοῦ ἐ πιταφί ου ἀ ρχή ν:“ ἔ ργῳ μὲ ν ἡ μῖ ν οἵ δε ἔ χουσιν τὰ προσή κοντα σφί σιν αὐ τοῖ ς: ὧ ν τυχό ντες πορεύ ονται τὴ ν εἱ μαρμέ νην πορεί αν”. ἐ ν τού τοις δύ ο μέ ν ἐ στιν ἃ συμπληροῖ τὴ ν περί οδον κῶ λα, ῥ υθμοὶ δὲ οἱ ταῦ τα διαλαμβά νοντες οἵ δε: βακχεῖ ος μὲ ν ὁ πρῶ τος: οὐ γὰ ρ δή γε ὡ ς ἰ αμβικὸ ν ἀ ξιώ σαιμ' ἂ ν ἔ γωγε τὸ κῶ λον τουτὶ ῥ υθμί ζειν ἐ νθυμού μενος ὅ τι οὐ κ ἐ πιτροχά λους καὶ ταχεῖ ς ἀ λλ' ἀ ναβεβλημέ νους καὶ βραδεῖ ς τοῖ ς οἰ κτιζομέ νοις προσῆ κεν ἀ ποδί δοσθαι τοὺ ς χρό νους: σπονδεῖ ος δ' ὁ δεύ τερος: ὁ δ' ἑ ξῆ ς δά κτυλος διαιρουμέ νης τῆ ς συναλοιφῆ ς: εἶ θ' ὁ μετὰ τοῦ τον σπονδεῖ ος: ὁ δ' ἑ ξῆ ς μᾶ λλον κρητικὸ ς ἢ ἀ νά παιστος: ἔ πειθ', ὡ ς ἐ μὴ δό ξα, σπονδεῖ ος: ὁ δὲ τελευταῖ ος ὑ ποβά κχειος, εἰ δὲ βού λεταί τις, ἀ νά παιστος: εἶ τα κατά ληξις. τού των τῶ ν ῥ υθμῶ ν οὐ δεὶ ς ταπεινὸ ς οὐ δὲ ἀ γεννή ς. τοῦ δὲ ἑ ξῆ ς κώ λου τουδί“ ὧ ν τυχό ντες πορεύ ονται τὴ ν εἱ μαρμέ νην πορεί αν” δύ ο μέ ν εἰ σιν οἱ πρῶ τοι πό δες κρητικοί, σπονδεῖ οι δὲ οἱ μετὰ τού τους δύ ο: μεθ' οὓ ς αὖ θις κρητικό ς, ἔ πειτα τελευταῖ ος ὑ ποβά κχειος. ἀ νά γκη δὴ τὸ ν ἐ ξ ἁ πά ντων συγκεί μενον καλῶ ν ῥ υθμῶ ν καλὸ ν εἶ ναι λό γον. μυρί α τοιαῦ τ' ἔ στιν εὑ ρεῖ ν καὶ παρὰ Πλά τωνι. ὁ γὰ ρ ἀ νὴ ρ ἐ μμέ λειά ν τε καὶ εὐ ρυθμί αν συνιδεῖ ν δαιμονιώ τατος, καὶ εἴ γε δεινὸ ς ἦ ν οὕ τως ἐ κλέ ξαι τὰ ὀ νό ματα ὡ ς συνθεῖ ναι περιττό ς, καί νύ κεν ἢ παρέ λασσεν τὸ ν Δημοσθέ νη κά λλους ἑ ρμηνεί ας ἕ νεκεν, ἢ ἀ μφή ριστον ἔ θηκεν. νῦ ν δὲ περὶ μὲ ν τὴ ν ἐ κλογὴ ν ἔ στιν ὅ τε διαμαρτά νει, καὶ μά λιστα ἐ ν οἷ ς ἂ ν τὴ ν ὑ ψηλὴ ν καὶ περιττὴ ν καὶ ἐ γκατά σκευον διώ κῃ φρά σιν, ὑ πὲ ρ ὧ ν ἑ τέ ρωθί μοι δηλοῦ ται σαφέ στερον. συντί θησι δὲ τὰ ὀ νό ματα καὶ ἡ δέ ως καὶ καλῶ ς νὴ Δί α, καὶ οὐ κ ἄ ν τις αὐ τὸ ν ἔ χοι κατὰ τοῦ το μέ μψασθαι τὸ μέ ρος. ἑ νὸ ς ἔ τι παραθή σομαι λέ ξιν, ᾧ τὰ ἀ ριστεῖ α τῆ ς ἐ ν λό γοις δεινό τητος ἀ ποδί δωμι. ὅ ρος γὰ ρ δή τί ς ἐ στιν ἐ κλογῆ ς τε ὀ νομά των καὶ κά λλους συνθέ σεως ὁ Δημοσθέ νης. ἐ ν δὴ τῷ περὶ τοῦ στεφά νου λό γῳ τρί α μέ ν ἐ στιν ἃ τὴ ν πρώ την περί οδον συμπληροῖ κῶ λα, οἱ δὲ ταῦ τα καταμετροῦ ντες οἵ δέ εἰ σιν ῥ υθμοί:“ πρῶ τον μέ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, τοῖ ς θεοῖ ς εὔ χομαι πᾶ σι καὶ πά σαις”. ἄ ρχει δὲ τοῦ κώ λου βακχεῖ ος ῥ υθμό ς, ἔ πειθ' ἕ πεται σπονδεῖ ος, εἶ τ' ἀ νά παιστό ς τε καὶ μετὰ τοῦ τον ἕ τερος σπονδεῖ ος, εἶ θ' ἑ ξῆ ς κρητικοὶ τρεῖ ς, σπονδεῖ ος δ' ὁ τελευταῖ ος. τοῦ δὲ δευτέ ρου κώ λου τοῦ δε“ ὅ σην εὔ νοιαν ἔ χων ἐ γὼ διατελῶ τῇ τε πό λει καὶ πᾶ σιν ὑ μῖ ν” πρῶ τος μὲ ν ὑ ποβά κχειό ς ἐ στι πού ς, εἶ τα βακχεῖ ος, εἰ δὲ βού λεταί τις, δά κτυλος: εἶ τα κρητικό ς: μεθ' οὕ ς εἰ σι δύ ο σύ νθετοι πό δες οἱ καλού μενοι παιᾶ νες: οἷ ς ἕ πεται μολοττὸ ς ἢ βακχεῖ ος, ἐ γχωρεῖ γὰ ρ ἑ κατέ ρως αὐ τὸ ν διαιρεῖ ν: τελευταῖ ος δὲ σπονδεῖ ος. τοῦ δὲ τρί του κώ λου τοῦ δε“ τοσαύ την ὑ πά ρξαι μοι παρ' ὑ μῶ ν εἰ ς τουτονὶ τὸ ν ἀ γῶ να” ἄ ρχουσι μὲ ν ὑ ποβά κχειοι δύ ο, ἕ πεται δὲ κρητικό ς, ᾧ συνῆ πται σπονδεῖ ος: εἶ τ' αὖ θις βακχεῖ ος ἢ κρητικό ς, καὶ τελευταῖ ος πά λιν κρητικό ς, εἶ τα κατά ληξις. τί οὖ ν ἐ κώ λυε καλὴ ν ἁ ρμονί αν εἶ ναι λέ ξεως, ἐ ν ᾗ μή τε πυρρί χιό ς ἐ στι ποὺ ς μή τε ἰ αμβικὸ ς μή τε ἀ μφί βραχυς μή τε τῶ ν χορεί ων ἢ τροχαί ων μηδεί ς; καὶ οὐ λέ γω τοῦ το, ὅ τι τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ κεί νων ἕ καστος οὐ κέ χρηταί ποτε καὶ τοῖ ς ἀ γεννεστέ ροις ῥ υθμοῖ ς（ κέ χρηται γά ρ）, ἀ λλ' εὖ συγκεκρύ φασιν αὐ τοὺ ς καὶ συνυφά γκασι διαλαβό ντες τοῖ ς κρεί ττοσι τοὺ ς χεί ρονας. οἷ ς δὲ μὴ ἐ γέ νετο πρό νοια τού του τοῦ μέ ρους, οἳ μὲ ν ταπεινά ς, οἳ δὲ κατακεκλασμέ νας, οἳ δ' ἄ λλην τινὰ αἰ σχύ νην καὶ ἀ μορφί αν ἐ χού σας ἐ ξή νεγκαν τὰ ς γραφά ς. ὧ ν ἐ στι πρῶ τό ς τε καὶ μέ σος καὶ τελευταῖ ος ὁ Μά γνης ὁ σοφιστὴ ς̔ Ηγησί ας: ὑ πὲ ρ οὗ μὰ τὸ ν Δί α καὶ τοὺ ς ἄ λλους θεοὺ ς ἅ παντας οὐ κ οἶ δα τί χρὴ λέ γειν, πό τερα τοσαύ τη περὶ αὐ τὸ ν ἀ ναισθησί α καὶ παχύ της ἦ ν ὥ στε μὴ συνορᾶ ν, οἵ τινέ ς εἰ σιν ἀ γεννεῖ ς ἢ εὐ γενεῖ ς ῥ υθμοί, ἢ τοσαύ τη θεοβλά βεια καὶ διαφθορὰ τῶ ν φρενῶ ν ὥ στ' εἰ δό τα τοὺ ς κρεί ττους ἔ πειτα αἱ ρεῖ σθαι τοὺ ς χεί ρονας, ὃ καὶ μᾶ λλον πεί θομαι: ἀ γνοί ας μὲ ν γά ρ ἐ στι καὶ τὸ κατορθοῦ ν πολλαχῇ, προνοί ας δὲ τὸ μηδέ ποτε. ἐ ν γοῦ ν ταῖ ς τοσαύ ταις γραφαῖ ς, αἷ ς καταλέ λοιπεν ὁ ἀ νή ρ, μί αν οὐ κ ἂ ν εὕ ροι τις σελί δα συγκειμέ νην εὐ τυχῶ ς. ἔ οικεν δὴ ταῦ τα ὑ πολαβεῖ ν ἐ κεί νων κρεί ττω καὶ μετὰ σπουδῆ ς αὐ τὰ ποιεῖ ν, εἰ ς ἃ δι' ἀ νά γκην ἐ μπεσὼ ν ἄ ν τις ἐ ν λό γῳ σχεδί ῳ δι' αἰ σχύ νης θεῖ το φρό νημα ἔ χων ἀ νή ρ. θή σω δὲ καὶ τού του λέ ξιν ἐ κ τῆ ς ἱ στορί ας, ἵ να σοι γέ νηται δῆ λον ἐ κ τῆ ς ἀ ντιπαραθέ σεως, ὅ σην μὲ ν ἀ ξί ωσιν ἔ χει τὸ εὐ γενὲ ς ἐ ν ῥ υθμοῖ ς, ὅ σην δ' αἰ σχύ νην τὸ ἀ γεννέ ς. ἔ στιν δ' ὃ λαμβά νει πρᾶ γμα ὁ σοφιστὴ ς τοιό νδε.̓ Αλέ ξανδρος πολιορκῶ ν Γά ζαν χωρί ον τι τῆ ς Συρί ας πά νυ ἐ χυρὸ ν τραυματί ας τε γί νεται κατὰ τὴ ν προσβολὴ ν καὶ τὸ χωρί ον αἱ ρεῖ χρό νῳ. φερό μενος δ' ὑ π' ὀ ργῆ ς τού ς τ' ἐ γκαταληφθέ ντας ἀ ποσφά ττει πά ντας, ἐ πιτρέ ψας τοῖ ς Μακεδό σι τὸ ν ἐ ντυχό ντα κτεί νειν, καὶ τὸ ν ἡ γεμό να αὐ τῶ ν αἰ χμά λωτον λαβώ ν, ἄ νδρα ἐ ν ἀ ξιώ ματι καὶ τύ χης καὶ εἴ δους, ἐ ξ ἁ ρματεί ου δί φρου δῆ σαι κελεύ σας ζῶ ντα καὶ τοὺ ς ἵ ππους ἐ λαύ νειν ἀ νὰ κρά τος ἐ ν τῇ πά ντων ὄ ψει διαφθεί ρει. τού των οὐ κ ἂ ν ἔ χοι τις εἰ πεῖ ν δεινό τερα πά θη οὐ δ' ὄ ψει φοβερώ τερα πῶ ς δὴ ταῦ τα ἡ ρμή νευκεν ὁ σοφιστή ς, ἄ ξιον ἰ δεῖ ν, πό τερα σεμνῶ ς καὶ ὑ ψηλῶ ς ἢ ταπεινῶ ς καὶ καταγελά στως.“ ὁ δὲ βασιλεὺ ς ἔ χων τὸ σύ νταγμα προηγεῖ το. καί πως ἐ βεβού λευτο τῶ ν πολεμί ων τοῖ ς ἀ ρί στοις, ἀ παντᾶ ν ἐ πιό ντι: τοῦ το γὰ ρ ἔ γνωστο, κρατή σασιν ἑ νὸ ς συνεκβαλεῖ ν καὶ τὸ πλῆ θος. ἡ μὲ ν οὖ ν ἐ λπὶ ς αὕ τη συνέ δραμεν εἰ ς τό λμαν, ὥ στ'̓ Αλέ ξανδρον μηδέ ποτε κινδυνεῦ σαι πρό τερον οὕ τως. ἀ νὴ ρ γὰ ρ τῶ ν πολεμί ων εἰ ς γό νατα συγκαμφθεὶ ς ἔ δοξεν τοῦ τ'̓ Αλεξά νδρῳ τῆ ς ἱ κετεί ας ἕ νεκα πρᾶ ξαι. προσέ μενος δ' ἐ γγὺ ς μικρὸ ν ἐ κνεύ ει τὸ ξί φος ἐ νέ γκαντος ἐ πὶ τὰ πτερύ για τοῦ θώ ρακος, ὥ στε γενέ σθαι τὴ ν πληγὴ ν οὐ καιριωτά την. ἀ λλὰ τὸ ν μὲ ν αὐ τὸ ς ἀ πώ λεσεν κατὰ κεφαλῆ ς τύ πτων τῇ μαχαί ρᾳ, τοὺ ς δ' ἄ λλους ὀ ργὴ πρό σφατος ἐ πί μπρα. οὕ τως ἄ ρα ἑ κά στου τὸ ν ἔ λεον ἐ ξέ στησεν ἡ τοῦ τολμή ματος ἀ πό νοια τῶ ν μὲ ν ἰ δό ντων, τῶ ν δ' ἀ κουσά ντων, ὥ σθ' ἑ ξακισχιλί ους ὑ πὸ τὴ ν σά λπιγγα ἐ κεί νην τῶ ν βαρβά ρων κατακοπῆ ναι. τὸ ν μέ ντοι Βαῖ τιν αὐ τὸ ν ἀ νή γαγον ζῶ ντα Λεό νατος καὶ Φιλωτᾶ ς. ἰ δὼ ν δὲ πολύ σαρκον καὶ μέ γαν καὶ βλοσυρωπό ν（ μέ λας γὰ ρ ἦ ν καὶ τὸ χρῶ μα）, μισή σας ἐ φ' οἷ ς ἐ βεβού λευτο καὶ τὸ εἶ δος ἐ κέ λευσεν διὰ τῶ ν ποδῶ ν χαλκοῦ ν ψά λιον διεί ραντας ἕ λκειν κύ κλῳ γυμνό ν. πιλού μενος δὲ κακοῖ ς περὶ πολλὰ ς τραχύ τητας ἔ κραζεν. αὐ τὸ δ' ἦ ν, ὃ λέ γω, τὸ συνά γον ἀ νθρώ πους. ἐ πέ τεινε μὲ ν γὰ ρ ὁ πό νος, βά ρβαρον δ' ἐ βό α, δεσπό την καθικετεύ ων: γελᾶ ν δὲ ὁ σολοικισμὸ ς ἐ ποί ει. τὸ δὲ στέ αρ καὶ τὸ κύ τος τῆ ς σαρκὸ ς ἀ νέ φαινε Βαβυλώ νιον ζῷ ον ἕ τερον ἁ δρό ν. ὁ μὲ ν οὖ ν ὄ χλος ἐ νέ παιζε, στρατιωτικὴ ν ὕ βριν ὑ βρί ζων εἰ δεχθῆ καὶ τῷ τρό πῳ σκαιὸ ν ἐ χθρό ν”. ἆ ρά γε ὅ μοια ταῦ τ' ἐ στὶ τοῖ ς̔ Ομηρικοῖ ς ἐ κεί νοις, ἐ ν οἷ ς̓ Αχιλλεύ ς ἐ στιν αἰ κιζό μενος̔́ Εκτορα μετὰ τὴ ν τελευτή ν; καί τοι τό γε πά θος ἐ κεῖ νο ἔ λαττον: εἰ ς ἀ ναί σθητον γὰ ρ σῶ μα ἡ ὕ βρις: ἀ λλ' ὅ μως ἄ ξιον ἐ στὶ ν ἰ δεῖ ν, ὅ σῳ διενή νοχεν ὁ ποιητὴ ς τοῦ σοφιστοῦ: ἦ ῥ α, καὶ̔́ Εκτορα δῖ ον ἀ εικέ α μή δετο ἔ ργα: ἀ μφοτέ ρων μετό πισθε ποδῶ ν τέ τρηνε τέ νοντε ἐ ς σφυρὸ ν ἐ κ πτέ ρνης, βοέ ους δ' ἐ ξῆ πτεν ἱ μά ντας, ἐ κ δί φροιο δ' ἔ δησε: κά ρη δ' ἕ λκεσθαι ἔ ασεν. ἐ ς δί φρον δ' ἀ ναβὰ ς ἀ νά τε κλυτὰ τεύ χε' ἀ εί ρας μά στιξεν δ' ἐ λά αν: τὼ δ' οὐ κ ἄ κοντε πετέ σθην. τοῦ δ' ἦ ν ἑ λκομέ νοιο κονί σαλος: ἀ μφὶ δὲ χαῖ ται κυά νεαι πί μπλαντο, κά ρη δ' ἅ παν ἐ ν κονί ῃ σι κεῖ το πά ρος χαρί εν: τό τε δὲ Ζεὺ ς δυσμενέ εσσι δῶ κεν ἀ εικί σσασθαι ἑ ῇ ἐ ν πατρί δι γαί ῃ. ὡ ς τοῦ μὲ ν κεκό νιτο κά ρη ἅ παν: ἡ δέ νυ μή τηρ τῖ λε κό μην, ἀ πὸ δὲ λιπαρὴ ν ἔ ρριψε καλύ πτρην τηλό σε: κώ κυσεν δὲ μά λα μέ γα παῖ δ' ἐ σιδοῦ σα. ᾤ μωξεν δ' ἐ λεεινὰ πατὴ ρ φί λος, ἀ μφὶ δὲ λαοὶ κωκυτῷ τ' εἴ χοντο καὶ οἰ μωγῇ κατὰ ἄ στυ. τῷ δὲ μά λιστ' ἂ ρ ἔ ην ἐ ναλί γκιον, ὡ ς εἰ ἅ πασἄ Ιλιος ὀ φρυό εσσα πυρὶ σμύ χοιτο κατ' ἄ κρης. οὕ τως εὐ γενὲ ς σῶ μα καὶ δεινὰ πά θη λέ γεσθαι προσῆ κεν ὑ π' ἀ νδρῶ ν φρό νημα καὶ νοῦ ν ἐ χό ντων. ὡ ς δὲ ὁ Μά γνης εἴ ρηκεν, ὑ πὸ γυναικῶ ν ἢ κατεαγό των ἀ νθρώ πων λέ γοιτ' ἂ ν καὶ οὐ δὲ τού των μετὰ σπουδῆ ς, ἀ λλ' ἐ πὶ χλευασμῷ καὶ καταγέ λωτι. τί οὖ ν αἴ τιον ἦ ν ἐ κεί νων μὲ ν τῶ ν ποιημά των τῆ ς εὐ γενεί ας, τού των δὲ τῶ ν φλυαρημά των τῆ ς ταπεινό τητος; ἡ τῶ ν ῥ υθμῶ ν διαφορὰ πά ντων μά λιστα, καὶ εἰ μὴ μό νη. ἐ ν ἐ κεί νοις μὲ ν γὰ ρ οὐ δεὶ ς ἄ σεμνος στί χος ἢ ἀ δό κιμος, ἐ νταῦ θα δὲ οὐ δεμί α περί οδος ἥ τις οὐ λυπή σει. εἰ ρηκὼ ς δὴ καὶ περὶ τῶ ν ῥ υθμῶ ν ὅ σην δύ ναμιν ἔ χουσιν, ἐ πὶ τὰ λειπό μενα μεταβή σομαι.

