Reader

Eloquii cultu vernantem texere mitram, Bracteolisque auri fulgens diadema polire, Quo te, sancte Pater, devotio dulcis adornat, Ingenii vires, docilisque industria fandi Nobilium poterit doctorum, compote voto, Qui te fertilibus satiati rite magistro Doctrinae dapibus, salientes dogmatis undas, Largifluosque vomunt arguti carminis imbres. At nos exiguum sterili de cespite gramen, Devotum tibimet carpentes munus amoris, Turpiloquis liquidas temeramus lusibus odas, Materiesque virens calamo marcessit inerti. Unde fuit pigri satius pressisse labelli Organulum, laesae vocis cohibendo fragorem: Ne quid rancidulum lepidae mulcedinis aures Exciperent, nectarve favi turbaret amaror. Sed tamen igneolus devoti pectoris ardor, Quo te, charus amor, placido complector honore, Non modo reflexae tenuit retinacula habenae, Septorum pariter praedura repagula rumpens. Cum campo sedenim sese committit aperto, Effrenisque jubis aurarum flabra lacessit, Non se carceribus fusum per inania ferri Sentit, et oppositas ludens pede proterit ulvas. Ergo, beate Pater, decus et lux aurea mundi, Ecclesiae columen, paradisi maxima cedrus, Relligionis apex, fidei fortissimus umbo, Ergo precor liceat cursim mihi plaudere agrestis Ingenii nugis, rauca reboante Thalia, Festivos ludos, simplexque retexere carmen. Nam dignum tibimet laudum praeconia ferre, Mirandumque decus vitae vulgare verenter; Lampade justitiae qua cunctis celsa beati Praemonstras iteris tendentis ad atria vitae Et qua jam felix meruisti Patris in albo Conscribi, coeli sociandus civibus almis. Gloria te magnum praeclari monstrat honoris, Quo tibimet cuncti, latus quos continet orbis, Obsequiis parere piis, et supplice voto Exoptant, gaudent, certant, cupiunt, sataguntque. Gratia sed potior virtutum culmine surgit, Atque jubar fidei praefulgens solis ad instar Coelestis penetrat solii sublime tribunal. Qui, meritis florens, morum probitate relucens, Ingenio pollens, sensus moderamine gaudens, Obsequio fervens, pietatisque ignibus ardens, Mansuetus, placidus, prudens, justusque, benignus, Devotus, humilis, mitis, blandusque probaris. Quem non ira ferox, non atri ruga tumoris, Virus non odii, invidiae non denique pestis, Non lascivus amor, foedus non ardor habendi, Non mentita fidem simulatio crimine fallens, Non quoque latratus spumantis jurgia litis, Sordidulae labis coenoso polluit actu, Aut tempestivum mentis tenebravit acumen. Sed pia simplicitas, virtus et conscia recti, Quarum lacte sacro primis nutritus ab annis, Virgineisque simul blanditus rite fomentis, Ut cuculum tradunt irruptis crescere nidis, Dum lucina melos nocturnis personat hymnis, Inter florigeros divini dogmatis hortos Aetatis solidum crevisti tempus adusque. Galbanei nitido perflatum nectare roris Ridentes docuere jugi gaudere sereno, Cunctorumque animis dulci bonitate placere, His etenim temet vegetandum providus auctor, Imperio qui cuncta tenens, excelsa vel ima, Aeterna ratione regit quod condidit ipse, Legavit tenerum, cum prima crepundia matris Quae genuit nigri fascirent tegmina panni, Expositumque vorax ambiret mortis imago. Germine quae supero divini sanguinis ortae, Angelicique chori conferta dote gregales, Te quoque concivem coeli super ardua raptum Rite ministeriis aptarunt Cunctipotentis. Nec incerta fides, aut rerum ficta fabella, Ut quondam studiis praepollens docta vetustas Prodigiosa vomens laesi documenta cerebri, Lascivos super astra toros, mollesque Camilli Amplexus statuit rapti Ganymedis honores, Hocque Deum Saturninum venerata decenti Sacrorum ritu stupris maculavit Olympum. Verum pro meritis imitandae relligionis, Qua jugibus votis Christo domino famularis, Haec tibi christicolae digno sacramus honore. O veneranda viri simplex et sancta colendis Mens moderata bonis, semperque intenta supernis! Angelicis conserta choris exsultat in astris, Gaudet apostolicis felix sociata catervis, Agmina martyrii cernit decorata cruore, Cum grege candidulo spatiatur virginitatis, In patriarcharum solio requiescit ovando, Conferto alloquitur vigiles sermone prophetas, Mystica percurrens epulatur dogmata vitae, Hisque jugi studio coenis satianda recumbit. Ac velut exemptis zephyro spirante pruinis, Florida cum tellus pubentes parturit herbas, Vere novo pingens distincta coloribus arva; Exercetur apum campis dispersa juventus Praeteritos hiemis metuens quassata labores, Purpureosque legit flores, et flumina libat. Nec mora, nec requies, quin aut liquentia mella Includat tenui compactis nectare cellis, Glutine vel lento fundamina dura favorum Exstruat, aut croceas disponat in ordine ceras. Fervet cura frequens, adolent purissima mella. Sic tu, dulce decus, divino captus amore, Dum cordis speculo coelestia sola tueris, Liber in excelsis animi statione locatus, Eloquiique sacri saltus, et amoena vireta Pervolitas, vitae liquido quae fonte rigata Jucundis vernant foliis, et flore perenni. Quorum rore pio distentus viscera blande, Exceptoque recens oneratus brachia succo, Impatiens animum somno relevare quietis, Aut documentorum nectar stillando refundis, Librorumve favos operoso construis actu. Et cum jam meritis caput inter sidera tantis Extuleris, flavo redimitus tempora serto Ut te devota venerentur laude superbi Imperii fasces, et fulgens gloria regni, Plausibus atque tuis populosa theatra resultent: Ventosi nunquam blanditus folle favoris, Supplex atque humilis felici jure bearis. Quem cum quisque adiit nebuloso pectore tristis, Defecisse gemens exhausti farris acervum, Vocibus aut querulis incusans sortis iniquae Pondere se pressum miserandam ducere vitam: Continuo largi recreatus munere doni, Consiliive cati blando solamine fretus, Gaudens atque hilaris propriam repedavit ad aedem. Quodque magis stupeo, mira dulcedine pastus, Corporis in gestu radiant insignia mentis, Arcanumque animi vultus redimicula signant Caesaries etenim niveo candore nitescens Virgineum cordi praepandit inesse pudorem. At rosulis facies similis, formosa, rubescens, Bellantis titulat victo serpente trophaeum, Aut ardore suo flammas imitatur amoris. Nam visus parilis ridens et honesta voluptas, Castoras ut credam laeto fulgere nitore, Actus et fidei palmam pingit socialem, Vel gustata refert coelestis gaudia regni. Circumfusa jubis blando sinuamine cervix More spei latitat virtutum tegmine septae. Gratia quae labiis, vel quae sit in ore venustas, Non capit ingenium, fandi nec copia perfert Largior inde fluens salientis vena sophiae, Eloquiique altos emanans proflua rivos, Aureolas verbi glebas, viridesque lapillos Gemmantis sensus nitidis profundit arenis. Quorum fulminibus armatus rite lacertos, Contortoque gravis Balearis verbere fundae, Semiferum facili prosternis caede Goliam, Hostilis pariter cunei portenta dehiscens. Huic te, sancte Pater, juvat insudare palaestrae, Pro grege sacrifico, pro castis Cunctipotentis, His exercitiis duros relevare labores: Dum vitalis adest flatus, dum vesceris auris, Praemia multiplici laturus fruge beata. Cum rex altithronus mundum discreverit urna Judicii, cunctisque vicem dependerit actus. Tunc te florigero, confido, clarificatum Excipiet gremio sublimis gloria regni. Tuncque beatorum gaudebis consociatus Agminibus, felixque frueris luce perenni. At me, heu lacrymosa fero, referensque tremisco, Pondere peccandi devinctum colla catenis, Tunc forsan misere cessum tortoribus atris Damnabit nimium crudelis judicis ira, Exceptumque rapax amburet flamma gehennae. Sed tu, sancte, precor, mediis te oppone periclis, Auxiliisque pio defendens rore misellum, Fumificos poenae placidus compesce vapores. Et jam tempus adest funem religare carinae, Excursumque levem morsu stabilire saburrae, Liberius ne forte ratem dum credimus Austris, Illisi scopulis sero revehamur ad agros.