Alcestis
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/euripides" aria-label="More works by Euripides">
—
⋯
Original / primary: Perseus Grc2
1
1
Ἀπόλλων
1
Ὦ δώματ’ Ἀδμήτειʼ, ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ
2
θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι θεός περ ὤν.
3
Ζεὺς γὰρ κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος
4
Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν ἐμβαλὼν φλόγα·
5
οὗ δὴ χολωθεὶς τέκτονας Δίου πυρὸς
6
κτείνω Κύκλωπας· καί με θητεύειν πατὴρ
7
θνητῷ παρ’ ἀνδρὶ τῶνδ’ ἄποιν’ ἠνάγκασεν.
8
ἐλθὼν δὲ γαῖαν τήνδ’ ἐβουφόρβουν ξένῳ,
9
καὶ τόνδ’ ἔσῳζον οἶκον ἐς τόδ’ ἡμέρας.
10
ὁσίου γὰρ ἀνδρὸς ὅσιος ὢν ἐτύγχανον
11
παιδὸς Φέρητος, ὃν θανεῖν ἐρρυσάμην,
12
Μοίρας δολώσας· ᾔνεσαν δέ μοι θεαὶ
13
Ἄδμητον ᾅδην τὸν παραυτίκ’ ἐκφυγεῖν,
14
ἄλλον διαλλάξαντα τοῖς κάτω νεκρόν.
15
πάντας δ’ ἐλέγξας καὶ διεξελθὼν φίλους,
16
πατέρα γεραιάν θ’ ἥ σφ’ ἔτικτε μητέρα,
17
οὐχ ηὗρε πλὴν γυναικὸς ὅστις ἤθελε
18
θανὼν πρὸ κείνου μηκέτ’ εἰσορᾶν φάος·
19
ἣ νῦν κατ’ οἴκους ἐν χεροῖν βαστάζεται
20
ψυχορραγοῦσα· τῇδε γάρ σφ’ ἐν ἡμέρᾳ
21
θανεῖν πέπρωται καὶ μεταστῆναι βίου.
22
ἐγὼ δέ, μὴ μίασμά μ’ ἐν δόμοις κίχῃ,
23
λείπω μελάθρων τῶνδε φιλτάτην στέγην.
24
ἤδη δὲ τόνδε Θάνατον εἰσορῶ πέλας,
25
ἱερῆ θανόντων, ὅς νιν εἰς Ἅιδου δόμους
26
μέλλει κατάξειν· συμμέτρως δ’ ἀφίκετο,
27
φρουρῶν τόδ’ ἦμαρ ᾧ θανεῖν αὐτὴν χρεών.
28
28
Θάνατος
28
ἆ ἆ·
29
τί σὺ πρὸς μελάθροις; τί σὺ τῇδε πολεῖς,
30
Φοῖβʼ; ἀδικεῖς αὖ τιμὰς ἐνέρων
31
ἀφοριζόμενος καὶ καταπαύων;
32
οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Ἀδμήτου
33
διακωλῦσαι, Μοίρας δολίῳ
34
σφήλαντι τέχνῃ; νῦν δ’ ἐπὶ τῇδ’ αὖ
35
χέρα τοξήρη φρουρεῖς ὁπλίσας,
36
ἣ τόδ’ ὑπέστη πόσιν ἐκλύσασ’
37
αὐτὴ προθανεῖν Πελίου παῖς.
38
38
Ἀπόλλων
38
θάρσει· δίκην τοι καὶ λόγους κεδνοὺς ἔχω.
39
39
Θάνατος
39
τί δῆτα τόξων ἔργον, εἰ δίκην ἔχεις;
40
40
Ἀπόλλων
40
σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί.
41
41
Θάνατος
41
καὶ τοῖσδέ γ’ οἴκοις ἐκδίκως προσωφελεῖν.
42
42
Ἀπόλλων
42
φίλου γὰρ ἀνδρὸς συμφοραῖς βαρύνομαι.
43
43
Θάνατος
43
καὶ νοσφιεῖς με τοῦδε δευτέρου νεκροῦ;
44
44
Ἀπόλλων
44
ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνον πρὸς βίαν σ’ ἀφειλόμην.
45
45
Θάνατος
45
πῶς οὖν ὑπὲρ γῆς ἐστι κοὐ κάτω χθονός;
46
46
Ἀπόλλων
46
δάμαρτ’ ἀμείψας, ἣν σὺ νῦν ἥκεις μέτα.
47
47
Θάνατος
47
κἀπάξομαί γε νερτέρων ὑπὸ χθόνα.
48
48
Ἀπόλλων
48
λαβὼν ἴθʼ· οὐ γὰρ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμί σε.
49
49
Θάνατος
49
κτείνειν γ’ ὃν ἂν χρῇ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα.
50
50
Ἀπόλλων
50
οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἐμβαλεῖν.
51
51
Θάνατος
51
ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν.
52
52
Ἀπόλλων
52
ἔστ’ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι;
53
53
Θάνατος
53
οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει.
54
54
Ἀπόλλων
54
οὔτοι πλέον γ’ ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις.
55
55
Θάνατος
55
νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας.
56
56
Ἀπόλλων
56
κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται.
57
57
Θάνατος
57
πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης.
58
58
Ἀπόλλων
58
πῶς εἶπας; ἀλλ’ ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν;
59
59
Θάνατος
59
ὠνοῖντ’ ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὺς θανεῖν.
60
60
Ἀπόλλων
60
οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν;
61
61
Θάνατος
61
οὐ δῆτʼ· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους.
62
62
Ἀπόλλων
62
ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους.
63
63
Θάνατος
63
οὐκ ἂν δύναιο πάντ’ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ.
64
64
Ἀπόλλων
64
ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν·
65
τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνήρ,
66
Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μέτα
67
ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων,
68
ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ’ ἐν Ἀδμήτου δόμοις
69
βίᾳ γυναῖκα τήνδε σ’ ἐξαιρήσεται.
70
κοὔθ’ ἡ παρ’ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις
71
δράσεις θ’ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τ’ ἐμοί.
72
72
Θάνατος
72
πόλλ’ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις·
73
ἡ δ’ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους.
74
στείχω δ’ ἐπ’ αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει·
75
ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν
76
ὅτου τόδ’ ἔγχος κρατὸς ἁγνίσῃ τρίχα.
77
77
Χορός
77
—τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
78
—τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
79
—ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς,
80
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
81
βασίλεαν πενθεῖν χρή μʼ, ἢ ζῶσ’ ἔτι
82
φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς
83
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη
84
δόξασα γυνὴ
85
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
86
86
Χορός
86
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
87
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
88
ἢ γόον ὡς πεπραγμένων;
89
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα-
90
τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ
91
γὰρ μετακύμιος ἄτας,
92
ὦ Παιάν, φανείης.
93
93
Χορός
93
—οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων.
94
—νέκυς ἤδη.
95
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
96
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
97
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
98
98
Χορός
98
—πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ
99
πηγαῖον ὡς νομίζεται
100
χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.