ἦ ν δέ μοι τρί τον θεώ ρημα τῶ ν ποιού ντων καλὴ ν ἁ ρμονί αν ἡ μεταβολή. λέ γω δὲ οὐ τὴ ν ἐ κ τῶ ν κρειττό νων ἐ πὶ τὰ χεί ρω（ πά νυ γὰ ρ εὔ ηθες） οὐ δέ γε τὴ ν ἐ κ τῶ ν χειρό νων ἐ πὶ τὰ κρεί ττω, ἀ λλὰ τὴ ν ἐ ν τοῖ ς ὁ μοειδέ σι ποικιλί αν. κό ρον γὰ ρ ἔ χει καὶ τὰ καλὰ πά ντα, ὥ σπερ καὶ τὰ ἡ δέ α, ὄ ντα ἐ ν τῇ ταυτό τητι: ποικιλλό μενα δὲ ταῖ ς μεταβολαῖ ς ἀ εὶ καινὰ μέ νει. τοῖ ς μὲ ν οὖ ν τὰ μέ τρα καὶ τὰ μέ λη γρά φουσιν οὐ χ ἅ παντα ἔ ξεστι μεταβά λλειν ἢ οὐ χ ἅ πασιν οὐ δ' ἐ φ' ὅ σον βού λονται. αὐ τί κα τοῖ ς μὲ ν ἐ ποποιοῖ ς μέ τρον οὐ κ ἔ ξεστι μεταβά λλειν, ἀ λλ' ἀ νά γκη πά ντας εἶ ναι τοὺ ς στί χους ἑ ξαμέ τρους: οὐ δέ γε ῥ υθμό ν, ἀ λλὰ τοῖ ς ἀ πὸ μακρᾶ ς ἀ ρχομέ νοις συλλαβῆ ς χρή σονται καὶ οὐ δὲ τού τοις ἅ πασι. τοῖ ς δὲ τὰ μέ λη γρά φουσιν τὸ μὲ ν τῶ ν στροφῶ ν τε καὶ ἀ ντιστρό φων οὐ χ οἷ ό ν τε ἀ λλά ξαι μέ λος, ἀ λλ' ἐ ά ν τ' ἐ ναρμονί ους ἐ ά ν τε χρωματικὰ ς ἐ ά ν τε διατό νους ὑ ποθῶ νται μελῳ δί ας, ἐ ν πά σαις δεῖ ταῖ ς στροφαῖ ς καὶ ἀ ντιστρό φοις τὰ ς αὐ τὰ ς ἀ γωγὰ ς φυλά ττειν: οὐ δέ γε τοὺ ς περιέ χοντας ὅ λας τὰ ς στροφὰ ς ῥ υθμοὺ ς καὶ τὰ ς ἀ ντιστρό φους, ἀ λλὰ δεῖ καὶ τού τους τοὺ ς αὐ τοὺ ς διαμέ νειν: περὶ δὲ τὰ ς καλουμέ νας ἐ πῳ δοὺ ς ἀ μφό τερα κινεῖ ν ταῦ τα ἔ ξεστι τό τε μέ λος καὶ τὸ ν ῥ υθμό ν. τὰ δὲ κῶ λα ἐ ξ ὧ ν συνέ στηκε περί οδος ἐ πὶ πολλῆ ς ἐ ξουσί ας δέ δοται αὐ τοῖ ς ποικί λως διαιρεῖ ν ἄ λλοτε ἄ λλα μεγέ θη καὶ σχή ματα αὐ τοῖ ς περιτιθέ ντας, ἕ ως ἂ ν ἀ παρτί σωσι τὴ ν στροφή ν: ἔ πειτα πά λιν δεῖ τὰ αὐ τὰ μέ τρα καὶ κῶ λα ποιεῖ ν. οἱ μὲ ν οὖ ν ἀ ρχαῖ οι μελοποιοί, λέ γω δὲ̓ Αλκαῖ ό ν τε καὶ Σαπφώ, μικρὰ ς ἐ ποιοῦ ντο στροφά ς, ὥ στ' ἐ ν ὀ λί γοις τοῖ ς κώ λοις οὐ πολλὰ ς εἰ σῆ γον μεταβολά ς, ἐ πῳ δοῖ ς τε πά νυ ἐ χρῶ ντο ὀ λί γοις: οἱ δὲ περὶ Στησί χορό ν τε καὶ Πί νδαρον μεί ζους ἐ ργασά μενοι τὰ ς περιό δους εἰ ς πολλὰ μέ τρα καὶ κῶ λα διέ νειμαν αὐ τὰ ς οὐ κ ἄ λλου τινὸ ς ἢ τῆ ς μεταβολῆ ς ἔ ρωτι. οἱ δέ γε διθυραμβοποιοὶ καὶ τοὺ ς τρό πους μετέ βαλλον Δωρί ους τε καὶ Φρυγί ους καὶ Λυδί ους ἐ ν τῷ αὐ τῷ ᾄ σματι ποιοῦ ντες, καὶ τὰ ς μελῳ δί ας ἐ ξή λλαττον τό τε μὲ ν ἐ ναρμονί ους ποιοῦ ντες, τό τε δὲ χρωματικά ς, τό τε δὲ διατό νους, καὶ τοῖ ς ῥ υθμοῖ ς κατὰ πολλὴ ν ἄ δειαν ἐ νεξουσιά ζοντες διετέ λουν, οἵ γε δὴ κατὰ Φιλό ξενον καὶ Τιμό θεον καὶ Τελεστή ν, ἐ πεὶ παρά γε τοῖ ς ἀ ρχαί οις τεταγμέ νος ἦ ν καὶ ὁ διθύ ραμβος. ἡ δὲ πεζὴ λέ ξις ἅ πασαν ἐ λευθερί αν ἔ χει καὶ ἄ δειαν ποικί λλειν ταῖ ς μεταβολαῖ ς τὴ ν σύ νθεσιν, ὅ πως βού λεται. καὶ ἔ στι λέ ξις κρατί στη πασῶ ν, ἥ τις ἂ ν ἔ χῃ πλεί στας ἀ ναπαύ λας τε καὶ μεταβολὰ ς ἐ ναρμονί ους, ὅ ταν τουτὶ μὲ ν ἐ ν περιό δῳ λέ γηται, τουτὶ δ' ἔ ξω περιό δου καὶ ἥ δε μὲ ν ἡ περί οδος ἐ κ πλειό νων πλέ κηται κώ λων, ἥ δε δ' ἐ ξ ἐ λαττό νων, αὐ τῶ ν δὲ τῶ ν κώ λων τὸ μὲ ν βραχύ τερον ᾖ, τὸ δὲ μακρό τερον καὶ τὸ μὲ ν αὐ τουργό τερον τὸ δὲ βραδύ τερον, τὸ δὲ ἀ κριβέ στερον, ῥ υθμοί τε ἄ λλοτε ἄ λλοι καὶ σχή ματα παντοῖ α καὶ τά σεις φωνῆ ς αἱ καλού μεναι προσῳ δί αι διά φοροι κλέ πτουσαι τῇ ποικιλί ᾳ τὸ ν κό ρον. ἔ χει δέ τινα χά ριν ἐ ν τοῖ ς τοιού τοις καὶ τὸ οὕ τω συγκεί μενον ὥ στε μὴ συγκεῖ σθαι δοκεῖ ν. καὶ οὐ πολλῶ ν δεῖ ν οἶ μαι λό γων εἰ ς τουτὶ τὸ μέ ρος: ὅ τι γὰ ρ ἥ διστό ν τε καὶ κά λλιστον ἐ ν λό γοις μεταβολή, πά ντας εἰ δέ ναι πεί θομαι. παρά δειγμα δὲ αὐ τῆ ς ποιοῦ μαι πᾶ σαν μὲ ν τὴ ν̔ Ηροδό του λέ ξιν, πᾶ σαν δὲ τὴ ν Πλά τωνος, πᾶ σαν δὲ τὴ ν Δημοσθέ νους: ἀ μή χανον γὰ ρ εὑ ρεῖ ν τού των ἑ τέ ρους ἐ πεισοδί οις τε πλεί οσι καὶ ποικιλί αις εὐ καιροτέ ραις καὶ σχή μασι πολυειδεστέ ροις χρησαμέ νους: λέ γω δὲ τὸ ν μὲ ν ὡ ς ἐ ν ἱ στορί ας σχή ματι, τὸ ν δ' ὡ ς ἐ ν διαλό γων χά ριτι, τὸ ν δ' ὡ ς ἐ ν λό γων ἐ ναγωνί ων χρεί α. ἀ λλ' οὐ χ ἥ γἐ Ισοκρά τους καὶ τῶ ν ἐ κεί νου γνωρί μων αἵ ρεσις ὁ μοί α ταύ ταις ἦ ν, ἀ λλὰ καί περ ἡ δέ ως καὶ μεγαλοπρεπῶ ς πολλὰ συνθέ ντες οἱ ἄ νδρες οὗ τοι περὶ τὰ ς μεταβολὰ ς καὶ τὴ ν ποικιλί αν οὐ πά νυ εὐ τυχοῦ σιν: ἀ λλ' ἔ στι παρ' αὐ τοῖ ς εἷ ς περιό δου κύ κλος τις, ὁ μοειδὴ ς σχημά των τά ξις, φυλακὴ συμπλοκῆ ς φωνηέ ντων ἡ αὐ τή, ἄ λλα πολλὰ τοιαῦ τα κό πτοντα τὴ ν ἀ κρό ασιν. οὐ δὴ ἀ ποδέ χομαι τὴ ν αἵ ρεσιν ἐ κεί νην κατὰ τοῦ το τὸ μέ ρος. καὶ αὐ τῷ μὲ ν ἴ σως τῷ̓ Ισοκρά τει πολλαὶ χά ριτες ἐ πή νθουν ἄ λλαι ταύ την ἐ πικρύ πτουσαι τὴ ν ἀ μορφί αν, παρὰ δὲ τοῖ ς μετ' ἐ κεῖ νον ἀ π' ἐ λαττό νων τῶ ν ἄ λλων κατορθωμά των περιφανέ στερον γί νεται τοῦ το τὸ ἁ μά ρτημα.

ἔ τι τις καταλεί πεταί μοι λό γος ὁ περὶ τοῦ πρέ ποντος. καὶ γὰ ρ τοῖ ς ἄ λλοις χρή μασιν ἅ πασι παρεῖ ναι δεῖ τὸ πρέ πον, καὶ εἴ τι ἄ λλο ἔ ργον ἀ τυχεῖ τού του τοῦ μέ ρους, καὶ εἰ μὴ τοῦ παντό ς, τοῦ κρατί στου γε ἀ τυχεῖ. περὶ μὲ ν οὖ ν ὅ λης τῆ ς ἰ δέ ας ταύ της οὐ χ οὗ τος ὁ καιρὸ ς ἀ νασκοπεῖ ν: βαθεῖ α γά ρ τις αὐ τοῦ καὶ πολλῶ ν δεομέ νη λό γων ἡ θεωρί α. ὅ σα δὲ εἰ ς τοῦ το συντεί νει τὸ μέ ρος ὑ πὲ ρ οὗ τυγχά νω ποιού μενος τὸ ν λό γον, εἰ μὴ καὶ πά ντα μηδὲ τὰ πλεῖ στα, ὅ σα γε οὖ ν ἐ γχωρεῖ, λεγέ σθω. ὁ μολογουμέ νου δὴ παρὰ πᾶ σιν ὅ τι πρέ πον ἐ στὶ τὸ τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις ἁ ρμό ττον προσώ ποις τε καὶ πρά γμασιν, ὥ σπερ ἐ κλογὴ τῶ ν ὀ νομά των εἴ η τις ἂ ν ἣ μὲ ν πρέ πουσα τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις ἣ δὲ ἀ πρεπή ς, οὕ τω δή που καὶ σύ νθεσις. παρά δειγμα δὲ τού του χρὴ λαμβά νειν τὴ ν ἀ λή θειαν. ὃ δὲ λέ γω, τοιοῦ τό ν ἐ στιν: οὐ χ ὁ μοί ᾳ συνθέ σει χρώ μεθα ὀ ργιζό μενοι καὶ χαί ροντες, οὐ δὲ ὀ λοφυρό μενοι καὶ φοβού μενοι, οὐ δ' ἐ ν ἄ λλῳ τινὶ πά θει ἢ κακῷ ὄ ντες, ὥ σπερ ὅ ταν ἐ νθυμώ μεθα μηδὲ ν ὅ λως ἡ μᾶ ς ταρά ττειν μηδὲ παραλυπεῖ ν. δεί γματος ἕ νεκα ταῦ τ' εἴ ρηκα ὀ λί γα περὶ πολλῶ ν. μυρί α ἄ λλα ἐ στὶ ν ὅ σα τις ἂ ν εἰ πεῖ ν ἔ χοι τὰ ς ἰ δέ ας ἁ πά σας ἐ κλογί ζεσθαι βουλό μενος τοῦ πρέ ποντος: ἓ ν δὲ ὃ προχειρό τατον ἔ χω καὶ κοινό τατον εἰ πεῖ ν ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ, τοῦ τ' ἐ ρῶ. οἱ αὐ τοὶ ἄ νθρωποι ἐ ν τῇ αὐ τῇ καταστά σει τῆ ς ψυχῆ ς ὄ ντες ὅ ταν ἀ παγγέ λλωσι πρά γματα οἷ ς ἂ ν παραγενό μενοι τύ χωσιν, οὐ χ ὁ μοί ᾳ χρῶ νται συνθέ σει περὶ πά ντων ἀ λλὰ μιμητικοὶ γί νονται τῶ ν ἀ παγγελλομέ νων καὶ ἐ ν τῷ συντιθέ ναι τὰ ὀ νό ματα, οὐ δὲ ν ἐ πιτηδεύ οντες ἀ λλὰ φυσικῶ ς ἐ πὶ τοῦ το ἀ γό μενοι. ταῦ τα δὴ παρατηροῦ ντα δεῖ τὸ ν ἀ γαθὸ ν ποιητὴ ν καὶ ῥ ή τορα μιμητικὸ ν εἶ ναι τῶ ν πραγμά των ὑ πὲ ρ ὧ ν ἂ ν τοὺ ς λό γους ἐ κφέ ρῃ, μὴ μό νον κατὰ τὴ ν ἐ κλογὴ ν τῶ ν ὀ νομά των ἀ λλὰ καὶ κατὰ τὴ ν σύ νθεσιν. ὃ ποιεῖ ν εἴ ωθεν ὁ δαιμονιώ τατος̔́ Ομηρος καί περ μέ τρον ἔ χων ἓ ν ὡ ς καὶ ῥ υθμοὺ ς ὀ λί γους, ἀ λλ' ὅ μως ἀ εί τι καινουργῶ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς καὶ φιλοτεχνῶ ν, ὥ στε μηδὲ ν ἡ μῖ ν διαφέ ρειν γινό μενα τὰ πρά γματα ἢ λεγό μενα ὁ ρᾶ ν. ἐ ρῶ δὲ ὀ λί γα, οἷ ς ἄ ν τις δύ ναιτο παραδεί γμασι χρῆ σθαι πολλῶ ν. ἀ παγγέ λλων δὴ πρὸ ς τοὺ ς Φαί ακας̓ Οδυσσεὺ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ πλά νην καὶ τὴ ν εἰ ς ᾅ δου κατά βασιν εἰ πὼ ν τὰ ς ὄ ψεις τῶ ν ἐ κεῖ κακῶ ν ἀ ποδί δωσιν. ἐ ν δὴ τού τοις καὶ τὰ περὶ τὸ ν Σί συφον διηγεῖ ται πά θη, ᾧ φασι τοὺ ς καταχθονί ους θεοὺ ς ὅ ρον πεποιῆ σθαι τῆ ς τῶ ν δεινῶ ν ἀ παλλαγῆ ς, ὅ ταν ὑ πὲ ρ ὄ χθου τινὸ ς ἀ νακυλί σῃ πέ τρον: τοῦ το δὲ ἀ μή χανον εἶ ναι καταπί πτοντος ὅ ταν εἰ ς ἄ κρον ἔ λθῃ πά λιν τοῦ πέ τρου. πῶ ς οὖ ν δηλώ σει ταῦ τα μιμητικῶ ς κατ' αὐ τὴ ν τὴ ν σύ νθεσιν τῶ ν ὀ νομά των, ἄ ξιον ἰ δεῖ ν: καὶ μὴ ν Σί συφον εἰ σεῖ δον κρατέ ρ' ἄ λγε' ἔ χοντα, λᾶ αν βαστά ζοντα πελώ ριον ἀ μφοτέ ρῃ σιν: ἤ τοι ὃ μὲ ν σκηριπτό μενος χερσί ν τε ποσί ν τε λᾶ αν ἄ νω ὤ θεσκε ποτὶ λό φον: ἐ νταῦ θα ἡ σύ νθεσί ς ἐ στιν ἡ δηλοῦ σα τῶ ν γινομέ νων ἕ καστον, τὸ βά ρος τοῦ πέ τρου, τὴ ν ἐ πί πονον ἐ κ τῆ ς γῆ ς κί νησιν, τὸ ν διερειδό μενον τοῖ ς κώ λοις, τὸ ν ἀ ναβαί νοντα πρὸ ς τὸ ν ὄ χθον, τὴ ν μό λις ἀ νωθουμέ νην πέ τραν: οὐ δεὶ ς ἂ ν ἄ λλως εἴ ποι. καὶ παρὰ τί γέ γονε τού των ἕ καστον; οὐ μὰ Δί' εἰ κῇ γε οὐ δ' ἀ πὸ ταὐ τομά του. πρῶ τον μὲ ν ἐ ν τοῖ ς δυσὶ στί χοις οἷ ς ἀ νακυλί ει τὴ ν πέ τραν, ἔ ξω δυεῖ ν ῥ ημά των τὰ λοιπὰ τῆ ς λέ ξεως μό ρια πά ντ' ἐ στὶ ν ἤ τοι δισύ λλαβα ἢ μονοσύ λλαβα: ἔ πειτα τῷ ἡ μί σει πλεί ους εἰ σὶ ν αἱ μακραὶ συλλαβαὶ τῶ ν βραχειῶ ν ἐ ν ἑ κατέ ρῳ τῶ ν στί χων: ἔ πειτα πᾶ σαι διαβεβή κασιν αἱ τῶ ν ὀ νομά των ἁ ρμονί αι διαβά σεις εὐ μεγέ θεις καὶ διεστή κασι πά νυ αἰ σθητῶ ς, ἢ τῶ ν φωνηέ ντων γραμμά των συγκρουομέ νων ἢ τῶ ν ἡ μιφώ νων τε καὶ ἀ φώ νων συναπτομέ νων: ῥ υθμοῖ ς τε δακτύ λοις καὶ σπονδεί οις τοῖ ς μηκί στοις καὶ πλεί στην ἔ χουσι διά βασιν ἅ παντα σύ γκειται. τί δή ποτ' οὖ ν τού των ἕ καστον δύ ναται; αἱ μὲ ν μονοσύ λλαβοί τε καὶ δισύ λλαβοι λέ ξεις πολλοὺ ς τοὺ ς μεταξὺ χρό νους ἀ λλή λων ἀ πολεί πουσαι τὸ χρό νιον ἐ μιμή σαντο τοῦ ἔ ργου: αἱ δὲ μακραὶ συλλαβαὶ στηριγμού ς τινας ἔ χουσαι καὶ ἐ γκαθί σματα τὴ ν ἀ ντιτυπί αν καὶ τὸ βαρὺ καὶ τὸ μό λις: τὸ δὲ μεταξὺ τῶ ν ὀ νομά των ψύ γμα καὶ ἡ τῶ ν τραχυνό ντων γραμμά των παρά θεσις τὰ διαλεί μματα τῆ ς ἐ νεργεί ας καὶ τὰ ς ἐ ποχὰ ς καὶ τὸ τοῦ μό χθου μέ γεθος: οἱ ῥ υθμοὶ δ' ἐ ν μή κει θεωρού μενοι τὴ ν ἔ κτασιν τῶ ν μελῶ ν καὶ τὸ ν διελκυσμὸ ν τοῦ κυλί οντος καὶ τὴ ν τοῦ πέ τρου ἔ ρεισιν. καὶ ὅ τι ταῦ τα οὐ φύ σεώ ς ἐ στιν αὐ τοματιζού σης ἔ ργα ἀ λλὰ τέ χνης μιμή σασθαι πειρωμέ νης τὰ γινό μενα, τὰ τού τοις ἑ ξῆ ς λεγό μενα δηλοῖ. τὴ ν γὰ ρ ἀ πὸ τῆ ς κορυφῆ ς ἐ πιστρέ φουσαν πά λιν καὶ κατακυλιομέ νην πέ τραν οὐ τὸ ν αὐ τὸ ν ἡ ρμή νευκε τρό πον, ἀ λλ' ἐ πιταχύ νας τε καὶ συστρέ ψας τὴ ν σύ νθεσιν: προειπὼ ν γὰ ρ ἐ ν τῷ αὐ τῷ σχή ματι ἀ λλ' ὅ τε μέ λλοι ἄ κρον ὑ περβαλέ ειν ἐ πιτί θησι τοῦ το τό τ' ἐ πιστρέ ψασκε κραταιί ς: αὖ τις ἔ πειτα πέ δονδε κυλί νδετο λᾶ ας ἀ ναιδή ς. οὐ χὶ συγκυλί εται τῷ βά ρει τῆ ς πέ τρας ἡ τῶ ν ὀ νομά των σύ νθεσις, μᾶ λλον δὲ ἔ φθακε τὴ ν τοῦ λί θου φορὰ ν τὸ τῆ ς ἀ παγγελί ας τά χος; ἔ μοιγε δοκεῖ. καὶ τί ς ἐ νταῦ θα πά λιν αἰ τί α; καὶ γὰ ρ ταῦ τ' ἦ ν ἄ ξιον ἰ δεῖ ν: ὁ τὴ ν καταφορὰ ν δηλῶ ν τοῦ πέ τρου στί χος μονοσύ λλαβον μὲ ν οὐ δεμί αν, δισυλλά βους δὲ δύ ο μό νας ἔ χει λέ ξεις. τοῦ τ' οὖ ν καὶ πρῶ τον οὐ διἵ στησι τοὺ ς χρό νους ἀ λλ' ἐ πιταχύ νει: ἔ πειθ' ἑ πτακαί δεκα συλλαβῶ ν οὐ σῶ ν ἐ ν τῷ στί χῳ δέ κα μέ ν εἰ σι βραχεῖ αι συλλαβαί, ἑ πτὰ δὲ μακραὶ οὐ δ' αὗ ται τέ λειοι: ἀ νά γκη δὴ κατασπᾶ σθαι καὶ συστέ λλεσθαι τὴ ν φρά σιν τῇ βραχύ τητι τῶ ν συλλαβῶ ν ἐ φελκομέ νην. ἔ τι πρὸ ς τού τοις οὐ δ' ὄ νομα ἀ πὸ ὀ νό ματος ἀ ξιό λογον εἴ ληφεν διά στασιν: οὔ τε γὰ ρ φωνή εντι φωνῆ εν οὔ τε ἡ μιφώ νῳ ἡ μί φωνον ἢ ἄ φωνον, ἃ δὴ τραχύ νειν πέ φυκεν καὶ διἱ στά ναι τὰ ς ἁ ρμονί ας, οὐ δέ ν ἐ στι παρακεί μενον. οὐ δὴ γί νεται διά στασις αἰ σθητὴ μὴ διηρτημέ νων τῶ ν λέ ξεων, ἀ λλὰ συνολισθαί νουσιν ἀ λλή λαις καὶ συγκαταφέ ρονται καὶ τρό πον τινὰ μί α ἐ ξ ἁ πασῶ ν γί νεται διὰ τὴ ν τῶ ν ἁ ρμονιῶ ν ἀ κρί βειαν. ὃ δὲ μά λιστα τῶ ν ἄ λλων θαυμά ζειν ἄ ξιον, ῥ υθμὸ ς οὐ δεὶ ς τῶ ν μακρῶ ν οἳ φύ σιν ἔ χουσιν πί πτειν εἰ ς μέ τρον ἡ ρωικό ν, οὔ τε σπονδεῖ ος οὔ τε βακχεῖ ος ἐ γκαταμέ μικται τῷ στί χῳ, πλὴ ν ἐ πὶ τῆ ς τελευτῆ ς: οἱ δ' ἄ λλοι πά ντες εἰ σὶ δά κτυλοι, καὶ οὗ τοι παραμεμιγμέ νας ἔ χοντες τὰ ς ἀ λό γους, ὥ στε μὴ πολὺ διαφέ ρειν ἐ νί ους τῶ ν τροχαί ων. οὐ δὲ ν δὴ τὸ ἀ ντιπρᾶ ττον ἐ στὶ ν εὔ τροχον καὶ περιφερῆ καὶ καταρρέ ουσαν εἶ ναι τὴ ν φρά σιν ἐ κ τοιού των συγκεκροτημέ νην ῥ υθμῶ ν. πολλά τις ἂ ν ἔ χοι τοιαῦ τα δεῖ ξαι παρ'̔ Ομή ρῳ λεγό μενα: ἐ μοὶ δὲ ἀ ποχρῆ ν δοκεῖ καὶ ταῦ τα, ἵ ν' ἐ γγέ νηταί μοι καὶ περὶ τῶ ν ἄ λλων εἰ πεῖ ν. ὧ ν μὲ ν οὖ ν δεῖ στοχά ζεσθαι τοὺ ς μέ λλοντας ἡ δεῖ αν καὶ καλὴ ν ποιή σειν σύ νθεσιν ἔ ν τε ποιητικῇ καὶ λό γοις ἀ μέ τροις, ταῦ τα κατ' ἐ μὴ ν δό ξαν ἐ στὶ τὰ γοῦ ν κυριώ τατα καὶ κρά τιστα. ὅ σα δὲ οὐ χ οἷ ά τε ἦ ν, ἐ λά ττω τε ὄ ντα τού των καὶ ἀ μυδρό τερα καὶ διὰ πλῆ θος δυσπερί ληπτα μιᾷ γραφῇ, ταῦ τ' ἐ ν ταῖ ς καθ' ἡ μέ ραν γυμνασί αις προσυποθή σομαι καὶ πολλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν ποιητῶ ν τε καὶ συγγραφέ ων καὶ ῥ ητό ρων μαρτυρί οις χρή σομαι. νυνὶ δὲ τὰ καταλειπό μενα ὧ ν ὑ πεσχό μην καὶ οὐ δενὸ ς ἧ ττον ἀ ναγκαῖ α εἰ ρῆ σθαι, ταῦ τ' ἔ τι προσθεὶ ς τῷ λό γῳ παύ σομαι*** τί νες εἰ σὶ διαφοραὶ τῆ ς συνθέ σεως καὶ τί ς ἑ κά στης χαρακτὴ ρ ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολύ, τῶ ν τε πρωτευσά ντων ἐ ν αὐ ταῖ ς μνησθῆ ναι καὶ δεί γματα ἑ κά στου παρασχεῖ ν, ὅ ταν δὲ ταῦ τα λά βῃ μοι τέ λος, τό τε κἀ κεῖ να διευκρινῆ σαι τὰ παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς ἀ πορού μενα, τί ποτ' ἐ στὶ ν ὃ ποιεῖ τὴ ν μὲ ν πεζὴ ν λέ ξιν ὁ μοί αν ποιή ματι φαί νεσθαι μέ νουσαν ἐ ν τῷ τοῦ λό γου σχή ματι, τὴ ν δὲ ποιητικὴ ν φρά σιν ἐ μφερῆ τῷ πεζῷ λό γῳ φυλά ττουσαν τὴ ν ποιητικὴ ν σεμνό τητα: σχεδὸ ν γὰ ρ οἱ κρά τιστα διαλεχθέ ντες ἢ ποιή σαντες ταῦ τ' ἔ χουσιν ἐ ν τῇ λέ ξει τἀ γαθά. πειρατέ ον δὴ καὶ περὶ τού των, ἃ φρονῶ, λέ γειν. ἄ ρξομαι δ' ἀ πὸ τοῦ πρώ του.

ἐ γὼ τῆ ς συνθέ σεως εἰ δικὰ ς μὲ ν διαφορὰ ς πολλὰ ς σφό δρα εἶ ναι τί θεμαι καὶ οὔ τ' εἰ ς σύ νοψιν ἐ λθεῖ ν δυναμέ νας οὔ τ' εἰ ς λογισμὸ ν ἀ κριβῆ, οἴ ομαί τε ἴ διον ἡ μῶ ν ἑ κά στῳ χαρακτῆ ρα ὥ σπερ ὄ ψεως, οὕ τω καὶ συνθέ σεως ὀ νομά των παρακολουθεῖ ν, οὐ φαύ λῳ παραδεί γματι χρώ μενος ζῳ γραφί ᾳ: ὥ σπερ γὰ ρ ἐ ν ἐ κεί νῃ τὰ αὐ τὰ φά ρμακα λαμβά νοντες ἅ παντες οἱ τὰ ζῷ α γρά φοντες οὐ δὲ ν ἐ οικό τα ποιοῦ σιν ἀ λλή λοις τὰ μί γματα, τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον ἐ ν ποιητικῇ τε διαλέ κτῳ καὶ τῇ ἄ λλῃ πά σῃ τοῖ ς αὐ τοῖ ς ὀ νό μασι χρώ μενοι πά ντες οὐ χ ὁ μοί ως αὐ τὰ συντί θεμεν. τὰ ς μέ ντοι γενικὰ ς αὐ τῆ ς διαφορὰ ς ταύ τας εἶ ναι πεί θομαι μό νας τὰ ς τρεῖ ς, αἷ ς ὁ βουλό μενος ὀ νό ματα θή σεται τὰ οἰ κεῖ α, ἐ πειδὰ ν τού ς τε χαρακτῆ ρας αὐ τῶ ν καὶ τὰ ς διαφορὰ ς ἀ κού σῃ. ἐ γὼ μέ ντοι κυρί οις ὀ νό μασιν οὐ κ ἔ χων αὐ τὰ ς προσαγορεῦ σαι ὡ ς ἀ κατονομά στους μεταφορικοῖ ς ὀ νό μασι καλῶ τὴ ν μὲ ν αὐ στηρά ν, τὴ ν δὲ γλαφυρά ν ἢ ἀ νθηρά ν, τὴ ν δὲ τρί την εὔ κρατον: ἣ ν ὅ πως ποτὲ γί νεσθαι φαί ην ἄ ν, ἔ γωγε ἀ πορῶ καὶ“ δί χα μοι νό ος ἀ τρέ κειαν εἰ πεῖ ν”, εἴ τε κατὰ στέ ρησιν τῶ ν ἄ κρων ἑ κατέ ρας εἴ τε κατὰ μῖ ξιν: οὐ γὰ ρ ῥ ᾴ διον εἰ κά σαι τὸ σαφέ ς. μή ποτ' οὖ ν κρεῖ ττον ᾖ λέ γειν, ὅ τι κατὰ ἄ νεσί ν τε καὶ ἐ πί τασιν τῶ ν ἐ σχά των ὅ ρων οἱ διὰ μέ σου γί νονται πολλοὶ πά νυ ὄ ντες: οὐ γὰ ρ ὥ σπερ ἐ ν μουσικῇ τὸ ἴ σον ἀ πέ χει τῆ ς νή της καὶ τῆ ς ὑ πά της ἡ μέ ση, τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον καὶ ἐ ν λό γοις ὁ μέ σος χαρακτὴ ρ ἑ κατέ ρου τῶ ν ἄ κρων ἴ σον ἀ φέ στηκεν, ἀ λλ' ἔ στι τῶ ν ἐ ν πλά τει θεωρουμέ νων ὡ ς ἀ γέ λη τε καὶ σωρὸ ς καὶ ἄ λλα πολλά. ἀ λλὰ γὰ ρ οὐ χ οὗ τος ὁ καιρὸ ς ἁ ρμό ττων τῇ θεωρί ᾳ ταύ τῃ: λεκτέ ον δ', ὥ σπερ ὑ πεθέ μην, καὶ περὶ τῶ ν χαρακτή ρων οὐ χ ἅ πανθ' ὅ ς' ἂ ν εἰ πεῖ ν ἔ χοιμι（ μακρῶ ν γὰ ρ ἄ ν μοι πά νυ δεή σειε λό γων）, ἀ λλ' αὐ τὰ τὰ φανερώ τατα.

τῆ ς μὲ ν οὖ ν αὐ στηρᾶ ς ἁ ρμονί ας τοιό σδε ὁ χαρακτή ρ: ἐ ρεί δεσθαι βού λεται τὰ ὀ νό ματα ἀ σφαλῶ ς καὶ στά σεις λαμβά νειν ἰ σχυρά ς, ὥ στ' ἐ κ περιφανεί ας ἕ καστον ὄ νομα ὁ ρᾶ σθαι, ἀ πέ χειν τε ἀ π' ἀ λλή λων τὰ μό ρια διαστά σεις ἀ ξιολό γους αἰ σθητοῖ ς χρό νοις διειργό μενα: τραχεί αις τε χρῆ σθαι πολλαχῇ καὶ ἀ ντιτύ ποις ταῖ ς συμβολαῖ ς οὐ δὲ ν αὐ τῇ διαφέ ρει, οἷ αι γί νονται τῶ ν λογά δην συντιθεμέ νων ἐ ν οἰ κοδομί αις λί θων αἱ μὴ εὐ γώ νιοι καὶ μὴ συνεξεσμέ ναι βά σεις, ἀ ργαὶ δέ τινες καὶ αὐ τοσχέ διοι: μεγά λοις τε καὶ διαβεβηκό σιν εἰ ς πλά τος ὀ νό μασιν ὡ ς τὰ πολλὰ μηκύ νεσθαι φιλεῖ: τὸ γὰ ρ εἰ ς βραχεί ας συλλαβὰ ς συνά γεσθαι πολέ μιον αὐ τῇ, πλὴ ν εἴ ποτε ἀ νά γκη βιά ζοιτο. ἐ ν μὲ ν δὴ τοῖ ς ὀ νό μασι ταῦ τα πειρᾶ ται διώ κειν καὶ τού των γλί χεται: ἐ ν δὲ τοῖ ς κώ λοις ταῦ τά τε ὁ μοί ως ἐ πιτηδεύ ει καὶ τοὺ ς ῥ υθμοὺ ς τοὺ ς ἀ ξιωματικοὺ ς καὶ μεγαλοπρεπεῖ ς, καὶ οὔ τε πά ρισα βού λεται τὰ κῶ λα ἀ λλή λοις εἶ ναι οὔ τε παρό μοια οὔ τε ἀ νά γκῃ δουλεύ οντα, ἀ κό λουθα δὲ καὶ εὐ γενῆ καὶ λαμπρὰ καὶ ἐ λεύ θερα, φύ σει τ' ἐ οικέ ναι μᾶ λλον αὐ τὰ βού λεται ἢ τέ χνῃ, καὶ κατὰ πά θος λέ γεσθαι μᾶ λλον ἢ κατ' ἦ θος. περιό δους δὲ συντιθέ ναι συναπαρτιζού σας ἑ αυταῖ ς τὸ ν νοῦ ν τὰ πολλὰ μὲ ν οὐ δὲ βού λεται: εἰ δέ ποτ' αὐ τομά τως ἐ πὶ τοῦ το κατενεχθεί η, τὸ ἀ νεπιτή δευτον ἐ μφαί νειν θέ λει καὶ ἀ φελέ ς, οὔ τε προσθή καις τισὶ ν ὀ νομά των, ἵ να ὁ κύ κλος ἐ κπληρωθῇ, μηδὲ ν ὠ φελού σαις τὸ ν νοῦ ν χρωμέ νη οὔ τε ὅ πως αἱ βά σεις αὐ τῶ ν γέ νοιντο θεατρικαί τινες ἢ γλαφυραί, σπουδὴ ν ἔ χουσα οὐ δ' ἵ να τῷ πνεύ ματι τοῦ λέ γοντος ὦ σιν αὐ τά ρκεις συμμετρουμέ νη μά λα, οὐ δ' ἄ λλην τινὰ πραγματεί αν τοιαύ την ἔ χουσα ἐ πιτή δευσιν οὐ δεμί αν. ἔ τι τῆ ς τοιαύ της ἐ στὶ ν ἁ ρμονί ας καὶ ταῦ τα ἴ δια: ἀ ντί ρροπό ς ἐ στι περὶ τὰ ς πτώ σεις, ποικί λη περὶ τοὺ ς σχηματισμού ς, ὀ λιγοσύ νδεσμος, ἄ ναρθρος, ἐ ν πολλοῖ ς ὑ περοπτικὴ τῆ ς ἀ κολουθί ας, ἥ κιστ' ἀ νθηρά, μεγαλό φρων, αὐ θέ καστος, ἀ κό μψευτος, τὸ ν ἀ ρχαϊ σμὸ ν καὶ τὸ ν πί νον ἔ χουσα κά λλος. ταύ της τῆ ς ἁ ρμονί ας πολλοὶ μὲ ν ἐ γέ νοντο ζηλωταὶ κατά τε ποί ησιν καὶ ἱ στορί αν καὶ λό γους πολιτικού ς, διαφέ ροντες δὲ τῶ ν ἄ λλων ἐ ν μὲ ν ἐ πικῇ ποιή σει ὅ τε Κολοφώ νιος̓ Αντί μαχος καὶ̓ Εμπεδοκλῆ ς ὁ φυσικό ς, ἐ ν δὲ μελοποιί ᾳ Πί νδαρος, ἐ ν τραγῳ δί ᾳ δ' Αἰ σχύ λος, ἐ ν ἱ στορί ᾳ δὲ Θουκυδί δης, ἐ ν δὲ πολιτικοῖ ς λό γοις̓ Αντιφῶ ν. ἐ νταῦ θα ἡ μὲ ν ὑ πό θεσις ἀ πῄ τει πολλὰ παρασχέ σθαι τῶ ν εἰ ρημέ νων ἑ κά στου παραδεί γματα, καὶ ἴ σως οὐ κ ἀ ηδὴ ς ἂ ν ὁ λό γος ἐ γέ νετο πολλοῖ ς ὥ σπερ ἄ νθεσι διαποικιλλό μενος τοῖ ς ἐ αρινοῖ ς: ἀ λλ' ὑ πέ ρμετρον ἔ μελλε φανή σεσθαι τὸ σύ νταγμα καὶ σχολικὸ ν μᾶ λλον ἢ παραγγελματικό ν: οὐ μὲ ν δὴ οὐ δ' ἀ νεξέ λεγκτα παραλιπεῖ ν τὰ ῥ ηθέ ντα ἥ ρμοττεν, ὡ ς δὴ φανερὰ καὶ οὐ δεό μενα μαρτυρί ας: ἔ δει δέ πως τὸ μέ τριον ἀ μφοῖ ν λαβεῖ ν καὶ μή τε πλεονά σαι τοῦ καιροῦ μή τ' ἐ λλιπεῖ ν τῆ ς πί στεως. τοῦ το δὴ πειρά σομαι ποιῆ σαι δεί γματα λαβὼ ν ὀ λί γα παρὰ τῶ ν ἐ πιφανεστά των ἀ νδρῶ ν. ποιητῶ ν μὲ ν οὖ ν Πί νδαρος ἀ ρκέ σει παραληφθεί ς, συγγραφέ ων δὲ Θουκυδί δης: κρά τιστοι γὰ ρ οὗ τοι ποιηταὶ τῆ ς αὐ στηρᾶ ς ἁ ρμονί ας. ἀ ρχέ τω δὲ Πί νδαρος, καὶ τού του διθύ ραμβό ς τις οὗ ἐ στιν ἀ ρχή: δεῦ τ' ἐ ν χορὸ ν̓ Ολύ μπιοι ἐ πί τε κλυτὰ ν πέ μπετε χά ριν θεοί, πολύ βατον οἵ τ' ἄ στεος ὀ μφαλὸ ν θυό εντα ἐ ν ταῖ ς ἱ εραῖ ς̓ Αθά ναις οἰ χνεῖ τε πανδαί δαλό ν τ' εὐ κλέ' ἀ γορά ν, ἰ οδέ των λαχεῖ ν στεφά νων τᾶ ν τ' ἐ αριδρό πων ἀ οιδᾶ ν: Διό θεν τέ με σὺ ν ἀ γλαί̈ ᾳ ἴ δετε πορευθέ ντ' ἀ οιδᾶ ν δεύ τερον ἐ πὶ τὸ ν κισσοδό ταν θεό ν, τὸ ν Βρό μιον ἐ ριβό αν τε βροτοὶ καλέ ομεν, γό νον ὑ πά των νί ν τε πατέ ρων μέ λπομεν γυναικῶ ν τε Καδμεϊ ᾶ ν ἔ μολον. ἐ ναργέ α τελέ ων σά ματ' οὐ λανθά νει, φοινικοεά νων ὁ πό τ' οἰ χθέ ντος̔ Ωρᾶ ν θαλά μου εὔ οδμον ἐ πά γῃ σιν ἔ αρ φυτὰ νεκτά ρεα: τό τε βά λλεται, τό τ' ἐ π' ἄ μβροτον χέ ρσον ἐ ραταὶ ἴ ων φό βαι ῥ ό δα τε κό μαισι μί γνυνται ἀ χεῖ τ' ὀ μφαὶ μελέ ων σὺ ν αὐ λοῖ ς ἀ χεῖ τε Σεμέ λαν ἑ λικά μπυκα χοροί. ταῦ θ' ὅ τι μέ ν ἐ στιν ἰ σχυρὰ καὶ στιβαρὰ καὶ ἀ ξιωματικὰ καὶ πολὺ τὸ αὐ στηρὸ ν ἔ χει τραχύ νει τε ἀ λύ πως καὶ πικραί νει μετρί ως τὰ ς ἀ κοὰ ς ἀ ναβέ βληταί τε τοῖ ς χρό νοις καὶ διαβέ βηκεν ἐ πὶ πολὺ ταῖ ς ἁ ρμονί αις καὶ οὐ τὸ θεατρικὸ ν δὴ τοῦ το καὶ γλαφυρὸ ν ἐ πιδεί κνυται κά λλος ἀ λλὰ τὸ ἀ ρχαϊ κὸ ν ἐ κεῖ νο καὶ αὐ στηρό ν, ἅ παντες ἂ ν εὖ οἶ δ' ὅ τι μαρτυρή σειαν οἱ μετρί αν ἔ χοντες αἴ σθησιν περὶ λό γους. τί νι δὲ κατασκευασθέ ντα ἐ πιτηδεύ σει τοιαῦ τα γέ γονεν（ οὐ γὰ ρ ἄ νευ γε τέ χνης καὶ λό γου τινό ς, αὐ τοματισμῷ δὲ καὶ τύ χῃ χρησά μενα τοῦ τον εἴ ληφε τὸ ν χαρακτῆ ρα）, ἐ γὼ πειρά σομαι δεικνύ ναι. τὸ πρῶ τον αὐ τῷ κῶ λον ἐ κ τεττά ρων σύ γκειται λέ ξεως μορί ων, ῥ ή ματος καὶ συνδέ σμου καὶ δυεῖ ν προσηγορικῶ ν: τὸ μὲ ν οὖ ν ῥ ῆ μα καὶ ὁ σύ νδεσμος συναλοιφῇ κερασθέ ντα οὐ κ ἀ ηδῆ πεποί ηκε τὴ ν ἁ ρμονί αν: τὸ δὲ προσηγορικὸ ν τῷ συνδέ σμῳ συντιθέ μενον ἀ ποτετρά χυκεν ἀ ξιολό γως τὴ ν ἁ ρμογή ν: τὸ γὰ ρ ἐ ν χορὸ ν καὶ ἀ ντί τυπον καὶ οὐ κ εὐ επέ ς, τοῦ μὲ ν συνδέ σμου λή γοντος εἰ ς ἡ μί φωνον στοιχεῖ ον τὸ ν, τοῦ δὲ προσηγορικοῦ τὴ ν ἀ ρχὴ ν λαμβά νοντος ἀ φ' ἑ νὸ ς τῶ ν ἀ φώ νων τοῦ χ: ἀ σύ μμικτα δὲ τῇ φύ σει ταῦ τα τὰ στοιχεῖ α καὶ ἀ κό λλητα: οὐ γὰ ρ πέ φυκε κατὰ μί αν συλλαβὴ ν τοῦ χ προτά ττεσθαι τὸ ν, ὥ στε οὐ δὲ συλλαβῶ ν ὅ ρια γινό μενα συνά πτει τὸ ν ἦ χον, ἀ λλ' ἀ νά γκη σιωπή ν τινα γενέ σθαι μέ σην ἀ μφοῖ ν τὴ ν διορί ζουσαν ἑ κατέ ρου τῶ ν γραμμά των τὰ ς δυνά μεις. τὸ μὲ ν δὴ πρῶ τον κῶ λον οὕ τω τραχύ νεται τῇ συνθέ σει. κῶ λα δέ με δέ ξαι λέ γειν οὐ χ οἷ ς̓ Αριστοφά νης ἢ τῶ ν ἄ λλων τις μετρικῶ ν διεκό σμησε τὰ ς ᾠ δά ς, ἀ λλ' οἷ ς ἡ φύ σις ἀ ξιοῖ διαιρεῖ ν τὸ ν λό γον καὶ ῥ ητό ρων παῖ δες τὰ ς περιό δους διαιροῦ σι. τὸ δέ γε τού τῳ παρακεί μενον κῶ λον τὸ“ ἐ πί τε κλυτὰ ν πέ μπετε χά ριν θεοί” διαβέ βηκεν ἀ πὸ τοῦ προτέ ρου διά βασιν ἀ ξιό λογον καὶ περιεί ληφεν ἐ ν αὑ τῷ πολλὰ ς ἁ ρμονί ας ἀ ντιτύ πους. ἄ ρχει μὲ ν γὰ ρ αὐ τοῦ στοιχεῖ ον ἓ ν τῶ ν φωνηέ ντων τὸ ε καὶ παρά κειται ἑ τέ ρῳ φωνή εντι τῷ ι: εἰ ς τοῦ το γὰ ρ ἔ ληγε τὸ πρὸ αὐ τοῦ. οὐ συναλεί φεται δὲ οὐ δὲ ταῦ τ' ἀ λλή λοις οὐ δὲ προτά ττεται κατὰ μί αν συλλαβὴ ν τὸ ι τοῦ ε: σιωπὴ δέ τις μεταξὺ ἀ μφοῖ ν γί νεται διερεί δουσα τῶ ν μορί ων ἑ κά τερον καὶ τὴ ν βά σιν αὐ τοῖ ς ἀ ποδιδοῦ σα ἀ σφαλῆ. ἐ ν δὲ τῇ κατὰ μέ ρος συνθέ σει τοῦ κώ λου τοῖ ς μὲ ν ἐ πί τε συνδέ σμοις ἀ φ' ὧ ν ἄ ρχεται τὸ κῶ λον, εἴ τε ἄ ρα πρό θεσιν αὐ τῶ ν δεῖ τὸ ἡ γού μενον καλεῖ ν, τὸ προσηγορικὸ ν ἐ πικεί μενον μό ριον τὸ κλυτὰ ν ἀ ντί τυπον πεποί ηκε καὶ τραχεῖ αν τὴ ν σύ νθεσιν: κατὰ τί ποτε; ὅ τι βού λεται μὲ ν εἶ ναι βραχεῖ α ἡ πρώ τη συλλαβὴ τοῦ κλυτά ν, μακροτέ ρα δ' ἐ στὶ τῆ ς βραχεί ας ἐ ξ ἀ φώ νου τε καὶ ἡ μιφώ νου καὶ φωνή εντος συνεστῶ σα. τὸ δὲ μὴ εἰ λικρινῶ ς αὐ τῆ ς βραχὺ καὶ ἅ μα τὸ ἐ ν τῇ κρά σει τῶ ν γραμμά των δυσεκφό ρητον ἀ ναβολή ν τε ποιεῖ καὶ ἐ γκοπὴ ν τῆ ς ἁ ρμονί ας. εἰ γοῦ ν τὸ κ τις ἀ φέ λοι τῆ ς συλλαβῆ ς καὶ ποιή σειεν ἐ πί τε λυτά ν, λυθή σεται καὶ τὸ βραδὺ καὶ τὸ τραχὺ τῆ ς ἁ ρμονί ας. πά λιν τῷ κλυτὰ ν προσηγορικῷ τὸ πέ μπετε ῥ ηματικὸ ν ἐ πικεί μενον οὐ κ ἔ χει συνῳ δὸ ν οὐ δ' εὐ κέ ραστον τὸ ν ἦ χον, ἀ λλ' ἀ νά γκη στηριχθῆ ναι τὸ ν καὶ πιεσθέ ντος ἱ κανῶ ς τοῦ στό ματος τό τε ἀ κουστὸ ν γενέ σθαι τὸ π: οὐ γὰ ρ ὑ ποτακτικὸ ν τῷ ν τὸ π. τού του δ' αἴ τιον ὁ τοῦ στό ματος σχηματισμὸ ς οὔ τε κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν τό πον οὔ τε τῷ αὐ τῷ τρό πῳ τῶ ν γραμμά των ἐ κφέ ρων ἑ κά τερον: τοῦ μὲ ν γὰ ρ ν περὶ τὸ ν οὐ ρανὸ ν γί νεται ὁ ἦ χος καὶ τῆ ς γλώ ττης ἄ κροις τοῖ ς ὀ δοῦ σι προσανισταμέ νης καὶ τοῦ πνεύ ματος διὰ τῶ ν ῥ ωθώ νων μεριζομέ νου, τοῦ δὲ π μύ σαντό ς τε τοῦ στό ματος καὶ οὐ δὲ ν τῆ ς γλώ ττης συνεργού σης τοῦ τε πνεύ ματος κατὰ τὴ ν ἄ νοιξιν τῶ ν χειλῶ ν τὸ ν ψό φον λαμβά νοντος ἀ θροῦ ν, ὡ ς καὶ πρό τερον εἴ ρηταί μοι: ἐ ν δὲ τῷ μεταλαμβά νειν τὸ στό μα σχηματισμὸ ν ἕ τερον ἐ ξ ἑ τέ ρου μή τε συγγενῆ μή τε παρό μοιον ἐ μπεριλαμβά νεταί τις χρό νος, σὺ ν ᾧ διί σταται τὸ λεῖ ό ν τε καὶ εὐ επὲ ς τῆ ς ἁ ρμονί ας. καὶ ἅ μα οὐ δ' ἡ προηγουμέ νη τοῦ πέ μπετε συλλαβὴ μαλακὸ ν ἔ χει τὸ ν ἦ χον ἀ λλ' ὑ ποτραχύ νει τὴ ν ἀ κοὴ ν ἀ ρχομέ νη τε ἐ ξ ἀ φώ νου καὶ λή γουσα εἰ ς ἡ μί φωνον. τῷ τε χά ριν τὸ θεοὶ παρακεί μενον ἀ νακό πτει τὸ ν ἦ χον καὶ ποιεῖ διερεισμὸ ν ἀ ξιό λογον τῶ ν μορί ων, τοῦ μὲ ν εἰ ς ἡ μί φωνον λή γοντος τὸ ν, τοῦ δὲ ἄ φωνον ἔ χοντος ἡ γού μενον τὸ θ: οὐ δενὸ ς δὲ πέ φυκε προτά ττεσθαι τῶ ν ἀ φώ νων τὰ ἡ μί φωνα. τού τοις ἐ πιφέ ρεται τρί τον κῶ λον τουτί“ πολύ βατον οἵ τ' ἄ στεος ὀ μφαλὸ ν θυό εντα ἐ ν ταῖ ς ἱ εραῖ ς̓ Αθά ναις οἰ χνεῖ τε”. ἐ νταῦ θα τῷ τε ὀ μφαλὸ ν εἰ ς τὸ ν λή γοντι τὸ θυό εντα παρακεί μενον ἀ πὸ τοῦ θ ἀ ρχό μενον ὁ μοί αν ἀ ποδί δωσιν ἀ ντιτυπί αν τῇ πρό τερον, καὶ τῷ θυό εντα εἰ ς φωνῆ εν τὸ α λή γοντι ζευγνύ μενον τὸ“ ἐ ν ταῖ ς ἱ εραῖ ς” ἀ πὸ φωνή εντος τοῦ ε λαμβά νον τὴ ν ἀ ρχὴ ν διέ σπακε τῷ μεταξὺ χρό νῳ τὸ ν ἦ χον οὐ κ ὄ ντι ὀ λί γῳ. τού τοις ἐ κεῖ να ἕ πεται“ πανδαί δαλό ν τ' εὐ κλέ' ἀ γορά ν”: τραχεῖ α κἀ νταῦ θα καὶ ἀ ντί τυπος ἡ συζυγί α: ἡ μιφώ νῳ γὰ ρ ἄ φωνον συνά πτεται τῷ ν τὸ τ καὶ διαβέ βηκεν ἀ ξιό λογον διά βασιν ὁ μεταξὺ τοῦ τε προσηγορικοῦ τοῦ πανδαί δαλον καὶ τῆ ς συναλοιφῆ ς τῆ ς συναπτομέ νης αὐ τῷ χρό νος: μακραὶ μὲ ν γὰ ρ ἀ μφό τεραι, μεί ζων δὲ οὐ κ ὀ λί γῳ τῆ ς μετρί ας ἡ συναλεί φουσα τὰ δύ ο συλλαβή, ἐ ξ ἀ φώ νου τε καὶ δυεῖ ν συνεστῶ σα φωνηέ ντων: εἰ γοῦ ν τις αὐ τῆ ς ἀ φέ λοι τὸ τ καὶ ποιή σειε πανδαί δαλον εὐ κλέ' ἀ γορά ν, εἰ ς τὸ δί καιον ἐ λθοῦ σα μέ τρον εὐ επεστά την ποιή σει τὴ ν ἁ ρμονί αν. ὅ μοια τού τοις ἐ στὶ κἀ κεῖ να“ ἰ οδέ των λαχεῖ ν”. παρά κειται γὰ ρ ἡ μί φωνα δύ ο ἀ λλή λοις τὸ ν καὶ τὸ λ, φυσικὴ ν οὐ κ ἔ χοντα συζυγί αν τῷ μή τε κατὰ τοὺ ς αὐ τοὺ ς τό πους μή τε καθ' ὁ μοί ους σχηματισμοὺ ς τοῦ στό ματος ἐ κφέ ρεσθαι. καὶ τὰ ἐ πὶ τού τοις λεγό μενα μηκύ νεταί τε ταῖ ς συλλαβαῖ ς καὶ διέ στηκε ταῖ ς ἁ ρμονί αις ἐ πὶ πολύ“ στεφά νων τᾶ ν τ' ἐ αριδρό πων:” μακραὶ γὰ ρ καὶ δεῦ ρο συγκρού ονται συλλαβαὶ τὸ δί καιον ὑ περαί ρουσαι μέ τρον, ἥ τε λή γουσα τοῦ στεφά νων μορί ου δυσὶ περιλαμβά νουσα ἡ μιφώ νοις φωνῆ εν γρά μμα φύ σει μακρὸ ν καὶ ἡ συναπτομέ νη ταύ τῃ τρισὶ μηκυνομέ νη γρά μμασιν ἀ φώ νῳ καὶ φωνή εντι μακρῶ ς λεγομέ νῳ καὶ ἡ μιφώ νῳ: διερεισμό ς τε οὖ ν γέ γονε τοῖ ς μή κεσι τῶ ν συλλαβῶ ν καὶ ἀ ντιτυπί α τῇ παραθέ σει τῶ ν γραμμά των, οὐ κ ἔ χοντος τοῦ τ συνῳ δὸ ν τῷ ν τὸ ν ἦ χον, ὃ καὶ πρό τερον εἴ ρηκα. παρά κειται δὲ καὶ τῷ ἀ οιδᾶ ν εἰ ς τὸ ν λή γοντι ἀ πὸ τοῦ δ ἀ ρχό μενον ἀ φώ νου τὸ Διό θεν τε καὶ τῷ σὺ ν ἀ γλαί̈ ᾳ εἰ ς τὸ ι λή γοντι τὸ ἴ δετε πορευθέ ντ' ἀ οιδᾶ ν ἀ ρχό μενον ἀ πὸ τοῦ ι. πολλά τις ἂ ν εὕ ροι τοιαῦ τα ὅ λην τὴ ν ᾠ δὴ ν σκοπῶ ν. ἵ να δὲ καὶ περὶ τῶ ν λοιπῶ ν εἰ πεῖ ν ἐ γγέ νηταί μοι, Πινδά ρου μὲ ν ἅ λις ἔ στω, Θουκυδί δου δὲ λαμβανέ σθω λέ ξις ἡ ἐ κ τοῦ προοιμί ου ἥ δε: Θουκυδί δης̓ Αθηναῖ ος ξυνέ γραψε τὸ ν πό λεμον τῶ ν Πελοποννησί ων καὶ̓ Αθηναί ων ὡ ς ἐ πολέ μησαν πρὸ ς ἀ λλή λους, ἀ ρξά μενος εὐ θὺ ς καθισταμέ νου καὶ ἐ λπί σας μέ γαν τε ἔ σεσθαι καὶ ἀ ξιολογώ τατον τῶ ν προγεγενημέ νων, τεκμαιρό μενος ὅ τι ἀ κμά ζοντέ ς τε ᾖ σαν ἐ ς αὐ τὸ ν ἀ μφό τεροι παρασκευῇ τῇ πά σῃ, καὶ τὸ ἄ λλὁ Ελληνικὸ ν ὁ ρῶ ν ξυνιστά μενον πρὸ ς ἑ κατέ ρους, τὸ μὲ ν εὐ θύ ς, τὸ δὲ καὶ διανοού μενον. κί νησις γὰ ρ αὕ τη μεγί στη δὴ τοῖ ς̔́ Ελλησιν ἐ γέ νετο καὶ μέ ρει τινὶ τῶ ν βαρβά ρων, ὡ ς δ' εἰ πεῖ ν καὶ ἐ πὶ πλεῖ στον ἀ νθρώ πων. τὰ γὰ ρ πρὸ αὐ τῶ ν καὶ τὰ ἔ τι παλαιό τερα σαφῶ ς μὲ ν εὑ ρεῖ ν διὰ χρό νου πλῆ θος ἀ δύ νατα ἦ ν: ἐ κ δὲ τεκμηρί ων, ὧ ν ἐ πὶ μακρό τατον σκοποῦ ντί μοι πιστεῦ σαι ξυμβαί νει, οὐ μεγά λα νομί ζω γενέ σθαι οὔ τε κατὰ τοὺ ς πολέ μους οὔ τε ἐ ς τἆ λλα. φαί νεται γὰ ρ ἡ νῦ ν̔ Ελλὰ ς καλουμέ νη οὐ πά λαι βεβαί ως οἰ κουμέ νη, ἀ λλὰ μεταναστά σεις τε οὖ σαι τὰ πρό τερα καὶ ῥ ᾳ δί ως ἕ καστοι τὴ ν ἑ αυτῶ ν ἀ πολεί ποντες βιαζό μενοι ὑ πό τινων ἀ εὶ πλειό νων. τῆ ς γὰ ρ ἐ μπορί ας οὐ κ οὔ σης οὐ δ' ἐ πιμιγνύ ντες ἀ δεῶ ς ἀ λλή λοις οὔ τε κατὰ γῆ ν οὔ τε διὰ θαλά σσης, νεμό μενοί τε τὰ ἑ αυτῶ ν ἕ καστοι ὅ σον ἀ ποζῆ ν καὶ περιουσί αν χρημά των οὐ κ ἔ χοντες οὐ δὲ γῆ ν φυτεύ οντες, ἄ δηλον ὂ ν ὁ πό τε τις ἐ πελθὼ ν καὶ ἀ τειχί στων ἅ μα ὄ ντων ἄ λλος ἀ φαιρή σεται, τῆ ς τε καθ' ἡ μέ ραν ἀ ναγκαί ου τροφῆ ς πανταχοῦ ἂ ν ἡ γού μενοι ἐ πικρατεῖ ν οὐ χαλεπῶ ς ἀ νί σταντο. αὕ τη ἡ λέ ξις ὅ τι μὲ ν οὐ κ ἔ χει λεί ας οὐ δὲ συνεξεσμέ νας ἀ κριβῶ ς τὰ ς ἁ ρμονί ας οὐ δ' ἔ στιν εὐ επὴ ς καὶ μαλακὴ καὶ λεληθό τως ὀ λισθά νουσα διὰ τῆ ς ἀ κοῆ ς ἀ λλὰ πολὺ τὸ ἀ ντί τυπον καὶ τραχὺ καὶ στρυφνὸ ν ἐ μφαί νει, καὶ ὅ τι πανηγυρικῆ ς μὲ ν ἢ θεατρικῆ ς οὐ δὲ κατὰ μικρὸ ν ἐ φά πτεται χά ριτος, ἀ ρχαϊ κὸ ν δέ τι καὶ αὔ θαδες ἐ πιδεί κνυται κά λλος, ὡ ς πρὸ ς εἰ δό τας ὁ μοί ως τοὺ ς εὐ παιδεύ τους ἅ παντας οὐ δὲ ν δέ ομαι λέ γειν ἄ λλως τε καὶ αὐ τοῦ γε τοῦ συγγραφέ ως ὁ μολογή σαντος, ὅ τι εἰ ς μὲ ν ἀ κρό ασιν ἧ ττον ἐ πιτερπὴ ς ἡ γραφή ἐ στι,“ κτῆ μα δ' εἰ σαεὶ μᾶ λλον ἢ ἀ γώ νισμα εἰ ς τὸ παραυτί κα ἀ κού ειν σύ γκειται”. τί να δ' ἐ στὶ τὰ θεωρή ματα οἷ ς χρησά μενος ἁ νὴ ρ οὗ τος ἀ πηνῆ καὶ αὐ στηρὰ ν πεποί ηκε τὴ ν ἁ ρμονί αν, δι' ὀ λί γων σημανῶ: ῥ ᾴ διον γὰ ρ ἔ σται μικρὰ μεγά λων εἶ ναι δεί γματα τοῖ ς μὴ χαλεπῶ ς ἐ πὶ τὴ ν τοῦ ὁ μοί ου τε καὶ ἀ κολού θου μεταβαί νουσιν θεωρί αν. αὐ τί κα ἐ ν ἀ ρχῇ τῷ̓ Αθηναῖ ος προσηγορικῷ τὸ ξυνέ γραψε ῥ ῆ μα ἐ φαρμοττό μενον διί στησιν ἀ ξιολό γως τὴ ν ἁ ρμονί αν: οὐ γὰ ρ προτά ττεται τὸ ς τοῦ ξ κατὰ συνεκφορὰ ν τὴ ν ἐ ν μιᾷ συλλαβῇ γινομέ νην: δεῖ δὲ τοῦ ς σιωπῇ καταληφθέ ντος τό τε ἀ κουστὸ ν γενέ σθαι τὸ ξ. τοῦ το δὲ τραχύ τητα ἐ ργά ζεται καὶ ἀ ντιτυπί αν τὸ πά θος. ἔ πειθ' αἱ μετὰ τοῦ το γινό μεναι συγκοπαὶ τῶ ν ἤ χων, τοῦ τε ν καὶ τοῦ π καὶ τοῦ τ καὶ τοῦ π καὶ τοῦ κ τετρά κις ἑ ξῆ ς ἀ λλή λοις παρακειμέ νων, χαρά ττουσιν εὖ μά λα τὴ ν ἀ κοὴ ν ἀ κοὴ ν καὶ διασαλεύ ουσιν ἀ ξιολό γως τὰ ς ἁ ρμονί ας, ὅ ταν φῇ“ τὸ ν πό λεμον τῶ ν Πελοποννησί ων καὶ̓ Αθηναί ων”: τού των γὰ ρ τῶ ν μορί ων τῆ ς λέ ξεως οὐ θὲ ν ὅ τι οὐ σιωπῇ καταληφθῆ ναί τε δεῖ καὶ πιεσθῆ ναι πρό τερον ὑ πὸ τοῦ στό ματος περὶ τὸ τελευταῖ ον γρά μμα, ἵ να τὸ συναπτό μενον αὐ τῷ τρανὴ ν καὶ καθαρὰ ν τὴ ν ἑ αυτοῦ λά βῃ δύ ναμιν. ἔ τι πρὸ ς τού τοις ἡ τῶ ν φωνηέ ντων παρά θεσις ἡ κατὰ τὴ ν τελευταί αν τοῦ κώ λου τοῦ δε γενομέ νη ἐ ν τῷ καὶ̓ Αθηναί ων διακέ κρουκε τὸ συνεχὲ ς τῆ ς ἁ ρμονί ας καὶ διἕ στακεν πά νυ αἰ σθητὸ ν τὸ ν μεταξὺ λαβοῦ σα χρό νον: ἀ κέ ραστοι γὰ ρ αἱ φωναὶ τοῦ τε ι καὶ τοῦ α καὶ ἀ ποκό πτουσαι τὸ ν ἦ χον: τὸ δ' εὐ επὲ ς οἱ συνεχεῖ ς τε καὶ οἱ συλλεαινό μενοι ποιοῦ σιν ἦ χοι. καὶ αὖ θις ἐ ν τῇ δευτέ ρᾳ περιό δῳ τὸ προηγού μενον κῶ λον τουτί“ ἀ ρξά μενος εὐ θὺ ς καθισταμέ νου” μετρί ως ἁ ρμό σας ὁ ἀ νὴ ρ ὡ ς ἂ ν εὔ φωνό ν τε μά λιστα φαί νοιτο καὶ μαλακό ν, τὸ μετὰ τοῦ το πά λιν ἀ ποτραχύ νει καὶ διασπᾷ τοῖ ς διαχαλά σμασι τῶ ν ἁ ρμονιῶ ν:“ καὶ ἐ λπί σας μέ γαν τε ἔ σεσθαι καὶ ἀ ξιολογώ τατον τῶ ν προγεγενημέ νων”, τρὶ ς γὰ ρ ἀ λλή λοις ἑ ξῆ ς οὐ διὰ μακροῦ παρά κειται φωνή εντα συγκρού σεις ἐ ργαζό μενα καὶ ἀ νακοπὰ ς καὶ οὐ κ ἐ ῶ ντα τὴ ν ἀ κρό ασιν ἑ νὸ ς κώ λου συνεχοῦ ς λαβεῖ ν φαντασί αν: ἥ τε περί οδος αὐ τῷ λή γουσα εἰ ς τὸ“ τῶ ν προγεγενημέ νων” οὐ κ ἔ χει τὴ ν βά σιν εὔ γραμμον καὶ περιφερῆ, ἀ λλ' ἀ κό ρυφό ς τις φαί νεται καὶ ἀ κατά στροφος, ὥ σπερ μέ ρος οὖ σα τῆ ς δευτέ ρας ἀ λλ' οὐ χὶ τῆ ς πρώ της τέ λος. τὸ δ' αὐ τὸ πέ πονθε καὶ ἡ τρί τη περί οδος: καὶ γὰ ρ ἐ κεί νης ἀ περί γραφό ς ἐ στι καὶ ἀ νέ δραστος ἡ βά σις τελευταῖ ον ἐ χού σης μό ριον“ τὸ δὲ καὶ διανοού μενον”, πολλὰ ς ἅ μα καὶ αὐ τὴ περιέ χουσα φωνηέ ντων τε πρὸ ς φωνή εντα ἀ ντιτυπί ας καὶ ἡ μιφώ νων πρὸ ς ἡ μί φωνα καὶ ἄ φωνα, ἅ σπερ ἐ ργά ζεται τὰ μὴ συνῳ δὰ τῇ φύ σει τραχύ τητας. ἵ να δὲ συνελὼ ν εἴ πω, δώ δεκά που περιό δων οὐ σῶ ν ἃ ς παρεθέ μην, εἴ τις αὐ τὰ ς συμμέ τρως μερί ζοι πρὸ ς τὸ πνεῦ μα, κώ λων δὲ περιλαμβανομέ νων ἐ ν ταύ ταις οὐ κ ἐ λαττό νων ἢ τριά κοντα τὰ μὲ ν εὐ επῶ ς συγκεί μενα καὶ συνεξεσμέ να ταῖ ς ἁ ρμονί αις οὐ κ ἂ ν εὕ ροι τις ἓ ξ ἢ ἑ πτὰ τὰ πά ντα κῶ λα, φωνηέ ντων δὲ συμβολὰ ς ἐ ν ταῖ ς δώ δεκα περιό δοις ὀ λί γου δεῖ ν τριά κοντα ἡ μιφώ νων τε καὶ ἀ φώ νων ἀ ντιτύ πων καὶ πικρῶ ν καὶ δυσεκφό ρων παραβολά ς, ἐ ξ ὧ ν αἵ τε ἀ νακοπαὶ καὶ τὰ πολλὰ ἐ γκαθί σματα τῇ λέ ξει γέ γονε, τοσαύ τας τὸ πλῆ θος ὥ στε ὀ λί γου δεῖ ν καθ' ἕ καστον αὐ τῆ ς μό ριον εἶ ναί τι τῶ ν τοιού των. πολλὴ δὲ καὶ ἡ τῶ ν κώ λων ἀ συμμετρί α πρὸ ς ἄ λληλα καὶ ἡ τῶ ν περιό δων ἀ νωμαλί α καὶ ἡ τῶ ν σχημά των καινό της καὶ τὸ τῆ ς ἀ κολουθί ας ὑ περοπτικὸ ν καὶ τἆ λλα ὅ σα χαρακτηρικὰ τῆ ς ἀ κομψεύ του τε καὶ αὐ στηρᾶ ς ἐ πελογισά μην ὄ ντα ἁ ρμονί ας. ἅ παντα γὰ ρ διεξιέ ναι πά λιν ἐ πὶ τῶ ν παραδειγμά των καὶ καταδαπανᾶ ν εἰ ς ταῦ τα τὸ ν χρό νον οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον ἡ γοῦ μαι.

ἡ δὲ γλαφυρὰ καὶ ἀ νθηρὰ σύ νθεσις, ἣ ν δευτέ ραν ἐ τιθέ μην τῇ τά ξει, χαρακτῆ ρα τοιό νδε ἔ χει: οὐ ζητεῖ καθ' ἓ ν ἕ καστον ὄ νομα ἐ κ περιφανεί ας ὁ ρᾶ σθαι οὐ δὲ ἐ ν ἕ δρᾳ πά ντα βεβηκέ ναι πλατεί ᾳ τε καὶ ἀ σφαλεῖ οὐ δὲ μακροὺ ς τοὺ ς μεταξὺ αὐ τῶ ν εἶ ναι χρό νους, οὐ δ' ὅ λως τὸ βραδὺ καὶ σταθερὸ ν τοῦ το φί λον αὐ τῇ, ἀ λλὰ κεκινῆ σθαι βού λεται τὴ ν ὀ νομασί αν καὶ φέ ρεσθαι θά τερα κατὰ τῶ ν ἑ τέ ρων ὀ νομά των καὶ ὀ χεῖ σθαι τὴ ν ἀ λληλουχί αν λαμβά νοντα βά σιν ὥ σπερ τὰ ῥ έ οντα καὶ μηδέ ποτε ἀ τρεμοῦ ντα: συνηλεῖ φθαί τε ἀ λλή λοις ἀ ξιοῖ καὶ συνυφά νθαι τὰ μό ρια ὡ ς μιᾶ ς λέ ξεως ὄ ψιν ἀ ποτελοῦ ντα εἰ ς δύ ναμιν. τοῦ το δὲ ποιοῦ σιν αἱ τῶ ν ἁ ρμονιῶ ν ἀ κρί βειαι χρό νον αἰ σθητὸ ν οὐ δέ να τὸ ν μεταξὺ τῶ ν ὀ νομά των περιλαμβά νουσαι: ἔ οικέ τε κατὰ μέ ρος εὐ ητρί οις ὕ φεσιν ἢ γραφαῖ ς συνεφθαρμέ να τὰ φωτεινὰ τοῖ ς σκιεροῖ ς ἐ χού σαις. εὔ φωνά τε εἶ ναι βού λεται πά ντα τὰ ὀ νό ματα καὶ λεῖ α καὶ μαλακὰ καὶ παρθενωπά, τραχεί αις δὲ συλλαβαῖ ς καὶ ἀ ντιτύ ποις ἀ πέ χθεταί που: τὸ δὲ θρασὺ πᾶ ν καὶ παρακεκινδυνευμέ νον δι' εὐ λαβεί ας ἔ χει. οὐ μό νον δὲ τὰ ὀ νό ματα τοῖ ς ὀ νό μασιν ἐ πιτηδεί ως συνηρμό σθαι βού λεται καὶ συνεξέ σθαι, ἀ λλὰ καὶ τὰ κῶ λα τοῖ ς κώ λοις εὖ συνυφά νθαι καὶ πά ντα εἰ ς περί οδον τελευτᾶ ν, ὁ ρί ζουσα κώ λου τε μῆ κος, ὃ μὴ βραχύ τερον ἔ σται μηδὲ μεῖ ζον τοῦ μετρί ου, καὶ περιό δου μέ τρον, οὗ πνεῦ μα τέ λειον ἀ νδρὸ ς κρατή σει: ἀ περί οδον δὲ λέ ξιν ἢ περί οδον ἀ κώ λιστον ἢ κῶ λον ἀ σύ μμετρον οὐ κ ἂ ν ὑ πομεί νειεν ἐ ργά σασθαι. χρῆ ται δὲ καὶ ῥ υθμοῖ ς οὐ τοῖ ς μεγί στοις ἀ λλὰ τοῖ ς μέ σοις τε καὶ βραχυτέ ροις: καὶ τῶ ν περιό δων τὰ ς τελευτὰ ς εὐ ρύ θμους εἶ ναι βού λεται καὶ βεβηκυί ας ὡ ς ἂ ν ἀ πὸ στά θμης, τἀ ναντί α ποιοῦ σα ἐ ν ταῖ ς τού των ἁ ρμογαῖ ς ἢ ταῖ ς τῶ ν ὀ νομά των: ἐ κεῖ να μὲ ν γὰ ρ συναλεί φει, ταύ τας δὲ διί στησι καὶ ὥ σπερ ἐ κ περιό πτου βού λεται φανερὰ ς εἶ ναι. σχή μασί τε οὐ τοῖ ς ἀ ρχαιοπρεπεστέ ροις οὐ δ' ὅ σοις σεμνό της τις ἢ βά ρος ἢ τό νος πρό σεστιν, ἀ λλὰ τοῖ ς τρυφεροῖ ς τε καὶ κολακικοῖ ς ὡ ς τὰ πολλὰ χρῆ σθαι φιλεῖ, ἐ ν οἷ ς πολὺ τὸ ἀ πατηλό ν ἐ στι καὶ θεατρικό ν. ἵ να δὲ καὶ κοινό τερον εἴ πω, τοὐ ναντί ον ἔ χει σχῆ μα τῆ ς προτέ ρας κατὰ τὰ μέ γιστα καὶ κυριώ τατα, ὑ πὲ ρ ὧ ν οὐ δὲ ν δέ ομαι πά λιν λέ γειν. ἀ κό λουθον δ' ἂ ν εἴ η καὶ τοὺ ς ἐ ν ταύ τῃ πρωτεύ σαντας καταριθμή σασθαι. ἐ ποποιῶ ν μὲ ν οὖ ν ἔ μοιγε κά λλιστα τουτονὶ δοκεῖ τὸ ν χαρακτῆ ρα ἐ ξεργά σασθαἱ Ησί οδος, μελοποιῶ ν δὲ Σαπφὼ καὶ μετ' αὐ τὴ ν̓ Ανακρέ ων τε καὶ Σιμωνί δης, τραγῳ δοποιῶ ν δὲ μό νος Εὐ ριπί δης, συγγραφέ ων δὲ ἀ κριβῶ ς μὲ ν οὐ δεί ς, μᾶ λλον δὲ τῶ ν πολλῶ ν̓́ Εφορό ς τε καὶ Θεό πομπος, ῥ ητό ρων δὲ̓ Ισοκρά της. θή σω δὲ καὶ ταύ της παραδεί γματα τῆ ς ἁ ρμονί ας, ποιητῶ ν μὲ ν προχειρισά μενος Σαπφώ, ῥ ητό ρων δὲ̓ Ισοκρά την. ἄ ρξομαι δὲ ἀ πὸ τῆ ς μελοποιοῦ. Ποικιλό θρον' ἀ θά νατ'̓ Αφροδί τα, παῖ Δί ος δολό πλοκε, λί σσομαί σε, μή μ' ἄ σαισι μηδ' ὀ νί αισι δά μνα, πό τνια θῦ μον: ἀ λλὰ τύ δ' ἔ λθ', αἴ ποκα κἀ τέ ρωτα τᾶ ς ἔ μας αὔ δως ἀ ί οισα πή λυ ἔ κλυες, πά τρος δὲ δό μον λί ποισα, χρύ σιον ἦ λθες ἄ ρμ' ὐ πασδεύ ξαισα. κά λοι δέ ς' ἆ γον ὠ κέ ες στροῦ θοι, περὶ γᾶ ς μελαί νας πύ κνα διννῆ ντες πτέ ρ' ἀ π' ὠ ρά νᾤ θερος διὰ μέ σσω. αἶ ψα δ' ἐ ξί κοντο: τὺ δ', ὦ μά καιρα, μειδιά σαις' ἀ θανά τω προσώ πω ἤ ρε', ὄ ττι δἦ ν τὸ πέ πονθα κὤ ττι δηὖ τε κά λημι, κὤ ττ' ἔ μω μά λιστα θέ λω γενέ σθαι μαινό λᾳ θύ μω: τί να δηὖ τε πεί θω μαῖ ς' ἄ γην ἐ ς σὰ ν φιλό τατα; τί ς ς', ὦ Ψά πφ', ἀ δική ει; καὶ γὰ ρ αἰ φεύ γει, ταχέ ως διώ ξει: αἰ δὲ δῶ ρα μὴ δέ κετ', ἀ λλὰ δώ σει: αἰ δὲ μὴ φί λει, ταχέ ως φιλή σει κωὐ κ ἐ θέ λοισα. ἔ λθέ μοι καὶ νῦ ν, χαλεπᾶ ν δὲ λῦ σον ἐ κ μεριμνᾶ ν, ὄ σσα δέ μοι τελέ σσαι θῦ μος ἰ μά ρρει, τέ λεσον, σὺ δ' αὔ τα σύ μμαχος ἔ σσο. ταύ της τῆ ς λέ ξεως ἡ εὐ έ πεια καὶ ἡ χά ρις ἐ ν τῇ συνεχεί ᾳ καὶ λειό τητι γέ γονε τῶ ν ἁ ρμονιῶ ν: παρά κειται γὰ ρ ἀ λλή λοις τὰ ὀ νό ματα καὶ συνύ φανται κατά τινας οἰ κειό τητας καὶ συζυγί ας φυσικὰ ς τῶ ν γραμμά των: τὰ γὰ ρ φωνή εντα τοῖ ς ἀ φώ νοις τε καὶ ἡ μιφώ νοις συνά πτεται μικροῦ διὰ πά σης τῆ ς ᾠ δῆ ς, ὅ σα προτά ττεσθαί τε καὶ ὑ ποτά ττεσθαι πέ φυκεν ἀ λλή λοις κατὰ μί αν συλλαβὴ ν συνεκφερό μενα: ἡ μιφώ νων δὲ πρὸ ς ἡ μί φωνα ἢ ἄ φωνα καὶ ἀ φώ νων καὶ φωνηέ ντων πρὸ ς ἄ λληλα συμπτώ σεις αἱ διασαλεύ ουσαι τοὺ ς ἤ χους ὀ λί γαι πά νυ ἔ νεισιν: ἐ γὼ γοῦ ν ὅ λην τὴ ν ᾠ δὴ ν ἀ νασκοπού μενος πέ ντε ἢ ἓ ξ ἴ σως ἐ ν τοῖ ς τοσού τοις ὀ νό μασι καὶ ῥ ή μασι καὶ τοῖ ς ἄ λλοις μορί οις ἡ μιφώ νων τε καὶ ἀ φώ νων γραμμά των συμπλοκὰ ς τῶ ν μὴ πεφυκό των ἀ λλή λοις κερά ννυσθαι καὶ οὐ δὲ ταύ τας ἐ πὶ πολὺ τραχυνού σας τὴ ν εὐ έ πειαν εὑ ρί σκω, φωνηέ ντων δὲ παραθέ σεις τὰ ς μὲ ν ἐ ν τοῖ ς κώ λοις αὐ τοῖ ς γινομέ νας ἔ τι ἐ λά ττους ἢ τοσαύ τας, τὰ ς δὲ συναπτού σας ἀ λλή λοις τὰ κῶ λα ὀ λί γῳ τινὶ τού των πλεί ονας. εἰ κό τως δὴ γέ γονεν εὔ ρους τις ἡ λέ ξις καὶ μαλακή, τῆ ς ἁ ρμονί ας τῶ ν ὀ νομά των μηδὲ ν ἀ ποκυματιζού σης τὸ ν ἦ χον. ἔ λεγον δ' ἂ ν καὶ τὰ λοιπὰ τῆ ς συνθέ σεως ταύ της ἰ διώ ματα καὶ ἀ πεδεί κνυον ἐ πὶ τῶ ν παραδειγμά των τοιαῦ τα ὄ ντα οἷ α ἐ γώ φημι, εἰ μὴ μακρὸ ς ἔ μελλεν ὁ λό γος γενή σεσθαι καὶ ταυτολογί ας τινὰ παρέ ξειν δό ξαν. ἐ ξέ σται γὰ ρ σοὶ καὶ παντὶ ἄ λλῳ καθ' ἓ ν ἕ καστον τῶ ν ἐ ξηριθμημέ νων ὑ π' ἐ μοῦ κατὰ τὴ ν προέ κθεσιν τοῦ χαρακτῆ ρος ἐ πιλέ γεσθαί τε καὶ σκοπεῖ ν ἐ πὶ τῶ ν παραδειγμά των κατὰ πολλὴ ν εὐ καιρί αν καὶ σχολή ν: ἐ μοὶ δ' οὐ κ ἐ γχωρεῖ τοῦ το ποιεῖ ν ἀ λλ' ἀ πό χρη παραδεῖ ξαι μό νον ἀ ρκού ντως ἃ βού λομαι τοῖ ς δυνησομέ νοις παρακολουθῆ σαι. ἑ νὸ ς ἔ τι παραθή σομαι λέ ξιν ἀ νδρὸ ς εἰ ς τὸ ν αὐ τὸ ν κατεσκευασμέ νου χαρακτῆ ρα,̓ Ισοκρά τους τοῦ ῥ ή τορος, ὃ ν ἐ γὼ μά λιστα πά ντων οἴ ομαι τῶ ν πεζῇ λέ ξει χρησαμέ νων ταύ την ἀ κριβοῦ ν τὴ ν ἁ ρμονί αν. ἔ στι δὲ ἡ λέ ξις ἐ κ τοῦ̓ Αρεοπαγιτικοῦ ἥ δε: πολλοὺ ς ὑ μῶ ν οἴ ομαι θαυμά ζειν, ἥ ντινά ποτε γνώ μην ἔ χων περὶ σωτηρί ας τὴ ν πρό σοδον ἐ ποιησά μην, ὥ σπερ ἢ τῆ ς πό λεως ἐ ν κινδύ νοις οὔ σης ἢ σφαλερῶ ς αὐ τῇ τῶ ν πραγμά των καθεστώ των, ἀ λλ' οὐ πλεί ους μὲ ν τριή ρεις ἢ διακοσί ας κεκτημέ νης, εἰ ρή νην δὲ τὰ περὶ τὴ ν χώ ραν ἀ γού σης καὶ τῶ ν κατὰ θά λατταν ἀ ρχού σης, ἔ τι δὲ συμμά χους ἐ χού σης πολλοὺ ς μὲ ν τοὺ ς ἑ τοί μους ἡ μῖ ν ἤ ν τι δέ ῃ βοηθή σοντας, πολὺ δὲ πλεί ους τοὺ ς τὰ ς συντά ξεις ὑ ποτελοῦ ντας καὶ τὸ προσταττό μενον ποιοῦ ντας. ὧ ν ὑ παρχό ντων ἡ μᾶ ς μὲ ν ἄ ν τις φή σειεν εἰ κὸ ς εἶ ναι θαρρεῖ ν ὡ ς πό ρρω τῶ ν κινδύ νων ὄ ντας, τοῖ ς δ' ἐ χθροῖ ς τοῖ ς ἡ μετέ ροις προσή κειν δεδιέ ναι καὶ βουλεύ εσθαι περὶ σωτηρί ας. ὑ μεῖ ς μὲ ν οὖ ν οἶ δ' ὅ τι τού τῳ χρώ μενοι τῷ λογισμῷ καὶ τῆ ς ἐ μῆ ς προσό δου καταφρονεῖ τε καὶ πᾶ σαν ἐ λπί ζετε τὴ ν̔ Ελλά δα τῇ δυνά μει ταύ τῃ κατασχή σειν: ἐ γὼ δὲ δι' αὐ τὰ ταῦ τα τυγχά νω δεδιώ ς. ὁ ρῶ γὰ ρ τῶ ν πό λεων τὰ ς ἄ ριστα πρά ττειν οἰ ομέ νας κά κιστα βουλευομέ νας, καὶ τὰ ς μά λιστα θαρρού σας εἰ ς πλεῖ στον κί νδυνον καθισταμέ νας. αἴ τιον δὲ τού των ἐ στί ν, ὅ τι τῶ ν ἀ γαθῶ ν καὶ τῶ ν κακῶ ν οὐ δὲ ν αὐ τὸ καθ' αὑ τὸ παραγί νεται τοῖ ς ἀ νθρώ ποις, ἀ λλὰ συντέ τακται καὶ συνακολουθεῖ τοῖ ς μὲ ν πλού τοις καὶ ταῖ ς δυναστεί αις ἄ νοια καὶ μετὰ ταύ της ἀ κολασί α, ταῖ ς δὲ ἐ νδεί αις καὶ ταῖ ς ταπεινό τησιν καὶ σωφροσύ νη καὶ πολλὴ μετριό της. ὥ στε χαλεπὸ ν εἶ ναι διαγνῶ ναι, ποτέ ραν ἄ ν τις εὔ ξαιτο τῶ ν μερί δων τού των τοῖ ς παισὶ τοῖ ς αὑ τοῦ καταλιπεῖ ν: ἴ δοι γὰ ρ ἂ ν ἐ κ μὲ ν τῆ ς φαυλοτέ ρας εἶ ναι δοκού σης ἐ πὶ τὸ βέ λτιον ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολὺ τὰ ς πρά ξεις ἐ πιδιδού σας, ἐ κ δὲ τῆ ς κρεί ττονος φαινομέ νης ἐ πὶ τὸ χεῖ ρον εἰ θισμέ νας μεταπί πτειν. ταῦ θ' ὅ τι συνή λειπταί τε καὶ συγκέ χρωσται, καὶ οὐ καθ' ἓ ν ἕ καστον ὄ νομα ἐ ν ἕ δρᾳ περιφανεῖ καὶ πλατεί ᾳ βέ βηκεν οὐ δὲ μακροῖ ς τοῖ ς μεταξὺ χρό νοις διεί ργεται καὶ διαβέ βηκεν ἀ π' ἀ λλή λων, ἀ λλ' ἐ ν κινή σει τε ὄ ντα φαί νεται καὶ φορᾷ καὶ ῥ ύ σει συνεχεῖ, πραεῖ αί τε αὐ τῶ ν εἰ σι καὶ μαλακαὶ καὶ προπετεῖ ς αἱ συνά πτουσαι τὴ ν λέ ξιν ἁ ρμονί αι, τὸ ἄ λογον ἐ πιμαρτυρεῖ τῆ ς ἀ κοῆ ς πά θος. ὅ τι δ' οὐ κ ἄ λλα τινὰ τού των ἐ στὶ ν αἴ τια ἢ τὰ προειρημέ να ὑ π' ἐ μοῦ περὶ τῆ ς ἀ γωγῆ ς ταύ της τῶ ν λό γων, ῥ ᾴ διον ἰ δεῖ ν. φωνηέ ντων μὲ ν γὰ ρ ἀ ντιτυπί αν οὐ κ ἂ ν εὕ ροι τις οὐ δεμί αν ἐ ν γοῦ ν οἷ ς παρεθέ μην ἀ ριθμοῖ ς, οἴ ομαι δ' οὐ δ' ἐ ν ὅ λῳ τῷ λό γῳ, πλὴ ν εἴ τί με διαλέ ληθεν: ἡ μιφώ νων δὲ καὶ ἀ φώ νων ὀ λί γας καὶ οὐ σφό δρα ἐ κφανεῖ ς οὐ δὲ συνεχεῖ ς. ταῦ τά τε δὴ τῆ ς εὐ επεί ας αἴ τια τῇ λέ ξει γέ γονε καὶ ἡ τῶ ν κώ λων συμμετρί α πρὸ ς ἄ λληλα, τῶ ν τε περιό δων ὁ κύ κλος ἔ χων τι περιφερὲ ς καὶ εὔ γραμμον καὶ τεταμιευμέ νον ἄ κρως ταῖ ς συμμετρί αις. ὑ πὲ ρ ἅ παντα δὲ ταῦ τα οἱ σχηματισμοὶ πολὺ τὸ νεαρὸ ν ἔ χοντες: εἰ σὶ γὰ ρ ἀ ντί θετοι καὶ παρό μοιοι καὶ πά ρισοι καὶ οἱ παραπλή σιοι τού τοις, ἐ ξ ὧ ν ἡ πανηγυρικὴ διά λεκτος ἀ ποτελεῖ ται. οὐ κ ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι δοκῶ μηκύ νειν καὶ τὰ λοιπὰ διεξιώ ν: ἱ κανῶ ς γὰ ρ εἴ ρηται καὶ περὶ ταύ της τῆ ς συνθέ σεως ὅ σα γε ἥ ρμοττεν.

ἡ δὲ τρί τη καὶ μέ ση τῶ ν εἰ ρημέ νων δυεῖ ν ἁ ρμονιῶ ν, ἣ ν εὔ κρατον καλῶ σπά νει κυρί ου τε καὶ κρεί ττονος ὀ νό ματος, σχῆ μα μὲ ν ἴ διον οὐ δὲ ν ἔ χει, κεκέ ρασται δὲ ὡ ς ἐ ξ ἐ κεί νων μετρί ως καὶ ἔ στιν ἐ κλογή τις τῶ ν ἐ ν ἑ κατέ ρᾳ κρατί στων. αὕ τη δοκεῖ μοι τὰ πρωτεῖ α ἐ πιτηδεί α εἶ ναι φέ ρεσθαι, ἐ πειδὴ μεσό της μέ ν τί ς ἐ στι（ μεσό της δὲ ἡ ἀ ρετὴ καὶ βί ων καὶ ἔ ργων καὶ τεχνῶ ν, ὡ ς̓ Αριστοτέ λει τε δοκεῖ καὶ τοῖ ς ἄ λλοις ὅ σοι κατ' ἐ κεί νην τὴ ν αἵ ρεσιν φιλοσοφοῦ σιν）, ὁ ρᾶ ται δ', ὥ σπερ ἔ φην καὶ πρό τερον, οὐ κατὰ ἀ παρτισμὸ ν ἀ λλ' ἐ ν πλά τει, καὶ τὰ ς εἰ δικὰ ς ἔ χει διαφορὰ ς πολλά ς: οἵ τε χρησά μενοι αὐ τῇ οὐ τὰ αὐ τὰ πά ντες οὐ δ' ὁ μοί ως ἐ πετή δευσαν, ἀ λλ' οἳ μὲ ν ταῦ τα μᾶ λλον, οἳ δ' ἐ κεῖ να, ἐ πέ τεινά ν τε καὶ ἀ νῆ καν ἄ λλως ἄ λλοι τὰ αὐ τά, καὶ πά ντες ἐ γέ νοντο λό γου ἄ ξιοι κατὰ πά σας τὰ ς ἰ δέ ας τῶ ν λό γων. κορυφὴ μὲ ν οὖ ν ἁ πά ντων καὶ σκοπό ς, ἐ ξ οὗ περ πά ντες ποταμοὶ καὶ πᾶ σα θά λασσα καὶ πᾶ σαι κρῆ ναι, δικαί ως ἂ ν̔́ Ομηρος λέ γοιτο. πᾶ ς γὰ ρ αὐ τῷ τό πος, ὅ του τις ἂ ν ἅ ψηται, ταῖ ς τε αὐ στηραῖ ς καὶ ταῖ ς γλαφυραῖ ς ἁ ρμονί αις εἰ ς ἄ κρον διαπεποί κιλται. τῶ ν δ' ἄ λλων ὅ σοι τὴ ν αὐ τὴ ν μεσό τητα ἐ πετή δευσαν, ὕ στεροι μὲ ν̔ Ομή ρου μακρῷ παρ' ἐ κεῖ νον ἐ ξεταζό μενοι φαί νοιντ' ἄ ν, καθ' ἑ αυτοὺ ς δὲ εἰ θεωροί η τις αὐ τού ς, ἀ ξιοθέ ατοι, μελοποιῶ ν μὲ ν Στησί χορό ς τε καὶ̓ Αλκαῖ ος, τραγῳ δοποιῶ ν δὲ Σοφοκλῆ ς, συγγραφέ ων δὲ̔ Ηρό δοτος, ῥ ητό ρων δὲ Δημοσθέ νης, φιλοσό φων δὲ κατ' ἐ μὴ ν δό ξαν Δημό κριτό ς τε καὶ Πλά των καὶ̓ Αριστοτέ λης: τού των γὰ ρ ἑ τέ ρους εὑ ρεῖ ν ἀ μή χανον ἄ μεινον κερά σαντας τοὺ ς λό γους. καὶ περὶ μὲ ν τῶ ν χαρακτή ρων ταῦ θ' ἱ κανά. παραδεί γματα γὰ ρ τού των οὐ κ οἴ ομαι δεῖ ν φέ ρειν, φανερῶ ν πά νυ ὄ ντων καὶ οὐ δὲ ν δεομέ νων λό γου. εἰ δέ τινι δοκεῖ καὶ πό νου πολλοῦ ταῦ τα καὶ πραγματεί ας μεγά λης ἄ ξια εἶ ναι, καὶ μά λα ὀ ρθῶ ς δοκεῖ κατὰ τὸ ν Δημοσθέ νην: ἀ λλ' ἐ ὰ ν λογί σηται τοὺ ς ἐ ξακολουθοῦ ντας αὐ τοῖ ς κατορθουμέ νοις ἐ παί νους καὶ τὸ ν καρπὸ ν τὸ ν ἀ π' αὐ τῶ ν ὡ ς γλυκύ ς, εὐ παθεί ας ἡ γή σεται τοὺ ς πό νους.̓ Επικουρεί ων δὲ χορό ν, οἷ ς οὐ δὲ ν μέ λει τού των, παραιτοῦ μαι: τὸ γὰ ρ“ οὐ κ ἐ πιπό νου τοῦ γρά φειν ὄ ντος”, ὡ ς αὐ τὸ ς̓ Επί κουρος λέ γει,“ τοῖ ς μὴ στοχοζομέ νοις τοῦ πυκνὰ μεταπί πτοντος κριτηρί ου” πολλῆ ς ἀ ργί ας ἦ ν καὶ σκαιό τητος ἀ λεξιφά ρμακον.

τού των δή μοι τέ λος ἐ χό ντων, ἐ κεῖ νά σε οἴ ομαι ποθεῖ ν ἔ τι ἀ κοῦ σαι, πῶ ς γί νεται λέ ξις ἄ μετρος ὁ μοί α καλῷ ποιή ματι ἢ μέ λει, καὶ πῶ ς ποί ημα ἢ μέ λος πεζῇ λέ ξει καλῇ παραπλή σιον. ἄ ρξομαι δὲ πρῶ τον ἀ πὸ τῆ ς ψιλῆ ς λέ ξεως, ἕ να τῶ ν ἀ νδρῶ ν προχειρισά μενος ὃ ν ἐ ν τοῖ ς μά λιστα οἶ μαι τὴ ν ποιητικὴ ν ἐ κμεμά χθαι φρά σιν, βουλό μενος μὲ ν καὶ πλεί ους, οὐ κ ἔ χων δὲ χρό νον ἱ κανὸ ν ἅ πασι. φέ ρε δὴ τί ς οὐ κ ἂ ν ὁ μολογή σειεν τοῖ ς κρατί στοις ἐ οικέ ναι ποιή μασί τε καὶ μέ λεσι τοὺ ς Δημοσθέ νους λό γους, καὶ μά λιστα τά ς τε κατὰ Φιλί ππου δημηγορί ας καὶ τοὺ ς δικανικοὺ ς ἀ γῶ νας τοὺ ς δημοσί ους; ὧ ν ἐ ξ ἑ νὸ ς ἀ ρκέ σει λαβεῖ ν τὸ προοί μιον τουτί: μηδεὶ ς ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, νομί σῃ με μή τ' ἰ δί ας ἔ χθρας μηδεμιᾶ ς ἕ νεχ' ἥ κειν̓ Αριστοκρά τους κατηγορή σοντα τουτουί, μή τε μικρὸ ν ὁ ρῶ ντά τι καὶ φαῦ λον ἁ μά ρτημα ἑ τοί μως οὕ τως ἐ πὶ τού τῳ προά γειν ἐ μαυτὸ ν εἰ ς ἀ πέ χθειαν: ἀ λλ' εἴ περ ἆ ρ' ὀ ρθῶ ς ἐ γὼ λογί ζομαι καὶ σκοπῶ, περὶ τοῦ Χερό νησον ἔ χειν ὑ μᾶ ς ἀ σφαλῶ ς καὶ μὴ παρακρουσθέ ντας ἀ ποστερηθῆ ναι πά λιν αὐ τῆ ς, περὶ τού του ἐ στί μοι ἅ πασα ἡ σπουδή. πειρατέ ον δὴ καὶ περὶ τού των λέ γειν ἃ φρονῶ. μυστηρί οις μὲ ν οὖ ν ἔ οικεν ἤ δη ταῦ τα καὶ οὐ κ εἰ ς πολλοὺ ς οἷ ά τε ἐ στὶ ν ἐ κφέ ρεσθαι, ὥ στ' οὐ κ ἂ ν εἴ ην φορτικό ς, εἰ παρακαλοί ην“ οἷ ς θέ μις ἐ στὶ ν” ἥ κειν ἐ πὶ τὰ ς τελετὰ ς τοῦ λό γου,“ θύ ρας δ' ἐ πιθέ σθαι” λέ γοιμι ταῖ ς ἀ κοαῖ ς τοὺ ς“ βεβή λους”. εἰ ς γέ λωτα γὰ ρ ἔ νιοι λαμβά νουσι τὰ σπουδαιό τατα δι' ἀ πειρί αν, καὶ ἴ σως οὐ δὲ ν ἄ τοπον πά σχουσιν. ἃ δ' οὖ ν βού λομαι λέ γειν, τοιά δε ἐ στί. πᾶ σα λέ ξις ἡ δί χα μέ τρου συγκειμέ νη ποιητικὴ ν μοῦ σαν ἢ μελικὴ ν χά ριν οὐ δύ ναται προσλαβεῖ ν κατὰ γοῦ ν τὴ ν σύ νθεσιν αὐ τή ν: ἐ πεὶ καὶ ἡ ἐ κλογὴ τῶ ν ὀ νομά των μέ γα τι δύ ναται, καὶ ἔ στι τις ὀ νομασί α ποιητικὴ γλωττηματικῶ ν τε καὶ ξέ νων καὶ τροπικῶ ν καὶ πεποιημέ νων, οἷ ς ἡ δύ νεται ποί ησις, εἰ ς κό ρον ἐ γκαταμιγέ ντων τῇ ἀ μέ τρῳ λέ ξει, ὃ ποιοῦ σιν ἄ λλοι τε πολλοὶ καὶ οὐ χ ἥ κιστα Πλά των: οὐ δὴ λέ γω περὶ τῆ ς ἐ κλογῆ ς, ἀ λλ' ἀ φεί σθω κατὰ τὸ παρὸ ν ἡ περὶ ταῦ τα σκέ ψις. περὶ τῆ ς συνθέ σεως αὐ τῆ ς ἔ στω ἡ θεωρί α τῆ ς ἐ ν τοῖ ς κοινοῖ ς ὀ νό μασι καὶ τετριμμέ νοις καὶ ἥ κιστα ποιητικοῖ ς τὰ ς ποιητικὰ ς χά ριτας ἐ πιδεικνυμέ νης. ὅ περ οὖ ν ἔ φην, οὐ δύ ναται ψιλὴ λέ ξις ὁ μοί α γενέ σθαι τῇ ἐ μμέ τρῳ καὶ ἐ μμελεῖ, ἐ ὰ ν μὴ περιέ χῃ μέ τρα καὶ ῥ υθμού ς τινας ἐ γκατατεταγμέ νους ἀ δή λως. οὐ μέ ντοι προσή κει γε ἔ μμετρον οὐ δ' ἔ ρρυθμον αὐ τὴ ν εἶ ναι δοκεῖ ν（ ποί ημα γὰ ρ οὕ τως ἔ σται καὶ μέ λος ἐ κβή σεταί τε ἁ πλῶ ς τὸ ν αὑ τῆ ς χαρακτῆ ρα）, ἀ λλ' εὔ ρυθμον αὐ τὴ ν ἀ πό χρη καὶ εὔ μετρον φαί νεσθαι μό νον: οὕ τως γὰ ρ ἂ ν εἴ η ποιητικὴ μέ ν, οὐ μὴ ν ποί ημά γε, καὶ ἐ μμελὴ ς μέ ν, οὐ μέ λος δέ. τί ς δ' ἐ στὶ ν ἡ τού των διαφορά, πά νυ ῥ ᾴ διον ἰ δεῖ ν. ἡ μὲ ν ὅ μοια περιλαμβά νουσα μέ τρα καὶ τεταγμέ νους σῴ ζουσα ῥ υθμοὺ ς καὶ κατὰ στί χον ἢ περί οδον ἢ στροφὴ ν διὰ τῶ ν αὐ τῶ ν σχημά των περαινομέ νη κἄ πειτα πά λιν τοῖ ς αὐ τοῖ ς ῥ υθμοῖ ς καὶ μέ τροις ἐ πὶ τῶ ν ἑ ξῆ ς στί χων ἢ περιό δων ἢ στροφῶ ν χρωμέ νη καὶ τοῦ το μέ χρι πολλοῦ ποιοῦ σα ἔ ρρυθμό ς ἐ στι καὶ ἔ μμετρος, καὶ ὀ νό ματα κεῖ ται τῇ τοιαύ τῃ λέ ξει μέ τρον καὶ μέ λος: ἡ δὲ πεπλανημέ να μέ τρα καὶ ἀ τά κτους ῥ υθμοὺ ς ἐ μπεριλαμβά νουσα καὶ μή τε ἀ κολουθί αν ἐ μφαί νουσα αὐ τῶ ν μή τε ὁ μοζυγί αν μή τε ἀ ντιστροφὴ ν εὔ ρυθμος μέ ν ἐ στιν, ἐ πειδὴ διαπεποί κιλταί τισιν ῥ υθμοῖ ς, οὐ κ ἔ ρρυθμος δέ, ἐ πειδὴ οὐ χὶ τοῖ ς αὐ τοῖ ς οὐ δὲ κατὰ τὸ αὐ τό. τοιαύ την δή φημι πᾶ σαν εἶ ναι λέ ξιν ἄ μετρον, ἥ τις ἐ μφαί νει τὸ ποιητικὸ ν καὶ μελικό ν: ᾗ δὴ καὶ τὸ ν Δημοσθέ νη κεχρῆ σθαί φημι. καὶ ὅ τι ἀ ληθῆ ταῦ τ' ἐ στὶ καὶ οὐ δὲ ν ἐ γὼ καινοτομῶ, λά βοι μὲ ν ἄ ν τις καὶ ἐ κ τῆ ς̓ Αριστοτέ λους μαρτυρί ας τὴ ν πί στιν: εἴ ρηται γὰ ρ τῷ φιλοσό φῳ τά τε ἄ λλα περὶ τῆ ς λέ ξεως τῆ ς πολιτικῆ ς ἐ ν τῇ τρί τῃ βύ βλῳ τῶ ν ῥ ητορικῶ ν τεχνῶ ν οἵ αν αὐ τὴ ν εἶ ναι προσῆ κεν, καὶ δὴ καὶ περὶ τῆ ς εὐ ρυθμί ας ἐ ξ ὧ ν τις τοιαύ τη γέ νοιτο: ἐ ν ᾗ τοὺ ς ἐ πιτηδειοτά τους ὀ νομά ζει ῥ υθμοὺ ς καὶ πῇ χρή σιμος ἕ καστος αὐ τῶ ν καταφαί νεται, καὶ λέ ξεις παρατί θησί τινας αἷ ς πειρᾶ ται βεβαιοῦ ν τὸ ν λό γον. χωρὶ ς δὲ τῆ ς̓ Αριστοτέ λους μαρτυρί ας, ὅ τι ἀ ναγκαῖ ό ν ἐ στιν ἐ μπεριλαμβά νεσθαί τινας τῇ πεζῇ λέ ξει ῥ υθμού ς, εἰ μέ λλοι τὸ ποιητικὸ ν ἐ πανθή σειν αὐ τῇ κά λλος, ἐ κ τῆ ς πεί ρας τις αὐ τῆ ς γνώ σεται. αὐ τί κα ὁ κατὰ̓ Αριστοκρά τους λό γος οὗ καὶ μικρῷ πρό τερον ἐ μνή σθην ἄ ρχεται μὲ ν ἀ πὸ κωμικοῦ στί χου τετραμέ τρου ἐ ξ ἀ ναπαί στων ῥ υθμῶ ν συγκειμέ νου, λεί πεται δὲ ποδὶ τοῦ τελεί ου, παρ' ὃ καὶ λέ ληθεν:“ μηδεὶ ς ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, νομί σῃ με”: τοῦ το γὰ ρ εἰ προσλά βοι τὸ μέ τρον πό δα ἤ τοι κατ' ἀ ρχὰ ς ἢ διὰ μέ σου ἢ ἐ πὶ τελευτῆ ς, τέ λειον ἔ σται τετρά μετρον ἀ ναπαιστικό ν, ὃ καλοῦ σί ν τινες̓ Αριστοφά νειον: μηδεὶ ς ὑ μῶ ν, ὦ ἄ νδρες̓ Αθηναῖ οι, νομί σῃ με παρεῖ ναι, ἴ σον δὲ τῷ λέ ξω τοί νυν τὴ ν ἀ ρχαί αν παιδεί αν ὡ ς διέ κειτο. τά χα τις ἐ ρεῖ πρὸ ς ταῦ τα, ὅ τι οὐ κ ἐ ξ ἐ πιτηδεύ σεως τοῦ το ἀ λλ' ἐ κ ταὐ τομά του ἐ γέ νετο: πολλὰ γὰ ρ αὐ τοσχεδιά ζει μέ τρα ἡ φύ σις. ἔ στω τοῦ το ἀ ληθὲ ς εἶ ναι. ἀ λλὰ καὶ τὸ συναπτό μενον τού τῳ κῶ λον, εἰ διαλύ σειέ τις αὐ τοῦ τὴ ν δευτέ ραν συναλοιφὴ ν ἣ πεποί ηκεν αὐ τὸ ἄ σημον ἐ πισυνά πτουσα τῷ τρί τῳ κώ λῳ, πεντά μετρον ἐ λεγειακὸ ν ἔ σται συντετελεσμέ νον τουτί μή τ' ἰ δί ας ἔ χθρας μηδεμιᾶ ς ἕ νεκα ὅ μοιον τού τοις κοῦ ραι ἐ λαφρὰ ποδῶ ν ἴ χνι' ἀ ειρά μεναι. καὶ τοῦ τ' ἔ τι κατὰ τὸ ν αὐ τὸ ν ὑ πολά βωμεν αὐ τοματισμὸ ν ἄ νευ γνώ μης γεγονέ ναι. ἀ λλ' ἑ νὸ ς τοῦ μεταξὺ κώ λου συγκειμέ νου λεκτικῶ ς τοῦ“ ἥ κειν̓ Αριστοκρά τους κατηγορή σοντα τουτουί” τὸ συμπλεκό μενον τού τῳ πά λιν κῶ λον ἐ κ δυεῖ ν συνέ στηκεν μέ τρων:“ μή τε μικρὸ ν ὁ ρῶ ντά τι καὶ φαῦ λον ἁ μά ρτημα, ἑ τοί μως οὕ τως ἐ πὶ τού τῳ”: εἰ γὰ ρ τὸ Σαπφικό ν τις ἐ πιθαλά μιον τουτί οὐ γὰ ρ ἦ ν ἀ τέ ρα πά ις, ὦ γαμβρέ, τοιαύ τά ποτα καὶ τοῦ κωμικοῦ τετραμέ τρου, λεγομέ νου δὲ̓ Αριστοφανεί ου τουδί ὅ τ' ἐ γὼ τὰ δί καια λέ γων ἤ νθουν καὶ σωφροσύ νη' νενό μιστο τοὺ ς τελευταί ους πό δας τρεῖ ς καὶ τὴ ν κατά ληξιν ἐ κλαβὼ ν συνά ψειε τοῦ τον τὸ ν τρό πον οὐ γὰ ρ ἦ ν ἀ τέ ρα πά ις, ὦ γαμβρέ, τοιαύ τά ποτα καὶ σωφροσύ νη' νενό μιστο: οὐ δὲ ν διοί σει τοῦ“ μή τε μικρὸ ν ὁ ρῶ ντά τι καὶ φαῦ λον ἁ μά ρτημα, ἑ τοί μως οὕ τως ἐ πὶ τού τῳ”. τὸ δ' ἀ κό λουθον ἴ σον ἐ στὶ ν ἰ αμβικῷ τριμέ τρῳ τὸ ν ἔ σχατον ἀ φῃ ρημέ νῳ πό δα“ προά γειν ἐ μαυτὸ ν εἰ ς ἀ πέ χθειαν”: τέ λειον γὰ ρ ἔ σται πό δα προσλαβὸ ν καὶ γενό μενον τοιοῦ το προά γειν ἐ μαυτὸ ν εἰ ς ἀ πέ χθειά ν τινα. παρί δωμεν ἔ τι καὶ ταῦ τα ὡ ς οὐ κ ἐ ξ ἐ πιτηδεύ σεως ἀ λλ' αὐ τοματισμῷ γενό μενα; τί οὖ ν βού λεται πά λιν τὸ προσεχὲ ς τού τῳ κῶ λον; ἰ αμβεῖ ον γά ρ ἐ στι καὶ τοῦ το τρί μετρον ὀ ρθό ν ἀ λλ' εἴ περ ἆ ρ' ὀ ρθῶ ς ἐ γὼ λογί ζομαι, τοῦ ἄ ρα συνδέ σμου μακρὰ ν λαμβά νοντος τὴ ν προτέ ραν συλλαβή ν. καὶ τί γε δὴ διὰ μέ σου παρεμπεσὸ ν τὸ“ καὶ σκοπῶ”, ὑ φ' οὗ δὴ τὸ μέ τρον ἐ πισκοτού μενον ἠ φά νισται; τὸ δ' ἐ πὶ τού τῳ παραλαμβανό μενον κῶ λον ἐ ξ ἀ ναπαί στων σύ γκειται ῥ υθμῶ ν καὶ προά γει μέ χρι ποδῶ ν ὀ κτὼ τὸ αὐ τὸ σχῆ μα διασῷ ζον περὶ τοῦ Χερό νησον ἔ χειν ὑ μᾶ ς ἀ σφαλῶ ς καὶ μὴ παρακρουσθέ ντας, ὅ μοιον τῷ παρ' Εὐ ριπί δῃ τῷ δε βασιλεῦ χώ ρας τῆ ς πολυβώ λου Κισσεῦ, πεδί ον πυρὶ μαρμαί ρει. καὶ τὸ μετὰ τοῦ το πά λιν κεί μενον τοῦ αὐ τοῦ κώ λου μέ ρος τουτί“ ἀ ποστερηθῆ ναι πά λιν αὐ τῆ ς” ἰ αμβικὸ ν τρί μετρό ν ἐ στι ποδὶ καὶ ἡ μί σει λειπό μενον: ἐ γέ νετο δ' ἂ ν τέ λειον οὕ τως ἀ ποστερηθῆ ναι πά λιν αὐ τῆ ς ἐ ν μέ ρει. ταῦ τ' ἔ τι φῶ μεν αὐ τοσχέ δια εἶ ναι καὶ ἀ νεπιτή δευτα οὕ τω ποικί λα καὶ πολλὰ ὄ ντα; ἐ γὼ μὲ ν οὐ κ ἀ ξιῶ: καὶ γὰ ρ τὰ ἑ ξῆ ς τού τοις ὅ μοια εὑ ρεῖ ν ἔ στι πολλῶ ν καὶ παντοδαπῶ ν ἀ νά μεστα μέ τρων τε καὶ ῥ υθμῶ ν. ἀ λλ' ἵ να μὴ τοῦ τον ὑ πολά βῃ τις μό νον οὕ τως αὐ τῷ κατεσκευά σθαι τὸ ν λό γον, ἑ τέ ρου πά λιν ἅ ψομαι τοῦ πά νυ ἡ ρμηνεῦ σθαι δαιμονί ως δοκοῦ ντος, τοῦ ὑ πὲ ρ Κτησιφῶ ντος, ὃ ν ἐ γὼ κρά τιστον ἀ ποφαί νομαι πά ντων λό γων: ὁ ρῶ δὴ κἀ ν τού τῳ μετὰ τὴ ν προσαγό ρευσιν τῶ ν̓ Αθηναί ων εὐ θέ ως τὸ ν κρητικὸ ν ῥ υθμό ν, εἴ τε ἄ ρα παιᾶ νά τις αὐ τὸ ν βού λεται καλεῖ ν（ διοί σει γὰ ρ οὐ δέ ν） τὸ ν ἐ κ πέ ντε συγκεί μενον χρό νων οὐ κ αὐ τοσχεδί ως μὰ Δί α ἀ λλ' ὡ ς οἷ ό ν τε μά λιστα ἐ πιτετηδευμέ νως δι' ὅ λου τοῦ κώ λου πλεκό μενον τού του τοῖ ς θεοῖ ς εὔ χομαι πᾶ σι καὶ πά σαις. οὐ τοιοῦ τος μέ ντοι κἀ κεῖ νό ς ἐ στιν ὁ ῥ υθμό ς Κρησί οις ἐ ν ῥ υθμοῖ ς παῖ δα μέ λψωμεν; ἐ μοὶ γοῦ ν δοκεῖ: ἔ ξω γὰ ρ τοῦ τελευταί ου ποδὸ ς τά γε ἄ λλα παντά πασιν ἴ σα. ἔ στω καὶ τοῦ το, εἰ βού λεταί τις, αὐ τοσχέ διον: ἀ λλὰ καὶ τὸ συναπτό μενον τού τῳ κῶ λον ἰ αμβεῖ ό ν ἐ στιν ὀ ρθό ν, συλλαβῇ τοῦ τελεί ου δέ ον, ἵ να δὴ κἀ νταῦ θα ἄ σημον γέ νηται τὸ μέ τρον, ἐ πεὶ μιᾶ ς γε συλλαβῆ ς προστεθεί σης τέ λειον ἔ σται“ ὅ σην εὔ νοιαν ἔ χων ἔ γωγε διατελῶ”. κἄ πειτα ὁ παιὰ ν ἢ ὁ κρητικὸ ς ἐ κεῖ νος ὁ πεντά χρονος ἥ ξει ῥ υθμὸ ς ἐ ν τοῖ ς ἑ ξῆ ς τού τοις“ τῇ πό λει καὶ πᾶ σιν ὑ μῖ ν τοσαύ την ὑ πά ρξαί μοι παρ' ὑ μῶ ν εἰ ς τουτονὶ τὸ ν ἀ γῶ να”. τοῦ το γὰ ρ ἔ οικεν, ὅ τι μὴ κατακλωμέ νους ἔ χει δύ ο πό δας ἐ ν ἀ ρχαῖ ς, κατὰ γοῦ ν τὰ ἄ λλα πά ντα τῷ παρὰ Βακχυλί δῃ οὐ χ ἕ δρας ἔ ργον οὐ δ' ἀ μβολᾶ ς, ἀ λλὰ χρυσαιγί δος̓ Ιτανί ας χρὴ παρ' εὐ δαί δαλον ναὸ ν ἐ λθό ντας ἁ βρό ν τι δεῖ ξαι. ὑ φορῶ μαί τινα πρὸ ς ταῦ τα καταδρομὴ ν ἀ νθρώ πων τῆ ς μὲ ν ἐ γκυκλί ου παιδεί ας ἀ πεί ρων, τὸ δὲ ἀ γοραῖ ον τῆ ς ῥ ητορικῆ ς μέ ρος ὁ δοῦ τε καὶ τέ χνης χωρὶ ς ἐ πιτηδευό ντων, πρὸ ς οὓ ς ἀ ναγκαῖ ον ἀ πολογή σασθαι, μὴ δό ξωμεν ἔ ρημον ἀ φηκέ ναι τὸ ν ἀ γῶ να. ἐ ροῦ σι δὴ ταῦ τα: ὁ Δημοσθέ νης οὖ ν οὕ τως ἄ θλιος ἦ ν, ὥ σθ' ὅ τε γρά φοι τοὺ ς λό γους, μέ τρα καὶ ῥ υθμοὺ ς ὥ σπερ οἱ πλά σται παρατιθέ μενος, ἐ ναρμό ττειν ἐ πειρᾶ το τού τοις τοῖ ς τύ ποις τὰ κῶ λα στρέ φων ἄ νω καὶ κά τω τὰ ὀ νό ματα καὶ παραφυλά ττων τὰ μή κη καὶ τοὺ ς χρό νους καὶ τὰ ς πτώ σεις τῶ ν ὀ νομά των καὶ τὰ ς ἐ γκλί σεις τῶ ν ῥ ημά των καὶ πά ντα τὰ συμβεβηκό τα τοῖ ς μορί οις τοῦ λό γου πολυπραγμονῶ ν; ἠ λί θιος μέ ντἂ ν εἴ η εἰ ς τοσαύ την σκευωρί αν καὶ φλυαρί αν ὁ τηλικοῦ τος ἀ νὴ ρ ἑ αυτὸ ν διδού ς. ταῦ τα δὴ καὶ τὰ τού τοις παραπλή σια κωμῳ δοῦ ντας αὐ τοὺ ς καὶ καταχλευά ζοντας οὐ χαλεπῶ ς ἄ ν τις ἀ ποκρού σαιτο ταῦ τα εἰ πώ ν: πρῶ τον μὲ ν ὅ τι οὐ δὲ ν ἄ τοπον ἦ ν, εἰ ὁ τοσαύ της δό ξης ἠ ξιωμέ νος ἀ νὴ ρ ὅ σης οὐ δεὶ ς τῶ ν πρό τερον ὀ νομασθέ ντων ἐ πὶ δεινό τητι λό γων, ἔ ργα συνταττό μενος αἰ ώ νια καὶ διδοὺ ς ἑ αυτὸ ν ὑ πεύ θυνον τῷ πά ντα βασανί ζοντι φθό νῳ καὶ χρό νῳ ἐ βουλή θη μηδὲ ν εἰ κῇ μή τε πρᾶ γμα παραλαμβά νειν μή τ' ὄ νομα, πολλὴ ν δ' ἀ μφοῖ ν ἔ χειν τού των πρό νοιαν τῆ ς τε ἐ ν τοῖ ς νοή μασιν οἰ κονομί ας καὶ τῆ ς εὐ μορφί ας τῆ ς περὶ τὰ ὀ νό ματα, ἄ λλως τε καὶ τῶ ν τό τε ἀ νθρώ πων οὐ γραπτοῖ ς ἀ λλὰ γλυπτοῖ ς καὶ τορευτοῖ ς ἐ οικό τας ἐ κφερό ντων λό γους, λέ γω δὲ̓ Ισοκρά τους καὶ Πλά τωνος τῶ ν σοφιστῶ ν: ὃ μέ ν γε τὸ ν πανηγυρικὸ ν λό γον, ὡ ς οἱ τὸ ν ἐ λά χιστον χρό νον γρά φοντες ἀ ποφαί νουσιν, ἐ ν ἔ τεσι δέ κα συνετά ξατο, ὁ δὲ Πλά των τοὺ ς ἑ αυτοῦ διαλό γους κτενί ζων καὶ βοστρυχί ζων καὶ πά ντα τρό πον ἀ ναπλέ κων οὐ διέ λειπεν ὀ γδοή κοντα γεγονὼ ς ἔ τη: πᾶ σι γὰ ρ δή που τοῖ ς φιλολό γοις γνώ ριμα τὰ περὶ τῆ ς φιλοπονί ας τἀ νδρὸ ς ἱ στορού μενα τά τε ἄ λλα καὶ δὴ καὶ τὰ περὶ τὴ ν δέ λτον, ἣ ν τελευτή σαντος αὐ τοῦ λέ γουσιν εὑ ρεθῆ ναι ποικί λως μετακειμέ νην τὴ ν ἀ ρχὴ ν τῆ ς Πολιτεί ας ἔ χουσαν τή νδε“ κατέ βην χθὲ ς εἰ ς Πειραιᾶ μετὰ Γλαύ κωνος τοῦ̓ Αρί στωνος”. τί οὖ ν ἦ ν ἄ τοπον, εἰ καὶ Δημοσθέ νει φροντὶ ς εὐ φωνί ας τε καὶ ἐ μμελεί ας ἐ γέ νετο καὶ τοῦ μηδὲ ν εἰ κῇ καὶ ἀ βασανί στως τιθέ ναι μή τε ὄ νομα μή τε νό ημα; πολύ τε γὰ ρ μᾶ λλον ἐ μοὶ δοκεῖ προσή κειν ἀ νδρὶ κατασκευά ζοντι λό γους πολιτικοὺ ς μνημεῖ α τῆ ς ἑ αυτοῦ δυνά μεως αἰ ώ νια μηδενὸ ς τῶ ν ἐ λαχί στων ὀ λιγωρεῖ ν, ἢ ζῳ γρά φων τε καὶ τορευτῶ ν παισὶ ν ἐ ν ὕ λῃ φθαρτῇ χειρῶ ν εὐ στοχί ας καὶ πό νους ἀ ποδεικνυμέ νοις περὶ τὰ φλέ βια καὶ τὰ πτί λα καὶ τὸ ν χνοῦ ν καὶ τὰ ς τοιαύ τας μικρολογί ας κατατρί βειν τῆ ς τέ χνης τὴ ν ἀ κρί βειαν. τού τοις τε δὴ τοῖ ς λό γοις χρώ μενος δοκεῖ μοί τις ἂ ν οὐ δὲ ν ἔ ξω τοῦ εἰ κό τος ἀ ξιοῦ ν καὶ ἔ τι ἐ κεῖ να εἰ πώ ν, ὅ τι μειρά κιον μὲ ν ὄ ντα καὶ νεωστὶ τοῦ μαθή ματος ἁ πτό μενον αὐ τὸ ν οὐ κ ἄ λογον ἦ ν πά ντα περισκοπεῖ ν, ὅ σα δυνατὰ ἦ ν εἰ ς ἐ πιτή δευσιν ἀ νθρωπί νην πεσεῖ ν: ἐ πειδὴ δὲ ἡ χρό νιος ἄ σκησις ἰ σχὺ ν πολλὴ ν λαβοῦ σα τύ πους τινὰ ς ἐ ν τῇ διανοί ᾳ παντὸ ς τοῦ μελετωμέ νου καὶ σφραγῖ δας ἐ νεποί ησεν, ἐ κ τοῦ ῥ ᾴ στου τε καὶ ἀ πὸ τῆ ς ἕ ξεως αὐ τὰ ἤ δη ποιεῖ ν. οἷ ό ν τι γί νεται κἀ ν ταῖ ς ἄ λλαις τέ χναις, ὧ ν ἐ νέ ργειά τις ἢ ποί ησις τὸ τέ λος: αὐ τί κα οἱ κιθαρί ζειν τε καὶ ψά λλειν καὶ αὐ λεῖ ν ἄ κρως εἰ δό τες ὅ ταν κρού σεως ἀ κού σωσιν ἀ συνή θους, οὐ πολλὰ πραγματευθέ ντες ἀ παριθμοῦ σιν αὐ τὴ ν εὐ θὺ ς ἐ πὶ τῶ ν ὀ ργά νων ἅ μα νοή σει: μανθά νοντες δέ γε χρό νῳ τε πολλῷ καὶ πό νῳ τὰ ς δυνά μεις τῶ ν φθό γγων ἀ ναλαμβά νουσιν, καὶ οὐ κ εὐ θὺ ς αἱ χεῖ ρες αὐ τῶ ν ἐ ν ἕ ξει τοῦ δρᾶ ν τὰ παραγγελλό μενα ἦ σαν, ὀ ψὲ δέ ποτε καὶ ὅ τε ἡ πολλὴ ἄ σκησις αὐ ταῖ ς εἰ ς φύ σεως ἰ σχὺ ν κατέ στησε τὸ ἔ θος, τό τε τῶ ν ἔ ργων ἐ γέ νοντο ἐ πιτυχεῖ ς. καὶ τί δεῖ περὶ τῶ ν ἄ λλων λέ γειν; ὃ γὰ ρ ἅ παντες ἴ σμεν, ἀ πό χρη καὶ πᾶ σαν αὐ τῶ ν διακό ψαι τὴ ν φλυαρί αν. τί δ' ἐ στὶ τοῦ το; τὰ γρά μματα ὅ ταν παιδευώ μεθα, πρῶ τον μὲ ν τὰ ὀ νό ματα αὐ τῶ ν ἐ κμανθά νομεν, ἔ πειτα τοὺ ς τύ πους καὶ τὰ ς δυνά μεις, εἶ θ' οὕ τω τὰ ς συλλαβὰ ς καὶ τὰ ἐ ν ταύ ταις πά θη, καὶ μετὰ τοῦ το ἤ δη τὰ ς λέ ξεις καὶ τὰ συμβεβηκό τα αὐ ταῖ ς, ἐ κτά σεις τε λέ γω καὶ συστολὰ ς καὶ προσῳ δί ας καὶ τὰ παραπλή σια τού τοις: ὅ ταν δὲ τὴ ν τού των ἐ πιστή μην λά βωμεν, τό τε ἀ ρχό μεθα γρά φειν τε καὶ ἀ ναγινώ σκειν, κατὰ συλλαβὴ ν μὲ ν καὶ βραδέ ως τὸ πρῶ τον: ἐ πειδὰ ν δὲ ὁ χρό νος ἀ ξιό λογος προσελθὼ ν τύ πους ἰ σχυροὺ ς αὐ τῶ ν ἐ ν ταῖ ς ψυχαῖ ς ἡ μῶ ν ἐ μποιή σῃ, τό τε ἀ πὸ τοῦ ῥ ᾴ στου δρῶ μεν αὐ τὰ καὶ πᾶ ν ὅ τι ἂ ν ἐ πιδῷ τις βυβλί ον ἀ πταί στῳ διερχό μεθα ἕ ξει τε καὶ τά χει ἀ πί στῳ. τοιοῦ το δὴ καὶ περὶ τὴ ν σύ νθεσιν τῶ ν ὀ νομά των καὶ περὶ τὴ ν εὐ έ πειαν τῶ ν κώ λων ὑ ποληπτέ ον γί νεσθαι παρὰ τοῖ ς ἀ θληταῖ ς τοῦ ἔ ργου. τοὺ ς δὲ τού του ἀ πεί ρους ἢ ἀ τριβεῖ ς ἔ ργου ὁ τουοῦ ν θαυμά ζειν καὶ ἀ πιστεῖ ν, εἴ τι κεκρατημέ νως ὑ φ' ἑ τέ ρου γί νεται διὰ τέ χνης, οὐ κ ἄ λογον. πρὸ ς μὲ ν οὖ ν τοὺ ς εἰ ωθό τας χλευά ζειν τὰ παραγγέ λματα τῶ ν τεχνῶ ν ταῦ τα εἰ ρή σθω.

περὶ δὲ τῆ ς ἐ μμελοῦ ς τε καὶ ἐ μμέ τρου συνθέ σεως τῆ ς ἐ χού σης πολλὴ ν ὁ μοιό τητα πρὸ ς τὴ ν πεζὴ ν λέ ξιν τοιαῦ τά τινα λέ γειν ἔ χω, ὡ ς πρώ τη μέ ν ἐ στιν αἰ τί α κἀ νταῦ θα τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον ὅ νπερ ἐ πὶ τῆ ς ἀ μέ τρου ποιητικῆ ς ἡ τῶ ν ὀ νομά των αὐ τῶ ν ἁ ρμογή, δευτέ ρα δὲ ἡ τῶ ν κώ λων σύ νθεσις, τρί τη δὲ ἡ τῶ ν περιό δων συμμετρί α. τὸ ν δὴ βουλό μενον ἐ ν τού τῳ τῷ μέ ρει κατορθοῦ ν τὰ τῆ ς λέ ξεως μό ρια δεῖ πολυειδῶ ς στρέ φειν τε καὶ συναρμό ττειν καὶ τὰ κῶ λα ἐ ν διαστή μασι ποιεῖ ν συμμέ τρως, μὴ συναπαρτί ζοντα τοῖ ς στί χοις ἀ λλὰ διατέ μνοντα τὸ μέ τρον, ἄ νισά τε ποιεῖ ν αὐ τὰ καὶ ἀ νό μοια, πολλά κις δὲ καὶ εἰ ς κό μματα συνά γειν βραχύ τερα κώ λων, τά ς τε περιό δους μή τε ἰ σομεγέ θεις μή τε ὁ μοιοσχή μονας τὰ ς γοῦ ν παρακειμέ νας ἀ λλή λαις ἐ ργά ζεσθαι: ἔ γγιστα γὰ ρ φαί νεται λό γοις τὸ περὶ τοὺ ς ῥ υθμοὺ ς καὶ τὰ μέ τρα πεπλανημέ νον. τοῖ ς μὲ ν οὖ ν τὰ ἔ πη καὶ τοὺ ς ἰ ά μβους καὶ τὰ ἄ λλα τὰ ὁ μοειδῆ μέ τρα κατασκευά ζουσιν οὐ κ ἔ ξεστι πολλοῖ ς διαλαμβά νειν μέ τροις ἢ ῥ υθμοῖ ς τὰ ς ποιή σεις, ἀ λλ' ἀ νά γκη μέ νειν ἀ εὶ ἐ πὶ τοῦ αὐ τοῦ σχή ματος: τοῖ ς δὲ μελοποιοῖ ς ἔ ξεστι πολλὰ μέ τρα καὶ ῥ υθμοὺ ς εἰ ς μί αν ἐ μβαλεῖ ν περί οδον: ὥ σθ' οἱ μὲ ν τὰ μονό μετρα συντιθέ ντες ὅ ταν διαλύ σωσι τοὺ ς στί χους τοῖ ς κώ λοις διαλαμβά νοντες ἄ λλοτε ἄ λλως, διαχέ ουσι καὶ ἀ φανί ζουσι τὴ ν ἀ κρί βειαν τοῦ μέ τρου, καὶ ὅ ταν τὰ ς περιό δους μεγέ θει τε καὶ σχή ματι ποικί λας ποιῶ σιν, εἰ ς λή θην ἐ μβά λλουσιν ἡ μᾶ ς τοῦ μέ τρου: οἱ δὲ μελοποιοὶ πολυμέ τρους τὰ ς στροφὰ ς ἐ ργαζό μενοι καὶ τῶ ν κώ λων ἑ κά στοτε πά λιν ἀ νί σων τε ὄ ντων καὶ ἀ νομοί ων ἀ λλή λοις ἀ νομοί ους τε καὶ ἀ νί σους ποιού μενοι τὰ ς διαιρέ σεις, δι' ἄ μφω δὲ ταῦ τα οὐ κ ἐ ῶ ντες ἡ μᾶ ς ὁ μοειδοῦ ς ἀ ντί ληψιν λαβεῖ ν ῥ υθμοῦ πολλὴ ν τὴ ν πρὸ ς τοὺ ς λό γους ὁ μοιό τητα κατασκευά ζουσιν ἐ ν τοῖ ς μέ λεσιν, ἔ νεστί τε καὶ τροπικῶ ν καὶ ξέ νων καὶ γλωττηματικῶ ν καὶ τῶ ν ἄ λλων ποιητικῶ ν ὀ νομά των μενό ντων ἐ ν τοῖ ς ποιή μασιν μηδὲ ν ἧ ττον αὐ τὰ φαί νεσθαι λό γῳ παραπλή σια. μηδεὶ ς δὲ ὑ πολαμβανέ τω με ἀ γνοεῖ ν ὅ τι κακί α ποιή ματος ἡ καλουμέ νη λογοεί δεια δοκεῖ τις εἶ ναι, μηδὲ καταγιγνωσκέ τω μου ταύ την τὴ ν ἀ μαθί αν, ὡ ς ἄ ρα ἐ γὼ κακί αν τινὰ ἐ ν ἀ ρεταῖ ς τά ττω ποιημά των ἢ λό γων: ὡ ς δὲ ἀ ξιῶ διαιρεῖ ν κἀ ν τού τοις τὰ σπουδαῖ α ἀ πὸ τῶ ν μηδενὸ ς ἀ ξί ων, ἀ κού σας μαθέ τω. ἐ γὼ τοὺ ς λό γους τὸ ν μὲ ν ἰ διώ την ἐ πιστά μενος ὄ ντα, τὸ ν ἀ δολέ σχην τοῦ τον λέ γω καὶ φλύ αρον, τὸ ν δὲ πολιτικό ν, ἐ ν ᾧ τὸ πολὺ κατεσκευασμέ νον ἐ στὶ καὶ ἔ ντεχνον, ὅ τι μὲ ν ἂ ν τῶ ν ποιημά των ὅ μοιον εὑ ρί σκω τῷ φλυά ρῳ καὶ ἀ δολέ σχῃ, γέ λωτος ἄ ξιον τί θεμαι, ὅ τι δ' ἂ ν τῷ κατεσκευασμέ νῳ καὶ ἐ ντέ χνῳ, ζή λου καὶ σπουδῆ ς ἐ πιτή δειον τυγχά νειν οἴ ομαι. εἰ μὲ ν οὖ ν διαφό ρου προσηγορί ας τῶ ν λό γων ἑ κά τερος ἐ τύ γχανεν, ἀ κό λουθον ἦ ν ἂ ν καὶ τῶ ν ποιημά των ἃ τού τοις ἔ οικεν διαφό ροις ὀ νό μασι καλεῖ ν ἑ κά τερον: ἐ πειδὴ δὲ ὅ τε σπουδαῖ ος καὶ ὁ τοῦ μηδενὸ ς ἄ ξιος ὁ μοί ως καλεῖ ται λό γος, οὐ κ ἂ ν ἁ μαρτά νοι τις τὰ μὲ ν ἐ οικό τα τῷ καλῷ λό γῳ ποιή ματα καλὰ ἡ γού μενος, τὰ δὲ τῷ μοχθηρῷ πονηρὰ οὐ δὲ ν ὑ πὸ τῆ ς τοῦ λό γου ὁ μοειδεί ας ταραττό μενος. κωλύ σει γὰ ρ οὐ δὲ ν ἡ τῆ ς ὀ νομασί ας ὁ μοιό της κατὰ διαφό ρων ταττομέ νης πραγμά των τὴ ν ἑ κατέ ρου φύ σιν ὁ ρᾶ ν. εἰ ρηκὼ ς δὴ καὶ περὶ τού των παραδεί γματά σοι τῶ ν εἰ ρημέ νων ὀ λί γα θεὶ ς αὐ τοῦ κατακλεί σω τὸ ν λό γον. ἐ κ μὲ ν οὖ ν τῆ ς ἐ πικῆ ς ποιή σεως ταῦ τα ἀ πό χρη: αὐ τὰ ρ ὅ γ' ἐ γ λιμέ νος προσέ βη τρηχεῖ αν ἀ ταρπό ν: ἓ ν μὲ ν δὴ τοῦ το κῶ λον. ἕ τερον δὲ χῶ ρον ἀ ν' ὑ λή εντα ἔ λαττό ν τε τοῦ προτέ ρου καὶ δί χα τέ μνον τὸ ν στί χον. τρί τον δὲ τουτί δι' ἄ κριας ἔ λαττον κώ λου κομμά τιον. τέ ταρτον δὲ οἷ οἱ̓ Αθή νη πέ φραδε δῖ ον ὑ φορβό ν ἐ ξ ἡ μιστιχί ων δύ ο συγκεί μενον καὶ τοῖ ς προτέ ροις οὐ δὲ ν ἐ οικό ς. ἔ πειτα τὸ τελευταῖ ον ὅ οἱ βιό τοιο μά λιστα κή δετο οἰ κή ων οὓ ς κτή σατο δῖ ος̓ Οδυσσεύ ς ἐ ντελῆ μὲ ν τὸ ν τρί τον ποιοῦ ν στί χον, τοῦ δὲ τετά ρτου τῇ προσθή κῃ τὴ ν ἀ κρί βειαν ἀ φῃ ρημέ νον. ἔ πειτ' αὖ θις τὸ ν δ' ἄ ρ' ἐ νὶ προδό μῳ εὗ ρ' ἥ μενον οὐ συνεκτρέ χον οὐ δὲ τοῦ το τῷ στί χῳ. ἔ νθά οἱ αὐ λὴ ὑ ψηλὴ δέ δμητο ἄ νισον καὶ τοῦ το τῷ προτέ ρῳ. κἄ πειτα ὁ ἑ ξῆ ς νοῦ ς ἀ περί οδος ἐ ν κώ λοις τε καὶ κό μμασι λεγό μενος: ἐ πιθεὶ ς γὰ ρ περισκέ πτῳ ἐ νὶ χώ ρῳ, πά λιν ἐ ποί σει καλή τε μεγά λη τε βραχύ τερον κώ λου κομμά τιον, εἶ τα περί δρομος ὄ νομα καθ' ἑ αυτὸ νοῦ ν τινα ἔ χον. εἶ θ' ἑ ξῆ ς τὰ ἄ λλα τὸ ν αὐ τὸ ν κατασκευά σει τρό πον: τί γὰ ρ δεῖ μηκύ νειν; ἐ κ δὲ τῆ ς ποιή σεως τῆ ς ἰ αμβικῆ ς τὰ παρ' Εὐ ριπί δου ταυτί ὦ γαῖ α πατρὶ ς ἣ ν Πέ λοψ ὁ ρί ζεται, χαῖ ρε, τὸ πρῶ τον ἄ χρι τού του κῶ λον. ὅ ς τε πέ τραν̓ Αρκά δων δυσχεί μερον* ἐ μβατεύ εις τὸ δεύ τερον μέ χρι τοῦ δε. ἔ νθεν εὔ χομαι γέ νος. τοῦ το τρί τον. τὰ μὲ ν πρό τερα μεί ζονα στί χου, τοῦ το δὲ ἔ λαττον. Αὔ γη γὰ ῤ Αλέ ου παῖ ς με τῷ Τιρυνθί ῳ τί κτει λαθραί ως̔ Ηρακλεῖ: μετὰ τοῦ το ξύ νοιδε ὄ ρος Παρθέ νιον, οὐ θέ τερον αὐ τῶ ν στί χῳ συμμετρού μενον. εἶ τ' αὖ θις ἕ τερον στί χου τε ἔ λαττον καὶ στί χου μεῖ ζον ἔ νθα μητέ ρ' ὠ δί νων ἐ μὴ ν ἔ λυσεν Εἰ λεί θυια καὶ τὰ ἑ ξῆ ς τού τοις παραπλή σια. ἐ κ δὲ τῆ ς μελικῆ ς τὰ Σιμωνί δεια ταῦ τα: γέ γραπται δὲ κατὰ διαστολὰ ς οὐ χ ὧ ν̓ Αριστοφά νης ἢ ἄ λλό ς τις κατεσκεύ ασε κώ λων ἀ λλ' ὧ ν ὁ πεζὸ ς λό γος ἀ παιτεῖ. πρό σεχε δὴ τῷ μέ λει καὶ ἀ ναγί νωσκε κατὰ διαστολά ς, καὶ εὖ ἴ σθ' ὅ τι λή σεταί σε ὁ ῥ υθμὸ ς τῆ ς ᾠ δῆ ς καὶ οὐ χ ἕ ξεις συμβαλεῖ ν οὔ τε στροφὴ ν οὔ τε ἀ ντί στροφον οὔ τ' ἐ πῳ δό ν, ἀ λλὰ φανή σεταί σοι λό γος εἷ ς εἰ ρό μενος. ἔ στι δὲ ἡ διὰ πελά γους φερομέ νη Δανά η τὰ ς ἑ αυτῆ ς ἀ ποδυρομέ νη τύ χας: ὅ τε λά ρνακι ἐ ν δαιδαλέ ᾳ ἄ νεμό ς τε μιν πνέ ων ἐ φό ρει κινηθεῖ σά τε λί μνα, δεί ματι φρί ττεν οὔ τ' ἀ διά ντοισι παρειαῖ ς ἀ μφί τε Περσέ ι βά λλε φί λαν χέ ρα εἶ πέ ν τε: ὦ τέ κος, οἷ ον ἔ χω πό νον, οὐ δἀ νιᾷ σε: γαλαθηνῷ δ' ἤ θεϊ κνοώ σσεις ἐ ν ἀ τερπέ ι δού ρατι χαλκεογό μφῳ δί χα νυκτὸ ς ἀ λαμπεῖ κυανέ ῳ τε δνό φῳ σταλεί ς. ἅ λμαν δ' ὕ περθεν τεᾶ ν κομᾶ ν βαθεῖ αν παριό ντος κύ ματος οὐ κ ἀ λέ γεις οὐ δ' ἀ νέ μου φθό γγον, πορφυρέ ᾳ κεί μενος ἐ ν χλανί δι πρὸ ς κό λπῳ καλὸ ν πρό σωπον. εἰ δέ τοι δεινὸ ν τό γε δεινὸ ν ἦ ν, καί κεν ἐ μῶ ν ῥ ημά των λεπτὸ ν ὑ πεῖ χες οὖ ας. κέ λομαι: εὗ δε βρέ φος, εὑ δέ τω δὲ πό ντος, εὑ δέ τω ἄ μετρον κακό ν. μεταβουλί α δέ τις φανεί η, Ζεῦ πά τερ, ἐ κ σέ ο: ὅ τι δὴ θαρσαλέ ον ἔ πος εὔ χομαι νό σφι δί κας, σύ γγνωθί μοι. τοιαῦ τά ἐ στι τὰ ὅ μοια τοῖ ς καλοῖ ς λό γοις μέ τρα καὶ μέ λη, διὰ ταύ τας γινό μενα τὰ ς αἰ τί ας ἃ ς προεῖ πά σοι. τοῦ θ' ἕ ξεις δῶ ρον ἡ μέ τερον, ὦ̔ Ροῦ φε,“ πολλῶ ν ἀ ντά ξιον ἄ λλων”, εἰ βουληθεί ης ἐ ν ταῖ ς χερσί τε αὐ τὸ συνεχῶ ς ὥ σπέ ρ τι καὶ ἄ λλο τῶ ν πά νυ χρησί μων ἔ χειν καὶ συνασκεῖ ν αὑ τὸ ν ταῖ ς καθ' ἡ μέ ραν γυμνασί αις. οὐ γὰ ρ αὐ τά ρκη τὰ παραγγέ λματα τῶ ν τεχνῶ ν ἐ στι δεινοὺ ς ἀ γωνιστὰ ς ποιῆ σαι τοὺ ς βουλομέ νους γε δί χα μελέ της τε καὶ γυμνασί ας: ἀ λλ' ἐ πὶ τοῖ ς πονεῖ ν καὶ κακοπαθεῖ ν βουλομέ νοις κεῖ ται σπουδαῖ' ἂ ν εἶ ναι τὰ παραγγέ λματα καὶ λό γου ἄ ξια ἢ φαῦ λα καὶ ἄ χρηστα.